8 อยากขอเป็นคนของเธอ

ศุภกรณ์ยืนรออยู่กลางห้อง หัวใจของเขาลิงโลดเมื่อนึกถึงว่าวันนี้จะไม่มีก้างขวางคออย่างบัวรินมาคอยขัดจังหวะความใกล้ชิด ทุกครั้งที่เขาชวนบัวแก้วไปไหน เธอมักจะหนีบเอาพ่วงน้องสาวไปด้วยเสมอจนเขาแทบไม่มีโอกาสได้ทำคะแนนแบบส่วนตัว แต่วันนี้... ท้องฟ้าช่างเป็นใจ

ไม่นานนักร่างระหงของ บัวแก้วก็ปรากฏตัวขึ้น เธออยู่ในชุดลำลองที่ทำเอาคนมองแทบหยุดหายใจ เสื้อยืดตัวยาวสีเทาเนื้อหนาที่ยาวคลุมลงมาเสมอเข่า ดีไซน์เปิดไหล่กว้างเผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและกระดูกไหปลาร้าที่ดูเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ เส้นผมดัดลอนคลาย ๆ ทิ้งตัวลงบนไหล่มนข้างหนึ่ง ยิ่งขับให้เธอดูเย้ายวนใจในแบบที่ไม่ต้องพยายาม

“ลมอะไรหอบมาถึงนี่ได้คะคุณกรณ์” หญิงสาวเอ่ยถามพลางคลี่ยิ้มหวานที่ไปถึงดวงตา

“ลมแห่งความคิดถึงมั้งครับ...” ศุภกรณ์ยิ้มตอบพร้อมกับยื่นกุหลาบช่อโตสีแดงสดส่งให้เธอ

“ผมจองตั๋วหนังเรื่องที่บัวอยากดูไว้ กะว่าจะมาเซอร์ไพรส์เสียหน่อย”

บัวแก้วรับช่อดอกไม้ขึ้นมาสูดดมความหอม แววตาของเธอฉายประกายพึงพอใจ ศุภกรณ์ลอบมองจังหวะที่เธอก้มลง กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวเธอบวกกับท่าทางนวลเนียนนั้นยิ่งตอกย้ำแผนการในใจของเขา... หากเขาคว้าหัวใจลูกสาวคนโตของบ้านนี้ได้ อนาคตที่มั่นคงก็อยู่แค่เอื้อม

“ขอบคุณค่ะ... แต่ดูเหมือนวันนี้คุณกรณ์ต้องรอนานหน่อยนะคะ” บัวแก้วเอ่ยเสียงนุ่ม

“พอดีบัวกำลังอบเค้กทิ้งไว้ที่ครัวในเรือนหลังเล็กค่ะ ปล่อยทิ้งไว้ไม่ได้เสียด้วยสิ”

“อบเค้กเหรอครับ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว

“ค่ะ... ถ้าไม่รังเกียจที่จะไปนั่งรอในครัวร้อน ๆ คุณกรณ์จะเข้าไปรอที่นั่นกับบัวมั้ยคะ?”

คำชวนที่แฝงไปด้วยนัยบางอย่างทำให้ศุภกรณ์ลังเลเพียงครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับ “ระดับคุณบัวลงมือเข้าครัวเอง มีหรือครับที่ผมจะปฏิเสธ”

เขาก้าวเดินตามแผ่นหลังบางไปตามทางเดินที่โอบล้อมด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิด กลิ่นดอกโมกและราตรีโชยมาตามลมสลับกับเสียงนกร้อง

เมื่อก้าวเข้าสู่ครัวในเรือนหลังเล็ก กลิ่นหอมหวานของวานิลลาและเนยสดที่กำลังถูกอบจนได้ที่โชยมาปะทะจมูก ศุภกรณ์มองดูบัวแก้วที่หยิบจับอุปกรณ์ด้วยความคล่องแคล่ว แสงแดดรำไรที่สอดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาทำให้เห็นไรผมเปียกชื้นเล็กน้อยตามลำคอของเธอจากการทำงานหน้าเตา

“ร้อนหน่อยนะคะคุณกรณ์” บัวแก้วหันมาบอกพลางปาดเหงื่อที่ขมับ ท่าทางนั้นทำให้เสื้อเปิดไหล่ของเธอเลื่อนหลุดลงมาต่ำกว่าเดิมจนเห็นขอบลูกไม้จาง ๆ

“ไม่ร้อนหรอกครับ...” ศุภกรณ์ขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นแป้งสาลีปนกับกลิ่นกายสาว เขาเอื้อมมือไปหยิบเศษแป้งที่ติดอยู่ตรงปลายจมูกของเธอออกอย่างเบามือ “ผมว่าบรรยากาศแบบนี้... มันน่าตื่นเต้นกว่าในโรงหนังเยอะเลย”

ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันนิ่งนาน ความเงียบในเรือนเล็กถูกเติมเต็มด้วยเสียงหัวใจที่เต้นรัวสอดประสานกับเสียงเตาอบที่กำลังทำงาน ศุภกรณ์รู้ดีว่าเค้กในเตาอาจจะยังไม่สุก แต่ 'ความรู้สึก' ระหว่างเขากับบัวแก้วในตอนนี้... กำลังเดือดพล่านได้ที่เลยทีเดียว