หนุ่มน้อยแสนหวาน [7]

วันวิสายังไม่ทันหลับดี เธอแทบจะกรีดร้อง และหยิบของที่ใกล้มือทุกอย่างปากใส่เขา เธออยู่ในชุดเสื้อสายเดี่ยว กางเกงขาสั้น พร้อมจะเข้านอนแล้ว สายตาของนนทกรจ้องมองแล้วว่า เขาควรจะล็อคเธอและจับถอดเสื้อผ้าอย่างไร

วันวิสาแทบจะกรีดร้องขอให้วารินทร์มาช่วย แต่เปล่าเลย แม่ของเธอไม่แวะจะมาช่วยเหลืออะไรเลย และรู้สึกว่า น่าจะเป็นแผนของแม่ตัวเอง ที่ปล่อยให้คู่หมั้นเข้ามาปล้ำเธอในบ้านได้ง่ายขึ้น

“แม่ยอมให้เข้ามารึ? ออกไปนะ!!!” วันวิสามิยินยอม เธอสู้ขัดขืนเต็มที่ เรื่องอะไรจะต้องมาเป็นทาสอารมณ์ผู้ชาย เธอเกลียดพ่อ และเกลียดคู่หมั้น เธอคิดว่าพรุ่งนี้ต้องหนีออกจากบ้าน ไปอยู่บ้านเมียที่รักยังจะมีเสียกว่า

“ยอมซะโดยดีเถอะ ยังไงๆ เราก็เป็นคู่หมั้นกันนะ ผมทนกับนิสัยคุณมามากพอแล้ว เลิกทำตัวงี่เง่าซะทีเถอะ!!!” นนทกรเริ่มออกแรง จับแขนเธอกางออกด้านข้าง และใช้เข่าของตัวเองนั่งคร่อมทับเธอ และเริ่มจับถอดเสื้อ และกางเกงออกจากตัววันวิสา

“ไม่!!! ...ไม่... ยังไงก็ไม่ยอม... ปล่อยนะโว้ย... ออกไปเดี๋ยวนี้!!!” วันวิสายังขัดขืนเต็มที่ ไม่ยอมให้นนทกรง่ายๆ เขาจึงเปลื้อยร่างเธอจนเหลือกายเปล่า ส่วนตัวเขายังนั่งคร่อมทับเธอเอาไว้มิให้หนี งานนี้เขาจะต้องกระแทกเธอให้น้ำแตกใน เพื่อจับเธอทำเมียอย่างที่วารินทร์ต้องการ และเขากับเธอจะไม่ต้องห่างไกลกันอีก

หญิงสาวพยายามดิ้นสุดฤทธิ์ เพื่อคลานเผ่นหนี แต่มือหนาชายจับข้อเท้าเธอลากกลับมาที่เตียง และจับนอนหงาย ถ่างขา โน้มร่างทับเธอ และทาบริมฝีปากจูบเธอพลางแลกลิ้น...

อาการดิ้นรนต่อสู้ค่อยๆ ผ่อนลง เริ่มสงบและยินยอมต่อรสจูบ... หลังจากนนทกรได้รับการสอนจากวารินทร์ และครานี้เขาจูบแลกลิ้นปิดปากวันวิสาได้สำเร็จ เธอหายใจลดแรงลง และหมดแรงต่อต้านเขาเสียสนิท

อีกมือหนาสอดใต้ร่าง เพื่อลูบคลึงยอดเม็ดที่กำลังแข็ง และร่องสวาทเธอกำลังเปียกฉ่ำ เรือนขาเธอเริ่มจะดีดดิ้นต่อสู้ ต้นขาแกร่งชายหนุ่มเบื้องบน กดทับและพยายามถ่างขาเธอให้กว้างขึ้นด้วย สะโพกกลมแน่นกล้ามเนื้อสวยงาม กำลังรอการปะทะจากเขา

******

เสียงบดเบียดริมฝีปากดูดดื่ม แลกลิ้นสอดใส่จนร่างวันวิสาอ่อนระทวย นนทกรปรนเปรอรสจูบมอบให้เธอ ทั้งลีลาและบดขยี้ลงน้ำหนักขบเม้มแทบจะละลายอารมณ์ของวันวิสาให้ยินยอมทั้งกาย

เรือนหน้าอกหญิงสาวหอบหายใจกระเพื่อมขึ้นลง ทำให้อีกมือที่ว่างอยู่กอบกำ บีบเค้นสร้างอารมณ์ระหว่างริมฝีปากบางดื่มด่ำจากรสจูบจากชายหนุ่ม เขาเป็นผู้ชายที่ทำเรื่องรักได้แน่ๆ วันวิสาแอบคิดในใจ ก่อนจะเริ่มยินยอมให้เขาได้ลองทำกับเธอ

อารมณ์ความต้องการหลั่งไหลมาทำให้การตัดสินใจของเธอเปลี่ยนไป แทนที่จะขัดขืนอย่างเคย วันวิสาเริ่มยินยอมเพราะหมดแรงต่อต้าน... ความเป็นชายของเขาตื่นตัวมาก หลังจากนนทกรได้กลิ่นตัวของวันวิสา

องคชาตเขาตื่นเต้น และแข็งขึงเอ็นตึงแน่น กล้ามเนื้ออวบอิ่มใหญ่ยาวสุดๆ และเขากำลังตื่นเต้นมาก เขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงรุ่นเดียวกัน และวันวิสาก็ดูเด็กเสียเขารู้สึกอยากจะทำให้มันจบๆ ไป...แต่ทว่า...

ความเป็นสาวของเธอทั้งเล็กมาก และคับแคบ แทงเข้าไปยากมาก ไม่เหมือนของวารินทร์ที่เสียบง่าย และกระแทกได้มันสุดๆ เพราะทั้งลื่น และไหลเข้าไปได้ง่าย นนทกรตัดสินใจลองใช้ปากให้วันวิสาเสียหน่อย เผื่อว่ามันจะกระแทกเข้าไปได้ง่ายขึ้น

******

ร่างหญิงสาวนอนดีดด้นทุรนทุรายสุดๆ เมื่อปากร้อนหนา กำลังปะทะโลมเลียกับกลีบอวบเนื้อแน่น สอดแทรกลิ้นลากกระชากอารมณ์ระหว่างปากร่องสวาทที่เป็นเส้นตรงปิดสนิท เขาปลุกอารมณ์เธอแทบกระเจิดกระเจิง อีกทั้งใช้เรียวนิ้วแหวกทางเข้าเพื่อเปิดมันออก กลีบอวบเริ่มแดงฉาน และพร้อมที่จะได้ลองกิจกรรมใหม่ ซึ่งมิใช่นิ้วมือของหญิงสาวอีกต่อไป

วันวิสาครวญครางอ้าปากกรีดร้องอย่างเสียวสะท้าน เมื่อได้สัมผัสกับลิ้นร้อนของนนทกร มันได้อารมณ์กว่านอนกับเมียของตัวเอง เธอไม่เคยรู้สึกดีอะไรอย่างนี้มาก่อน และมันก็เป็นครั้งแรกของเธอกับผู้ชายเสียด้วย

นนทกรคิดว่าเรือนร่างของวันวิสา น่าจะพร้อมสำหรับเขา ระหว่างเธอนอนหมดแรงต่อต้าน และเรือนกายสั่นไหว เขาคร่อมร่างเหนือกายเธออีกครั้ง พลางกอดเธอเอาไว้แน่น เขาคิดว่ามันน่าจะเป็นครั้งแรกของวันวิสา เธออาจจะเจ็บจนทนไม่ไหว

เพียงหัวบากจ่อกับปากร่องสวาท หญิงสาวเริ่มยกแขนสองข้าง ดันหัวไหล่ของนนทกรออกไป เขาพยายามดันหัวบากกระแทกเบาๆ เพื่อมุดเข้าไป เธอเบ้หน้าส่งอารมณ์เจ็บปวด และพยายามทุบหลังเขา เพื่อให้ปล่อยเธอ

“ปล่อยนะ!!! ...เจ็บมาก... ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ...ปล่อย!!!” วันวิสารู้สึกเจ็บปวดทุกๆ การแทงจากก้อนเนื้อใหญ่ มันทั้งร้อน และแข็งหนา อีกทั้งสร้างความเจ็บปวดทุกๆ ครั้งที่มันพยายามจะมุดเข้ามา ราวกับกล้ามเนื้อเธอจะถูกจับฉีกไปทั่วร่างกาย วันวิสาพยายามต่อสู้เพื่อดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการจากนนทกร

ชายหนุ่มเห็นว่าภายในร่างเธอเริ่มเปียกและลื่นอีกนิด เขาจึงตัดสินใจกดร่างเธอเอาไว้แน่น และแทงหัวบากอัดกระแทกเข้าไปในร่องสวาทของวันวิสา หญิงสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเสียงดัง น้ำตาหลั่งไหลออกจากดวงตา

มือหนารีบมาปิดปากของวันวิสา ซึ่งกำลังอ้าปากร้องไห้แทบทรมาน มันคือครั้งแรกของเธอ เหมือนกับครั้งแรกของนนทกรกับวารินทร์ เขารู้สึกอีกแบบหลังจากกระแทกครั้งแรกกับวันวิสาผ่านพ้นไป

ก้อนเนื้ออวบใหญ่ยาว อัดแน่นแทรกกายในร่องสวาทแคบ องคชาตถูกออกแรงดัน เพื่อมุดเข้าไปในร่างเธอให้สุดลำมิดด้าม ทำให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัดและแน่นท้อง เจ็บปวดสุดๆ เมื่อมันกำลังหลั่งไหลเข้าร่างกายเธอมากยิ่งขึ้น

วันวิสาร้องไห้เพราะความเจ็บปวด นนทกรทำร้ายเธอด้วยการล่วงล้ำ และเจ็บปวด เธอรู้สึกทรมานและเขายังอยู่บนร่างกายของเธอ

“ออกไปนะ เอาออกไปนะ ออกไปให้พ้น!!! ออกไปสิ!!!” วันวิสาพยายามขับไล่เขา แต่นนทกรกำลังเสียงปากสั่น เพราะภายในกายเธอทั้งเล็กและคับแคบสุดๆ ครั้งแรกของผู้หญิงพรหมจรรย์มันช่างสด และแนบแน่น หนีบรัดเขาแน่นมาก

นนทกรไม่กล้าขยับต่อ เกรงว่าจะเสียวจนเขาเผลอแตกในเธอ ชายหนุ่มค่อยๆ ลากมันออกมา ลดอาการแน่นหน้าท้อง ผ่อนคลายความเจ็บปวดให้แก่วันวิสา แต่แล้ว... นนทกรกลับดันความเป็นชายอัดแน่นเข้าไปอีก ส่งอารมณ์ความเจ็บปวดอีกครั้งให้เธอ และเริ่มแปรเปลี่ยนอารมณ์เหล่านั้นในรูปแบบใหม่...

นนทกรเริ่มซอยสะโพกแคบ ยกซอยระรัวเร็ว แทนที่วันวิสาจะรู้สึกเจ็บ เธอเริ่มจะเพลิดเพลิน และเคลิบเคลิ้มปล่อยใจให้ใหลไปกับอารมณ์แปลกใหม่ มันทั้งแนบแน่นหน้าท้อง อึดอัดและเสียววูบ สั่นเสียวอย่างที่ร่างกายเธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน นนทกรกำลังมอบมันมาให้เธอได้พบกับประสบการณ์ใหม่

******