บทที่ 3 เคลิบเคลิ้ม [NC18+]

รถลีมูซีนคันสีดำจอดที่โดมคฤหาสน์สไตล์โรมัน มีเสาโรมันขนาดใหญ่ล้อมรอบถึงสี่ต้น ชายหนุ่มก้าวเดินลงจากรถ สาวใช้สองคนก้าวเดินมาต้อนรับเขา เขามองไปยังนวลสาวใช้ของธาราริน ตอนนี้นวลเป็นสาวใช้ประจำตัวตามคำสั่งของโฉมมณี และเขาก็เห็นด้วย เพราะเห็นว่าเธอเป็นคนรอบคอบมาก เลยให้มาดูแลธารารินซึ่งเป็นภรรยาชาของเขา และนายหญิงของบ้านหลังนี้

“คุณรินล่ะ” ภูผาถามสาวใช้

“นายหญิงพึ่งขึ้นบนห้องนอนค่ะ” นวลเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

“คุณรินกินอะไรแล้วหรือยัง” เขาถามต่อด้วยวยน้ำเสียงเรียบ มองเข้าไปในคฤหาสน์ที่มีบอดี้การ์ดสี่คนยืนเฝ้าหน้าประตู

“ทานแล้วค่ะ” นวลเอ่ยบอกน้ำเสียงนอบน้อมเช่นเดิม แล้วถามต่ออีกว่า “นายท่านจะรับประทานอาหารไหมคะ นายหญิงท่านลงครัวทำแกงเขียวหวานปลากรายไว้ค่ะ”

“ไม่ต้อง ฉันกินมาแล้ว” เขาเอ่ยบอกจบ เขาจึงก้าวเดินผ่านประตูบานสูงคู่ที่ประดับด้วยลายทองคำอ่อนๆ พื้นคฤหาสน์ปูด้วยหินอ่อนสีขาวลายเทา เงาสะท้อนรองเท้าหนังของเขาเป็นประกาย

ห้องโถงกลาง ของคฤหาสน์กว้างใหญ่จนเสียงฝีเท้าดังก้องเพียงเล็กน้อย โคมไฟแชนเดอเลียร์คริสตัลขนาดยักษ์แขวนอยู่ตรงกลาง เพดานสูงเจ็ดเมตรถูกวาดด้วยภาพลายเมฆและเทพแห่งท้องฟ้าให้ความรู้สึกราวกับเดินอยู่ในวังยุโรป ผนังสองข้างประดับด้วยภาพวาดตระกูลอัคราเวศน์ตั้งแต่รุ่นปู่ทวดจนถึงรุ่นพ่อของเขา กรอบทองคำแกะลายดอกอะแคนธัสขับให้ภาพดูทรงพลังและหรูหรามากขึ้น

สุดปลายโถงคือ บันไดกลางทรงโรมันสองแขน แยกซ้ายขวาไต่ขึ้นไปสู่ชั้นบน บันไดทำจากหินอ่อนสีเดียวกับพื้น ขอบบันไดประดับด้วยราวเหล็กดัดลายเถาไม้ปิดทอง จังหวะโค้งของราวทำให้บันไดดูนุ่มนวลราวถูกออกแบบโดยศิลปินระดับโลก ตรงกลางบันไดมีชานพักขนาดใหญ่วางโต๊ะกลมแกะลายพร้อมแจกันดอกลิลลี่สีขาวส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ เข้ามาแตะจมูกทุกคนที่เดินผ่าน

ภูผาเดินผ่านชานพักขึ้นไปเรื่อยๆ ก่อนเลี้ยวเข้าสู่ปีกขวา ทางเดินที่พาไปยังห้องนอนของเขา และเป็นห้องนอนของธารารินในตอนนี้

บนทางเดินปีกขวาปูพรมสีงาช้างทอลายกิ่งโอลีฟเงิน เสาเล็กสไตล์โรมันเรียงขนาบซ้ายขวา พร้อมโคมไฟผนังรูปคบเพลิงให้แสงสีเหลืองนวลชวนอบอุ่น ผนังติดภาพงานอาร์ตโมเดิร์นตัดกับของโบราณอย่างลงตัว ราวกับสะท้อนตัวตนของเขาที่ทั้งดิบ หรู และเนี๊ยบ

เมื่อเดินถึงหน้าห้องประตูไม้โอ๊คทึบ เขาหยุดเพียงเสี้ยววินาที คล้ายกำลังปรับลมหายใจให้เรียบ ก่อนเอื้อมมือไปเปิดประตูอย่างเงียบงัน

พอเปิดประตูเข้าไปในห้อง เขาได้ยินเสียงน้ำไหลกระทบพื้นขาวเป็นหินอ่อนลายสวยคลาสสิค เขาจึงเดินเข้ามาภายในห้อง ทอดสายตามองเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ยืนหันหลังอย่างเพลินตา ได้เห็นสัดส่วนเรือนร่างบางมีส่วนโค้งส่วนเว้าเหมือนนาฬิกาทราย อีกทั้งเธอผมยังมีก้นกลมสวยน่าขยำ เขายืนมองอย่างเพลินตา จนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น อีกทั้งของเขามันแข็งชันทั้งที่ยังไม่ได้กระตุ้นมัน แต่ทว่ามันถูกปลุกเร้าด้วยภาพตรงหน้า ที่แสนยั่วยวนโดยที่เธอไม่รู้ตัว

ธารารินมองไปยังเคาน์เตอร์สบู่ที่ติดผนังมีทั้งสบู่ ยาสระผม และครีมนวดผม เธอก้าวเดินออกมาจากเรนชาวเวอร์สายน้ำจึงหยุดไหล มือเรียวของเธอรองใต้ฐาน ไม่ช้าสบู่ก็ไหลออกมาบนมือเรียว เธอถูสบู่ไปตามเรือนร่าง แต่ทว่าเธอต้องสะดุ้งตกใจเพราะมือหนาลูบไล้เรือนร่างของเธอจากด้านหลังมายังเต้านมอวบอิ่มใหญ่ล้นมือของเขา อีกทั้งริมฝีปากของเขาที่จูบตรงซอกคอระหงแผ่วเบาเหมือนกำลังหลอกล่อให้เธอเคลิบเคลิ้ม อีกทั้งเธอยังรู้สึกได้ว่าเหมือนของแข็งกำลังแทงที่ก้นของเธออีกด้วย เธอเลือกไม่หันใบหน้าไปมองเขาด้วยความเขินอาย