EP.9 ไม่ได้มาดี

เนื้อหาต่อจากเดิม...

"จริง ๆ พี่ชายเราเอง"

"ฮ่า ๆ ไม่ต้องจริงจังขนาดนั้น" น้ำหวานหัวเราะเบา ๆ ก่อนที่จะเดินเข้ามาใกล้ฝุ่น ยกมือขึ้นข้างหนึ่งจับที่หัวไหล่ของฝุ่นก่อนที่จะออกแรงบีบเบา ๆ ฝุ่นรับรู้ถึงแรงบีบนั่นได้ทันที

"ถ้าเธอบอกว่าพี่ชายก็คือพี่ชาย" น้ำหวานเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง ทั้ง ๆ ที่มือก็ยังคงบีบอยู่ที่หัวไหล่ของคนตัวเล็ก

"^-^" คนตัวเล็กหันไปยิ้มให้

"แล้วคนอื่นไปไหนหมดแล้ว เราเห็นแค่ฝุ่นคนเดียวเอง" น้ำหวานเอ่ยถามถึงเพื่อนคนอื่น ๆ

"อ๋อ สงสัยมันไปรอกันที่ห้างแล้ว น้ำหวานไปด้วยกันมั้ย" ฝุ่นเอ่ยขึ้น

"ไปด้วย เราหิวข้าวพอดี"

"โอเคงั้นไปแท็กซี่นะ" น้ำหวานพยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งคู่จะพากันเดินออกไปที่หน้ามหาลัย ยืนรอรถเพียงครู่เดียว รถแท็กซี่ก็เข้ามาจอดเทียบตรงที่ทั้งคู่ยืนอยู่ ฝุ่นเลือกให้น้ำหวานขึ้นไปก่อน แล้วคนตัวเล็กก็ขึ้นไปนั่งที่หลัง

"ไปห้างxxxค่ะลุง" ฝุ่นเอ่ยบอกลุงคนขับ ก่อนที่จะเอนตัวพิงกับเบาะรถด้านหลัง หลับตาลงช้า ๆ เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้ากับแดดในวันนี้

หลายนาทีผ่านไป...

รถแท็กซี่เขียวเหลืองแล่นเข้ามาจอดที่หน้าห้างดัง ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองจะจ่ายเงินให้กับคนขับแล้วเดินลงจากรถมาก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปในห้าง เดินไปที่ร้านอาหารร้านประจำ ทันทีที่เพื่อน ๆ เห็นฝุ่นก็พากันโบกมือทักทาย ก่อนที่จะเก็บมือลงทันทีที่เห็นว่ามีน้ำหวานมาด้วย

"ทำไมมาช้า" ฟ้าเอ่ยถามก่อนที่จะส่งสายตาไปมองที่น้ำหวาน ฟ้าเป็นคนตรง ๆ แรง ๆ ถ้าอะไรที่มันไม่ชอบมันก็จะแสดงออกทันทีว่าไม่ชอบ

"รถยางแบน" ฝุ่นเอ่ยตอบก่อนที่จะนั่งลงข้างฟ้า

"นั่งตรงนี้ก็ได้น้ำหวาน ตรงฝุ่นที่มันเต็มแล้ว" มิ้นเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นว่าน้ำหวานกำลังจะเดินไปนั่งลงข้างฝุ่น เพราะที่ตรงฝุ่นนั่งก็เต็มแล้ว

"เอ่อ..พอดีเรานั่งตรงมิ้นแล้วกินไม่ถนัด" น้ำหวานเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะหันไปมองฝุ่น

"งั้นมานั่งตรงนี้ก็ได้ เดี๋ยวเราไม่นั่งตรงมิ้นเอง" ฝุ่นลุกขึ้นจากที่นั่ง ก่อนที่จะเดินมานั่งลงข้างมิ้น เพื่อน ๆ ในกลุ่มต่างก็พากันมองที่น้ำหวานคนเดียว ทว่าร่างบางก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย เลือกที่จะเดินไปนั่งลงที่ฝุ่นนั่งก่อนหน้านี้

"ขอบคุณนะที่ยกที่ของตัวเองให้เรา" ร่างบางหันมาขอบคุณ

"ไม่เป็นไรมันก็แค่ที่นั่งเอง" ฝุ่นเอ่ยยิ้ม ๆ

"เตรียมรับมือ" มิ้นหันมากระซิบลงที่ริมหูของฝุ่น คนตัวเล็กก็พยักหน้ารับเล็กน้อยพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

"สั่งอาหารด้วยค่ะ" ฝุ่นยกมือขึ้นเอ่ยเรียกพนักงาน ก่อนที่พนักงานหญิงจะเดินมากที่โต๊ะของเธอ

"เอาปูผัดผงกะหรี่ค่ะ เอากุ้งด้วยนะคะ" ฝุ่นเอ่ยสั่ง ก่อนที่จะยื่นเมนูอาหารส่งต่อให้มิ้น

"เอาปลาแรดทอดกระเทียมค่ะ" มิ้นเอ่ย

"ส่วนน้ำขอเป็นน้ำสตอ..เบอร์รี่นะคะ" ฟ้าเอ่ย เพราะถึงตอนที่กายต้องสั่งบ้าง เขาเลือกที่จะเงียบไม่สั่งอะไรนั่งก้มหน้าก้มตาลงกับโทรศัพท์อย่างเดียว เพราะเขาจะไม่ยุ่งกับเรื่องผู้หญิง ๆ

"น้ำหวานเอาอะไรมั้ย" ฝุ่นหันไปถามน้ำหวาน

"ไม่!" กระแทกเสียงตอบ เพื่อนก็พากันมองน้ำหวาน จนร่างบางตั้งสติได้ก็เอ่ยตอบอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ดีกว่าเดิม "ไม่แล้ว แค่นี้ก็กินไม่หมดแล้ว" เอ่ยยิ้ม ๆ

"งั้นเอาแค่นี้ค่ะ" หันไปบอกกับพนักงาน

หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จแล้วก็พากันนั่งรออาหาร ระหว่างที่นั่งรออาหารมาเสิร์ฟทั้งสามสาว มิ้น ฟ้า ฝุ่น ก็พากันส่งข้อความคุยกันในแอพพลิเคชั่นไลน์

ติ๊ง!

ข้อความของไลน์กลุ่มดังขึ้น กลุ่ม..iu

Sky : ไม่ได้มาดี

Mint : ระวังตัวไว้เถอะมึงอ่ะ@dust

dust : ตอนแรกกูคิดว่าเรียบร้อย เห็นพูดจาดี

Sky : มึงมองคนดีเกินไป อย่าโลกสวยมาก

Mint : กูไม่ชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้าแล้ว

dust : ไอ้เหี้ยนี่ก็ไม่สนใจอะไรเลย@body

body : เรื่องของผู้หญิงกูจะไม่ยุ่ง

dust : รอดูต่อไปก่อนก็ได้ อาจจะไม่มีอะไร

Sky : ผู้หญิงด้วยกันมองออก

Mint : กูว่าไม่ได้มาดี มึงระวังไว้@dust

บทสนทนาจบลงแค่ตรงนั้นก่อนที่จะพากันกดออกจากแชทกลุ่ม แล้วเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าเหมือนเดิมเพราะอาหารที่สั่งไปเริ่มทยอยเข้ามาเสิร์ฟบ้างแล้ว เพียงครู่เดียวอาหารที่สั่งไปก็มาเสิร์ฟจนครบ ทั้งห้าคนใช้เวลานั่งกินนั่งเล่นนั่งคุยกันสนุกเฮฮ่าอยู่เพียงแค่หนึ่งชั่วโมงเพราะอีก หนึ่งชั่วโมงก็ถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว

หลังจากที่นั่งกินนั่งคุยเล่นก็จนพอใจแล้วก็เช็กบิลกลับ มีรถมาสองคัน มิ้นฟ้าน้ำหวานกลับไปด้วยกัน ส่วนกายกับฝุ่นไปด้วยกัน เพราะขากลับคนตัวเล็กตั้งใจว่าจะแวะซื้อน้ำเข้าไปด้วย เลยต้องมากับกาย

"น้ำหวานดูร้าย ๆ นะ" กายเอ่ยขึ้นทันทีที่ฝุ่นขึ้นมานั่งอยู่บนรถแล้ว

"มองไม่ออกว่ะ เพิ่งรู้จักยังไม่สนิทเท่าไหร่" ฝุ่นเอ่ยตามที่ตัวเองคิด

"ระวังตัวไว้หน่อยก็ดี"

"อืม"

"แล้วมึงกับอาจารย์ซันนี่ยังไง?"

"อะไรของมึง" ฝุ่นเบนหน้าหนีมองออกไปที่นอกหน้าต่างรถ

"ไม่สบตากู เพราะกลัวว่ากูจะรู้อะไร" กายเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ไม่มี"

"แต่เวลาที่เขามองมึง มันเหมือนมีอะไรทุกครั้ง"

"มึงคิดมากไปเอง กูไม่เคยรู้จักเขามาก่อนจะมีอะไรได้ไง" ฝุ่นเอ่ยขึ้นเสียงแข็ง ยังคงยืนยันคำเดิมว่าไม่มี ทั้ง ๆ ที่ในใจมันร้อนรนแสดงอาการจนเพื่อนจับได้

"มึงโคตรไม่เนียนเลยฝุ่น" กายส่ายหน้าไปมา "อย่าเอาใจลงไปเล่นก็แล้วกัน"

"หยุดเพ้อเจ้อค่ะเพื่อน"

ฝุ่นพยายามที่จะไม่คิดถึงเรื่องของคืนวันวานอันแสนเร่าร้อนวันนั่น ทว่าทุกครั้งที่เห็นหน้าของเขาภาพในหัวก็ผุดขึ้นมาที่ล่ะนิด แม้กระทั่งเสียงครางของเขามันก็ยังผุดขึ้นมาให้ได้ยินเลย จนบางครั้งก็เผื่อเคลิ้มไปกับมันด้วยเช่นกัน

หลังจากที่ออกจากห้างได้เพียงยี่สิบนาทีรถก็เริ่มติดอีกครั้ง เวลาก็เริ่มเร่งรีบเพราะอีกแค่สี่สิบนาทีก็จะถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว แถมรถก็ยังมาติดอีก แถมยังจะต้องจอดรถให้มันลงไปซื้อน้ำอีก เป็นผู้หญิงที่เลือกเยอะ เรื่องมากที่สุดเลย

"รีบไปรีบมา" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นทันทีที่จอดรถสนิทอยู่หน้าร้านน้ำ

"เออ รอแป๊บหนึ่ง" ฝุ่นหันมาเอ่ยก่อนที่จะหยิบกระเป๋าเงินแล้วเดินลงจากรถไป ทว่าเธอเอาไปแค่กระเป๋าเงินไม่ได้หยิบโทรศัพท์ลงไปด้วย

ครืด~~~ ครืด~~~

เสียงโทรศัพท์ของคนตัวเล็กดังขึ้น ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาดูหน้าจอมือถือ เบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ ตอนแรกก็ว่าจะไม่รับไม่ยุ่ง แต่แม่งก็ดังไม่หยุดเลย จนต้องเสียมารยาทกดรับ

"ฮัลโหลครับ" เอ่ยขึ้นทันทีที่รับสาย

(ใคร?) ปลายสายเป็นเสียงของผู้ชาย

"แล้วคุณอ่ะใคร เป็นคนโทรเข้ามา" กายเริ่มขมวดคิ้วถาม

(เจ้าของโทรศัพท์ไปไหน)

"มีอะไรกับมัน"

(...)

ไม่มีเสียงอะไรตอบกลับมา นอกจากปลายสายกดวางสายใส่ ยิ่งเห็นแบบนี้ชายหนุ่มก็ยิ่งขมวดคิ้วงงเข้าไปกันใหญ่ เขาเลยเลือกหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา แล้วกดเบอร์เมื่อครู่ลงไปที่โทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนที่จะวางโทรศัพท์ของหญิงสาวลงที่เดิม

***

สู้เขาลูกอย่าไปยอมมัน ส่วนคนที่โทรมาเขาคือใครน๊าา?