Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
1.รอยเลือดบนแผ่นดินและสายลมแห่งทุ่งหญ้า - 3
ชูซานไม่ฟังคำเตือน เขาออกแรงดันปลายตะเกียบแหลมคมเข้าหาคอของนางจนผิวเนื้อนวลเริ่มเกิดรอยแดงและมีเลือดซึม ต้าอี้หลานตกใจจนน้ำตาคลอ สุดท้ายจึงต้องยอมใช้ลูกกุญแจไขปลดโซ่ตรวนให้เขา ทันทีที่พันธนาการหลุดออก ชูซานก็รีบวิ่งพรวดพราดออกไปนอกกระโจมทันที!
"เจ้าจะไปไหน?!" ต้าอี้หลานวิ่งตามหลังไปติดๆ
"เจ้าอย่ามายุ่งกับข้า!" เขาหันมาตวาดใส่ ก่อนจะพุ่งตัวหมายจะปีนข้ามรั้วไม้หนามขอบหมู่บ้าน ต้าอี้หลานยื่นมือไปรั้งแขนเขาไว้ด้วยความลนลาน ชูซานที่กำลังลนลานจึงออกแรงสะบัดและผลักร่างของเด็กสาวจนล้มลงไปกองกับพื้นหญ้าอย่างจัง!
กึก!
ฝ่ามือบางของนางถลอกปอกเปิกจนมีเลือดแดงสดไหลซึม ดวงตาของเด็กหนุ่มกระตุกวูบหนึ่งด้วยความตกใจ ทว่าความแค้นและความต้องการอิสรภาพมีมากกว่า เขาจึงรีบเบือนหน้าหนีและปีนข้ามรั้วหนามหนีออกไป ต้าอี้หลานกัดฟันข่มความเจ็บ กัดฟันลุกขึ้นยืนแล้วปีนรั้วตามเขาออกไปกลางป่าทันที
เด็กหนุ่มวิ่งลัดเลาะมาจนถึงใจกลางป่าลึก เขามองซ้ายมองขวาด้วยความสับสน พยายามหาทิศทางที่จะเดินทางกลับนครฉางอัน
ต้าอี้หลานที่วิ่งกระหืดกระหอบตามมาเอ่ยเตือนเสียงแผ่ว "ยิ่งเดินลึกเข้าไปเจ้าจะยิ่งหลงทางนะ... กลับไปกับข้าเถอะ"
"น่ารำคาญ!" ชูซานตะคอกกลับอย่างหงุดหงิด
"ป่าแถบนี้ตอนค่ำจะมีฝูงหมาป่าออกหากิน..." น้ำเสียงของเด็กสาวสั่นระริกด้วยความกลัว "พวกเรารีบกลับกันเถอะนะ"
"เจ้าอยากกลับก็กลับไปคนเดียว!" เขาไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
"แต่ข้ากลัว..." น้ำตาของเด็กสาวไหลคลอเบ้า
"แล้วใครใช้ให้เจ้าตามมาล่ะ!" ชูซานสาวเท้าเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ อย่างถือดีและพยอง
จนกระทั่งดวงตะวันลับขอบฟ้า ความมืดมิดครอบคลุมไปทั่วทั้งผืนป่า เสียงหมาป่าโห่หอนโหยหวนดังระงมชวนขนหัวลุก ต้าอี้หลานเดินตัวสั่นงกๆ สองมือจับชายเสื้อตามหลังเขาไปติดๆ ทันใดนั้นเอง... ฝูงหมาป่าตัวใหญ่ตาสีเหลืองอำพันหลายตัวก็ก้าวออกมาจากดงไม้ ดักหน้าและโอบล้อมพวกเขาสองคนไว้!
"กรี๊ด!/ฮื้อ!" ต้าอี้หลานกรีดร้องออกมาด้วยความกลัวสุดขีด ชูซานจ้องมองพวกมันด้วยหัวใจที่เต้นระทึก เขากลัว ทว่าความถือดีทำให้เขาไม่อาจก้าวถอยหลัง
โฮ้ก!
หมาป่าตัวใหญ่จ่าฝูงโจนทะยานลงมาจากโขดหินด้านบน พุ่งเป้าตรงเข้าใส่ชูซานหมายจะขย้ำลำคอ! ในวินาทีความเป็นความตายนั้นเอง ต้าอี้หลานที่เห็นเหตุการณ์กลับใช้แรงทั้งหมดที่มี ผลักร่างของชูซานออกไปข้างๆ สุดแรง!
ฉึก! อ๊ากกก!
เขี้ยวแหลมคมของหมาป่าขย้ำเข้าที่ท่อนแขนของต้าอี้หลานอย่างจัง! ร่างของเด็กสาวร่วงลงไปกองกับพื้น เลือดสีแดงสดฉีดพุ่งไหลเป็นทาง ชูซานชะงักนิ่ง ดวงตาแข็งค้างด้วยความตะลึงลาน ยามเห็นเด็กสาวผู้กลัวฝูงหมาป่าสุดขีดกลับยอมเอาชีวิตตนเองเข้าแลกเพื่อปกป้องเขา!
"ต้าอี้หลาน!"
ชูซานได้สติ เขารีบตะเกียกตะกายหาท่อนไม้แถวนั้นขึ้นมาฟาดใส่หมาป่าอย่างบ้าคลั่ง ต้าอี้หลานยังคงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดยามถูกหมาป่าลากไปตามพื้นดิน หมาป่าตัวที่เหลือเริ่มกระโจนเข้าหาชูซาน!
ฟึ่บ! ปัก!
ยังไม่ทันที่ฝูงหมาป่าจะถึงตัวเขา ลูกศรดอกใหญ่ก็พุ่งแหวกอากาศมาเสียบอกมันอย่างแม่นยำ! เสียงคมศรตามมาอีกหลายดอกจนพวกหมาป่าที่เหลือต้องร้องเอ๋งและวิ่งหนีเข้าป่าไป
'ท่านค่าน' พร้อมเหล่านักรบชนเผ่าควบม้าตามมาถึงพอดี เขารีบกระโจนลงจากหลังม้า วิ่งเข้ามาประคองร่างสั่นเทาและเต็มไปด้วยเลือดของลูกสาวไว้ด้วยความตกใจอย่างถึงที่สุด ก่อนจะรีบอุ้มตัวนางกลับไปรักษาโดยไว ท่ามกลางสายลมหนาวยามค่ำคืน ชูซานทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น... มองตามแผ่นหลังของเด็กสาวที่เพิ่งช่วยชีวิตเขาไว้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความสับสนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
