ตอนที่ ๖ เข้าใจผิด

เมียแต่งไร้รักของคุณหมอ

ตอนที่ ๖

เข้าใจผิด

คาเฟ่กลางเมืองที่ดูเงียบสงบ

"เป็นการเข้าใจผิดหรือเปล่าพิมพ์ ลิปสติกแท่งเดียวแล้วไปโทษบอกธีรวัฒน์นอกใจ ฉันว่ามันเกินไปนะ" ไพลินออกความคิดเห็น คนแบบธีรวัฒน์ไม่มีความเจ้าชู้โผล่มาให้เห็นสักนิด แต่จู่ๆเพื่อนรักของเธอก็โทรหา บอกอยากเจอ มีเรื่องอยากปรึกษา สืบสาวราวเรื่องถึงได้รู้ว่าเพื่อนของเธอจับได้ว่าสามีนอกใจ ทำให้ไพลินต้องทิ้งทุกอย่างปรี่มาหาเพื่อนทันที หวังจะมาปลอบใจซับน้ำตา แต่เธอกับมาเห็นเพื่อนที่รักของเธอนั่งขมวดคิ้วมองลิปสติกแบรนด์หรูแทนเสียอย่างนั้น

"ถ้าไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบนั้น แล้วธีรวัฒน์เย็นชาขนาดนั้น จะมีผู้หญิงที่ไหนกล้าเอาลิปสติ๊กใส่กระเป๋าเสื้อกราวน์เขา อีกอย่าง ต้องสนิทหรือใกล้ชิดขนาดไหนถึงเข้าใกล้ตัวเขาจนเอาลิปสติกใส่กระเป๋าเสื้อเขาได้"

"อืม มันก็น่าคิด แต่หากว่าเขามีผู้หญิงคนอื่นจริง ทำไมเขายังมายุ่งกับแกล่ะยัยพิมพ์ แล้วทุกครั้งเขาเริ่มก่อนตลอด มันดูไม่สมเหตุสมผลเลยนะ"

คำพูดของไพลินทำให้พิมพ์ชนกฉุกคิด ธีรวัฒน์ไม่ใช่ผู้ชายมักมาก แต่จะมีเหตุผลอะไรล่ะที่เขาจะมีลิปสติกในเสื้อสูทของเขา

"ยัยพิมพ์ แกชอบธีรวัฒน์หรือเปล่า"

"เป็นไปไม่ได้หรอก"

"แล้วทำไมแกโกรธขนาดนี้ล่ะ พวกแกแต่งงานเพราะธุรกิจไม่ใช่หรือไง? ถึงเขาจะไปนอนกับคนอื่น หรือนอกใจ มันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับแกนี่นา" ถึงพิมพ์ชนกจะไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟาย แต่การที่พิมพ์ชนกไม่พอใจเรื่องลิปสติกนี่ก็แปลกไม่ใช่น้อย เพื่อนของเธออาจจะเผลอตกหลุมรักสามีของตัวเองแล้วก็ได้

"ไม่ได้หรอกนะ เขาไปนอกกายขนาดนั้นฉันรับไม่ได้หรอก พอคิดว่าเขาใช้มือที่ไปจับผู้หญิงคนอื่นมาจับฉัน ใช้ปากที่ไปจูบคนอื่นมาจูบฉัน มันก็ทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงขึ้นมาล่ะสิ"

"อี๋~ ที่แกพูดมาก็มีเหตุผลนะ" ไพลินทำท่าขยะแขยงเมื่อนึกภาพตาม

"ยัยลิน...ฉันจะหย่ากับธีรวัฒน์"

"ห๊ะ!!! เดี๋ยวสิแกใจเย็นๆก่อนยัยพิมพ์ แกไม่รอถามเขาก่อนล่ะ บางทีเรื่องมันอาจจะไม่ใช่อย่างที่แกคิด ปกติแกไม่ใช่คนด่วนตัดสินใจแบบนี้ ลองไปถามธีรวัฒน์ตรงก่อนไหม ถ้าแกไปขอหย่าแล้วปรักปรำว่าเขานอกใจ ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำมันยุติธรรมกับธีรวัฒน์หรือไง"

"แกเป็นเพื่อนฉัน ทำไมไม่เข้าข้างฉัน"

"เอาเลยยัยพิมพ์เพื่อนรัก แกกลับไปถึงบ้านนะ แล้วก็ไปยืนชี้หน้าตาธีรวัฒน์ ด่าเขาแรงๆเลย ไอ้คนหลายใจ ฉันจะหย่ากับคุณ คุณมันคนหลายใจ คุณนอกใจฉัน เอาแบบนี้เลยนะ ถ้าเป็นไปได้วิดีโอคอลหาฉันด้วยก็ดี ฉันอยากจะรับชมแบบติดขอบสนาม" ในเมื่อเตือนแล้วออกลูกน้อยใจก็ส่งเสริมมันเลยล่ะกัน

"ยัยเพื่อนบ้า โอเคฉันจะลองกลับไปถามธีรวัฒน์ก่อน" พิมพ์ชนกอดหัวเราะไม่ได้ ทำเอาไพลินอดที่จะโล่งใจไม่ได้ เธอไม่อยากให้เพื่อนเธอถูกตราหน้าว่าเป็นแม่หม้ายหย่าผัว ถึงจะยุคสมัยเปลี่ยนไปแค่ไหนแต่ปากคนก็ยังคงยึดมั่นการนินทายิ่งกว่าจารบีเสียอีก

พิมพ์ชนกนอนมองเพดานอย่างใช้ความคิด ธีรวัฒน์ยังไม่กลับบ้าน ไม่มีการส่งข้อความหรือโทรบอกว่าเขาทำอะไร ไปไหน แต่ก่อนเธอก็ไม่ได้สนใจอยากรู้ เพราะตามข้อตกลงคือต่างคนต่างใช้ชีวิต เธอไม่เคยรอเขากินข้าว ไม่เคยรอเขาเข้านอน แต่วันนี้เธอรอ รอเพราะมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขา

'ผู้หญิงคนนั้นเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลหรือเปล่านะ หรือเป็นคนไข้ของเขากัน'

'พวกเขาจะเข้าเวรพร้อมกัน กินข้าวด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกันหรือแวะนอนด้วยกันก่อนไหมนะ'

'วันนี้ธีรวัฒน์ยังไม่กลับ หรือพวกเขาจะพากันไปทำอะไรนะ'

"หึ๋ย~ ไม่คงไม่คิดมันแล้ว ออกไปจากหัวฉันเดี๋ยวนี้นะคุณธีร์!!" พิมพ์ชนกลุกขึ้นมาขยุ้มผมตัวเอง ราวกับว่าการทำแบบนั้นจะทำให้สิ่งที่คิดหลุดออกจากหัวไปได้

"เรียกผมเหรอ?" เสียงทุ้มที่คุ้นเคย เขากลับมาตอนไหน ทำไมไม่ได้ยินเสียงรถเลยล่ะ เสียงเปิดประตูห้องก็ไม่ได้ยิน

"ธีรวัฒน์!!!"

"ครับ"

"ฉันจะหย่ากับคุณ!!!" พิมพ์ชนกพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด ทำเอาธีรวัฒน์นึกสงสัย เมื่อคืนก่อนยังดีๆอยู่เลย แต่พอมาคืนนี้กับตั้งท่าทางเด็ดเดี่ยว ตะโกนใส่หน้าเขาว่าจะหย่ากับเขาเนี่ยนะ

"ทำไมถึงจะหย่า?"ธีรวัฒน์ถามเสียงปกติมาก ไม่ได้ดูแปลกใจ เพราะคิดว่าวันนึงต้องทีเรื่องแบบนี้ แต่แค่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

พิมพ์ชนกไม่ตอบอะไร เอื้อมมือไปดึงลิ้นชักหัวเตียง คว้าลิปสติกแท่งเข้าปัญหา ก่อนจะตะเกียกตะกายลงจากเตียงดัวยความร้อนรน เพื่อยืนประจันหน้ากับคนตัวสูง

"นี่คือสิ่งที่ฉันเจอในกระเป๋าเสื้อกราวน์ของคุณ" พิมพ์ชนกยื่นลิปสติกไปตรงหน้าชายหนุ่มอย่างไม่ลังเล

"ผมไม่ทาลิปสติก" เขาตอบเสียงเรียบ จะหย่ากับเขาเกี่ยวอะไรกับลิปสติก

"ฉันรู้ว่าคุณไม่ทา แต่ผู้หญิงของคุณต้องทา"

"ผู้หญิงของผม?"

"ก่อนแต่งงานเราตกลงกันแล้วนี่คุณธีร์ เราจะช่วยเหลือกัน แต่ไม่ก้าวก่ายชีวิตของกันและกัน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะยอมรับการนอกใจนะ!"

"ผมไม่ได้นอกใจคุณนะพิมพ์ ผมไม่ได้ทำแบบนั้น"

"คุณจะชอบผู้หญิงคนอื่นก็ได้นะคุณธีร์ แต่ร่างกายคุณต้องเป็นของฉันคนเดียว ฉันรับไม่ได้หรอกนะ ถ้าคุณจะไปจิ้มผู้หญิงอีกคนแล้วมาจิ้มฉันอีกที ฉันหวังว่าคุณจะรักษาขอบเขตนี้เช่นกัน เพราะฉันไม่ทำก็หวังว่าคุณจะไม่ทำ แบบนี้สิถึงจะยุติธรรม!!!"

"ผมไม่ได้ทำ"ธีรวัฒน์ยังยืนยันคำเดิม

"ถ้าหากคุณไปยุ่งกับคนอื่นแล้วมายุ่งกับฉัน ฉันจะรู้สึกไม่สบายใจและขยะแขยงค่ะ ถ้าคุณมีคนที่ชอบฉันพร้อมหย่าให้คุณทันที ฉันไม่ได้ยึดติดกับตำแหน่งภรรยาของคุณ แต่ไม่ใช่แบบที่คุณทำตอนนี้ ฉันรับไม่ได้!!" พิมพ์ชนกพูดเสียงดังและเร็วจนตอนนี้เธอเองยืนหอบเพราะหายใจไม่ทัน

หลังแต่งงานมาสามเดือนผมยังไม่เคยเห็นเธอโกรธเลยสักครั้ง ที่แท้เวลาพิมพ์ชนกโกรธก็เป็นแบบนี้นี่เอง

"พูดจบหรือยัง?" ธีรวัฒน์ถามเสียงเรียบ เขาไม่ได้โกรธที่โดนพิมพ์ชนกต่อว่าหรือใส่ร้ายหาว่าเขามีชู้

"ผมรับรู้ถึงปัญหาตอนนี้หมดแล้ว แต่ผมไม่มีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ ก่อนแต่งงานก็ไม่มี หลังแต่งงานก็ไม่มี ขอเวลาวันนึงผมจะหาสาเหตุของปัญหานี้มาให้"

"แค่นี้เหรอคะ?..." พิมพ์ชนกถามอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่อธิบาย ไม่แก้ตัว แต่กลับบอกจะหาสาเหตุของปัญหาแทน

"แล้วคุณต้องการอะไรล่ะ?"

"ก็ฉันพูดไปตั้งมากมาย แต่คุณบอกว่าขอเวลานึงวันเพื่อที่จะหาสาเหตุของเรื่องนี้ แค่นี้ มันทำให้ฉันดูเหมือน เหมือนเป็นคนบ้า"

"แล้วผมควรพูดอะไรอีกล่ะ"

"ฉะ ฉัน จริงๆฉันก็ไม่ได้อยากจู้จี้เรื่องนี้หรอกนะ ไม่ใช่เพราะว่าฉันชอบคุณด้วย คุณเข้าใจใช่ไหม?" นั่นนะสิ การที่เธอรอเขากลับมา มายืนโวยวาย เรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเองเขาจะคิดว่าเธอชอบเขาหรือเปล่า

"คุณเข้าใจใช่ไหม?"

"อืม..ผมเข้าใจ คืนนี้คุณนอนพักไปก่อนนะ ผมมีงานต้องเคลียร์นิดหน่อย อาจจะนอนที่ห้องทำงานเลย" เขาตอบก่อนจะเดินหยิบชุดนอนหายเข้าไปในห้องน้ำ และออกจากห้องนอนทันที ไม่รบกวนเธอเลยสักนิด

ทำไมรู้สึกแปลกๆ แกก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยยัยพิมพ์ มันเป็นสิ่งที่แกควรทำนะ