15 เสือสิ้นลาย

หลายวันต่อมาบรรยากาศภายในห้องอาหารวีไอพี บนโต๊ะอาหารมื้อค่ำถูกจัดวางอย่างวิจิตรบรรจงเพื่อต้อนรับ คุณมลฤดี อดีตภริยาอดีตรัฐมนตรีผู้ตกอับแต่ยังชูคอในสังคม เธอมาพร้อมกับโอปอล หรือขนิษฐา ลูกเลี้ยงสาววัยแรกแย้มที่เปรียบเสมือนหมากตัวสำคัญในการกู้หน้าตาในสังคมให้กับคุณมลฤดีอีกครั้ง

โอปอล เด็กสาววัยสิบเก้าสวมชุดเดรสผ้าไหมซาตินสีชมพูมุก สายบาร์เซียร์เส้นเล็กบางขับเน้นลาดไหล่เนียนละเอียดและไหปลาร้าที่รับกับรูปหน้าจิ้มลิ้ม เนื้อผ้าไหมชั้นดีแนบสนิทไปตามความโค้งมนของทรวงอกอิ่ม

“เดี๋ยวเรารอคุณหญิงก่อนนะ เห็นบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว” มลฤดี เอ่ยกำชับพลางจัดแจงผมเผ้าให้ลูกเลี้ยงดูดีที่สุด

“วันนี้เหมือนแม่นัดหนูมาดูตัวยังไงก็ไม่รู้นะคะ ทำไมต้องให้หนูรู้จักกับคุณภาคินเค้าด้วยล่ะคะ”

“อ้าว!... ก็เผื่อถ้าคุณภาคิน เค้าเกิดชอบแกขึ้นมาจริงๆ แกก็ไม่ต้องขึ้นเวทีประมูลไง!” มลฤดีรีบบอกลูกเลี้ยง

“แต่หนูมีแฟนอยู่แล้วนะแม่” โอปอลค้านเสียงแผ่ว ก่อนจะนึกถึงหนุ่มรุ่นพี่ที่เธอมีใจให้

“ไอ้คนชั้นต่ำแบบนั้น มันทำให้แกมีหน้ามีตาในสังคมไม่ได้หรอก มันคบแกก็เพื่อจะหวังหลอกฟันแกเท่านั้นแหละ อย่าบอกนะว่าแกได้มันแล้ว!” คุณมลฤดีเอ่ยขึ้นอย่างเสียอารมณ์

“เปล่าค่ะ หนูไม่เคยมีอะไรกับพี่นัฐเค้าเลย”

“ดีแล้ว! ให้ผ่านงานประมูลนี้ไปก่อน แล้วแม่จะไม่ห้ามแกเลย ”

“คุณหญิงกับลูกชายมาโน่นแล้ว! ทำหน้าให้มันยิ้มแย้มหน่อยล่ะ” มลฤดีกำชับลูกสาวด้วยเสียงเข้ม

ทันทีที่ประตูห้องวีไอพีเปิดออก คุณหญิงอรุณรัศมี ก้าวเข้ามาพร้อมกับภาคิน ลูกชายตัวแสบที่บัดนี้รอยช้ำบนใบหน้าจากการถูกคีรินทร์ต่อยเริ่มจางลง ทว่าสิ่งที่เด่นชัดกว่าคือดวงตาที่วาวโรจน์ทันทีที่เห็นร่างของเด็กสาว

ภาคินราวกับถูกมนต์สะกด จนแทบจะกินอะไรไม่ลง ความเจ็บระบมบนใบหน้าดูจะหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อได้เห็นโอปอลในชุดเดรสตัวบาง สายตาหิวกระหายของเขากวาดมองตั้งแต่ลำคอระหงลงไปถึงเนินอกที่วับแวมยามโอปอลก้มหน้าหลบตา

กลิ่นน้ำหอมของสาวแรกรุ่นที่โชยมาจากกายเธอปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาจนลุกโชน ความคิดในหัวของภาคินเกิดขึ้นทันทีเมื่อเห็นเต้านมอวบของโอปอลกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่เธอตื่นตระหนก

ทุกครั้งที่เด็กสาวขยับกาย ชายกระโปรงชุดเดรสที่สั้นเหนือเข่าจะรั้งขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องราวน้ำนม ยิ่งทำให้เธอดูคล้ายตุ๊กตายางที่ถูกนำมาแต่งตัวยังไงยังงั้น!

“งานระดมทุนเพื่อเด็กยากไร้ในเดือนหน้านี้ ทางสมาคมเตรียมการไปถึงไหนแล้วคะคุณพี่” มลฤดีเริ่มบทสนทนาที่ฉาบไว้ด้วยจริยธรรมปลอมๆ

“เรียบร้อยดีค่ะคุณน้อง ดีใจมาเลยที่ได้หนูโอปอลมาเป็นแกรนด์ฟินาเล่... รายได้ของสมาคมคงไม่น้อยเลยทีเดียว” อรุณรัศมีตอบพลางส่งยิ้มให้โอปอล สายตาคุกคามราวกับกำลังประเมินราคาสินค้า

ภาคินไม่ได้แตะอาหารตรงหน้าแม้แต่น้อย เขานั่งนิ่งแต่แววตากลับโลมเลียไปทั่วร่างของโอปอลจนเด็กสาวรู้สึกตัวลีบเล็ก สายตาหิวกระหายกวาดมองใบหน้าจิ้มลิ้มและผิวพรรณผุดผ่องของเด็กสาวอย่างไม่ลดละทำให้เธอรู้สึกเพียงว่าผู้ชายคนนี้มีสายตาที่น่ากลัวและน่าอึดอัด เธอไม่ได้รู้สึกพิศวาสหนุ่มนักเรียนนอกคนนี้แม้แต่น้อย

“น้องโอปอลทานเยอะๆ นะครับไม่ต้องอายพี่ อาหารร้านนี้อร่อยครับ...” ภาคินเอ่ยเสียงพร่าพลางตักอาหารใส่จานให้เด็กสาวอย่างเอาใจ นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาใสซื่อของเธออย่างจงใจ

ในอดีตคุณหญิงอรุณรัศมีเธอเป็นภรรยานายตำรวจใหญ่ และไปรู้จักกับคุณมลฤดีในวงพนันหลังสามีของทั้งสองเสียชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกัน

มลฤดีผลาญเงินสมบัติด้วยการเลี้ยงเด็กหนุ่มบาร์โฮสต์จนถังแตก ส่วนอรุณรัศมีก็ใช้บารมีเก่าของสามีทำธุรกิจมืดภายใต้งานการกุศล

หลังมื้อค่ำจบลง ระหว่างเดินทางกลับภาคินก็ระเบิดอารมณ์ใส่ผู้เป็นมารดาในรถทันที

“แม่!.. ผมไม่ยอมให้น้องโอปอลขึ้นเวทีประมูลนั่นเด็ดขาด!” ภาคินตวาดลั่นจนอรุณรัศมีที่กำลังนึกถึงตัวเลขในงานประมูลต้องชะงัก

“แกเป็นบ้าอะไร...ภาคิน? นังเด็กนั่นมันจะทำเงินได้เท่าไหร่...แกรู้ไหม? นังมลมันพร้อมถวายลูกเลี้ยงใส่พานให้เราแล้ว แกอย่าโง่ไปหน่อยเลย อีกหน่อยมันก็ต้องขายตัวให้แกอยู่ดี เชื่อฉันเถอะ”

“ไม่ครับ...ผมไม่เชื่อแม่แล้ว ดูอย่างมายด์สิ เธอยังไม่ยอมขายตัวให้ผมเลย คนนี้ผมขอเถอะ! แม่ไปหาคนอื่นแทนดีกว่า ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาประมูลน้องโอปอลไปเด็ดขาด! น้องโอปอลจะต้องเป็นของผมคนเดียว!” ภาคินพูดจบก็กำหมัดแน่น ภาพใบหน้าสวยหวานและหน้าอกอิ่มที่กระเพื่อมภายใต้ชุดสีชมพูมุกยังติดตา มันปลุกความกระสันจนยากจะควบคุมให้กับภาคินจนต้องเสียงแข็งกับผู้เป็นมารดา

“ไม่ได้!!!”

“โธ่แม่!!!!.... ผมขอเถอะ น้องเค้ายังเด็กอยู่เลย นี่ก็เพิ่งจะเรียนอยู่ปีหนึ่งเอง แถมยังเป็นดาวมหาลัยอีกด้วย อย่าเอาเธอไปประมูลเลยนะครับ...ผมขอร้อง แม่ยกหนี้ให้คุณมลฤดีแล้วให้น้องโอปอลมาเป็นแฟนกับผมแทนไม่ได้เหรอ” ภาคินอ้อนวอนมารดาอย่างจนปัญหาเพราะหลงใหลในเสน่ห์ของเด็กสาวจนโงหัวไม่ขึ้น

“ไม่ได้! แกคิดว่าหนี้สินหลายสิบล้านนั่นมันจะคุ้มค่า...กับตัวนังเด็กนั่นคนเดียวหรือไง” คุณอรุณรัศมี ตวาดใส่ลูกชายอย่างไม่ใยดี

“ฉันเสียเงินให้นังมายด์ไปตั้งสิบห้าล้านเพราะความรนหาที่ของแกแท้ ๆ เลย ขอฉันถอนทุนคืนจากนังเด็กนี่บ้างไม่ได้เหรอไง!”

“แต่น้องเค้าก็จะต้องเสียความบริสุทธิ์ให้กับใครไปก็ไม่รู้น่ะแม่!... ผมรักน้องเค้า!!!” ภาคินอ้อนวอนผู้เป็นมารดาราวกับคนขาดสติ

“นี่แกคิดเหรอว่านังเด็กนั่นมันจะยังบริสุทธิ์อยู่อีกเหรอ...หึ? คิดดูสิวัน ๆ ....แกผลาญเงินฉันไปเท่าไหร่แล้ว...ห๊า!!! เรียนก็ไม่จบ การงานก็ไม่รู้จักทำ หาแต่เรื่องมาให้ฉัน”

“นี่แม่!!!....แม่เลิกต่อว่าผมสักทีได้มั้ย ครอบครัวเราไม่ได้จนถึงขนาดที่ผมจะต้องแบกหน้าออกไปหางานทำนะ”

“แกมันโง่! นังมลมันกำลังถังแตกจนต้องเอาลูกสาวมาขึ้นประมูล มันติดหนี้แม่เท่าไหร่แกรู้หรือเปล่า...ภาคิน!!!”

“ผมไม่สน! ยังไง...ผมก็จะเก็บน้องโอปอลเอาไว้!” ภาคินเอ่ยขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

“แล้วแกคิดเหรอว่า... นังเด็กนั่นมันจะสนใจแก...ห๊า!!! แม่มันบอกกับฉันว่า มันน่ะมีแฟนแล้ว!”

“ผมไม่สน ผมจะจีบน้องเค้าเอง แล้วน้องเค้าก็ดูสนใจผมเหมือนกัน” ภาคินเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจตามนิสัยคนหลงตัวเอง ผู้เป็นมารดาได้แต่ส่ายหัว

หลังกลับมาถึงบ้านความต้องการที่พุ่งสูงลิ่ว ก็ทำให้เขาตัดสินใจเดินขึ้นห้องไปอย่างหัวเสีย ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงกว้างแล้วกดวิดีโอคอลหาเด็กสาวทันที หน้าจอแสดงใบหน้าใสซื่อของโอปอลในชุดนอนสีอ่อนหวาบหวิว ก่อนที่เด็กสาวจะรีบวางสายจากแฟนหนุ่มด้วยความไม่ค่อยพอใจนัก

“พี่ภาคินมีอะไรธุระด่วนหรือเปล่าคะ?”

“พี่แค่อยากเห็นหน้าน้องโอปอลก่อนนอนเฉยๆ ครับ” ภาคินพยายามปั้นยิ้มทรงเสน่ห์และพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกหวังจะใช้เสน่ห์ชายล่อลวง

“รู้ไหมว่าวันนี้น้องโอปอลสวยมากเลย สวยจนพี่กินอะไรไม่ลง สงสัยพี่คงจะอิ่มไปจนถึงเช้า เผลอ ๆ ข้าวเช้าก็ไม่ต้องกิน” โอปอลแอบเบ้ปาก ก่อนจะหันมาปั้นหน้าเพื่อรีบคุยให้จบ ๆ

“ขนาดนั้นเชียว”

“เอ่อ... พี่ภาคินค่ะ พรุ่งนี้โอปอลมีสอบ ยังไงโอปอลต้องขอตัวไปอ่านหนังสือต่อแล้วนะคะ” เด็กสาวตอบตัดบทอย่างสุภาพ ก่อนจะกดวางสาย ทิ้งให้ภาคินจ้องหน้าจอที่มืดสนิทด้วยความหงุดหงิด

“โธ่โว้ย! เล่นตัวนักนะนังเด็กนี่ ยิ่งเธอหวงตัวเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งอยากจะได้ตัวเธอมากขึ้นเท่านั้น!” เขาสบถออกมา ร่างกายหนุ่มร้อนรุ่มจนต้องระบายความใคร่กับจินตนาการถึงผิวขาวผ่องของเด็กสาวตลอดทั้งคืน

หนึ่งเดือนผ่านไป

ภาคินพยายามตามจีบโอปอลทุกวิถีทาง ทั้งส่งดอกไม้ราคาแพงและดักรอเด็กสาวที่หน้ามหาวิทยาลัย แต่โอปอลกลับทำเพียงเฉยเมยเห็นเขาเป็นแค่คนรู้จัก ความพ่ายแพ้ซ้ำซากทำให้ศักดิ์ศรีของเสือผู้หญิงอย่างภาคินเดือดพล่าน

เขาพยายามใช้ทั้งเงินและเสน่ห์ล่อลวงโอปอลทุกวิถีทาง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงสายตาที่เย็นชาเท่านั้น และที่เลวร้ายที่สุดคือการที่เธอเดินควงคู่ไปกับแฟนหนุ่มต่อหน้าต่อตา ทิ้งให้เขายืนกำหมัดแน่นท่ามกลางสายตาเยาะหยันของเพื่อน ๆ เธอ ความอัดอั้นในใจทำให้เขาต้องรีบไปปรึกษา ธันวา เพื่อนสนิทที่เป็นหนุ่มไฮโซรุ่นเดียวกัน ก่อนจะนัดพบกับเพื่อนในบาร์หรูแห่งหนึ่ง