เมา

งานตอนกลางวันผ่านไปคนยังไม่ค่อยเยอะเท่าที่ควรส่วนใหญ่จะมาตอนกลางคืนเพราะเป็นช่วงเวลาที่สนุกที่สุดตอนการคืนสามารถเรียกได้ว่าปาร์ตี้  มีวงดนตรีชื่อดังมาเล่นด้วยคืนนี้คือสิ่งที่ทุกคนรอคอยเป็นวงที่ดังระดับประเทศแต่พ่อเลี้ยงก็จ้างมาเล่นเป็นการเฉลิมฉลองฤดูการเก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จสิ้นปีนี้ได้ผลผลิตเยอะมากเขาได้ยินมาจากพ่อ​ ​และผักผลไม้หลายอย่างราคาก็ขึ้น​  และมีแอลกอฮอร์หลากหลายยี่ห้อและไวน์​แบรด์ของไร่

ตอนนี้เขากลับบ้านมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดและนอนดูซีรีส์สักพักก็โดนแม่เรียกให้ลงไปกินข้าว​ เขาว่าจะไปตอนสองทุ่มตอนนั้นน่าจะเริ่มสนุกแล้วพ่อแม่ไปก่อนเขา​  เพราะว่าเป็นคนมีหน้ามีตาในไร่พอสมควรส่วนเขาก็ขอนอนแอ่งแม่งดูซีรี่ย์เกาหลีมันกำลังสนุกเขายังไงอยากไป​แต่แล้วก็มีสายเรียกเขา

"ครืดๆ​  ครืดๆๆ"

"ครับแม่มีอะไร"

"จะมาตอนไหนเราตอนนี้จะสามทุ่มแล้วน่ะ"

เขามองไปที่นาฬิกาที่ติดอยู่ผนังแล้วนี้สามทุ่มแล้วหรอเขานึกว่ายังไม่ถึงสองทุ่มเลยดูซีรี่ย์เพลิน

"ครับผมกำลังไปครับแม่"

"โอเครีบๆ​ มาล่ะมีคนอยากเจอเราตั้งหลายคนแน่ะ"

วางสายจากคุณแม่สุดสวยผมก็รีบคว้าเอาโทรศัพท์กุญแจรถ​  นี่เขาดูซีรี่ส์เพลินเกินไปหรอเนี่ยตายๆ​ ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึงงานจอดรถแล้วเข้าไปในงานตอนนี้นักร้องขึ้นเวทีเป็นที่เรียบร้อยทุกคนต่างสังสรรค์อยู่สนามหญ้าทุกคนเอ็นจอยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นปีล่ะครั้ง​ เขาสอดส่องสายตามองหาแม่​ และก็เห็นแม่กำลังยืนคุยกับป้าคนหนึ่งเขาก็เดินเข้าไปหา​ 

"แม่ครับ"

"อ้าวมาแล้วหรอลูก​ นี้ป้านิดส่วนพี่นิดนี้พระพายลูกดาวเองค่ะ"

"คนนี้พระพายหรอจ๊ะ​ นี้โตขนาดนี้แล้วหรอจ๊ะน่ารักมากแล้วเป็นไงไปทำงานอยู่ที่กรุงเทพ"

"ก็ดีครับ​"

"หรอจ๊ะจำป้าได้รึเปล่าป้าเคยเจอหนูตอนเด็กๆ​ จำป้าได้รึเปล่าจ๊ะ"

เขาพยายามคิดว่าป้านิดคนนี้คือใคร​ ดูเหมือนป้านิดจะรู้ว่าเขาจะจำไม่ได้จริงๆ​ ก็​พูดเฉลยออกมา

"ป้าเป็นแม่บ้านของพ่อเลี้ยงจ๊ะหนูพระพาย"

ก็ใครจะไปรู้เขาไม่เคยเข้าบ้านของพ่อเลี้ยงเลยสักครั้งนอกเมื่อเช้า​ ถ้าเจอก็​คงเจอตอนงานแต่งของพ่อเลี้ยงล่ะมั้งตอนนั้นเขาก็มาร่วมงานแต่งของพ่อเลี้ยงธารา

​ จากนั้นเขาก็ขอตัวออกมาหิวข้าวจะแย่ได้กลิ่นหอมปิ้งย่างที่โชยมาเจ้าจมูกก็อยากกิน​ เขาเดินไปที่กลุ่มของโต้งพี่ๆ​ คนงานในไร่ที่เพื่อนของโต้ง

"อ้าวพายมาแล้วหรอ"

"ใช่เพิ่งมาถึง"

"กินปิ้งย่างไหม"

โต้งขยับที่นั่งแบ่งให้เขา​ เขานั่งลงข้างโต้งและข้างหน้าเป็นเตาปิ้งย่าง

"กิน​ กลิ่นหอมมากเลย"

ทุกคนในวงต่างหันมาสนใจคนที่มาใหม่พระพายลูกคุณพลหัวหน้าคนงาน​  แต่ก่อนพระพายนั้นค่อนข้าง​พูดน้อยขี้อายผมปกหน้าปกตา​ แต่มาตอนนี้สวยมีออร่าเด่นสะดุดตาเดินผ่านใครก็​ต้องเหลียวหลังกับมามองทั้งกลิ่นหอมๆ​ เวลาที่เดินผ่านก็จะมีกลิ่นหอมนุ่มละมุนลอยมาแตะจมูก​ และรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นสะดุดตาเกินคนธรรมดาสวยอย่างกับดารา

"โต้งเราอยากกินหมูสามชั้นนั้น"

เขาชี้ไปที่หมูสามชั้นที่อยู่ในเตา​ โต้งทำหน้าที่ของตัวเองอย่างว่องไวเมื่อได้ยินเพื่อนคนสวยอยากกิน​ทำการตัดเนื้อใส่จานยืนให้ร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ​  

"อร่อยไหมพาย"

"อืม​ อร่อยมากอากาศตอนกลางคืนเย็นสบายจริงๆน่ะ"

"ถ้าดึกกว่านี้อากาศก็จะเริ่มหนาวแล้ว​"

"เอาไวน์​ไหมกินคู่กับเนื้ออร่อยมาก"

"เอาๆ"

ทั้งสองหันหน้าพูดกันโดยไม่รู้​เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาทางพวกเขา​ กินอิ่มนั่งคุยกับโต้งสักพักเขาก็ขอตัวไปเขาห้องน้ำเพื่อไปล้างคราบมันที่ติดมือ​ เมื่อมาถึงหลังบ้านไม่ค่อยมีคนทำไหร่ส่วนใหญ่จะอยู่ลานข้างนอกมากกว่าเข้ามาก็แค่เข้าห้องน้ำหรือมาเอาอุปกรณ์ในการประกอบอาหารทำนั้น​  พ่อเลี้ยงแกห่วงพื้นที่ส่วนตัว​ล้างมือไปด้วยก็​คิดไปด้วย

"เธอมาช่วยดื่มเป็นเพื่อนฉันหน่อย"

เขาหันไปมองร่างสูงที่ยืนผิงกับประตูมองมาทางเขาที่ล้างมืออยู่

"ทำไมพ่อเลี้ยงไม่ไปกินกับโจ้ล่ะครับ"

จะมาชวนให้เขาไปกินเป็นเพื่อนทำไมนายโจ้ผู้ช่วยของตัวเองก็​มีไวเท่าความคิดร่างสูง​หาคำมาแย้ง

"นายโจ้ไม่ว่างเลี้ยงลูกอยู่บ้าน​ ไปดื่มกับฉันหน่อย​ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก"

"ก็ได้ครับ"

"เดินตามฉันมา"

เขาเดินตามพ่อเลี้ยงเขามาในบ้านที่ห้องไวน์​ มีเครื่องดื่มหลากหลายยี่ห้อราคาสูงปรี๊ดหลายร้อยปีเก็บไว้อยู่หลายขวด​ 

"เขาไปนั่งรอที่ห้องนั้นก่อนสิ"

เขาเดินไปที่ห้องที่พ่อเลี้ยงบอกเมื่อเข้ามาก็เห็นบาร์สำหรับดื่มไวน์​ โทนห้องถูกตกแต่งอย่างเรียบหรูบาร์เป็นบาร์หินอ่อนสีดำจัดเงา​เก้าอี้ทรงสูงก็​เข้ากันกับบาร์​ และก็มีที่เก็บแก้วไวน์​ที่ห้อยลงมา​

พ่อเลี้ยงเดินเข้ามาในห้องนี้พร้อมกับขวดไวน์อายุหลายสิบปี  เขามองดูพ่อเลี้ยงทุกอริยาบถตอนเปิดขวดไวน์​จับแก้วและยื่นแก้วไวน์​มาให้เขา

"ชนแก้ว"

จากนั้นก็​นั่งดื่มโดยไม่มีบทสนทนาเกิดขึ้นแต่คนตรงหน้าเมื่อเห็นว่าไวน์​ที่อยู่​ในแก้วนั้นหมดแล้วก็เทให้เรื่อยๆ​ ไม่กลัวไวน์หมดเพราะเขาหรือไงรสชาติ​ดีมากหอมนุ่มละมุนน่าจะเป็นไวน์​ที่บ่มนานพอสมควร

เขามองไปที่คนตัวเล็กที่ตอนนี้เมาหน้าแดงแจ๋แต่ดูเหมือนยิ่งเมายิ่งขอไวน์​จากเขาอีกเรื่อยๆ​แต่ก็เกินความคาดหมายของเขาเมื่อเจ้าพระพายลุกจากเก้าอี้และอยู่ๆ​ ก็มากอดคอเขาซบลงบนอก​ สงสัยเมาแล้วชอบอ่อยสิน่ะ​ อย่างนี้ก็เข้าทางเขาเลยน่ะสิ

"อื้มส์​ พายขอนั่งตักหน่อย"

"ได้สิ"

เขาลูบสะโพกนุ่ม​ และอดใจไม่ไหวที่จะบีบอืมดีเต็มไม้เต้มมืออดใจรอไม่ไหวที่จะฟัดสะโพกนุ่มนี้ของพระพาย​ เขายกของน้องขึ้นมานั่งอยู่บนตักเขาโดยอยู่ในท่าคร่อมเขารู้สึกถึงลมหายใจที่รินลดมาที่ต้นคอ​ และนั่งไปสักพักเจ้าพระพายก็เริ่มปฏิบัติการ​ยั่วยวนเขาโดยการบดสะโพกนุ่มลงบนเจ้าโลกของเขาที่ตื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว​สงสัยเขาจะชอบพระพายจริงสิน่ะปกติไม่ตื่นง่ายขนาดนี้แต่ตอนนี้ตั้งโด่เพราะมีแม่มันนั่งร่อนเอวใส่อยู่

"อื้ม​ส์​ อ๊ะ​ๆ พ่อเลี้ยงพายรักพ่อเลี้ยงน่ะครับ​"

เขาฟังคนที่ร่อนเอวอยู่บนตักเขา​ มือก็ลูบสะโพกนุ่มเด้งไปด้วย

"พายชอบพ่อเลี้ยงมานานแล้ว​ คุณรู้ไหมครับว่าผมเจ็บมากเลยน่ะตอนนั้นที่ผมรู้ว่าคุณกำลังมีลุกกับคุณ​อันหนิงผมร้องไห้ก็​เพราะคุณ​ คุณรู้ไหมว่าคุณ​เป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ผมร้องไห้เสียใจ​ ตอนผมไปอยู่ที่โ​น่นมีคนเข้ามาจีบผมเยอะมาก​ แต่ผมก็รู้สึกว่าคนพวกนั้นยังไม่ใช่คนที่ผมอยากอยู่ด้วยหรือใช้ชีวิตไปด้วยกัน​  ความจริงผมคิดว่าผมลืมคุณ​ไปแล้วน่ะ  แต่หัวใจของผมมันก็เต้นทุกครั้งตอนที่เห็นคุณได้อยู่ใกล้คุณ"

เขานั่งฟังคนตัวเล็กที่อยู่​บนตักพูดสารภาพ​รักเขาไม่คิดเลยว่าพระพายจะสนใจเขาขนาดนี้เขามองลิ้มฝีปากสีแดงขมุบขมุบก็อดใจไม่ไหวประกบจูบลงไปบนปากนุ่มแดงระเรื่อ​ค่อยๆ​ สอดลิ้นเข้าไปได้กลิ่นไวน์​ที่เพิ่งกินเข้าไปกลิ่นหอมนุ่มละมุนยิ่งจูบก็รู้สึกดีทั้งรสชาติที่หวานหอมไม่รู้ว่าเป็นเพราะไวน์​หรือเป็นเพราะอะไรกันแน่

"ขึ้นห้องกันเถอะ"

"ห้องอะไรกันครับ​"

"ห้องนอนฉัน"

"แล้วทำไมต้องนอนห้องคุณด้วย​ คุณ​จะนอนกับผมหรอ"

คนในอ้อมแขนพูดด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้

"ใช่ฉันจะนอนกับเธอ​  เราจะนอนด้วยกัน"