Chapter 2
ณ ห้างสรรพสินค้า ร่างบางเดินตรงไปที่โซนแบรนด์เนม ริต้ารู้สึกถูกใจกระเป๋าใบหนึ่งเป็นอย่างมาก เธอเดินตรงไปที่ชั้นวางกระเป๋าซึ่งมันเหลือเพียงใบเดียวเท่านั้น มือบางคว้าจับที่กระเป๋าสีขาว แต่ต้องตกใจเมื่อได้มีมือของหญิงสาวอีกคนจับที่กระเป๋าใบเดียวกับของเธอ ริต้าขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ
“ปล่อย” ใบหน้าสวยจ้องมองไปที่เจ้าของมือด้วยความไม่พอใจ เพราะเธอจับใบนี้ได้ก่อน และใบนี้ก็ต้องเป็นของเธอเท่านั้น
“ขอโทษนะคะ…แต่ฉันจับได้ก่อน” น้ำเสียงที่ดูเรียบเฉยได้เอ่ยขึ้นเบาๆ
“เหอะ…จะดูกล้องวงจรปิดเลยมั้ยล่ะว่าใครที่จับได้ก่อน”
“ไม่จำเป็นค่ะ ฉันจับใบนี้ก่อนคุณ และฉันก็ไปทำสัญญาซื้อขายกับทางเคาน์เตอร์แล้วด้วย” หญิงสาวดูดีมีภูมิฐาน แต่งกายสะอ้าดสะอาด ใบหน้าสะสวยดูดีมีฐานะและอาจจะเป็นไฮโซเลยก็ว่าได้
“ขอโทษนะคะ คุณ…ลูกค้าพอดีลูกค้าท่านนี้เลือกไว้ก่อนแล้วค่ะ และทางเราต้องขอโทษจริงๆ ที่ทำให้ลูกค้าไม่พอใจ” เสียงพนักงานได้เอ่ยขึ้น แต่มันไม่ได้ช่วยอะไร มันยิ่งทำให้ริต้าคุณหนูเอาแต่ใจยิ่งโกรธเข้าไปอีกที่เธอไม่ได้กระเป๋าใบนี้
“คุณเมญ่าเชิญทางนี้ค่ะ” เสียงพนักงานได้เอ่ยขึ้น เหมือนว่าหญิงคนนี้จะมีอำนาจพอควรจึงทำให้พนักงานที่นี้ต่างให้ความเคารพ และเกรงใจ
“ฉันชอบกระเป๋าใบนั้นและต้องการมัน เท่าไหร่ฉันยอมจ่าย” น้ำเสียงที่ดูหยิ่งของริต้าทำให้หญิงสาวหันกลับมามองด้วยท่าทีเรียบเฉย
“คุณค่ะ…กระเป๋าใบนี้ฉันเองก็อยากได้ ถ้าไม่อยากได้ฉันคงไม่ซื้อหรอกนะคะ อีกอย่างคุณมาทีหลังคุณก็ต้องดูใบอื่นสิ เพราะใบนี้ฉันซื้อแล้ว”
“ฉันเป็นสมาชิกวีวีไอพี ฉันอยากได้ใบนี้ ไปตามผู้จัดการที่นี้มา!!” ริต้าออกคำสั่งพร้อมยืนกอดอกมองคนตรงหน้าด้วยความเอาแต่ใจ
“ขะ...ขอโทษนะคะคุณลูกค้า”
“ฉันอยากได้กระเป๋าใบนี้ ทำยังไงก็ได้ให้ฉันได้มันมา กี่บาทฉันก็จ่าย”
“คือ…เอ่อ แต่คุณเมญ่าได้ชำระเงินไปเรียบร้อยแล้ว คุณริต้าอยากไปดูกระเป๋าที่เข้าใหม่มั้ยค่ะ สวยมากนะคะ”
จริงๆ มันก็ได้แหละนะ! แต่ฉันจะไม่ยอมเสียหน้าให้ยัยคนนี้เด็ดขาด ยังไงฉันก็ต้องได้กระเป๋าใบนี้มาให้ได้ ไม่ว่าจะจ่ายเท่าไหร่ฉันก็ยอม ขอแค่ได้ครอบครองก็พอ
“คุณผู้จัดการ ฉันอยากได้ใบนี้ ใบนี้เท่านั้น” !!
“ริต้า” เสียงทุ้มของชายหนุ่มได้ดังขึ้น ขายาวก้าวเดินตรงมาที่พวกเธอ ใบหน้าหล่อเหลาผิวขาวสะอาดผู้ดี
“ริต้ามีอะไรเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยความคุ้นเคย
“วิน ก็ยัยป้าคนนี้มาแย่งกระเป๋าของริต้า!” น้ำเสียงออเซาะของหญิงสาวมือบางที่ชี้ไปที่เมญ่า
“นี่…คุณต่างหากที่มาแย่งกระเป๋าใบนี้ของฉัน ถ้าคุณไม่เชื่อคุณจะดูใบเสร็จมั้ยค่ะ ฉันชำระเงินแล้วด้วย แต่เธอคนนี้ไม่ยอมจะเอาให้ได้ท่าเดียวเลย ถ้าฉันยังไม่จ่ายเงิน ฉันสามารถไปดูใบอื่นได้ค่ะ แต่นี้ฉันชำระเงินไปแล้ว ดังนั้นกระเป๋าใบนี้ต้องเป็นของฉัน ถูกมั้ยค่ะ!!” หญิงสาวใช้เหตุผลมาพูดคุยจึงทำให้ทุกคนในร้านต่างมองมาที่ริต้าคุณหนูเอาแต่ใจด้วยท่าทีเหนื่อยหน่าย
แต่ใครจะไปคิดว่า คนหนูไฮโซอย่างคุณหนูริต้าจะกล้าทำมากกว่านั้น หญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความไม่พอใจ ทำเอาทุกคนที่อยู่ใกล้บริเวณนั้นต่างจับจ้องมองมาที่พวกเธอ
"ริต้าใจเย็นก่อน...อย่าทำแบบนี้สิ" รู้อยู่หรอกว่าริต้าเป็นคนเอาแต่ใจ ใครขัดอะไรหน่อยก็ไม่ได้ แต่ปกติเธอจะไม่ค่อยแสดงท่าทีแบบนี้ออกมาเท่าไหร่นัก แต่เพราะอะไรทำไมเธอถึงทำกิริยาแบบนี้ต่อหน้าผู้คนมากมายหรือว่าเธอรู้ว่าคุณเมญ่าเป็นดารา ที่ทำแบบนี้เพราะต้องการกระเป๋าใบนั้นแค่ใบเดียวนี้น่ะ!!!
"ฉันแค่อยากได้กระเป๋าใบนั้น ฮือ~~ฉัน...ฉัน~~ฮึก~~ฉันแค่อยากได้เพราะฉันชอบ คุณจะยกมันให้ฉันไม่ได้เหรอคะ ให้ฉันจ่ายเพิ่มก็ได้ ฮือ~~" เสียงร้องไห้โอดครวญด้วยความเสียใจของหญิงสาว น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ
มือหนาลูบที่หลังเพื่อปลอบใจหญิงสาวด้วยความอ่อนโยนและเห็นใจ สายตาอ้อนวอนของผู้คนในร้านต่างกดดันเมญ่าไม่ใช่น้อย เธอทำได้เพียงถอนหายใจและต้องยอมปล่อยใบนี้ให้กับหญิงคนนี้ อารมณ์ประมาณว่ากระเป๋าก็อยากได้ภาพลักษณ์ก็ต้องรักษา
"ก็ได้ฉันให้เธอก็ได้...เลิกร้องไห้ได้แล้ว เธอแค่โอนเงินคืนให้ฉันก็พอ"
เมญ่าตกปากรับคำและยื่นกระเป๋าให้กับริต้าด้วยสายตาอ้อนวอนนึกคิดเสียดายไม่หาย เธอเองก็อยากได้ใบนี้เช่นกัน แต่คงทำได้เพียงมองตามเพียงเท่านั้น
"ขอบคุณมากนะคะ ฮึก~~ที่คุณให้ฉัน ฉันหวังมาตลอดว่าฉันจะได้ใบนี้ ฮือ~~" เสียงสะอึกสะอื้นร้องไห้ของริต้า ทำให้ผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็เริ่มรู้สึกสงสารและเริ่มยิ้มให้กับดาราสาวอย่างเมญ่าที่เธอมีใบหน้าที่สวยและมีจิตใจดีอีกด้วย
"เมญ่า" เสียงทุ้มของชายหนุ่มใบหน้าหล่อคมเข้มผิวสีแทนสวยจมูกโด่งแต่งกายดูดี แนวมาเฟียมาดนิ่งความสูงราว 188ซม ได้เดินตรงมาที่เธอด้วยความแปลกใจ พร้อมขมวดคิ้วมองหญิงสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาร้องไห้อยู่
"ไม่มีอะไรค่ะไวท์ เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย เราไปกันเถอะค่ะ" มือเล็กตบเข้าที่ต้นแขนของชายหนุ่มและเดินออกจากร้านไป ริต้ายังคงร้องไห้อยู่ เธอได้เหลือบมองใบหน้าของชายหนุ่มที่ชื่อไวท์ด้วยความเสน่หา เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นหน้า หญิงสาวจ้องมองตามแผ่นหลังกว้างด้วยสายตาอ้อนวอนและต้องการ
"ริต้า ได้กระเป๋าที่ต้องการแล้ว เลิกแกล้งร้องไห้ซะที!!" เสียงทุ้มของคนรู้ใจ อย่างนาวินเพื่อนสมัยเรียนของริต้า ที่มีฐานะพอๆ กับเธอและเขายังมีใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างกับพระเอกซีรีส์เกาหลี มีหลายคนที่คิดว่าทั้งสองเป็นเเฟนกัน เพราะริต้าสนิทกับคนยาก ด้วยนิสัยของเธอนี้แหละที่ทำให้ใครก็อยู่กับเธอไม่ได้
