12 ความลับ
“ก็ไม่เชิงหลอกหรอกแก” เอมิกาลดเสียงต่ำลงพลางถอนใจ
“ตอนแรกฉันก็คิดว่าเขาจะแค่อำกันเล่นๆ ตามประสาเพื่อนฝูง แต่ก็เพิ่งมารู้ความจริงทีหลังว่าพี่แทนติดหนี้เพื่อนตั้งห้าล้าน!”
“ฮะ! ห้าล้านเลยเหรอ?” นารีอุทานตาโต
“แล้วเรื่องที่ไปถูกเค้าประมูลพรหมจรรย์ล่ะ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เล่ามาให้หมดเลยนะยัยเอมมี่”
“เดี๋ยวสิ! ใจเย็น... เอาทีละเรื่อง” เอมิกายกมือห้ามเพื่อนที่กำลังตื่นเต้นจนออกนอกหน้า
“ก็ได้ๆ งั้นเอาเรื่องพรหมจรรย์ก่อน เรื่องนี้สำคัญสุด!” นารีตัดสินใจเลือกประเด็นที่สุ่มเสี่ยงและน่าตกใจที่สุดทันที
“เรื่องนั้น... พี่แทนเป็นคนจัดการให้ฉันไปลงทะเบียนในเว็บไซต์ของเมืองนอก กฎคือต้องมีใบรับรองแพทย์ยืนยันความบริสุทธิ์แนบไปด้วย ฉันก็ทำตามขั้นตอนทุกอย่างจนถึงวันประมูล ซึ่งเราจะถูกหักค่าหัวคิวให้เว็บยี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์” เอมิกาหยุดหายใจครู่หนึ่งก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ “แต่จุดพีคมันอยู่ตรงที่... คนที่ชนะการประมูลก็คือคุณตุลธร เพื่อนของพี่แทนนั่นแหละ!”
“เฮ้ย! บังเอิญไปไหมแก?”
“ไม่รู้สิ อีกอย่างพี่แทนก็ชิ่งหนีหายไปเลย ทิ้งฉันไว้กับคุณตุลธรสองต่อสอง”
“อ้าว! ทำไมพี่แทนต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ?” นารีขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ
“ก็เพราะพี่แทนไม่มีเงินใช้หนี้คุณตุลธรน่ะสิ ก็เลยกะจะเอาตัวฉันมาขัดดอก” เอมิกาบอกออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ไม่คิดว่าพี่ชายต่างมารดาจะทำกับเธอถึงเพียงนี้
“แต่ตอนนี้ฉันว่าคงไม่ใช่แค่ขัดดอกแล้วล่ะมั้ง”
“ก็ไม่รู้สิ หนี้ตั้งห้าล้าน จะใช้ยังไงหมดวะ” เอมิกาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อนึกถึงวินาทีที่ถูกทอดทิ้ง
“และฉันเดาว่าผู้ชายคนนี้คงไม่ธรรมดาแน่ๆ เพราะในคืนที่เจอกัน... ฉันเห็นเขาพกปืนด้วย!”
“โห! แล้วนี่แกรอดมาได้ยังไงวะเนี่ย?” นารีถามด้วยความหวาดเสียวแทนเพื่อนรัก
“รอดมาได้เพราะพรหมจรรย์นั่นแหละ ฉันอ้างเรื่องเงินที่ยังไม่เข้าบัญชีเพื่อถ่วงเวลาไว้ แต่ไม่รู้ว่าจะยื้อไปได้นานแค่ไหน เพราะเขาตามประกบฉันแทบทุกฝีก้าวเลยตอนนี้”
“เฮ้อ... ฉันล่ะเหนื่อยใจแทนแกจริงๆ ว่ะเอมมี่” นารีถอนหายใจยาวพลางลอบมองไปรอบๆ
“เอ้อ! แล้ววันนี้เขาจะมารับแกไหม? ฉันล่ะอยากจะเห็นหน้าพ่อบุญทุ่มคนนี้จริงๆ ว่าจะหล่อหรือโหดขนาดไหน”
“ไม่รู้เหมือนกัน เขาไม่ได้บอกไว้...”
“อะแฮ่ม! คุยอะไรกันอยู่ครับสาวๆ?”
เสียงทุ้มทรงอำนาจที่ดังขึ้นจากทางด้านหลังทำเอาสองสาวสะดุ้งสุดตัว เอมิกาใจหายวาบเมื่อจำน้ำเสียงนี้ได้แม่นยำ เธอค่อยๆ หันกลับไปมองก็พบกับร่างสูงใหญ่ของตุลธรที่ยืนกอดอกพิงเสาอยู่ด้วยท่าทางอารมณ์ดี ทว่าแววตาคมกริบที่จ้องมองมานั้นกลับดูราวกับว่าเขาแอบฟังบทสนทนาเมื่อครู่อยู่นานแล้ว!