ตอนที่5 [ลูกจันเข้ากรุงเทพ]

เมียเด็กของหมอเพลย์บอย

ตอนที่5

[ลูกจันเข้ากรุงเทพฯ]

บ่ายของวันถันมา

ปอร์เช่สีน้ำเงินแล่นออกจากเพนต์เฮาส์ไปตามถนนสายหลัก เพื่อมุ่งหน้ากลับบ้านสวนที่ระยอง ผ่านไปสองชั่วโมงกว่ารถหรูก็มาถึงที่หมาย

คุณหมอเคลื่อนรถไปจอดที่ใต้ร่มมะม่วงขนาดใหญ่ข้างบ้าน เปิดประตูลงจากรถ ก้าวฉับ ๆ เข้าไปด้านในพบคุณย่านั่งดูซีรีส์อยู่กับป้านอม

“สวัสดีครับคุณย่า…สวัสดีครับป้านอม”

“มาแล้วเหรอ ปล่อยให้ย่ารอตั้งนานนึกว่าหมอจะเบี้ยวย่าซะอีก” หญิงชราเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาของหลานชาย ทำให้คุณหมอธีรภัทรต้องคลานเข่าไปสวมกอดเอวไว้แน่น

“ผมรักคิดถึงคุณย่ามากนะครับ ผมรับปากคุณย่าแล้ว จะเบี้ยวได้ไงล่ะครับ” ใบหน้าหล่อเหลาออดอ้อน พร้อมยื่นจมูกหอมแก้มนุ่มที่เริ่มเหี่ยวย่นไปตามวัยของผู้เป็นย่า

“มาถึงก็ปากหวานใส่ย่าเลย…ไหนขอย่าดูให้เต็มตาหน่อยสิ ไม่เจอหน้าตั้งสองสามเดือนดูหล่อขึ้น… แต่อายุก็มากขึ้นแล้วนะ เมื่อไหร่จะพาหลานสะใภ้มาหาย่าเสียที… ตาปริญญ์เขาก็แต่งงานมีเหลนแล้วนะ เราจะหาได้เมื่อไหร่กัน”

“คุณย่าครับ ผมเพิ่งจะย่าง34เองนะ จะรีบแต่งไปไหน อีกอย่างผมยังไม่เจอผู้หญิงที่ถูกใจด้วยครับ” คุณหมอหนุ่มเงยหน้าสบตาผู้เป็นย่าอย่างอ้อน ๆ

“เฮ้อ! วัน ๆ ทำตัวเป็นหนุ่มเนื้อหอม หลอกฟันสาวไปทั่ว คอยดูเถอะ ถ้าเจอคนที่ถูกใจเมื่อไหร่ แล้วรู้ว่าเรามั่วสาวไม่เลือกแบบนี้ เขาไม่สนใจขึ้นมาจะทำไง”

“คุณย่าครับ ผมไม่เคยหลอกฟันใครเสียหน่อย ที่ผ่านมาเขาเต็มใจกันทั้งนั้นแหละครับ” หมอหนุ่มไม่คิดปฏิเสธ แถมยังยอมรับหน้าตาเฉย จึงถูกผู้เป็นย่าบิดแขนแรง ๆ ไปหนึ่งที

“โอ๊ยย…ผมเจ็บนะครับคุณย่า” เขาโอดครวญ ทำให้ย่าหมั่นไส้บิดซ้ำอีกรอบ

“โอ๊ยย…ป้านอมครับ ช่วยผมด้วยคุณย่าจะฆ่าผม” ทำให้ป้านอมได้แต่นั่งยิ้มตามกับความน่ารักของย่าหลาน

“ดื้อ ทำตัวเจ้าชู้เพลย์บอย ถ้าย่าเป็นผู้หญิงนะ จะเลิกคบไปหาคนใหม่ ที่นิสัยดี ๆ”

“โห! คุณย่ารู้จักเพลย์บอยด้วย ทันสมัยสุด ๆ” หลานชายสวมกอดย่าแน่น

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง” หญิงชราทำเสียงดุ ทำให้คุณหมอรีบหาทางออก สายตาคมกวาดมองไปทั่วโถงกว้าง เมื่อไม่เห็นคนตัวเล็กจึงเอ่ยถาม

“แล้วหลานสาวคุณย่าหายไปไหนล่ะครับ ทุกทีผมจะเห็นทำตัวติดกันตลอด”

“ถ้าหมายถึงลูกจัน ป่านนี้น่าจะชวนลูกคนงาน ไปเล่นน้ำท้ายสวน หรือไม่ก็ปีนอยู่บนต้นไม้สักต้นนั่นแหละ…นี่ก็เหมือนกัน โตเป็นสาวแล้ว วัน ๆ ยังเล่นกับพวกเด็ก ๆ ไม่รู้จักโตสักที” ปากบ่นแต่ใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม คุณหมอหนุ่มจึงลุกขึ้นบิดขี้เกียจ และขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

สายตาคมกวาดมองไปรอบ ๆ บริเวณหลังบ้าน กระทั่งหูได้ยินเสียงอะไรบางอย่างร่วงหล่นลงมาจากที่สูง ทำให้หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นกวาดตามองไปบนต้นมะม่วงสองสามต้น เขาก็ต้องร้องเสียงหลง เมื่อเห็นร่างเล็กกำลังปีนป่ายอยู่บนกิ่งที่ไม่แข็งแรง

“เฮ้ย!! ระวัง!” เสียงของเขาดังขึ้น ทำให้คนที่เกาะกิ่งมะม่วงอยู่ ถึงกับตกใจชะงัก มือที่กำลังคว้าลูกมะม่วงเกิดพลาดไปคว้ากิ่งไม้ตาย ทำให้ร่างที่อยู่ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงวอร์มขายาว ลอยละลิ่วลงมาจากต้นมะม่วง

“ว้ายยย!”

ตุบ!

โอ๊ยยย!

“อื้อ…” ใบหน้าสวยอมชมพูครางแผ่ว ดวงตากลมโตหลับตาปี๋ เมื่อคิดว่าตัวเองต้องแขนขาหัก หรืออาจตายแล้วแน่ ๆ ความตกใจสุดขีดของลูกจันทำให้ไม่รู้ตัว… ว่าตัวเองกำลังทาบทับบนร่างใหญ่ของใครเข้า

ใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม อยู่ห่างจากใบหน้าหล่อเหลาเพียงลมคั้นหายใจ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาววัยขบเผาะและผิวเนียนนุ่มของคนในอ้อมแขน ทำให้คุณหมอหนุ่มแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรงคร่อมจังหวะไปหมด ก่อนจะค่อย ๆ แนบริมฝีปากประกบกลีบปากอวบอิ่มอย่างลืมตัว… ฝ่ามือร้อนบีบขย้ำแก้มก้นนุ่มเบา ๆ

ทำลูกจันสะดุ้งเฮือก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ ทว่าเมื่อตั้งสติ ก็พบว่าตัวเองกำลังทาบทับอยู่บนร่างของคุณหมอธีรภัทร แถมตอนนี้เขายังปล้ำจูบเธออย่างดูดดื่ม ฝ่ามืออีกข้างกำลังขย้ำก้นงอนไปด้วย ทำลูกจันนิ่งอึ้งกิมกี่! ไม่คิดว่าคุณหมอจะหื่นกามได้ขนาดนี้ ความโมโหแล่นริ้วทำให้เลือดพุ่งขึ้นหน้า ลูกจันรวบรวมกำลัง แล้วผลักอกกว้างจนเต็มแรง ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืน พร้อมสะบัดฝ่ามือฟาดเข้าที่ข้างแก้มของหมออย่างจัง

เพียะ!

“ไอ้…คุณหมอลามก” ลูกจันก่นด่าหมอ ทว่าแขนของเขากลับตวัดเอวคอดให้ลงมานั่งบนตักแกร่งอย่างทันท่วงที

ตุบ!

“โอ๊ะ!” ก้นงอนกระแทกลงบนตักหนาอย่างจัง ทำให้สิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ใต้ร่มผ้าถึงกับจุกหน่วง หมอหนุ่มครางกระเส่าใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้เหยเกออกมา

“คุณหมอ ปล่อยลูกจันนะ” ลูกจันตวาดเสียงขุ่น ยกมือผลักอกเขาแรง ๆ ทว่าแขนแกร่งยังโอบร่างเธอไว้ไม่ยอมปล่อย

“แม่ตัวดี ฉันช่วยแล้วยังไม่สำนึกบุญคุณ…แถมยังกล้ามาตบหน้าฉันอีก” คุณหมอเอ่ยเสียงลอดไรฟัน

“ก็คุณหมอมาจูบปากลูกจันก่อนทำไม?”

“ฉันไม่ได้จูบเธอ… เธอต่างหากที่เข้ามาจูบฉันก่อน” คนตัวสูงเถียงคอเป็นเอ็น

“คุณหมอจูบ แถมยังเอามือมาบีบก้นด้วย… ลูกจันจะไปฟ้องคุณท่าน” เธอเถียงเสียงสั่น พร้อมดิ้นรนเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของเขา