๑ แม้ว่าเธอจะไม่มองกัน (๑)

๑

แม้ว่าเธอจะไม่มองกัน

การได้พบหล่อนอีกครั้งในฐานะตัวขัดดอกทำให้ชายหนุ่มถึงกับต้องย้อนความทรงจำไปยังข้อมูลของคนที่เขาต้องการตัว เพิ่งทราบว่าหล่อนมีน้องสาวต่างมารดาอีกคนแต่เขาไม่ได้สนใจว่าเป็นใคร หากรู้ว่าคือผู้หญิงที่ตัวเองไม่ชอบก็คงไม่เข้าไปยุ่งด้วยแล้ว รู้ทันทีว่ากำลังหาเหาใส่หัวเพราะหล่อนถือเป็นบุคคลที่สลัดออกยากสุด เกาะติดเป็นปลิงจนนึกรำคาญ ไม่คิดว่าหลายปีต่อมาจะต้องเจอกันอีก

พวกเราเป็นพี่น้องร่วมสถาบันเดียวกัน มหาวิทยาลัยชื่อดังของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เขาเรียนคณะเกษตรศาสตร์ส่วนหล่อนเรียนคณะมนุษย์ศาสตร์ ได้พบกันเพราะเขาไปหาเพื่อนที่ทำงานอยู่สโมสรนักศึกษา ส่วนหล่อนก็เป็นตัวแทนของคณะในการประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัย ตอนแรกก็มองเพราะสวยและหน้าอกใหญ่กว่าขนาดตัว

โดยไม่รู้เลยว่าสายตาในครั้งนั้นจะทำให้เธอตามติดเขาไม่ปล่อย เรียกว่ามาหาเช้าเที่ยงเย็นก็ไม่ผิดนัก ส่งสายตาหวานแล้วยังเอ่ยวาจาชวนเลี่ยนซึ่งเขาไม่ชอบผู้หญิงแบบนี้ ตนไม่ชอบการถูกล่าแต่ชอบการล่ามากกว่า ยังดีที่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ทางกาย ไม่อย่างนั้นปวดหัวกว่านี้เป็นแน่

“ออกไป” พูดเสียงเข้มกับแววตาที่ดุดัน เขาแสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบเธอแต่เหมือนว่าหญิงสาวจะไม่สนใจเท่าไหร่ กลับทำหน้าซื่อพร้อมขยับเข้ามาใกล้ร่างหนา มุมปากยกยิ้มเสมอบ่งบอกว่ามีความสุขมากแค่ไหน ยิ่งชวนหงุดหงิดมากกว่าเดิมจนไม่อยากให้เธอเหยียบบ้านหลังนี้ของตัวเองด้วยซ้ำ

ไม่อาจทราบสาเหตุได้ว่าคนที่มาทำไมจึงเป็นหล่อน ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาต้องการตัวอย่างอนามิกา ผ่อนลมหายใจออกพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองไม่ให้ร้อนจนเกินไป อยากโวยวายแต่ก็ต้องรู้ถึงที่มาที่ไปเสียก่อน

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยปากถาม เจ้าตัวก็เหมือนจะเฉลยออกมาจนหมดว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ พลางเดินเข้ามาใกล้จนเจ้าของบ้านต้องถอยห่างไม่อยากอยู่ใกล้หล่อนมากเกินไป ดวงตาคมจ้องรุ่นน้องร่วมสถาบันแสดงชัดเจนว่าเกลียด

ซึ่งเธอก็ทราบเป็นอย่างดีถึงความรู้สึกของเขาที่มีให้กัน แต่ทำอย่างไรได้เมื่อรักจึงอยากลองดูอีกสักครั้ง

ในอดีตเธออาจแสดงออกมากเกินไปแล้วเขาก็เห็นเพียงแค่ด้านเดียว แต่ตอนนี้หล่อนจะทำให้ไตรเตชินรู้ว่าผู้หญิงอย่างเอมไอริน คทาวุธมีดีกว่าหน้าตาสวยอย่างที่เขาเคยปรามาสเอาไว้ เธอยังมีเรื่องดีอีกมากมายที่ให้เขาค้นหา เชื่อว่าถ้าเราได้ลองเรียนรู้กันจะต้องเข้ากันได้เป็นอย่างดี

“ออกได้ยังไงคะ ก็พี่ไตรต้องการตัวขัดดอกไม่ใช่เหรอ เอมก็มาให้แล้วไงคะ...พอดีพี่อุ่นมีแฟนแล้วไม่สะดวกมาอยู่กับพี่ไตรจริงๆ เลยส่งน้องสาวอย่างเอมมาแทนค่ะ เราสองคนหน้าตาก็คล้ายกัน แถมนิสัยก็ถอดกันมาอีกต่างหาก หวังว่าจะทำให้พี่ไตรพึงพอใจนะคะ” ไม่พูดอย่างเดียวเลือกจะก้าวเข้ามาใกล้เขาพลางยกมือแตะที่อกกว้างจนชายหนุ่มรีบขยับออกห่างเธอ ปัดมือบางออกพลางพ่นลมหายใจเสียงดังไม่ปิดบังว่าเกลียดมากแค่ไหน

ใช่ว่าเธอจะไม่เจ็บปวดกับการแสดงออกของเขา เพียงแต่หญิงสาวพยายามจะมองข้าม เธอเลือกเส้นทางนี้แล้วก็อยากลองดูสักตั้ง สู้ไปให้สุดไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไรก็ตาม

แค่อกหักอีกครั้งคงไม่ถึงตายหรอก ผ่านมาได้ครั้งหนึ่งแล้วมีครั้งสองจะเป็นอะไรไป...

“คนที่ฉันต้องการคือพี่สาวของเธอ ไม่ใช่ผู้หญิงหิวผู้ชายแบบเธอ” โต้กลับรวดเร็วแต่มีหรือที่เอมไอรินจะยอมแพ้ เธอเองก็สู้เขากลับเช่นเดียวกัน ขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงเรื่อยๆ โดยที่เขาก็เดินหนีห่างจนแผ่นหลังกว้างชนกับผนังบ้าน กลายเป็นทางตันที่ทำให้ไม่สามารถหนีห่างจากหล่อนได้ พอจะหลบไปทางอื่นกลับมีแขนเรียวมากั้นเอาไว้

“หิวผู้ชายเหรอ...เปล่าสักหน่อย เอมไม่ได้หิวผู้ชายทุกคนหรอก มีแค่พี่เลยนะที่ได้รับสิทธิ์นั้นน่ะ” ว่าแล้วไล่มือไปตามกรอบหน้าคม แววตาเต็มไปความหวานที่มอบแก่เขา แต่เหมือนว่าไตรเตชินจะไม่ต้องการความรักจากเธอ

ปัดแขนเรียวออกให้พ้นทางก่อนเปลี่ยนเป็นคนรุกบ้าง จับไหล่เล็กแล้วดันให้แผ่นหลังหล่อนติดกำแพง กำไหล่ของเธอเอาไว้แน่นพลางจ้องตากับผู้หญิงที่เข้าหาเขาอย่างน่ารำคาญ ไม่คิดว่าจะได้พบกันอีกด้วยซ้ำ ไม่มั่นใจว่าโลกมันแคบเกินไปหรืออย่างไรจึงเหวี่ยงเราสองคนให้มาเจอกันอีก

เขาไม่ชอบเหตุการณ์แบบนี้เลย...

“แต่ฉันเกลียดผู้หญิงแบบเธอ คนที่หิวผู้ชายแล้วก็หิวเงินแบบเธอไปแบให้คนอื่นเอาเถอะ เพราะต่อให้แก้ผ้าต่อหน้าฉันก็ไม่เอา!” ประกาศเสียงดังใส่หน้าเธอแล้วผลักหล่อนออกห่างแต่เพราะแผ่นหลังบางติดกำแพงแล้วตัวจึงแทบไม่ขยับด้วยซ้ำ

สะอึกกับคำพูดของอีกฝ่ายแต่ก็พยายามยิ้มเอาไว้ ทำใจตั้งแต่ตกลงจะมาที่นี่แล้วว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไรบ้าง นอกจากสายตารังเกียจก็คงมีคำพูดร้ายกาจให้หล่อนได้ช้ำใจเป็นว่าเล่น ทั้งที่เขากำลังเข้าใจผิดแล้วก็ไม่ฟังกันเลยสักนิด

เคยมีเหตุการณ์ที่ร่างสูงฝังใจว่าเธอเป็นคนขโมยเงินของเขา จำนวนไม่ได้เยอะเพียงแต่ว่าไตรเตชินเกลียดคนขโมย หากอยากได้ก็แค่ขอตามตรงมีหรือจะไม่ให้ แต่เพราะถูกขโมยเงินสามพันโดยมีคนชี้บอกว่าหล่อนเป็นผู้เอาไป หญิงสาวพยายามแสดงจุดยืนและบอกชัดเจนว่าไม่ได้เอาไป กลับกลายเป็นเพียงลมปากเพราะร่างหนาไม่เชื่อ

เขาตัดสินไปแล้วว่าเธอผิด ต่อให้อธิบายอย่างไรก็ยังเป็นหัวขโมยอยู่ดี

“งั้นมาลองหน่อยไหมคะ จะได้รู้ว่าพี่เอาหรือเปล่า” ยังไม่เข็ดหลาบเลือกจะเดินไปหยุดตรงหน้าเขา ก่อนปลดกระดุมเสื้อของตัวเองจนดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความตกใจ ไม่เคยเจอผู้หญิงใจกล้าเช่นนี้มาก่อนจึงรีบจับมือเธอเอาไว้แน่นไม่ให้เคลื่อนไหว

“เธอจะบ้าหรือไง บอกว่าไม่ชอบก็คือไม่ชอบ!” ทั้งสีหน้าแววตาตอกย้ำความจริงจนเหมือนว่ามองไม่เห็นหนทางที่จะสมหวังได้เลย แต่เธอก็ยังยิ้มให้เขาเหมือนเดิม พร้อมขยับเข้าใกล้ชายหนุ่มมากขึ้นคล้ายต้องการทราบว่าเขาจะรู้สึกเช่นไรกับตัวเอง

ทุ่มไปหมดหน้าตักอย่างไรก็ต้องสมหวังแล้วล่ะ

เพราะนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอพยายามในเรื่องของเรา แม้จะถูกมองว่าหาเรื่องให้ตัวเองเจ็บปวดก็ตาม เพียงแค่คำว่ารักคำเดียวเท่านั้น

“แต่เอมชอบพี่นี่คะ ชอบมากด้วย...” อ้อนเสียงหวานแล้วปรือตามองเขา ทำเอาร่างหนาถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ยอมรับว่าหล่อนหน้าตาดีแต่นิสัยยังไม่ผ่านเกณฑ์ที่ไตรเตชินตั้งเอาไว้ เขาต้องการภรรยาและแม่ของลูก ไม่ใช่คนหิวเงินคิดมาปอกลอกกัน