16 ถ่านไฟเก่า
สายลมทะเลที่พัดผ่านเข้ามายังโถงต้อนรับของ เดอะมารีน่าภูเก็ต รีสอร์ตแอนด์สปา ไม่อาจช่วยลดอุณหภูมิความวุ่นวายในใจของคนบางคนได้ การสัมมนาใหญ่ประจำปีของบริษัทที่เริ่มต้นขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางภาพลักษณ์การพัฒนาศักยภาพพนักงาน แต่เบื้องหลังกลับเป็นหมากกระดานสำคัญที่ใครบางคนวางไว้
ก่อนการเดินทางเพียงไม่กี่วัน นาวินต้องหัวเสียอย่างหนักเมื่อ คุณประภารัตน์ผู้เป็นมารดาใช้อำนาจเบ็ดเสร็จสั่งห้ามไม่ให้เขาเข้าร่วมทริปนี้ โดยอ้างเหตุผลว่าตำแหน่งซีอีโอมีงานล้นมือเกินกว่าจะปลีกตัวไปสัมมนา แต่ลึก ๆ แล้วทุกคนต่างรู้ดีว่านี่คือวิธีที่เธอใช้แยกเขาออกจากพิมพ์นาริน
หนึ่งอาทิตย์ก่อนหน้านั้น ภายในแคนทีนของบริษัทที่ดูเงียบเหงากว่าปกติ คุณคมสันถือโอกาสขยับเข้าไปนั่งร่วมโต๊ะกับพิมพ์นารินที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่เพียงลำพัง
“ดีใจไหมหนูพิมพ์ อาทิตย์หน้านี้ก็จะได้ไปสัมมนาแล้วนะ” คุณคมสันเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเอ็นดู
พิมพ์นารินรีบวางช้อน นั่งตัวเกร็งขึ้นมาทันที “ค่ะท่านรอง หนูขอบคุณมากนะคะที่ให้โอกาสหนูได้ไปเปิดหูเปิดตาด้วย”
“แล้ว... พี่วินเขาจะได้ไปงานนี้ไหมคะ?” เธอตัดสินใจถามตรง ๆ แม้จะพอเดาคำตอบได้จากสีหน้าเคร่งเครียดของแฟนหนุ่มเมื่อวาน
“เจ้าวินเขาน่าจะต้องเคลียร์งานอยู่ที่นี่น่ะสิ หนูโอเคไหม” คุณคมสันบอกเลี่ยง ๆ แววตาแฝงความเห็นใจ เขาไม่อยากบอกลูกสะใภ้ว่านาวินพ่ายแพ้ต่อสงครามประสาทของแม่ตัวเอง
“อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่ถามดูเฉย ๆ” พิมพ์นารินยิ้มเจื่อน ทว่าในใจกลับรู้สึกหวิวอย่างประหลาด ความมั่นใจที่เคยมีเมื่อมีนาวินอยู่ข้างกายกลับสั่นคลอนลง เมื่อรู้ว่าทริปนี้เธอต้องเผชิญหน้ากับ ศุภกรณ์ เพียงลำพัง
วันแรก ณ ห้องประชุมสุดหรูที่มองเห็นวิวทะเลอันดามันสีครามผ่านกระจกบานใหญ่ คุณอนันต์ประธานบริษัทขึ้นกล่าวเปิดงานด้วยท่าทางภูมิฐาน
“บริษัทของเราจัดการสัมมนาขึ้นทุกปีเพื่อสนับสนุนพนักงานทุกแผนกให้ก้าวไปพร้อมกัน วัตถุประสงค์หลักคือการเสริมสร้างประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายขาย ฝ่ายผลิต หรือฝ่ายบริการ...”
ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้อง พิมพ์นารินที่นั่งอยู่ในแถวของแผนกการตลาดกลับรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แผ่นหลัง เธอไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นสายตาของใคร ศุภกรณ์ในฐานะหัวหน้าฝ่ายผลิตที่โดดเด่น นั่งอยู่ไม่ไกลจากเธอนัก
สายตาคมของอดีตแฟนหนุ่มจดจ้องที่ลำคอระหงและแผ่นหลังเนียนที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดสูทพอดีตัวของพิมพ์นาริน เขาเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า เมื่อรู้ว่าก้างชิ้นใหญ่อย่างนาวินถูกกำจัดออกไปจากรัศมีเรียบร้อยแล้ว