6 เธอคือผู้หญิงของฉัน

รุ่งเช้าตุลธรจัดการพาเอมิกามุ่งหน้าไปยังหอพักของเธอเพื่อเก็บข้าวของที่จำเป็น แม้ชายหนุ่มจะเอ่ยปากว่าเขาพร้อมจะกวาดซื้อทุกอย่างให้ใหม่หมดตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แต่เด็กสาวกลับปฏิเสธเสียงแข็ง เธอให้เหตุผลว่ายังมีชุดนักศึกษา อุปกรณ์การเรียน และงานวิจัยสำคัญที่ทิ้งไม่ได้ รวมถึงหนี้ค้างชำระค่าเช่าห้องที่เธอไม่มีปัญญาจ่าย ซึ่งแน่นอนว่า... ตุลธรจัดการฟาดเงินแก้ปัญหาเหล่านั้นให้เธอในพริบตา

“ขอบใจนะจ๊ะหนูเอมมี่... แหม! ดูท่าทางแฟนหนูคงจะรวยน่าดูเลยนะเนี่ย” เจ้าของหอพักวัยกลางคนเอ่ยปากชมพลางทอดสายตามันวาวมองตุลธรตั้งแต่หัวจรดเท้า รถสปอร์ตหรูที่จอดตระหง่านอยู่หน้าหอพักโทรมๆ บ่งบอกสถานะทางสังคมของเขาได้เป็นอย่างดี ตุลธรไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงขยับรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับแฝงไปด้วยความเย็นชาตามวิสัยนักธุรกิจ

ระหว่างที่เอมิกากำลังขนของลงมา เธอก็ชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงเรียกคุ้นหู

“เอมมี่!”

ณพวุฒิ เพื่อนชายคนสนิทต่างคณะที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมวิ่งตรงเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าตื่นๆ เอมิกาใจหายวาบ เธอรู้ดีว่าในสถานการณ์ที่เธอกลายเป็นคนของตุลธรเช่นนี้ การสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่นอาจไม่ใช่เรื่องดีนัก

“เราว่าเขาดูไม่น่าไว้ใจเลยนะเอมมี่...” ณพวุฒิกระซิบพลางชำเลืองมองชายร่างสูงที่ยืนพิงรถรออยู่ไม่ไกลด้วยความเป็นห่วง

“วุฒิ... วันนี้จะกลับบ้านต่างจังหวัดเหรอ?” เอมิการีบเปลี่ยนเรื่องทันทีเมื่อเห็นตุลธรเริ่มขยับกายเดินตรงมาทางนี้

“ใช่... แล้วนี่เอมมี่จะย้ายไปอยู่ที่ไหนเหรอ?”

คำถามของเพื่อนทำเอาเอมิกาอึกอัก ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้อ้าปากตอบ วงแขนแข็งแรงของตุลธรก็พาดลงบนไหล่มนอย่างถือวิสาสะ เขาบีบไหล่เธอเบาๆ ราวกับจะเตือนสติ ก่อนจะขยับยิ้มเย็นที่ดูเหมือนการประกาศสงครามมากกว่าการทักทาย

“สวัสดีครับ ผมตุลธร... เป็น แฟนของเอมมี่ วันนี้ผมมารับเธอไปอยู่ด้วยกันครับ”

น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังนั้นทำเอาเอมิกาหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายและสับสน เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเพื่อนสนิทที่ยืนอึ้งไปครู่ใหญ่

“สวัสดีครับ... ผมวุฒิครับ” ณพวุฒิตอบรับตามมารยาท ทว่าสายตาที่จ้องมองหนุ่มรุ่นพี่ตรงหน้านั้นเต็มไปด้วยความแคลงใจ

“วุฒิ... เอมมี่ขอตัวก่อนนะ”

หญิงสาวรีบตัดบทเพื่อปลดชนวนระเบิดที่กำลังจะปะทุขึ้น บรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยียบลงราวกับอยู่ในขั้วโลกเหนือ เมื่อสายตาคมกริบของตุลธรจ้องเขม็งไปยังณพวุฒิอย่างหยั่งเชิงและข่มขวัญ

ตุลธรไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเพียงแต่กระชับอ้อมกอดที่ไหล่ของเด็กสาวให้แน่นขึ้น ก่อนจะพาเธอเดินตรงไปที่รถ ทิ้งให้เพื่อนสนิทมองตามด้วยความกังวล