เจอกัน
เมื่อคืนเขานอนหลับทั้งๆ ที่มีมาร์กอยู่บนใบหน้าแต่ตื่นมาก็เห็นมาร์กตกไปอยู่ข้างเตียง ตื่นเช้ามาด้วยความเคยชินมือเล็กงมหาโทรศัพท์เช็คข้อความต่างๆ และก็ลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันทาครีมเดินลงไปก็เห็นพ่อกับแม่นั่งทานข้าวเตรียมตัวออกไปดูไร่
"วันนี้ลูกจะไปไหนรึเปล่าล่ะ"
"ผมจะไปหาครีมครับ ผมนัดกับมันไว้แล้ว"
"ลูกอย่าลืมไปเยี่ยมพี่ๆ คนงานที่ไร่องุ่นล่ะพี่เขาได้ยินว่าลูกจะกลับมาก็ดีใจกันใหญ่"
"ครับ"
พี่น้องที่ไร่องุ่นเป็นพี่คนงานที่เขาสนิทด้วยสงสัยต้องไปดูแล้วล่ะ และก็ว่าจะสำรวจดูไร่ว่าเปลี่ยนไปมากขนาดไหนแล้ว กินข้าวเช้ากับพ่อแม่จนอิ่มทุกคนก็แยกย้าย ไปทำงานส่วนเขาก็หยิบกุญแจรถและของฝากเอาไปให้ครีม ครีมเป็นเพื่อนผู้หญิงที่เขาสนิทด้วยตั้งแต่มัธยมพอจบมอปลายเธอก็เลือกที่จะทำงานที่ไร่ธารา ขับรถไปเรื่อยๆ ก็มาหยุดอยู่หน้าวิลล่าก็เห็นพนักงานคนหนึ่งที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่เขาอืมมือไปหยิบของฝากที่เบาะข้างมาก ลงจากรถเดินตรงไปที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นครั้งแรกในรอบสี่ปีเลยก็กว่าได้ที่เขาได้กับมาเจอครีม
"ครีม!!! "
"ว้ายย ตกใจหมดไอ้พายมาไม่ให้สุมให้เสียง"
"ฮ่าาาๆ"
"แล้วแกมาถึงตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย"
"เพิ่งมาถึงเมื่อวานตอนเย็น"
"แกว่าฉันตาฝาดไหมว่ะ"
"ทำไมหรอ"
"แกสวยขึ้น ดูผิวหน้านี้สิเนียนยิ่งกว่าก้นเด็กอีก"
ไม่พูดเปล่ายกมือขึ้นไปลูบๆ คลำๆตามใบหน้าเขา
"ขาวมากเลยแล้วก็สวยมากเดี๋ยวนี้ไม่ธรรมดาน่ะเรามีผัวรึยังล่ะ"
ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเขาจะมีแฟนใช่ว่าทุกคนสวยแล้วจะมีแฟนน่ะ แฟนน่ะหาง่ายแต่คนที่ใช่น่ะหายาก
"ไม่มียังโสดยังซิงเหมือนเดิมค่ะสาว"
"พัฒนาขึ้นน่ะเราเนี่ยปกติเป็นคนเรียบร้อย แต่ดีแล้วล่ะที่เปลี่ยนไปจะได้จับพ่อเลี้ยงอยู่"
"พ่อเลี้ยงอะไรของแกเขามีลูกมีเมียแล้วไม่ใช่หรอ"
เขามองไปที่ครีมนี่จะให้เขาไปทำลายชีวิตครอบครัวของคนอื่นหรอไม่เอาหรอกน่ะ
"นี้แกไม่รู้หรอเขาเลิกกับเมียเก่าตั้งแต่ที่แกไปกรุงเทพ วันนั้นพ่อเลี้ยงก็เลิกกันกับคุณอันหนิงไม่ได้อะไรจากพ่อเลี้ยงเขาบอกว่าได้แค่เงินสิบล้านแค่นั้น ส่วนลูกในท้องหล่อนน่ะไม่ใช่ลูกของพ่อเลี้ยงด้วย เป็นลูกของชู้ของเธอพ่อเลี้ยงรู้แกก็ขอหย่าเลยจ๊ะหญิง"
ครีมยืมเมาส์สีอารมณ์ท่าทางมาเต็มพูดเมามันส์อย่างกับแม่ค้าในตลาด แต่ดีที่วันนี้ไม่มีลูกค้ามาที่วิลล่าพูดเสียงดังนิดหน่อยคงไม่เป็นไร
"ฉันไม่ได้ชอบพ่อเลี้ยงแล้ว"
"ดีแล้วที่ไม่ชอบเดี๋ยวนี้เจ้าชู้มาก ตั้งแต่เลิกกับเมียมาก็เข้าใจเพราะทั้งหล่อ รวย กรวยใหญ่ขนาดนั้นมีผู้หญิงมาหาพ่อเลี้ยงทุกวันเลยน่ะแก บ้างวันแกก็เอาผู้หญิงมานอนที่นี้ด้วยแหล่ะตอนนั้นฉันเกร็งมากไม่รู้ว่าจะขนาดเนี่ย"
ประโยคหลังๆ ครีมมายืนกระซิบอยู่ข้างหูผมกลัวคนอื่นมาได้ยินเดี๋ยวซวยอีก ตอนที่ได้ยินว่าพ่อเลี้ยงเลิกกับเมียแล้วใจผมก็เต้นตึกตักไม่รู้ว่าเพราะว่าความตื่นเต้นหรือดีใจกันแน่ แต่เมื่อได้ยินประโยคว่าพ่อเลี้ยงมีผู้หญิงคนอื่นเจ้าชู้ เขาก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่อกข้างซ้ายไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของเขามันถึงไม่รักดีขนาดนี้เพิ่งมาเหยียบที่ไร่เองก็เป็นซะขนาดนี้แล้ว
"มีของมาฝากด้วยน่ะ"
เขายื่นของที่เขาซื้อมาตอนเดือนที่แล้วตอนไปภูเก็ตกับธณิณกับพี่หมอต้นเป็นสินค้าประจำท้องถิ่น เพราะต้องการเปลี่ยนเรื่องไม่อยากได้ยินเรื่องของพ่อเลี้ยง จากนั้นเขาก็ต้องลาครีมเพราะมีลูกค้ามา สถานที่ต่อไปก็คือที่ไร่องุ่นอันคุ้นเคยตั้งแต่เด็ก เขาโตมากับไร่องุ่นแห่งนี้ตอนเด็กๆ เวลาหยุดเรียนเสาร์อาทิตย์ก็จะมาเล่นที่ไร่กับลูกคนงานคนอื่นๆ บรรยากาศในไร่เป็นอะไรที่เขาชอบที่สุดบรรยากาศร่มรื่นคนงานที่นี้ก็เป็นกันเอง
ขับไม่นานก็มาถึงไร่องุ่นก็เห็นคนงานกำลังเก็บองุ่นช่วงนี้ถึงฤดูเก็บองุ่นแล้วที่ไร่ก็จะยุ่งๆ และไม่ไกลจากเขาก็มีรถจิ๊บที่คุ้นตาจอดอยู่ใกล้ๆกันและใช่เป็นพ่อเลี้ยงทำไมต้องมาตรวจที่ไร่วันนี้ด้วย ยิ่งไม่อยากเจอยิ่งได้เจอแต่เขาเลือกที่จะเดินไปอีกทางหลีกเลี่ยงกลุ่มของพ่อเลี้ยงมีคนยืนรุมพ่อเลี้ยงอยู่สี่ห้าคนคงไม่มาสนใจเขาหรอก แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไม่เป็นใจเอาเสียเลยเพราะมีหนึ่งคนในนั้นเรียกเขา
"อ้าว พระพายกับมาตั้งแต่ตอนไหนทำไมไม่บอกกันเลย"
ท่าจำไม่ผิดนั้นคือเสียงของโต้งผู้ช่วยคนสนิทของพ่อ เขาหันหลังกลับไปมองและยิ้มให้ ในใจคืออยากจะกระโดดไปหยุมหัวไอ้โต้งเพื่อนสนิทอีกคน ทุกคนในกลุ่มนั้นมองมาที่เขาทั้งหมดรวมถึงพ่อเลี้ยงธาราด้วยอีกคน
"เพิ่งกลับมาถึงตอนเย็นเมื่อวานครับ"
"อย่าเพิ่งกลับน่ะเดี๋ยวไปคุยด้วย"
โต้งตะโกนกับมาส่วนเขาก็รีบสาวเท้าไปให้ไกลจากตรงนี้ รู้สึกถึงสายตาของพ่อเลี้ยงที่จ้องมองมาที่เขาไม่หยุด
ธารามองร่างบางของคนที่ชื่อพระพายถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นลูกชายของคุณพลที่ลาออกจากไร่เมื่อสี่ปีที่แล้ว แต่ตอนนี้กลับมาแล้วหรอสิน่ะเขาจ้องไปที่ดวงตากลมโตแต่เจ้าของสายตานั้นพยายามหลบสายตาของเขา น่าสนใจดีเหมือนกันแหะ และหันกับมาสนใจงานที่อยู่ตรงหน้า หลังจากที่คุยงานเสร็จแล้วเขากับโจ้ก็ขึ้นรถจิ๊บมีโดยเขาเป็นคนขับ เมื่อขึ้นรถมาแล้วเขาก็ถามโจ้ว่าทันที
"เด็กนั้นคือใคร"
"ใครหรอครับพ่อเลี้ยง"
เขาไม่รู้ว่าเด็กที่พ่อเลี้ยงพูดถึงนี้คือใคร
"เด็กผู้ชายที่ชื่อพระพายไง"
"อ๋อ เขาเป็นลูกของคุณพลครับกลับมาเยี่ยมพ่อแม่ครับสี่ปีนี้ไม่ได้กลับมาที่บ้านเลยได้ข่าวว่ามาอยู่สองอาทิตย์และก็กลับไปทำงานต่อครับ"
"ฉันสนใจเด็กคนนั้น"
คนที่นั่งอยู่ข้างๆ หันควับมามองเจ้านายและเพื่อนของตัวเองนี้เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม นี้เจ้านายของเขาเปลี่ยนไปชอบผู้ชายอย่างงั้นหรอ
"ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายทุกคนแค่รู้สึกถูกซะตากับเด็กคนนั้นเฉยๆ "
ใช่รู้สึกถูกซะตาเวลาที่ดวงตาคู่งามนั้นเอาแต่หลบสายตา เมื่อก่อนตอนที่เขาจำได้เจอพระพายครั้งล่าสุดก็ตอนที่เขาจับได้ว่าอันหนิงมีชู้เขาก็ขับรถมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง มองเด็กผู้ชายคนนั้นที่กำลังนั่งจ้องคอมอย่างใจจดใจจ่อผมหน้าม้าปกใบหน้านั้นไปครึ่งหน้า แต่วันนี้ที่เห็นดูเหมือนเจ้าตัวจะเปลี่ยนไปมากไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาทรงผมการแต่งกายบุคลิกท่าทางแทบเปลี่ยนไปเป็นคนล่ะคนเลยท่าโต้งไม่ตะโกนเรียกเขาแทบไม่รู้เลยว่านั้นคือพระพายลูกของคุณพล น่าสนใจดีแหะโจ้มองพ่อเลี้ยงธาราที่เอาแต่นั่งยิ้มกลุมกลิ้มเขารู้สึกสงสารพระพายอยากตะโกนออกไปว่าพระพายหนีไป เพราะพ่อเลี้ยงธาราเวอร์ชั่นปัจจุบันนั้นเจ้าชู้ยิ่งกว่าอะไรมีคู่ควงไม่ซ้ำหน้าส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงอกตูมสะโพกอิ่มน่าตาเซ็กซี่แต่นี้ชอบใครไม่ชอบ ดันไปชอบพระพายขอภาวนาให้เด็กคนนั้นกลับไปทำงานเร็วๆ จะได้รอดจากน้ำมือของพ่อเลี้ยงธาราสักที
"วันพรุ่งนี้วันฉลองการเก็บเกี่ยวผลผลิตใช่ไหม"
"ครับ"
"พ่อเลี้ยงจะไปหรอครับ"
"อืม อยากเจอพระพาย"
พร้อมกับยกยิ้มมุมปากพระพายต้องไปอยู่แล้วเพราะว่าเป็นลูกเจ้าของหัวหน้าคนงานยิ่งเพิ่งกับมาเยี่ยมพ่อแม่ในรอบสี่ปีต้องไปพบประผู้คนอยู่แล้วเป็นธรรมดา งานฉลองการเก็บเกี่ยวมีทุกปีหลังจากที่เก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จก็จะมีการฉลองจัดขึ้นที่สนานหญ้าข้างบ้านของเขา มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และปิ้งย่างมีทุกอย่างที่พนักงานขอมาทุกคนก็จะมารวมตัวกัน สนามหญ้าที่ว่านี้อยู่ตรงข้างๆ พื้นที่หญ้าลานกว้างเหมาะสำหรับงานปาร์ตี้ที่สุด
