ตอนที่ 8 วายุภักก์เริ่มกระวนกระวาย

เช้าวันถัดมา

ข่าวการถูกปลดฟ้าผ่าของ วายุภัค กลายเป็นประเด็นร้อนในแวดวงไฮโซ ภาพลักษณ์นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่พึ่งพาบารมีเมียรวยพังทลายลงในชั่วข้ามคืน แต่สิ่งที่ทำให้เขาสติแตกยิ่งกว่า คือการที่เขาไม่สามารถติดต่อใครในธนาคารได้เลย

“หมายความว่ายังไงที่บัญชีส่วนตัวของผมถูกระงับตรวจสอบ!” วายุภัคแผดเสียงใส่พนักงานธนาคารกลางห้างดัง โดยมี รินลดา ยืนหน้าเสียอยู่ข้างๆ

“ขออภัยค่ะคุณวายุภัค ทางเราได้รับคำสั่งอายัดจาก ปปง. เนื่องจากมีการทำธุรกรรมที่เข้าข่ายยักยอกทรัพย์จากบริษัทอัครโยธิน ซึ่งคุณพิชชาในฐานะประธานกรรมการเป็นผู้แจ้งความจำนงค่ะ” พนักงานตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เย็นชา

วายุภัคเข่าอ่อนจนแทบทรุด “พิชชา... เธอทำจริงๆ เหรอเนี่ย?”

“วายุคะ... แล้วกระเป๋า Hermes ที่รินสั่งจองไว้ล่ะคะ พนักงานเพิ่งโทรมาตามให้ไปรับวันนี้เอง” รินลดาเขย่าแขนเขา ใบหน้าสวยหวานเริ่มฉายแววกังวลเรื่อง ‘ของนอกกาย’ มากกว่าชะตากรรมของคนรัก

“ริน! ฟังนะ ตอนนี้ผมไม่มีเงินติดตัวสักบาท บัตรเครดิตโดนระงับหมดแล้ว!” วายุภัคหันไปตะคอกใส่รินลดาเป็นครั้งแรก ทำให้หญิงสาวชะงักและเริ่มมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

ในขณะเดียวกัน ที่ลานจอดรถวีไอพี รถสปอร์ตคันหรูของ ภาวินทร์ เลื่อนมาจอดเทียบหน้าธนาคารพอดี พิชชาก้าวลงจากรถด้วยชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มดูแพงและทรงอำนาจ โดยมีภาวินทร์เดินขนาบข้าง มือหนาของเขาโอบเอวเธอไว้หลวมๆ อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

“นั่นไง... เหยื่อของเรากำลังดิ้นพล่านเลย” ภาวินทร์พยักพหน้าไปทางวายุภัคที่กำลังโวยวายอยู่

พิชชายิ้มมุมปาก “ไปทักทาย ‘อดีตสามี’ หน่อยไหมคะ?”

ทั้งคู่เดินตรงเข้าไปหาคนทั้งสอง วายุภัคหันมาเห็นพิชชาเดินเคียงคู่กับคู่ปรับตลอดกาลเขาก็เลือดขึ้นหน้า “พิชชา! คุณสั่งอายัดบัญชีผมทำไม! เรายังไม่ได้หย่ากันทางนิตินัยนะ คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้!”

“มีสิทธิ์สิ... เพราะเงินทุกบาทในนั้น มันคือเงินปันผลจากหุ้นส่วนของฉันที่คุณแอบโอนออกไป” พิชชาตอบเสียงเรียบพลางกอดอก “แล้วเรื่องหย่า... ทนายฉันส่งเอกสารไปที่คอนโดใหม่ (ที่เช่าอยู่) ของคุณแล้วนะ หวังว่าจะเซ็นคืนมาไวๆ จะได้ไม่เสียเวลาฟ้องชู้”

“ชู้เหรอ? คุณพูดเรื่องอะไร!” รินลดาแสร้งทำหน้าซื่อ

“เลิกตอแหลเถอะรินลดา” ภาวินทร์แทรกขึ้นพร้อมยื่นแท็บเล็ตให้ดู “นี่คือหลักฐานที่เธอแอบไปนอนกับลูกชายเจ้าของโรงงานทอผ้าเมื่ออาทิตย์ก่อน เพื่อหลอกเอาเงินเขามาซื้อน้ำหอม... วายุภัค นายมันโง่ซ้ำซ้อนจริงๆ ที่ทิ้งเพชรไปคว้าก้อนกรวดที่พยายามจะชุบตัวเป็นทองแบบนี้”

วายุภัคหน้าถอดสี หันไปมองรินลดาที่เริ่มหลบสายตา “ริน... นี่มันเรื่องจริงเหรอ?”

“วายุคะ คือ... รินแค่...” รินลดาอึกอัก

“พอเถอะ ฉันรำคาญละครน้ำเน่า” พิชชาตัดบท “วายุ... พรุ่งนี้เตรียมย้ายออกจากออฟฟิศชั่วคราวของคุณด้วยนะ เพราะฉันขายตึกนั้นให้ PK Group ไปแล้ว และประธานภาวินทร์เขามีนโยบาย ‘ไม่รับพนักงานขยะ’ เข้าทำงาน”

ภาวินทร์หัวเราะหึ สะใจที่เห็นวายุภัคตัวสั่นด้วยความโกรธและอับอาย “ไปกันเถอะพิชชา เสียเวลาคุยกับคนล้มละลาย... ฉันมีนัดฉลอง ‘ชัยชนะ’ กับเธอที่ห้องอาหารส่วนตัวนะ”

ภาวินทร์พาพิชชาเดินจากไป ทิ้งให้วายุภัคยืนคว้างท่ามกลางสายตาดูถูกของพนักงานและลูกค้าในธนาคาร ความเป็นชายและความมั่นใจของเขาถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี

และที่เจ็บที่สุด... คือการได้เห็นว่าผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นของตาย บัดนี้กำลังเฉิดฉายอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่เหนือกว่าเขาในทุกด้าน!

______________________