ตอนที่6

ตอนที่6

ร้านเตาหลอมโอสถ

หลังจากที่เฟิงชิงและเหลาเฟ่ยเดินหาอะไรกินได้สักพักทั้งคู่ก็พากันเดินมายังร้านเตาหลอมโอสถที่อยู่ใกล้ๆทันที

"ไม่ทราบว่าคุณชายมีอะไรให้รับใช้หรือไม่ขอรับ"เสียงชายผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้วก็คงจะเป็นคนที่ทำงานอยู่ในร้านร้านนี้

"ข้าอยากจะติดต่อเรื่องเตาโอสถสักหน่อยไม่ทราบว่าเถ้าแก่อยู่หรือไม่"เฟิงชิงเอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทีที่ดูเรียบนิ่ง

"เชิญคุณชายรอสักครู่นะขอรับข้าจะไปตามเถ้าแก่ให้ขอรับ"ชายตรงหน้าเอ่ยจบก็เดินเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง

ไม่นานประตูก็เปิดขึ้นพร้อมกับชายวันสามสิบปายๆเดินออกมาพร้อมกับชายคนเดิม

"ไม่ทราบว่าคุณชายจะติดต่อเรื่องใดหรือ"ชายที่ได้ชื่อว่าเถ้าแก่เอ่ยถามขึ้น

"ข้าอยากจะติดต่อสั่งซื้อเตาหลอมโอสถน่ะขอรับ"เฟิงชิงเอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทีเรียบๆ

"เช่นนั้นท่านอย่างได้เตาหลอมแบบไหนหรือ"เถ้าแก่เอายถามต่อพร้อมกับทำท่าเหมือนจะดอะไรสักอย่าง

"ข้าอยากได้เตาหลอมแบบพิเศษน่ะขอรับ..เรื่องเงินทานเรียกมาเลยขอรับไม่เกี่ยง"หลังจากที่เฟิงชิงเอ่ยจบเถ้าแก่ก็ทำท่าคิดอยู่สักพักก่อนที่จะจดลงไปอีก

"ถ้าเช่นนั้นคุณชายจะต้องรอสักสองถึงสามวันนะขอรับ..ส่วนเรื่องเงินข้าจะบอกที่หลัง"เถ้าแก่เอ่ยขึ้นก่อนที่จะเก็บสมุดที่ใช้จดลงไปในมิติจิตของตน

"ไม่เป็นอะไรขอรับข้ารอได้..หากท่านทำเสร็จเมื่อไหร่ข้าขอรบกวนไปส่งให้ข้าที่จวนได้หรือไม่..จวนของข้าอยู่ทางเมืองนะขอรับ.."เฟิงชิงเอ่ยตอบกลับไปก่อนที่จะบอกที่อยู่ของตนให้เถ้าแก่รู้

"ย่อมได้ขอรับ"เถ้าแก่เอ่ยจบเฟิงชิงก็ขอตัวออกมาจากร้านทันทีพร้อมกับเดินไปยังร้านตำราของท่านยาย

"คุณชายขอรับข้าว่าท่านควรกลับไปนะขอรับ"เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินตามผู้เป็นนายออกมาจากร้านหนังสือ

แต่มีหรือที่เฟิงชิงจะสนใจร่างบางเดินเข้าไปในร้านโดยที่ไม่ได้หันไปมองคนที่เดินสวนไปเลยสักนิด

"ท่านยายสบายดีไหมขอรับ"เมื่อเดินเข้ามาในร้านแล้วเฟิงชิงก็เอ่ยทักท่านยายออกมา

"เจ้าเองหรือ..ข้าสบายดีไม่ได้เจอกันหลายวันดูเจ้าจะงดงามขึ้นนะเจ้าหนู"ท่านยายเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกันเอง

"งดงามอะไรกันท่านยายคำนั้นไม่เหมาะกับข้าหรอก"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจก่อนที่จะยิ้มให้ท่านยายตามปกติ

"จริงสิตำราที่เจ้าต้องการน่ะเมื่อกี้พ่อหนุ่มที่ยืมไปนำมาคืนแล้วละจะเอาไหม"ท่านยายเอ่ยขึ้นเหมือนพึ่งนึกขึ้นได้ก่อนที่จะหยิบตำราเล่มนั้นขึ้นมาวางไว้ตรงหน้าของเฟิงชิง

"เอาสิขอรับ..แต่ข้าขอเดินดูตำราเล่มอื่นก่อนนะขอรับเพื่อเจอเล่มที่สนใจอีก"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นยิ้มๆ

"ตามสบายเลยเจ้าหนู"ท่านยายเอ่ยตอบเพียงเท่านั้นก่อนที่เฟิงชิงจะเดินไปยังชั้นหนังสือที่ถูกจัดเรียงไว้อย่างดี

เหลาเฟ่ยที่เห็นนายของตนเดินไปก็เดินตามอย่างว่าง่ายโดยที่ไม่ส่งเสียงรบกวนเลยสักนิด

"เหลาเฟ่ยถือนี้ให้ข้าหน่อย"กล่าวจบเฟิงชิงก็นำตำราที่ตนสนใจให้เหลาเฟ่ยถือก่อนที่ตนเองจะเดินดูไปเรื่อยๆ

พอเดินมาจนสุดเฟิงชิงก็ไปสะดุดตากับตาราเล่หนึ่งที่ดูเก่าแก่เหมือนอยู่มานานราวพันๆปี

เฟิงชิงตัดสินใจหยิบมันขึ้นมาก่อนที่จะเปิดดูเนื้อหาข้างใน

"เหลาเฟ่ยดูนี้สิ"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่งไปให้เหลาเฟ่ยดูด้วยความตื่นเต้น

"น่าแปลกนักเหตุใดจึงไม่มีตัวอักษรเลยสักตัวละขอรับ"เหลาเฟ่ยเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย

"เจ้าไม่เห็นหรือ"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นก่อนที่จะทำใบหน้าสงสัยขึ้นมา

"เห็นอะไรหรือขอรับ"เหลาเฟ่ยเอ่ยถามขึ้นมาอีก

"ชั่งเถิด...ข้าจะเอาเล่มนี้ด้วยพวกเราไปหาท่านยายกันเถิด"ว่าจบเฟิงชิงก็เดินนำไปทันทีโดยที่ไม่ลืที่จะปรับใบหน้าให้กลับมาเป็นปกติ

เมื่อเดินมาถึงท่านยายเฟิงชิงได้ถามไถ่เรื่องตำราที่ตนไปเจมาแต่ท่านยายกลับตอบมาเพียงคำเดียวว่า'ตำราเลือกเจ้าของ'ก่อนที่จะส่งยิ้มไปให้เฟิงชิงพร้อมกับเอ่ยยกตำราเล่มนั้นให้เฟิงชิงโดยไม่คิดเงิน

เฟิงชิงอยู่คุยกับท่านยายได้สักพักก็ขอตัวลาก่อนที่จะตรงกลับจวนทันที

"เหลาเฟ่ย..ต่อไปนี้ข้าจะเลือกเจ้าว่าอาเฟ่ยก็แล้วกัน...เจ้ามีอะไรจะขัดหรือไม่"เฟิงชิงเอ่ยขึ้ระหว่างการเดินทางกลับจวน

"หามิได้ขอรับ"เหลาเฟ่ยเอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทีที่ดูเรียบนึ่ง

'ในที่สุดข้าก็หาเจอสักที....แบบนี้คงไม่ต้องห่วงอะไร'เฟิงชิงคิดในใจ

"งั้นอาเฟ่ยหากถึงจวนแล้วให้รีบไปทำงานส่วนของเจ้าสะ..แล้วมาหาข้าที่ห้องข้าจะสอนวิธีการใช้ปราณและวรยุทธให้เจ้า"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นบอกอาเฟ่ยที่เดินอยู่ข้างๆ

"ขอรับ"อาเฟ่ยเอ่ยตอบกลับมาด้วยท่าทีปกติ

หลังจากที่กลับถึงจวนอาเฟ่ยก็ไปทำหน้าที่ของตนภายในจวนจนเสร็จก่อนที่จะไปหาเฟิงชิงที่ห้อง

สองสามวันมานี้เฟิงชิงได้สอนทุกอย่างที่ตนศึกษามาตามตำราและความรู้ที่มีอยู่..ส่วนเตาหลอมโอสถนั้นมาส่งเรียบร้อยแล้ว

ก่อนที่เฟิงชิงจะเริ่มศึกษาการหลอมโอสถต่างๆและคอยออกไปหาสมุนรไพรในป่าข้างจวนมาทดลองสร้างยาแบบที่ตนเองคิดไว้มีทั้งไม่สำเร็จและสำเร็จ

เฟิงชิงทำแบบนี้อยู่ทุกๆวันหลังจากสอนปราณและวรยุทรให้อาเฟ่ยเสร็จก็กลับมาเรียนการหลอมยาต่อเรื่อยๆ

ส่วนเด็กคนอื่นๆที่คัดตำราเสร็จแล้วเฟิงชิงก็ได้ให้อาเฟ่ยเป็นผู้สอนแทนตนเอง

เฟิงชิงทำแบบนี้ทุกวันจนตอนนี้เข้าอาทิตย์ที่สามแล้วเฟิงชิงจึงให้อาเฟ่ยไปตามทุกคนมารวมตัวกันที่ห้องรับแขก

"งั้นข้าขอพูดเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน..ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาก็เพราะข้าจะบอกว่าข้าจะไม่อยู่จวนสักระยะ...เรื่องในจวนทั้งหมดข้าจะให้อาเฟ่ยเป็นคนจัดการ..อาเฟ่ยต่อจากนี้ไปเจ้าจะต้องทำหน้าที่เป็นหัวหน้าพ่อบ้านของจวนทำได้หรือไม่"เฟิงชิงเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง

"ข้าจะไม่ให้คุณชายผิดหวังขอรับ"อาเฟ่ยเอ่ยตอบกลับไปด้วยท่าทีที่เรียบนิ่งและสง่างาม

"ดี..ส่วนชิงหลิวข้าจะให้เจ้ารับผิดชอบงานทุกอย่างในครัวต่อไปนี้เจ้าจะต้องเป็นหัวหน้าพ่อครัวของจวนทำได้หรือไม่"ชิงหลิวที่ได้ยินแบบนั้นสะดุ้งไปนิดก่อนที่จะเอ่ยตอบกลับมา

"แน่นอนขอรับข้าจะไม่ให้ท่านต้องผิดหวัง"ชิงหลิวเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ

"แต่ว่าคุณชาย..ท่านจะไปที่ไหนหรือ"เหลาเทียนเอ่ยขึ้นด้วยความอยากรู้

"นั้นสิขอรับ"เหยียนซุยว่าขึ้นมาอีก

"ข้าจะไปหุบเขาเซียน..การไปครั้งนี้อาจจะใช่เวลาเป็นเดือนเพราะฉะนั้นข้าถึงต้องแจกแจงหน้าที่ให้พวกเจ้าเสียก่อนจะได้ไม่มีปัญหาในภายหลัง"เฟิงชิงเอ่ยตอบกลับไปทุกคนที่ได้ยินจึงหันหน้ามามองหน้ากัน

"ส่วนเรื่องการใช้จ่ายและการฝึกต่างๆจะเป็นหน้าที่ของอาเฟ่ย...ข้าหวังว่าหนึ่งเดือนหลังจากนี้พวกเราจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ"เฟิงชิงพูดขึ้นต่อก่อนที่ทุกคนทำหน้าจริงจังและพูดเป็นเสียงเดียวกัน

"ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังขอรับ!!!"

หลังจากที่เสร็จธุระหมดทุกอย่างแล้วเฟิงชิงก็เดินทางไปยังหุบเขาเซียนพร้อมกับตำราที่เฟิงชิงได้รับมาจากท่านยายไปด้วย

เฟิงชิงใช้เวลาเดินทางไปยังหุบเขาเซียน4วันด้วยเกวียนที่ตนเช่ามา

ตลอดทางเฟิงชิงได้อ่านเนื้อหาที่อยู่ในตำราเล่มนั้นและพยายามที่จะเข้าใจเนื้อหา

หลังจากที่เดินทางไปถึงเฟิงชิงได้บอกให้คนขับเกรียนมารับตนเองอีก2อาทิตย์หลังจากนี้ก่อนที่จะเดินเข้าไปในถ่ำลึกที่ไม่ค่อยมีใครอยากเข้าไปเท่าไหร่นักเพราะมีแต่อันตรายเต็มไปหมด

.

--------------