ตอนที่ 3 ไม่เหมือนเดิม

ตอนที่ 3

ไม่เหมือนเดิม

อารียาไม่ได้ไปส่งธนาที่สนามบิน ในวันที่เขาตัดสินใจเดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เธอเลือกที่จะขังตัวเองอยู่ในห้อง หญิงสาวเก็บอาการอย่างมิดชิดไม่แสดงออกให้ใครรู้ว่าเธอนั้นเสียใจและเจ็บปวดกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากแค่ไหน

ถึงแม้ว่าธนาจะไม่ได้บอกแม่ของเขาและแม่ของเธอตรงๆถึงเหตุผลที่เขาตัดสินใจไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่เธอก็รู้ดีว่าที่เขาไปเพราะเขาต้องการหนีการแต่งงาน

“ทำไมไม่ลงมากินข้าวล่ะลูก พ่อเขาก็ถามแม่นะเมื่อเช้าว่าทำไมลูกถึงไม่ลงมา”

อนงค์เดินเข้ามาในห้องแล้วเห็นว่าลูกสาวยังนอนอยู่บนเตียง

“จนป่านนี้แล้วทำไมยังไม่ตื่น”

“มีอะไรหรือคะแม่”

“แม่ก็เป็นห่วงนะสินึกว่าไม่สบายเลยขึ้นมาดู”

“เอยไม่ค่อยสบายค่ะ วันนี้ขอไม่ลงไปกินข้าวนะคะ”

หญิงสาวนอนห่มผ้าอยู่บนเตียง พร้อมกับปัดหน้าจอโทรศัพท์ไปด้วย

“ยิ่งไม่สบายก็ต้องกินข้าวนะลูก”

เห็นลูกสาวไม่พูดอะไรอนงค์จึงลงไปเตรียมอาหารให้ ก่อนกลับขึ้นมาพร้อมข้าวต้มร้อนๆ

“ถ้าลุกไหวก็กินข้าวนะลูก แม่ต้องรีบออกไปดูที่ดินกับป้าทิพย์ อยู่คนเดียวได้ใช่ไหม”

“แม่ไปเถอะค่ะ เอยอยู่ได้”

ทิพรัตน์คงจะกลับมาจากสนามบินแล้ว ป่านนี้ธนาคงอยู่บนเครื่องบิน อารียารู้สึกใจหาย ธนาเดินทางไปเรียนที่ต่างประเทศคราวนี้คงไปนานหลายปี แถมเขายังเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์และช่องทาง การติดต่อทุกอย่างราวกับว่าไม่ต้องการให้เธอนั้นติดต่อเขาได้

หญิงสาวทั้งเสียใจและน้อยใจ เธอไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิดทำไมเขาถึงต้องหนีไปแบบนี้ด้วย

วันเวลาผ่านไปอารียาก็ยังไม่ลืมความเจ็บปวด ผ่านมาแล้ว 5 ปีในที่สุดเธอก็เรียนจบคณะบริหารธุรกิจ ในวันรับปริญญาทิพรัตน์ก็มาร่วมแสดงความยินดีด้วย อารียาชะเง้อมองหาธนา แต่เขาก็ไม่ได้มาด้วย

“คุณป้าคะ ต้นยังไม่กลับมาอีกหรือคะ”

อารียาเอ่ยถาม

“อาทิตย์หน้าป้าจะบินไปร่วมงานรับปริญญาของเขา ไม่แน่ใจว่าเขาจะกลับมาพร้อมกันหรือเปล่า ก็ต้องถามเขาอีกที”

“ค่ะ”

อารียาหน้าหมองลง ก่อนที่เพื่อนๆของเธอจะมาชวนไปถ่ายรูปด้วยกัน แม้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอจะใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติทั่วไป แต่หัวใจของเธอกลับไม่เคยเปิดรับใครเลย แล้วจะมีผู้ชายจะเข้ามาชอบพอหลายคน แต่เธอก็ปฏิเสธอย่างไรเยื่อใย

ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะโปรไฟล์ดีมากแค่ไหนก็ตาม แต่ในหัวใจของอารียากลับมีเพียงธนา

“เรื่องแต่งงานป้ายังไม่เปลี่ยนใจหรอกนะ ป้าอยากได้เอยเป็นลูกสะใภ้จริงๆ”

“ต้นเขาคงไม่อยากแต่งงานกับเอยหรอกค่ะ”

“ไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง ป้าจะไม่ยอมให้เขาไปคว้าเอาผู้หญิงที่ไม่จริงจังกับเขามาเป็นเมียเด็ดขาด”

“ทำแบบนี้ต้นเขาจะไม่โกรธหรือคะ”

“ป้าก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะโกรธหรือเปล่า แต่ป้ามั่นใจว่าป้าเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเขา และป้าก็เชื่อว่าสักวันเขาจะเห็นคุณค่าในสิ่งที่ป้ามอบให้”

ทิพรัตน์รู้ว่าอารียาคิดยังไงกับลูกชายของเธอ ตัวเธอเองก็อยากได้หญิงสาวเป็นลูกสะใภ้ เพราะฉะนั้นเธอยินดีที่จะทำให้ความต้องการของอารียาสมหวัง เพื่อที่ครอบครัวของเธอกับครอบครัวของอนงค์จะได้เกี่ยวดองกัน

“ไม่ต้องกังวลไปหรอกหนูเอย ยังไงป้าก็จะทำให้หนูเอยได้แต่งงานกับต้นให้ได้”

“เอยกลัวว่าต้นเขาจะ….”

“เชื่อป้าเถอะ หลังแต่งงานไปแล้วทุกอย่างจะดีเอง”

ถึงทิพรัตน์จะรับปากว่าจะช่วยเหลือให้เธอได้แต่งงานกับธนา แต่ก็ไม่ได้ทำให้อารียารู้สึกดีใจ ถ้าการแต่งงานในครั้งนี้ต้องแลกมาด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองใจของธนา เธอคงจะไม่สบายใจและไม่มีความสุขกับชีวิตแต่งงานอย่างแน่นอน

เธอได้ครอบครองเขาก็จริง แต่ถ้าเขาไม่มีความสุขแล้วเธอจะมีความสุขได้ยังไง

แต่เพราะเป็นความต้องการของผู้ใหญ่เธอจึงไม่กล้าพูดขัด ได้แต่ปล่อยให้ทิพรัตน์กับอนงค์จัดแจงชีวิตของเธอกับธนา

“กลับกันเลยไหม”

หลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จอนงค์ก็กลับมาที่เดิม

“ไม่ต้องรีบกลับหรอกค่ะคุณอนงค์ วันนี้เป็นวันดีเป็นวันที่หนูเอยประสบความสำเร็จเรื่องการเรียน เอาอย่างนี้ก็แล้วกันค่ะ เดี๋ยวฉันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารชุดใหญ่เอง เราไปกินอาหารที่ภัตตาคารฮั่วเซ่งฮงกันดีกว่าค่ะ ไม่ได้ไปนานแล้ว อยากกินอาหารจีน”

“เกรงใจจังเลยค่ะคุณทิพย์”

“เกรงใจทำไมล่ะคะ หนูเอยก็เหมือนลูกสาวอีกคนของฉัน อีกหน่อยก็ต้องมาเป็นลูกสะใภ้ฉันแล้ว ก็ถือว่าเป็นลูกสาวอีกคนนั่นแหละค่ะ”

ทิพรัตน์อยากจะร่วมแสดงความยินดีด้วยการเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารอารียากับอนงค์ เธอจึงได้พาทั้งสองมาที่ภัตตาคารจีนแถวเยาวราช วันนี้คนค่อนข้างเยอะ แต่ทิพรัตน์เป็นคนกว้างขวางและเธอก็เป็นลูกค้าประจำที่นี่ ทางเจ้าของร้านจึงได้จัดแจงเตรียมห้องพิเศษไว้สำหรับเธอ