บทที่ 4 รู้ตัวตน

หลังจากเมื่อคืน น้ำใส...ก็นำข้อมูลในมือถือของ แม็คเคลน มาถอดรหัสแกะข้อมูลเกือบทั้งหมด ..เธอได้เบอร์ติดต่อของสมาชิกบางคน รวมถึงเบอร์ติดต่อของนักการเมืองไทยที่เธอจับตามองด้วย...วันนี้มันมีนัดกันที่ ผับแห่งนี้อีก เวลาสามทุ่ม ซึ่งห้องวีไอพี ห้องเดิม หญิงสาวคงไม่ได้นำตัวเองขึ้นประมูลแล้ว...เพราะถือว่าตัวเองไม่ซิง..เพราะวันเป็นกฏของที่นั่น เธอคงทำหน้าที่นางโชว์เช่นกับทุกวันนั่นแหละ....

หญิงสาวเหลือบมองนาฬิกาบนหัวเตียง มันบอกเวลา หนึ่งทุ่ม ซึ่งได้เวลาที่เธอจะต้องเข้าทำงานแล้ว น้ำใสจึงเก็บของทั้งหมด เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวทำงาน โดยไม่ลืมโทรประชุมงานกับเพื่อนร่วมงานอีกสองคน เพื่อนัดแนะแผนการขั้นต่อไป......

วันนี้เควิ่น มาสังเกตุการณ์ในผับช้ากว่าปกติ เพราะว่าบ่อนคาซิโนข้างล่างมีปัญหา ก็ไอ้พวกลูกน้องปลายแถวของมีสเตอร์แม็คเคลนมันทำตัวมีปัญหา เล่นเสียแล้วไม่จ่าย..เขาจึงต้องเรียกเก็บกับมันเป็นการส่วนตัว เอาซะสะง่อมเลย....หึ!!! อยากลองของ มันคงคิดว่ามันใหญ่คับฟ้ามั๊ง...หึ...ชายหนุ่มเดินขึ้นบันไดชั้นบนไดลับ เพื่อขึ้นสู่ชั้นบนที่มีทั้งแสงสี ดนตรี แล้วก็นารี ทุกอย่างครบครัน.....

ระหว่างชายหนุ่มเดินขึ้น และกำลังจะออกจากประตูลับนั้น เขาแอบฟังเสียงหญิงสาวเหมือนคุยโทรศัพท์ สั่งงานเกี่ยวกับนักการเมืองไทยคนหนึ่ง ....คงจะเป็น...นักการเมืองคนนั้น...หึ..นี่คงถูกทางการไทยตามจับตาดูพฤติกรรมหละซิ สมควรแล้วแหละ ชาติบ้านเมืองของตัวเอง ตัวเองยังไม่รักเลย แล้วคนอย่างเขาจะไปรักใครได้...

“น้ำใส.....” ชายหนุ่มอุทานชื่อหญิงสาวออกมาอย่างตกใจ เขาประหลาดใจว่าหญิงสาวมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน หล่อนเป็นตำรวจรึไง แล้วกับการแต่งตัวนี้อีก เขาเกือบจำไม่ได้ ที่จำได้ เพราะเจ้าหล่อนถอดวิกผมสีชมพูนั้นออกหรอก เควิ่น เกิดคำถามมากมาย เมื่อเขาแอบมองลอดช่องตรงประตูนี้ แล้วเจอเพื่อนสาวของภรรยาของเพื่อนเขา...ที่สำคัญหล่อนเป็นคนทำให้หัวใจเขาถูกไฟฟ้าช๊อต ดวงตาคมยิ่งเบิกกว้างขึ้นไปอีก เมื่อรอยแดงตรงต้นคอซ้ายนั้น เป็นรอยเดียวกับผู้หญิงเมื่อคืน หรือว่า.................

เควิ่น...ลอบยิ้มกับตัวเอง น้ำใสต้องเป็นตำรวจ หรือเจ้าหน้าที่อะไรสักอย่าง เพราะจากการที่เขาเคยปะทะฝีมือกับหล่อนมาแล้วทั้งที่ไทย แล้วก็เมื่อคืน...หึ แสบใช่ย่อยเลยน๊ะ แล้วเมื่อคืนรสหวานที่เขาติดใจก็คือ เธอซินะ เควิ่น ยิ้มกับตัวเองที่หญิงสาวที่ทำให้เขาใจเต้นรัว นั้นก็คือผู้หญิงคนเดียวกัน ร้ายนักนะ....น้ำใส......

เมื่อหญิงสาว ย้ำแผนการเพื่อนร่วมงานแล้ว หญิงสาวก็ขึ้นไปทำหน้าที่นางโชว์บนเวที..น้ำใสอยู่ในชุดเกาะอกสีฉูดฉาด กระโปรงสั้นด้านหน้า แล้วด้านหลังยาวลากพื้น ผ้าฟูฟ่องสีสด ระยิบไปด้วยวัสดุสีเงินแต่งแต้ม มันระยิบระยับเมื่อถูกแสงไฟ ขนนกยูงที่แพนเต็มหลัง มันทำให้หญิงสาว เหมือนนางพญา ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีสด...มันก็เข้ากันดีกับวิกผม หน้าม้าสีชมพูนั่น “..สวยจัง...” เควิ่นสบทออกมาอย่างไม่รู้ตัว.....

ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวร่ายรำ เขาตกตลึงในความสามารถของผู้หญิงคนนี้จริง. สวย เก่ง ฉลาด มีความสามารถรอบด้านเลยหล่ะ...ปลอมตัวเก่งอีกต่างหาก แต่ตบตาเขาไม่ได้หรอกนะ ดูสิถ้าเจอหน้าเขาหล่อนจะทำยังไง แต่เขาก็จะทำเป็นว่าจำหล่อนไม่ได้ หึ สนุกดีเหมือนกัน เควิ่นนึกในใจ

น้ำใส...เดินลงจากเวทีเพื่อจะไปหา มิสเตอร์แม็คเคลน ตามคำสั่งของผู้จัดการร้าน ในใจคิด เรื่องเรื่องเมื่อคืนคงไม่มีปัญหาอะไรนะ.....

“สวัสดีจ๊ะ...น้องแนนซี่ เมื่อคืนเด็ดถึงใจพี่เลยหล่ะ เสียดาย ฉันตื่นขึ้นมาแล้วเธอก็ไม่อยู่แล้วกะว่าจะให้รางวัลสักหน่อย...” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะกล่าวสวัสดี คำพูดมากมายของ มิสเตอร์แม็คเคลน ก็ชื่นชมหล่อนไม่ขาดปาก น้ำใสทำอะไรไม่ถูก เพียงแต่ยืนยิ้มหวาน แล้วเดินเข้ามานั่งโซฟา ข้างๆ ชายวัยกลางคนนี้.....

“ก็หมดเวลาของแนนซี่ แล้วซิคะ แนนซี่เห็นคุณแม็คเคลนยังไม่ตื่น แนนซี่ จึงต้องรีบออกไปก่อนนะคะ...” น้ำใส แกล้งทำเสียงออดอ้อน เอาใจเป็นที่สุด มือไม้หล่อนก็ลูบไล้เนื้อตัวเขาอย่างรู้งาน

“คุณแม็คเคลน คิดถึงแนนซี่ หรือค่ะ..” น้ำใสแสร้งทำเสียงหวานออดอ้อนอีก

“แน่นนอนจ๊ะ...คืนนี้ฉันซื้อเวลาเธอเองน๊ะ” แม็คเคลน พูดตามจริง เพราะเขาติดใจในรสสวาทของเจ้าหล่อนจริงๆ ...

น้ำใส ขอตัวเธอไปเข้าห้องน้ำอีก เพราะผิดแผนนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เสียหาย หล่อนจะค่อยๆ ล้วงความลับของเขาเอง หญิงสาวลงทุน ติดกล้องที่ต่างหูสวยของเธอด้วยคราวนี้...เพื่อเธอจะได้บันทึกภาพไปด้วย เมื่อกลับไปถึง หญิงสาวก็พบว่ามิสเตอร์แม็เคลน มีแขก ซึ่งแขกคนนั้นก็คือ นักการเมืองไทยคนที่เธออยากรู้ข้อมูลของเขามากที่สุด......

“เอ่ออ..’ งั้นแนนซี่ขอตัวนะค่ะ...” หญิงสาวแสร้งทำเป็นมีมารยาท เมื่อหล่อนเดินเข้ามาแล้วพบ ว่าแม็คเคลนมีแขก

“เออ..ไม่ต้องหรอกแนนซี่ ทำตัวปกติ” เมื่อแม็คเคลน อนุญาต ใครก็ไม่กล้าขัด หญิงสาวจึงแสร้งทำเดินแบบนอบน้อม ยิ้มหวานให้กับนักการเมืองและลูกน้องของเขานั้น ทุกคำพูด ทุกอิริยาบท ถูกกล้องชั้นดี บันทึกไว้เป็นที่เรียบร้อย.....

หญิงสาวค่อยๆ ย่องออกมาจากทางประตูห้องของแม็คเคลนอย่างเบาที่สุด หลังจากที่หล่อนให้เขาดื่มบรั่นดีแล้วก็มีหญิงสาวมาเปลี่ยนทำหน้าที่แทนหล่อนเรียบร้อยแล้ว เธอไม่กล้าออกทางระเบียง เพราะเกรงว่าจะเจอเหตุการณ์แบบเมื่อคืนอีก คือเจออีตาบ้าเควิ่นนั่น แต่ก็ไม่วายต้องเดินผ่านหน้าห้องของชายหนุ่มอยู่ดี หรือว่าคืนนี้เขาไม่อยู่ เพราะหล่อนไม่เห็นเขาเลย สงสัยกลับเมืองไทยไปแล้วมั๊ง.....

แกร็ก..อุ้ยยยย....!!! หญิงสาวร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อบานประตูห้องคนที่หล่อนกำลึงนึกถึงเปิดออก... “อ้าววว...มาทำอะไรห้องฉันเนี๊ยะ” เควิ่น แสร้งถามหล่อนทั้งๆ ที่เขาดักรออยู่แล้วด้วยซ้ำ เขาอุตส่าห์แอบมองตาแมว เพราะคิดว่าเหล่อนคงเดินมาทางนี้มากกว่ามาทางระเบียง...

"อุ้ยย.คุณ....ผลัก!!! ปึง...!!! ตุบ.....!!! ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้คำตอบ หญิงสาวร่างบางก็ปิดปากเขา แล้วก็ผลักร่างหนาของเขา เข้ามาในห้องตัวเองซะก่อน...สงสัย หล่อนจะเหลือบเห็นลูกน้อง แม็คเคลน ที่กำลังจะเดินมาซินะ ถ้าหล่อนไม่ผลักเขาเข้ามา เขานี่แหละที่จะดึงหล่อนเข้ามาเอง...ไม่งั้นลูกน้อง แม็คเคลนต้องถามหญิงสาวแน่ๆ ว่ามาทำอะไร.......

ด้วยความที่หญิงสาวรีบหันไปปิดประตู หล่อนจึงสะดุดท้าวตัวเองจนร่างบางเซถลา หาร่างใหญ่นั้น ทั้งคู่จึงล้มลงบนพื้นพรมในห้องอย่างจัง...ยังดีนะที่หล่อนอยู่บนร่างกายกำยำของเขา ทำให้หล่อนไม่ค่อยเจ็บเท่าไรนัก ด้วยความที่เป็นหญิง สัญญาติญาณของหญิงสาวจึงมีเต็มตัว หญิงสาวหลับตาปี๋ เกรงว่าร่างของหล่อนจะล้มอย่างแรง....

“อุ้ยยยย...” น้ำใส ร้องสะดุ้งตกใจเมื่อลืมตาขึ้นมาใบหน้าหล่อนกับใบหน้าคมเข้มของผู้ชายใต้ร่างนั้นอยู่ใกล้กันมาก ห่างกันไม่ถึงเซ็น ขนตางอนกระพริบขึ้นลงถี่ๆ ... “.นี่คุณปล่อยฉันนะ...” ฉันจะลุกขึ้น กลับห้องพักแล้ว...

“เอ้า...จะรีบไปไหนหละคนสวย...เธอเข้ามาเองนะ..ฉันอยู่ใกล้คนสวย ของๆ ฉันขึ้นทุกที....” เควิ่นแกล้งเย้าร่างงามบนร่างหนาของเขา ดูท่าทีหญิงสาวซิจะแผลงฤทธิ์มากน้อย แค่ไหน....

“ฉันมาหาคุณที่ไหนหล่ะ...” น้ำใส ตระโกนต่อว่าเขาไป

“เอ้าเห็นอยู่ที่หน้าห้องเมื่อกี้...อย่าเล่นตัวไปเลย..เธอคิดเท่าไร.....” เขาแสร้งทำทีเป็นเข้มโดยใบหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ........

“ฉันไม่ได้ขายตัว ถึงขาย ฉันก็ไม่ขายให้คุณ...ซิ..” น้ำใส...โมโหผู้ชายคนนี้ คนบ้าอะไร หื่นจริงเชียว อยากมากนักก็ไปหาคนอื่นซิ เห็นเฉยชาอย่างนี้...บ้าผู้หญิงไม่เบา หญิงสาวนึกหมั่นใส้ผู้ชายเฉยชาคนนี้ในใจ แล้วก็ส่งสายตาพิฆาตไปยัง ดวงตาคมสีสนิม นั้นเช่นกัน.......

“ว้ายยยยย....” น้ำใส ร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อร่างเล็กของหล่อนถูกเขาพลิกกลับลงมาให้นอนอยู่ใต้ร่างเขา หล่อนใช้สองแขนเรียวยันหน้าอกแกร่งเอาไว้ แปลกแฮะสงสัยหล่อนจะแปลงโฉมจนเขาจำไม่ได้รึไง อยู่ไกล้กันมากขนาดนี้เขายังจำไม่ได้อีก....

“นี่...คุณจะทำบ้าอะไรหน่ะ...ปล่อยฉันนะ...” หญิงสาวคิดอะไรไม่ออกเลย เวลาอยู่ใกล้เขานี้ หัวใจหล่อนมันเต้นแปลกๆ แล้วนี่เขาจะทำบ้าอะไรเนี๊ยะ...น้ำใส นึกในใจ พลางส่งสายตามองตาม ดวงตาเขาลง จึงรู้ว่าเป้าหมายของเขาก็คือ.. “ยะ....อุ๊บบบบบ!!!!! .” ยังไม่ทันที่หล่อนจะร้องห้าม ริมฝีปากหยักของชายหนุ่มก็กดทับริมฝีปากบางกระจับนี้ทันที....

เควิ่น...อดใจไม่ไหว...เมื่อเห็นปากบางขยับเจื้อยแจ้วต่อว่าเขา แล้วทำไม ทีไอ้แก่แม็คเคลน,,,,หล่อนยังให้มันกอดได้ เขาก็จะกอดหล่อนบ้าง....อืออออ....ร่างบางใต้ร่างครางออกมาอย่างขัดใจ พร้อมกับดิ้นขลุกขลักไปมาใต้ร่างหนานี้ มือไม้ หล่อนทุบตีเขาอย่างแรง ตั้งหลายครั้ง...เขายังไม่สะทกสะท้านอีก.....อืมมมมม....!!!! ชายหนุ่มครางออกมาอย่างขัดใจเช่นกัน..เมื่อเรียวปากบางไม่ยอมเปิดอ้าให้เขาเข้าไปควานหาความหวานในนั้น......จู๊บบบบ.+++...อ่าส์ เสียงชายหนุ่มดูดดึงเรียวปากบางใต้ล่าง แล้วปล่อยอย่างแรง.....

เพี๊ยะ,,!!! ",ไอ้บ้า..มาจูบฉันทำไมเนี้ย...." .ใบหน้าคมสะบัดไปตามแรงมือของร่างเล็กที่ส่งมากระทบอย่างแรงกับใบหน้าของเขา...น้ำใสลืมตัว หล่อนน่าจะกระแทกหมัดใส่ไอ้บ้านี่มากกว่า...

“ตบหน้าฉันทำไม...เธอเองก็ชอบไม่ใช่เหรอ เห็นจูบตอบฉันด้วย อย่าเรื่องมาก..” เควิ่น ส่งสายตายียวนหล่อน ทำเป็นว่าเขาจำหล่อนไม่ได้ แล้วเขาก็อยากใช้บริการจากนางโชว์คนนี้....เขารีบลุกขึ้น แล้วกระชากแขนเรียวเพื่อพาร่างงามตรงไปยังเตียงกว้างนั้น...

พลั๊ก!!!! โอ้ยย....” เสียงชายหนุ่มร้องเมื่อหญิงสาวออกแรงดึงแขนเรียวตัวเองกลับ แล้วก็กระชากแขนแกร่ง ยัดเข่าลงท้องแกร่งของชายหนุ่มแทน....น้ำใส ยืนยิ้มกริ่มสะใจที่ร่างชายหนุ่มทรุดลงไปกองอยู่ตรงพื้น หึ.เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับ,...ผู้กองน้ำ...หึ...

‘ว้ายยย..พลั๊ก!!! ตุบ!!!! .ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะก้าวขาออกไปยังประตู...ขาขาวเรียวข้างหนึ่งก็ถูกมือแกร่งกระตุกให้ล้มลง แล้วร่างหนาก็ตามทับร่างบางทันที เพื่อไม่เปิดโอกาสให้หล่อนหนี เธอเสร็จฉันแน่น้ำใส เควิ่น ส่งสายตาคมเข้มมายังหล่อน...ใบหน้าของเขาไม่ปรากฏรอยยิ้มใดๆ แววตานิ่ง...>>>>>>>