กลับ​บ้าน

4​  ปีผ่านไป

ตั้งเหตุการณ์วันนั้นเขาก็ไม่ได้เจอกับพ่อเลี้ยงอีกเลย​ และเหตุการณ์นั้นก็ผ่านมาสี่ปีแล้วเขาแทบจะลืมพ่อเลี้ยงไปแล้วนี้เป็นสัญญาณดีบ่งบอกว่าเขาสามารถลืมพ่อเลี้ยงธาราคนนั้นได้แล้วไง​  หลังจากวันนั้นเขากับพี่หมอต้นก็ติดต่อกันมาตลอดพี่ต้นเที่ยวรับส่งเขาแทบทุกอาทิตย์เวลาว่างเป็นหมอแทบจะไม่มีเวลาว่างแต่ตอนนี้พี่หมอต้นออกมาทำคลีนิกความสวยความงามเป็นของตัวเองแล้ว​  เริ่มขยายสาขาออกไปหลายที่​ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเราก็ยังคงเป็นแค่พี่น้องเท่านั้นถึงแม้พี่หมอต้นจะตามตื้อเขามาเข้าปีที่สี่แล้วก็ตามเขาบอกพี่แกไปแล้วว่าเขาไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์จากพี่น้องไปเป็นแฟนไม่ได้จริงๆ​ 

ตอนนี้หน้าที่การงานของเขาเองก็เลื่อนขึ้นมาเป็นระดับหัวหน้าแล้ว​ แล้วเขาได้ทำการซื้อคอนโดใจกลางเมืองอีกหนึ่งที่และรถอีกหนึ่งคันเอาไว้เดินทางจะได้สะดวก​ ส่วนไอ้ธณิณเขาเพิ่งมารู้ตอนเขาปีที่สองว่ามันเป็นลูกเจ้าของบริษัทที่ทำงานอยู่แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเสมอแค่แยกห้องทำงานกันแค่นั้น

"พระพายลูกจะกลับมาที่บ้านวันไหนแม่จะได้เตรียมอาหารไว้รอ"

"พายถึงบ้านตอนเย็นๆ​ ครับแม่"

"โอเคเดินทางปลอดภัยน่ะลูกพ่อกับแม่รักลูกมากน่ะ"

"คร้าบบ  พายก็รักพ่อกับแม่เหมือนกันครับ"

พระพายอ้อนแม่จนพอใจก็ตัดสายจัดเตรียมของออกเดินทางพรุ่งนี้เขาไปกับเจ้าม้าขาวรถยนต์สีขาวลูกรักที่ซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง​ ส่วนมากของที่เอากลับบ้านไปด้วยก็เป็นของฝากจากหลายๆ​ จังหวัดที่เขาไปเที่ยวกับธณิณ​ และพี่ต้นก็จะไม่ลืมที่จะซื้อของฝากประจำจังหวัดนั้นๆ​ มาฝากพ่อแม่ครั้งนี้เขาลาพักร้อนไปสองอาทิตย์เสื้อผ้าก็เอาไปไม่เยอะที่บ้านก็มีอยู่​  

เขาออกเดินทางตั้งแต่ตีสี่กลัวรถติด​และแวะซื้อข้าวกล่องข้างทาง​  และของกินจุกจิกระหว่างขับรถไปด้วย​ เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็หยิบแว่นกันแดดขึ้นมาใส่เขาแสบตาเวลาขับรถ​ และมองทัศนียภาพข้างทางไปด้วยสองข้างทางตอนที่เขาเคยเดินทางผ่านเมื่อหลายปีที่แล้วไม่ค่อยมีบ้านคนเท่าไรก็มีบ้านคนผุดขึ้นเรื่อยๆ​  เมื่อเข้าเขตจังหวะแล้วก็รีบขับรถเร็วขึ้น​  เพราะไม่ได้เจอพ่อกับแม่มาตั้งสี่ปีตั้งแต่วันนั้นที่เขาออกจากบ้านไปทำงานก็ไม่ได้กลับมาที่นี้อีกเลย​  สองข้างทางเริ่มเจริญขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก​   และเมื่อขับเข้ามาถึงเขตไร่ก็มองป้ายชื่อไร่​  "ไร่ธารา"  สองจ้างทางตั้งแต่เข้าไร่มีเสาไฟเพื่อสะดวกในการเดินทางเวลามืด​ แล้วเมื่อสี่ปีที่แล้วก็มีแต่ยังไม่ครอบคลุมทั่วทั้งไร่​ แต่ตอนนี้ทุกอย่างดูเป็นรูปเป็นร่างมากกว่าเมื่อก่อนมาก​  ต้นส้มที่ปลูกข้างทางยาวไปจนสุดทางและมองไปก็เห็นโฮมสเตจการเที่ยวธรรมชาติ​ ฟาร์มสัตย์และฟาร์มดอกไม้กินได้แต่ฟาร์มสัตว์อยู่คนละฝังเลย​ เพราะอาจส่งกลิ่นเหม็น​ เขามองไปรอบอาณาจักรพันไร่ของพ่อเลี้ยงก็​รู้สึกตะลึงกับเขาไม่คิดว่าจะพัฒนาไวแบบก้าวกระโดดแบบนี้​  ขนาดแค่ทางไปบ้านเขาไร่เท่านั้น​  และเขาก็เข้ามาจอดรถที่หน้าบ้านหลังเล็กที่อบอุ่นสำหรับครอบครัวพวกเขา

คุณแม่ที่ได้ยินเสียงรถก็รีบเดินออกมาดู เขารีบลงจากรถโผเข้าอ้อมกอดอันอบอุ่นของแม่ในรอบสี่ปี

"พายของแม่มาแล้ว​ เป็นไงหิวข้าวไหมลูก"

"หิวครับ​ พายอยากกินอาหารฝีมือแม่​ ฟอดด"

"งั้นเข้าไปข้างในเถอะ​ พ่อกำลังเตรียมอาหารมีแต่ของโปรดของพายเลยน่ะ"

เมื่อเข้ามาก็เห็นพ่อที่กำลังจัดโต๊ะอาหารให้ดูสวยงาม​ พลหันหน้ามามองผู้ที่มาใหม่​

"พ่อครับ"

"ไหนมาให้พ่อกอดหน่อยสวยขึ้นน่ะเราเนี่ย"

"สวยอะไรครับพ่อพายเป็นผู้ชายน่ะต้องหล่อสิ"

"ฮ่าาาาๆๆๆ​ ก็ความจริงนิ​ ใช่ไหมแม่"

"อื้ม​ ใช่น้องพายเปลี่ยนไปมากๆ​ เลยน่ะค่ะเนี่ย"

พลอยดาวมองลูกชายที่เปลี่ยนไปสวยขึ้นกว่าเดิมมีออร่าด้วยไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองรึเปล่าทั้งบุคลิกท่าทางต่างๆ​ ก็เปลี่ยนไปมากผิวที่แต่ก่อนขาวอยู่​แล้ว​  ตอนนี้ก็ยิ่งขาวขึ้นไปใหญ่เนียนละเอียดเหมือนผิวเด็กแรกเกิด​ ตอนที่วิดีโอคอลกันเธอคิดว่าลูกใช้ฟิลเตอร์  แต่นี้ตอนนี้เธอคิดว่ามันไม่ใข่แล้วล่ะ​  และทรงผมพระพายตอนนี้นั้นผมยาวประบ่าทัดไว้ที่ข้างหูยิ่งทำให้ใบหน้าที่สวยหวานนั้นสวยขึ้นไปอีกขั้น  ก่อนหน้านี้พระพายนั้นมีผมหน้าม้าที่ค่อยปกตาเอาไว้เลยทำให้ดูธรรมดาจืดชืดเมื่อเอาผมหน้าม้าที่บังหน้าตาออกก็เผยให้เห็นใบหน้าที่สวยงามเรียวเล็กปากนิดจมูกหน่อยทุกอย่างดูดีไปหมดทุกส่วน

"สวยขนาดนี้มีแฟนรึยังเรา"

"ยังไม่มีครับ"

"แม่ไม่เชื่อหรอกมันต้องมีมั้งแหละ"

"กินข้าวกันเถอะครับพายหิวแล้ว"

ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวที่มีอาหารวางอยู่เต็มโต๊ะมีแต่ของโปรดทั้งนั้นเลยเขาตักอาหารของแม่คิดถึงตลอดสี่ปีเข้าปากกินไม่พูดก้มหน้าก้มตากินอย่างเดี๋ยวเหมือนกลัวมีใครมาแย่งอย่างไงอย่างนั้นแหล่ะ

"ไม่ต้องรีบก็ได้ไม่มีใครแย่งหรอกพาย"

คุณพ่อปรามลูกชายเกรงว่าจะสำลักข้าว​ พ่อแม่ก็นั่งมองดูลูกน้อยของตัวเองกินข้าวอย่างมูมมามลูกของพวกเขาโตเป็นสาวเต็มตัวแล้วสิน่ะแต่ก่อนคอยหลบอยู่หลังพ่อแม่พระพายเป็นเด็กที่ขี้อายแต่โตมาก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ​ จนมาถึงตอนนี้ดูเหมือนเจ้าตัวจะมั่นใจในตัวเองแล้ว​ และพวกเธอก็ยังไม่ได้บอกลูกว่าพ่อเลี้ยงธารานั้นเลิกกับคุณอันหนิงไปตั้งแต่สี่ปีที่แล้ว

หลังจากที่พระพายไปทำงานก็มีข่าวออกมาว่าพ่อเลี้ยงเลิกกับคุณอันหนิงมีข่าวที่พูดถึงพ่อจากคนๆ​ สู่คนก็รู้กันทั่วไร่ว่าคุณอันหนิงนั้นมีชู้ลูกในท้อง​ ของเจ้าหล่อนนั้นก็ไม่ใช่ลูกของพ่อลี้ยงแต่เป็นลูกของเธอกับคุณปิงพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจของพ่อเลี้ยงธารา​ แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นพาร์ทเนอร์กันแล้ว​  เพราะอะไรน่ะหรอก็เป็นชู้กับคุณอันหนิงใครที่ไม่ถอนตัวไม่รู้ว่าจะหน้าด้านขนาดไหน​ แต่หลังจากที่หย่ากับคุณอันหนิงไปนั้นก็มีสาวน้อยสาวใหญ่เข้าออกจากไร่เป็นว่าเล่นตามประสาหนุ่มโสดที่จะมีคนเข้าหาเยอะ​ เธอเลือกที่จะไม่บอกเธออยากให้ลูกไปเจออะไรใหม่ๆ​ บ้างไม่ลองเปิดใจให้คนอื่นเลย 

"เอิ๊กกก​ อร่อยมากเลยครับ"

"กินเยอะๆ​ หน่อยเราน่ะผอมลงมากเลยรู้ไหม"

"เขาไม่ได้เรียกว่าผอมครับพ่อเขาเรียกว่าหุ่นดี"

กว่าเขาจะปั้นหุ่นนี้ได้เสียเวลาเข้าฟิตเนตเป็นว่าเล่นเขาเน้นเล่นสะโพกเป็นส่วนใหญ่และเล่นส่วนอื่นบ้าง​  สิ่งที่เขาพอใจที่สุดก็คือสะโพกใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อนนุ่มเด้งสู้มือ​ ไอ้ธณิณมันชอบตีก้นและแซวเขาเล่นๆ​ หยุดเล่นได้แล้วน่ะแค่นี้ก็ใหญ่เด้งสู้มือรับรองใครได้มึงเป็นเมียติดใจชัวร์เอาหัวเป็นประกัน​ และทิ้งท้ายด้วยการตบก้นเขาและเดินหนีไปไอ้ธณิณมันก็พูดเกินจริงถึงมันจะนุ่มเด้งสู้มือจริงๆ​  ก็เถอะแต่เขานี้สิไม่ค่อยมีคนเข้ามาจีบเลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรทั้งที่เขาออกจะดูดีขนาดนี้​(ไอ้ธณิณกับพี่ต้นชมทุกครั้งบอกว่าเขาสวยเลยมั่นใจว่าตัวเองสวย)

กินข้าวคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้กับพ่อแม่เสร็จก็ไปขนของฝาก​ และกระเป๋าเดินทางออกมาให้แม่กับพ่อ​ และก็ขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนเหนื่อยจากการขับรถเป็นระยะเวลานาน​ อาบน้ำเสร็จเขาก็ทาครีมบำรุงตามตัว​ และดึงมาร์กบำรุงผิวหน้าออกมาและเปิดซีรี่ย์​ดูและก็เผลอหลับไปคามาร์ก