ตอนที่ 4.1 ของขวัญและเหตุผลหลัก

[ติ้ง! ระบบสรวงสวรรค์ติดตั้งเสร็จสิ้น ของขวัญสำหรับคำขอโทษถูกเก็บเอาไว้ในช่องมิติแล้ว]

เฟยอี้หนิงเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที แต่เพราะเร่งรีบเกินไปซ้ำยังทำความคุ้นเคยกับร่างกายนี้ได้ไม่ดี ทันทีที่ลุกขึ้นนั่งร่างกายจึงโงนเงนซวนเซจะล้ม

“อึบ! เกือบ ไป แล้ว” มือเล็กยันพื้นไว้ได้ทัน ร่างกายเล็กนี้จึงแค่เอียงเล็กน้อยไม่ล้มลง

เฟยอี้หนิงกะพริบตาปริบ ๆ มองช่องสี่เหลี่ยมโปร่งแสงตรงหน้า ของขวัญขอโทษจากพี่สาวคือสิ่งนี้เองหรือ?

หากไม่ใช่จู่ ๆ ก็โผล่ออกมาเธอคงลืมไปแล้วว่าก่อนจากกันพี่สาวบอกว่ามีอะไรบางอย่างมอบให้ด้วย

‘ว่าแต่ระบบนี่มันคืออะไรกันแน่นะ’เฟยอี้หนิงสงสัย กวาดตามองช่องสี่เหลี่ยม ‘ร้านค้าระบบ ช่องตรวจสอบภารกิจ ช่องเก็บของ....’อ่านมาถึงตรงนี้เฟยอี้หนิงพลันฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา

หรือว่าสิ่งนี้จะเป็นของวิเศษเหมือนตัวเอกในนิยายหลาย ๆ เรื่องที่เธอเคยอ่านก่อนตายจากโลกก่อน?

คิดได้ดังนั้นมือเล็กสั้นก็ยกขึ้นจิ้มตรงแถบคำว่า ช่องเก็บของ ฉับพลันหน้าต่างระบบพลันเปลี่ยนจากหน้าจ่อสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่เป็นช่องตารางขนาดเก้าคูณเก้า ช่องแรกสุดของตารางมีอะไรบางอย่างวางเอาไว้

‘ใช้ยังไงละเนี่ย หรือหยิบออกมาดูได้เลย?’ คิดได้ดังนั้นเฟยอี้หนิงก็ยื่นมือลองหยิบออกมาดูแล้วก็พบว่าหยิบออกมาได้จริง ๆ

เด็กน้อยทั้งประหลาดใจระคนตื่นเต้นดีใจมองกล่องสี่เหลี่ยมไม่ใหญ่มากขนาดประมาณกล่องใส่แหวนในมือ พินิจมองด้วยความสงสัยใคร่รู้ ‘สิ่งนี้ก็คือหนึ่งในของขวัญที่พี่สาวให้สินะ’คิดได้ดังนั้นก็เปิดกล่องสี่เหลี่ยมดู

แค่แง้มปากกล่องเล็กน้อย กลิ่นหอมอ่อน ๆ ให้ความรู้สึกสดชื่นก็กำจายออกมาทันที เฟยอี้หนิงรู้สึกทึ่งไม่น้อยเพราะกลิ่นหอมสดชื่นนี้ทำให้ร่างกายเธอกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวามากขึ้น รู้สึกได้เลยว่าร่างกายเบาสบายขึ้น

‘ของวิเศษอะไรกันแน่นะ’เฟยอี้หนิงตัดสินใจเปิดฝาขึ้นจนสุดในครั้งเดียว สิ่งที่บรรจุอยู่ในกล่องคือโอสถเม็ดหนึ่ง

มือเล็กหยิบขึ้นมาดมดูใกล้ ๆ ‘มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ เหมือนกลิ่นโสมเลยแฮะ’ว่าพลางยกขึ้นพิจารณาดูอย่างรอบคอบ

‘ดูจากลักษณะและความวิเศษของโลกนี้แล้ว คงเป็นโอสถที่ช่วยในเรื่องฝึกปราณล่ะมั้ง’เฟยอี้หนิงคาดเดาด้วยความไม่แน่ใจ ถ้ารู้ว่าเป็นโอสถอะไรก็คงจะดี

และเหมือนระบบจะได้ยินเสียงความคิดของเธอพริบตาต่อมาหน้าต่างระบบจึงเปลี่ยนจากช่องสี่เหลี่ยม เป็นช่องหน้าต่างช่องเดียว ด้านในมีช่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กใต้ช่องสี่เหลี่ยมมีคำว่า ตรวจสอบ ปรากฏอยู่

เฟยอี้หนิงมองโอสถในมือแล้วมองช่องตรงหน้า

‘ใส่เข้าไปแบบนี้เหรอ’ว่างโอสถลงในช่องสี่เหลี่ยม ฉับพลันหน้าต่างตรงหน้าก็กะพริบคล้ายติด ๆ ดับ ๆ สองสามครั้ง แล้วข้อมูลมากมายก็ปรากฏขึ้นด้านล่าง

[โอสถกายเนื้อระดับหนึ่ง คุณภาพสูง คุณสมบัติช่วยฟื้นฟูร่างกายที่เหนื่อยล้า เสริมสร้างกระดูกและร่างกายให้แข็งแรงขึ้นหนึ่งระดับ เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นที่คิดจะฝึกปราณ]

เฟยอี้หนิงตาโต พี่สาวให้ของล้ำค่าขนาดนี้เป็นของขวัญเลยหรือ? แค่ให้ระบบมาเธอก็ว่าใจป้ำมากพอแล้วนะ ไม่คิดว่าจะมอบโอสถให้ด้วย ถึงจะยังไม่เข้าใจเท่าไรว่าระบบนี้ใช้งานยังไงบ้างก็เถอะ แต่มีแล้วชีวิตต่อจากนี้คงจะไม่ยากลำบากมากเกินไปนัก

เฟยอี้หนิงพยักหน้าพึงพอใจชั่งใจว่าจะทำอย่างไรกับโอสถเม็ดนี้ดี จะกินเข้าไปเองหรือจะเก็บไว้ให้ครอบครัว เรื่องนี้ยังคงทำให้รู้สึกหนักใจ แต่ก่อนที่เฟยอี้หนิงจะตัดสินใจได้บิดามารดาที่ง่วนอยู่กับการทำความสะอาดบ้านกลับรีบร้อนวิ่งออกมาด้านนอก

“พ่อ แม่?” เฟยอี้หนิงเอียงคอมองด้วยความสงสัย เหตุใดทั้งสองคนจึงหุนหันวิ่งออกมาหน้าบ้าน

ทั้งสองคนมองลูกน้อยก่อนจะหันมองซ้ายขวาท่าทางร้อนรน

“พ่อ แม่ หา อะไร”

ก่อนจะเห็นว่าข้างกายลูกน้อยมีกล่องสี่เหลี่ยมเพิ่มขึ้นมา เฟยหมิงพุ่งเข้ามาหายอบกายลงตรงหน้าหยิบกล่องใส่โอสถขึ้นมาดมใกล้ ๆ

“หนิงเอ๋อร์สิ่งนี้มาอยู่กับลูกได้อย่างไร” เขาจำได้ว่าไม่ได้มอบอะไรให้ลูกน้อยนอกจากไม้แกะสลัก แล้วกล่องใส่โอสถคุณภาพสูงขนาดนี้มาอยู่ข้างกายลูกน้อยได้อย่างไร