ตอนที่ 11 สงครามบนโต๊ะเจรจา

แสงแฟลชจากกล้องนักข่าวรัวกระหน่ำเมื่อประตูห้องโถงจัดเลี้ยงของโรงแรมระดับหกดาวเปิดออก งานประมูลโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีใหม่มูลค่าหลายพันล้านเป็นที่จับตามองของเหล่านักลงทุนทั่วประเทศ แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาคนทั้งงานยิ่งกว่าตัวเลขในเอกสาร คือร่างระหงของ พิชชา เธอเดินเข้ามาในชุดราตรีสีแดงเพลิงตัดกับผิวขาวจัด แหวกลึกโชว์แผ่นหลังเนียนละเอียด ทุกย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ และที่สำคัญ... เธอกำลังควงแขนมากับ ภาวินทร์ ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในขณะนี้

"นั่นคุณพิชชาอดีตภรรยาคุณวายุภัคนี่! ทำไมถึงมากับท่านประธาน PK Group ได้ล่ะ?" เสียงกระซิบกระซาบดังระงมไปทั่วงาน

ที่มุมหนึ่งของงาน วายุภัค ในสภาพชุดสูทตัวเก่าที่ดูยับย่น ใบหน้าซูบเซียวและแววตาเต็มไปด้วยความพยาบาท เขายืนกำหมัดแน่นข้างๆ รินลดาที่พยายามแต่งหน้าหนาเพื่อกลบรอยคล้ำใต้ตาจากการถูกสอบสวน ทั้งคู่ได้รับประกันตัวออกมาสู้คดี และดิ้นรนพาตัวเองมางานนี้เพื่อหวังจะหาช่องทางดึงเงินก้อนสุดท้ายมาพยุงชีวิต

"พิชชา! คุณมาทำอะไรที่นี่ แล้วทำไมต้องแต่งตัวยั่วคนอื่นแบบนี้!" วายุภัคทนไม่ได้ที่เห็นอดีตภรรยาสวยเด่นจนชายหนุ่มทั้งงานมองตาค้าง เขาปรี่เข้าไปขวางหน้าเธอทันที

พิชชาหยุดชะงัก เลิกคิ้วมองสามีเก่าด้วยสายตาเหยียดหยาม "ยั่วคนอื่น? อ๋อ... หมายถึงยั่วว่าที่คู่หมั้นฉันน่ะเหรอคะ?"

"คู่หมั้น?!" วายุภัคหน้าถอดสี "คุณกับมัน... พัฒนาไปถึงขั้นนั้นแล้วเหรอ?"

"คนระดับเดียวกัน เขาก็คุยกันถูกคอเป็นธรรมดาครับคุณวายุภัค" ภาวินทร์ก้าวขึ้นมาบังหน้าพิชชาไว้ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงและรังสีอำนาจจากตัวเขาข่มวายุภัคจนดูตัวเล็กลงไปถนัดตา "อีกอย่าง... พิชชาเขาไม่ต้องพึ่งพาผู้ชายที่จ้องจะโกงเมียตัวเองกินเหมือน 'บางคน' หรอกครับ"

"แกอย่ามาปากดี! โครงการนี้ฉันศึกษามานาน ฉันไม่มีทางยอมให้พวกแกได้ไปง่ายๆ หรอก!" วายุภัคตะคอกใส่

"ศึกษามานาน... หมายถึงศึกษาช่องทางยักยอกเงินงบประมาณน่ะเหรอ?" พิชชายิ้มมุมปาก "เสียใจด้วยนะวายุภัค เพราะสิทธิ์ในการยื่นประมูลของบริษัทอัครโยธิน ฉันได้มอบอำนาจให้ PK Group เป็นผู้บริหารจัดการทั้งหมดแล้ว"

การประมูลเริ่มขึ้น

บรรยากาศบนโต๊ะเจรจาตึงเครียด วายุภัคพยายามเสนอตัวเลขที่ต่ำผิดปกติเพื่อหวังจะชนะงานนี้ให้ได้ โดยมีรินลดาคอยส่งสายตาออดอ้อนให้กรรมการบางคนที่เป็นคนรู้จักเก่า แต่ทว่า...

"ผู้ชนะการประมูลโครงการนี้คือ... เครือ PK Group ร่วมกับ บริษัทอัครโยธิน ครับ!"

เสียงปรบมือดังสนั่น วายุภัคทรุดลงกับเก้าอี้เหมือนคนหมดแรง เลขที่เขาเสนอไปนั้นถูกภาวินทร์แก้เกมด้วย "แผนพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืน" ซึ่งมีมูลค่าทางสังคมสูงกว่าตัวเงินที่เขาทุ่มลงไป

พิชชาเดินเข้าไปหาอดีตสามีที่โต๊ะประมูล "วายุภัค... นี่คือบทเรียนแรกของการเป็นนักธุรกิจที่ไม่มีจริยธรรม เมื่อไม่มีฉันคอยหนุนหลัง และไม่มีสมบัติของฉันให้คุณถลุงเล่น คุณก็แค่ 'คนนอกคอก' ในวงการนี้เท่านั้น"

"คุณทำลายผม... คุณทำลายชีวิตผม!" วายุภัคคำรามลอดไรฟัน

"ไม่ใช่ฉันหรอกค่ะที่ทำลายคุณ... แต่เป็นตัวคุณเองกับผู้หญิงคนนั้นต่างหาก" พิชชาปรายตาไปมองรินลดาที่กำลังแอบหลบหลังวายุภัค "เชิญกลับไปใช้ชีวิตในห้องเช่ารูหนูนั่นต่อเถอะค่ะ อ้อ... เตรียมตัวรับหมายศาลเพิ่มเติมเรื่องคดีประมูลงานเท็จด้วยนะ ฉันรวบรวมหลักฐานไว้หมดแล้ว"

ภาวินทร์เดินมาโอบเอวพิชชาอย่างนุ่มนวล "ไปฉลองกันเถอะครับ 'ราชินี' ของผม เสียเวลากับคนแพ้มามากพอแล้ว"

ภาวินทร์พาพิชชาเดินออกจากห้องประชุมท่ามกลางสายตาชื่นชม ทิ้งให้วายุภัคและรินลดาจมอยู่กับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบ สงครามธุรกิจครั้งนี้... พิชชาไม่ได้แค่ชนะ แต่เธอได้บดขยี้เกียรติยศที่เหลือเพียงน้อยนิดของวายุภัคจนไม่เหลือซาก!

_____________________