หนุ่มน้อยแสนหวาน [8] -จบ-

กายบางนอนอยู่เบื้องล่าง สั่นไหวทุกๆ แรงกระแทกจากคู่หมั้น ไม่นึกเลยว่า เบื้องหลังการลับนอนกับผู้ชาย จะเผยความลับเป็นแบบนี้นี่เอง วันวิสายอมทอดกายมอบให้เขาหมดใจ เมื่อรู้ว่าการมีเซ็กซ์กับผู้ชายมันได้อารมณ์และรู้สึกดีกว่าตอนอยู่กับเมียของตัวเอง

เธอทำได้แค่จูบและใช้มือลูบอยู่ด้านนอกเท่านั้น ไม่นึกเลยว่า ความเป็นชายจะมอบความสุขสุดๆ แบบหลั่งน้ำตาและได้อารมณ์สะท้านไปทั่วร่าง วันวิสาอ้าปากหอบคราง เสียวซ่านไปทั่วกาย สะเทือนตลอดเวลายามนนทกรกระหน่ำกระแทกเธอต่อเนื่อง

ทั้งหนักหน่วง และเน้นลึก และกระแทกซอยถี่ ชายหนุ่มอยู่บนร่างเธอและถ่างขากว้างแทบฉีก เธอยอมรับว่ามันเจ็บปวด แต่ก็เสียวสุดยอดแทบน้ำแตก... อารมณ์มันได้เสียวสุดยอดเธอเสร็จแล้วเสร็จแล้ว ไม่เคยรู้สึกมีความสุขแบบนี้มาก่อน

นนทกรออกแรงกระหน่ำซอยเสียบลึก ยิ่งตอกเร็วและรัวหนักๆ ภายในร่างของวันวิสา มันแนบแน่น บีบรัดหัวบากเขาครั้งแล้วครั้งเล่า มันคับแคบและรู้สึกดีได้อารมณ์ที่เยี่ยมยอดกว่าตอนนอนกับวารินทร์...

ยิ่งเขากระทุ้งลึกๆ เข้าไป ก็ยิ่งพบกับความลื่นของสายน้ำที่เปียกฉ่ำ มันชุ่มชื้นมากและเขาก็อยากจะแตกในอัดร่างเธอ หากวารินทร์ต้องการให้วันวิสาท้อง เขายินดีที่จะจัดให้...

ความเป็นชายยังคงสอดใส่เสียบหนักๆ ตอกแน่นๆ กระแทกแรงๆ แทงลึกๆ วันวิสาแทบครวญครางยอมแพ้ต่ออารมณ์ทั้งหลายที่ถาโถมและรุมเร้าเธอให้ยินยอมต่อความเป็นชาย มันดีกว่าการไปตีฉิ่งกับผู้หญิงด้วยกัน และเธอจะไม่มีวันหุบขาคู่นี้อีกต่อไป หานนทกรต้องการลับนอนกับเธอ

ความปั่นป่วนในร่างกายของหนุ่มน้อย เริ่มสั่นคลอน และของเหลวมากมายกำลังหลั่งไหลเมื่อเขาเสร็จเสียว ส่วนปลายหัวบากพร้อมจะทำงานอ้าปากอัดฉีดน้ำขุ่นพวยพุ่งเข้าร่างของวันวิสา ความร้อนระอุจากน้ำขุ่นอุ่นร้อน อัดฉีดเน้นแรง เพราะภายในกายเธอบีบรัดเขามาก เมื่อเธอเสร็จแล้ว กล้ามเนื้อเธอแทบล็อคความเป็นชายของเขา ไม่อาจกระชากออกมาได้

นนทกรหมดหนทางจึงแทงเข้าไปตอดลึกสุดๆ เพื่อฉีดน้ำร้อนหนืดเหนียว เพื่อหวังว่าจะผ่อนคลายให้วันวิสายอมปลดล็อคคลายองคชาตเขาออกมา ยิ่งแทงลึกมากเท่าไหร่ นนทกรก็ยิ่งรู้สึกดีสุดๆ อย่างที่ไม่สัมผัสกับวารินทร์มาก่อน

เพียงชายหนุ่มค่อยๆ ลากองคชาตออกมา น้ำเมือกขาวเหนียวผสมกับเลือดสีชมพูของคู่หมั้น เขารู้ได้ว่ามันคือครั้งแรก นี่เขาทำอะไรลงไป... ตั้งแต่หลับนอนกับวารินทร์ก่อนคู่หมั้นตัวเอง และยามนี้เขากลับผูกมัดไว้ที่บ้านหลังนี้

ด้วยการแต่งงานกับวันวิสา เพื่อจะมีเซ็กซ์กับวารินทร์แบบไม่ต้องกังวลใดๆ อีกต่อไป หรือว่าเขาจะต้องออกแรงหนักหน่วงมากกว่าปกติ อีกทั้งกับสิ่งที่ได้ทำลงไป คือกระแทกแตกในร่างของวันวิสา เสียเธอหมดแรงต่อต้านเขา

แต่หลังจากหมดยกแรกกับวันวิสา เธอสลบไปในร่างเปลือยเปล่า และนนทกรเริ่มจะรู้สึกเห็นใจ พร้อมกับสงสาร จึงใช้มือหนาลูบเรือนผมของเธอพลางห่อผ้าห่มคลุมกายเธอเอาไว้ หวังว่าพรุ่งนี้วันวิสาจะไม่โกรธเขา พร้อมกับวารินทร์จะรีบจัดงานแต่งงาน เพื่อให้นนทกรปรับความเข้าใจกับคู่หมั้น... อีกหน่อยเธอจะกลายเป็นเมีย และเป็นแม่ของลูกเขาด้วย

******

นนทกรเดินกลับออกมา พบกับวารินทร์ และเขาจะไปต่อยกที่สองกับวารินทร์ เพราะเธอก็หวงนนทกร และไม่อยากนั่งรออย่างนี้เพียงเดียวดาย เธอไม่อยากมอบเด็กหนุ่มคนนี้ให้ใคร หากไม่ติดว่าเป็นลูกเพื่อน เธอคงไม่ปล่อยให้นนทกรเข้าไปห้องลูกสาว เพื่อรวบหัวรวบหางกันแบบนี้

“มาเถอะ วารินทร์ ผมอยากกอดคุณ” นนทกรสวมกอดหญิงกลางคน ซึ่งเป็นเพื่อนแม่ เขาอยากรู้สึกสบายใจ แทนที่จะมารู้สึกผิดที่พรากพรหมจรรย์ของวันวิสา เธออาจจะเกรี้ยวกราดเพื่อปกป้องตัวเอง แต่นนทกรต่างหาก ที่หลงเชื่อวารินทร์ จนเขาทำตามที่เธอสั่ง เพียงเพราะวารินทร์ต้องการนนทกรมาอยู่กับเธอในบ้านนี้

ในสายตาคนทั่วไป...เขาคือลูกเขยของเธอ แต่ในฐานะลับๆ ของเธอกับเขา... นนทกรคือผัวเก็บของเธอ

งานแต่งงานได้ถูกจัดขึ้นมา โดยวันวิสาค่อนข้างจะสับสนอยู่ แต่เธอก็มีความสุขที่ได้รับการชดเชยเช่น เงินทอง สินสอดทองหมั้น ชุดแต่งงานทีสวยหรู เพื่อแลกกับการเลิกกับเมีย และตัวเองก็ต้องเลิกเป็นเลสเบี้ยน...

ในคืนแต่งงานวันวิสาได้ร่วมรักท่าใหม่ๆ กับนนทกร อีกทั้งเธอสมยอมที่จะมีความสุขร่วมกับเขา... งานแต่งงานครั้งนี้ สร้างความดีใจให้แก่จรรยาภรณ์ แต่สำหรับวารินทร์ เธอจะต้องรอจังหวะที่เหมาะสมนานแค่ไหน กว่าจะได้กอดนนทกร ลับหลังวันวิสา...

******

วันเวลาผ่านไป 3 เดือน ที่วันวิสาไม่สบาย นนทกรต้องลางานและพาเธอไปหาหมอ และพาวันวิสากลับไปบ้านใหม่ ซึ่งเป็นเรือนหอ... เขาบอกกับเธอว่า เขาจะต้องกลับไปทำงาน แต่ในความเป็นจริง เขาแวะมาหาวารินทร์ที่บ้านสวนหลังเดิม เขามีข่าวดีไปบอกเธอด้วย...

“อ้าว... วันนี้ทำงานมิใช่รึ? หรือว่าคิดถึงล่ะ?” วารินทร์อมยิ้มเมื่อเจอกับผัวเด็กแอบดอดมาหาเธอ อย่างน้อยๆ ก็ได้มีความสุขสักนิด ทำให้ชีวิตสุขสันต์ และเป็นอมตะ

“ผมคิดถึงวารินทร์นิครับ... และก็มีข่าวดีด้วยนะครับ” นนทกรไม่ค่อยกังวลใดๆ เพราะสำหรับสายตาคนทั่วไป เขาคือสามีที่มีรักเดียวอย่างวันวิสา โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า เขายังมีวารินทร์มานานแล้วก่อนจะแต่งงานกับเมียคนปัจจุบันเสียอีก

“ข่าวดี...อะไรรึ?”

“วันวิสาท้องครับ... ผมก็เลยมาหาวารินทร์ไง” นนทกรกล่าวพลางโอบไหล่ของวารินทร์ราวกับจะจับเธอโน้มตัวข้างหน้าโต๊ะรับแขก อยากให้เธอถ่างขา และถลกกระโปรงให้เขา เพื่อเขาจะได้อึ๊บกับเธอได้อย่างง่ายๆ

หญิงสาวยอมทำตาม พร้อมกับอยากจะรู้ว่า ทำไมนนทกรถึงได้ดีอกดีใจขนาดนั้น

“ผมบอกกับวันวิสาวัน ผมจะอดทนรอเธอคลอดลูก และถ้าวันวิสาจะกลับไปทำงาน ก็แค่ยกลูกมาให้วารินทร์ดูแล ผมก็จะแวะมาหาลูกบ่อยๆ และก็อยู่กับคุณบ่อยๆ ไง วารินทร์... ผมดีใจที่คุณไม่ท้อง...” นนทกรเริ่มควักองคชาตออกจากมากางเกงตน และชักรูดคลึงเพื่อปลุกให้มันตื่นพร้อมใช้งาน

ทำให้วารินทร์อารมณ์ดีได้อีก เมื่อรู้ว่าลูกสาวท้อง นนทกรก็ต้องมาหาเธอบ่อยขึ้น โดยที่ไม่มีใครสงสัยว่า นนทกรมีสาวอื่น ทุกๆ คนจะรู้แค่ว่า นนทกรมาหาแม่ยาย และแวะมาหาลูกของนนทกรกับวันวิสา ซึ่งเป็นหลานของวารินทร์...

เรื่องเร้นลับร้อนๆ ดุเด็ดเผ็ชมัน ยังคงมีต่อไป ในภาพพจน์ของครอบครัวสุขสันต์ หนุ่มน้อยในวันนั้น คือชายหนุ่มที่เก่งเรื่องเซ็กซ์ในวันนี้ แถมรอบการถูกครหามีเมียน้อย... เพราะเขาไม่มีหญิงอื่น นอกจากแวะไปเยี่ยมแม่ยาย เพื่อทำให้เธอมีความสุขในแบบที่ลูกเขยคนอื่นๆ ทำไม่ได้...

วารินทร์จึงมีความสุขกับนนทกรได้อีกหลายวัน หลายอาทิตย์ หลายเดือน แถมหลังจากวันวิสาคลอดลูก เธอจะขอรับหลานมาเลี้ยง เพื่อให้นนทกรแวะมาเยี่ยมลูก และแวะมาอึ๊บกับเธอทุกๆ ครั้งที่นนทกรมาหา...

-จบเรื่องสั้น หนุ่มน้อยแสนหวาน-

******