ปาร์ตี้​

เมื่อวานที่เขาเจอพ่อเลี้ยงตอนนั้นที่หันหลังไปหัวใจของเขามันเต้นเร็วเหมือนเจ้าก้อนเนื้อขนาดสามร้อยกรัมในอกข้างซ้ายจะหลุดออกมาอย่างไรอย่างนั้น​ และเขาก็ทักทายพี่ๆน้องๆที่อยู่ในไร่ทุกคนต่างมีคำพูดที่เหมือนกันนั้นก็คือ​ ทำไมถึงสวยขึ้นขนาดนี้และมีแฟนแล้วรึยัง​ เขาก็ได้แต่ยิ้มและตอบกลับไปว่าไม่ได้มีแฟนโสดครับ​

ถ้าถามว่าอยากมีไหมคนรู้ใจเหมือนคนอื่นเขาบ้างแต่เขายังไม่เจอผู้ชายที่ใช่สำหรับเขาสักที​ ผู้ชายเขามาจีบเขามีไหมบอกเลยว่ามีเยอะมากแต่คนที่เจารู้สึกว่าใช่นั้นยังไม่เคยเจอเลยสักครั้งหนึ่ง​ ถ้ามีแฟนแล้วเขาก็อยากจริงจังสามารถเข้ากันได้หรือรู้จักการปรับตัวเข้าหากัน​ และคบหากับไปจนถึงการแต่งงานการเป็นคู่ชีวิตกันนี้คือสิ่งที่เขาคิด​ แต่ยังไม่เจอคนๆนั้นสักที

"วันพรุ่งนี้มีการฉลองฤดูการเก็บเกี่ยวอย่าลืมมาน่ะพระพายทุกคนอย่างเจอนาย"

"ครับ"

นี้เขาต้องไปจริงๆ​ หรองานเลี้ยงฉลองนี้อยู่ข้างๆ​ กับบ้านของพ่อเลี้ยงสาธุอย่าได้มาร่วมงานเลี้ยงได้แต่ภาวนาในใจ​  ทุกปีพ่อเลี้ยงธาราจะไม่อยู่นานมาแค่เปิดงานและก็กลับเข้าบ้านปีนี้เขาก็ขอให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน เย็นนี้เขาว่าจะชวนพ่อแม่ไปกินร้านครัวธาราเป็นร้านอาหารของไร่นี้เหมือนกันเป็นร้านอาหารที่เปิดใหม่อยู่ไกลจากไร่องุ่นอยู่หลายกิโลได้ยินโต้งบอกว่าสวยมากอาหารก็อร่อยเขาเลยอยากที่จะไปดู​  เมื่อถึงเวลาเย็นเขาก็นั่งรอพ่อแม่อาบน้ำนานๆ​ เขากับมาก็อยากจะพาพ่อแม่ไปกินอาหารอร่อยๆ​ จากนั้นเขาก็พาพ่อแม่ไปร้านอาหาร​ เอารถของเขาไปโดยมีเขาเป็นคนขับกว่าจะมาถึงร้านอาหารก็ใช้เวลาไม่นานเท่าไร​ ก็มาถึงบรรยากาศดีมากมีไฟประดับรอบๆ​ ร้านมีการจุดคลองอ้อมร้านและปลูกบัวในคลอง​ และมีทางเดินเข้าร้านที่เป็นสะพานไม้ยาวไปจนถึงร้านรอบๆ​ ร้านปลูกผักออแกนิคใส่กระบะเป็นโรงเรือนใหญ่และมีการขายผักที่ปลูกในนี้ด้วยตัวร้านเป็นเหมือนบ้านสไตล์ไทยสสมผสมผสาน​กับยุโรปร้านมีสองชั้นการตกแต่งที่นี้ตกแต่งเป็นสไตล์ฝรั่งเศษ​  สมัยที่พระนางวิคตรอเลียทุกอย่างคลาสสิกแต่ดูหรูหราทำให้เขามองไปรอบๆ​ มันสวยทุกอย่างดูโรแมนติกมากยิ่งมาถึงตอนเย็นๆ​ คนก็ไม่ค่อยเยอะเพราะที่นี้ต้องจองก่อนเขาได้โทรจองปรากฏว่ามีลูกค้าคนที่จะมานั้นไม่มาแล้วโต๊ะนั้นเลยกลายเป็นของครอบครัวเขา​  เมื่อเข้ามาในร้านก็มีพนักงานเดินนำทางไปที่โต๊ะที่เขาจองไว้เป็นโต๊ะติดกระจกใสสามารถมองออกไปจ้างนอกก็เห็นต้นสนหอมต้นใหญ่​สีเขียวงดงาม​ ดอกไม้ต่างประเทศที่ปลูกลงดินออกดอกงดงาม​  ที่นี้เหมือนไม่ได้อยู่ในไทยเหมือนอยู่ในประเทศฝรั่งเศษทุกอย่างดูดี​ ของแต่ล่ะชิ้นมีเสน่ห์และความหมายของตัวมันเอง​  ไม่นานพนักงานก็​ยกอาหารมีเสร์ฟที่นี้ขายอาหารไทยสูตรโบราณอาหารที่ทำจะทำตามใจเซฟ

หลังกินเสร็จแล้วพ่อกับแม่ของเขาก็ลิ้มรสอาหารพ่อกับแม่เคยมาทานที่ร้านนี้แล้วหลายครั้งแต่ทุกครั้งก็ติดใจเพราะอาหารที่นี้อร่อยทั้ง​ กินเสร็จสามคนก็นั่งเสพบรรยากาสมีเสียงดนตรีสดดังคลอมาเข้าหูบรรยากาศทำให้บรรยากาศที่นี้โรแมนติกเหมาะสำหรับการเดตคู่รักและมากับครอบครัว​ ในร้านไม่ค่อยมีคนพูดเท่าไรได้ยินแค่เสียงดนตรีอันไพเราะ

"กลับบ้านกันเถอะลูกกว่าจะถึงบ้านก็ดึกแล้ว"

"งั้นกลับบ้านกันครับ"

กว่าจะถึงบ้านก็ดึกแล้วแต่ดีที่วันพรุ่งนี้คนงานที่ไร่หยุดเป็นวันฉลองฤดูการเก็บเกี่ยวเสร็จ

08.00

วันนี้อากาศดีมากเขาเลือกที่จะใส่เป็นชุดเอี่ยมยีนสีฟ้า​ และรองเท้าผ้าใบสีขาวทรงผมก็ถักเปียเล็กๆ​ สองข้างเขามองตัวเองที่กระจกสะท้อนใบหน้าหวานขาวนวลเหมือนผู้หญิง​ เสร็จแล้วเขาก็ตามพ่อแม่ไปที่งาน​ งานนี้ฉลองตั้งแต่ช่วงเช้าลากยาวไปจนถึงเที่ยงคืน​ และจะมีการดื่มฉลองด้วยไวท์องุ่นจากไร่ที่บ่มไว้หลายปีเอาออกมาดื่มกัน  เมื่อมาถึงงานทุกคนก็เดินเข้ามาทักถามเขาส่วนใหญ่คำถามก็จะเหมือนๆ​ กันว่าทำงานอะไร​ มีแฟนรึยัง​ ทำไมเปลี่ยนไปจัง​ต่างๆ​นาๆ​ เขายืนตอบพวกพี่น้องชาวไร่ธาราทุกคนจนเจ็บขาก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ​ ห้องน้ำเป็นห้องน้ำที่บ้านของพ่อเลี้ยงมีประตูเล็กๆ​ ที่เปิดไว้ให้คนงานได้เข้าออกอย่างสะดวกห้องน้ำอยู่หลังบ้านเป็นห้องน้ำของแขกที่สร้างออกมาแยกจากตัวบ้าน​   ห้องน้ำเป็นห้องน้ำแยกชายหญิงเมื่อเดินเช้าไปก็เห็นแผ่นหลังกว้างที่คุ้นเคยยืนทำอะไรก็ไม่รู้อยุ่ตรงมุมห้องน้ำ​  เสียงก๊อกแก๊ก​เมื่อรู้สึกผู้ที่มาใหม่ก็หันมามอง

"ผมขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมครับ"

"ครับ"

แล้วก็หันไปทำอะไรก็ไม่รู้ที่มุมห้องเขาก็รีบ​ปลีกตัวเขาไปในห้องน้ำทันทีไม่อยากพูดกับพ่อเรียกเมื่อกี้นี้​เขาได้ยินคำว่าครับ นี้เป็นครั้งแรกเลยเขากับพ่อเลี้ยงนั้นได้คุยกันไง​ ในใจอยากจะกรี๊ดดังๆไม่รู้จะทำยังไงตอนแรกคิดว่าตัวเองไปอยู่กรุงเทพนานจะมีภูมิต้านทานต่อผู้ชายหล่อที่ไหนได้ไม่เลยไม่มี​ ตอนอยู่ที่กรุงเทพมีแต่คนที่หน้าตาดีๆ​ มาอยู่ใกล้เขาแต่เขานั้นไม่เคยหวั่นไหวกับคนพวกนั้นเลย​ แต่มาหวั่นไหวกับผู้ชายคนนี้คนเดียวที่ทำให้เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง

"แกร๊ก"

"เธอออกมาแล้วหรอ​ มาช่วยฉันยกของหน่อยได้ไหม"

"ครับได้ครับ"

ตอนแรกสิ่งที่คิดไว้ก็คือจะรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ​ แต่เมื่อเปิดประตูออกมาก็​บอกให้เขาไปช่วย  เขาเดินตามแผ่นหลังกว้างนี้สูงขนาดนี้เลยหรอมองไกลๆ​ ก็​สูงอยู่แล้วพอมายืนใกล้เขาตัวจิ๋วโดยทันทีเขาสูงแค่หน้าอกจองพ่อเลี้ยงเองไม่กล้าถามว่าสูงเท่าไรถึงอยากรู้ก็เถอะ​   พ่อเลี้ยงเดินนำเข้ามาในบ้านไปที่ห้องเก็บไวท์สงสัยจะมาให้เขายกไวท์ช่วยล่ะมั้ง​  

ร่างสูงเปิดตู้แช่ไวท์และหันมามองเขาและบอกว่า

"ไปหยิบลังไม้ตรงนั้นให้หน่อย"

​​​​​​พ่อเลี้ยงธาราชี้ไปตรงมุมห้องก็เห็นลังไม้สนอยู่ตรงมุมห้องเขาก็ไปหยิบให้​ร่างสูงที่อายุมากกว่าแต่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อรู้สึกว่ามือพ่อเลี้ยงลูบมือเขา​ เขารีบปล่อยมือออกจากลังไม้

​​​​​​"หึๆ"

พ่อเลี้ยงธาราหัวเราะกับภาพตรงหน้าน่ารักนี้คือคำที่อยู่ๆ​ ก็​ผุดขึ้นมาในหัวของเขาดูท่าทางเขินอายนั้นสิยังเห็นแบบนี้ยิ่งถูกใจ​ คืนนี้รอฉันก่อนน่ะเจ้ากระต่ายน้อย​

"ช่วยถือหน่อย"

เขามองไวท์สองขวดที่ถูกยืนมาให้ตรงหน้า​ ที่จะให้ช่วยแค่ถือไวท์สองขวดหรอแล้วไวท์ที่อยู่ในลังใครจะเอาไป​ ธาราที่สังเกตคนอายุน้อยได้ก็พูดว่า

"ในลังเดี๋ยวฉันถือเองเธอตัวเล็กนิดเดียวฉันจะเป็นคนยกไปเอง"

ไม่พูดเปล่าเอามือไปวางบนกลุ่มผมนุ่มขยี้เบาๆ​ อืมผมนุ่มมากเขารอไม่ไหวที่จะให้ถึงคืนนี้​ ผิดกับคนตัวเล็กที่ตอนนี้ตัวแข็งทือเกร็งไปหมดนี้พ่อเลี้ยงลูบผมเขาหรอ​ อ๊ากก​  ในหัวของเขาในตอนนี้สองฝั่งตีกันว่าจะรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นนี้​ อีกฝั่งหนึ่งบอกว่าหวั่นไหวได้เพราะถึงยังไงตอนนี้เจาก็โสดแล้ว​ แต่อีกฝั่งหนึ่งก็บอกว่าอย่าน่ะไม่งั้นจะเสียใจผู้ชายคนนี้มีนิสัยเจ้าชู้เขาชอบผู้หญิงเขาคงจะไม่มาชอบเราหรอกอย่าเอาความรู้สึกของตัวเองเข้าไปเล่นไม่งั้นจะเสียใจนี้คือสิ่งที่เขาท่องเอาไว้ในหัว

จากนั้นเขาก็เดินนำพ่อเลี้ยงไปที่ลานหญ้าข้างบ้านเริ่มมีคนมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ​ วันนี้ไม่มีแดดมีลมพัดพอเย็นสบายอากาศดีมีเสียงคุยกันและกลิ่นปิ้งย่างที่โชยมาเข้าจมูก​

"อ้าว​ ทำไมได้ไปกับพ่อเลี้ยงละพาย"

"พ่อดีเราไปเข้าห้องน้ำพอดีพ่อเลี้ยงเลยให้เราไปยกของช่วยน่ะ"

เขาหันไปตอบน้ำหญิงสาวพนักงานขายที่ร้านขายไวท์​ ดูเหมือนเธอจะชอบพ่อเลี้ยงมากชอบตั้งแต่ที่เข้ามาทำงานใหม่ๆ​ ตอนนั้นพ่อเลี้ยงยังมีคุณ​อันหนิงเป็นภรรยา​อยู่​  แต่เธอก็ยังคงทำทุกวิถีทางให้พ่อเลี้ยงได้พอใจ​ จนตอนนี้คนในไร่รู้หมดแล้วว่าเธอนั้นชอบพ่อเลี้ยงแบบไม่มีการแอบชอบแบบห่างๆ​ เลยแต่จนถึงตอนนี้พ่อเลี้ยงก็ยังไม่สนใจเธออยู่ดี​