chapter 1 อกหักเพียงครั้งยังไม่ตาย [5/9]

“แค่ลงรูปเอง”

ส่วนแคปชั่นก็ไม่มีอะไร แค่รูปหัวใจสีแดงเท่านั้นเอง และกาฬก็ไม่แท็กวีว่าด้วยซ้ำ

“นั่นแหล่ะ! พิรุธของมัน” คริสต์สรุปให้

“เออ ๆ ยังไงก็ช่างเถอะ ฉันว่าจะบอกพวกแกอยู่แล้วหลังจากกลับมาน่ะ รู้แล้วก็ดี”

“ยัยบ้า ฉันกลัวโดนด่าแทบแย่” ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะโดนวีว่ากอดไว้หลวม ๆ

“ฮ่า ๆ โอ๋ ๆ ไม่กลัวน้าหลินลี่”

“อย่างนี้มันต้องชนครับพี่น้อง” เซนท์ถือแก้วขึ้นมาคนแรก

“ไม่เมาไม่กลับ!”

เกร็ง!

แล้วเสียงแก้วชนกันก็ดังขึ้น พวกเรากระดกมันรวดเดียวจนหมดนั่งคุยกันเรื่องสัพเพเหระจนล่วงเลยมาถึงเวลาที่ร้านปิดผู้คนก็ทยอยออกจากร้านหลังจากที่ Poison เล่นจบ

“เดี๋ยวฉันไปส่งวีเอง” กาฬบอกขณะที่อุ้มคนเมาแอ๋อยู่

พวกเรามารถคันเดียวกันด้วยเหตุผลที่ว่า จะได้ไม่อันตราย ถ้าเมาก็สามารถนอนได้เลย ส่วนคนขับก็ไม่ดื่มเยอะเท่าคนอื่น

“อ่าว แล้วมึงจะกลับยังไง” คริสต์ถาม

“เดี๋ยวกูเอารถวีกลับก็ได้”

“หึ ๆ ไม่ใช่ว่ามึงจะแอบกินวีว่าหรอกนะ” ไทม์ที่เมานิดหน่อยพูดอย่างจับผิด

“ไอ้เวร”

“อืม... ร้านปิดแล้วเหรอ?” วีว่าปรือตาขึ้นมองก็พบว่า ตอนนี้อยู่ที่ลานจอดรถแล้วก็หลับไปอีกครั้ง

“อ่ะ ล่าสุดหลับไปอีกแล้วเพื่อนฉัน” ฉันส่ายหัวอย่างเอือมระอา วีว่าเป็นคนคอแข็งในระดับหนึ่ง แต่คริสต์เล่นชงให้เข้มกว่าคนอื่นก็ไม่แปลกที่วีว่าจะเมา ขนาดฉันเองยังรู้สึกมึน ๆ เลย

“ไหวไหมมึง” กาฬถามคริสต์ที่เป็นคนขับรถมา

“กูไหว ไม่ได้กินเยอะ มึงอ่ะ”

“แค่นี้เอง สบาย”

“เสียงดัง! กูจะนอน!”

“เอ้า อีนี่ เมาแล้วเหวี่ยงว่ะ เมาพอกันกับไอ้เซนท์” ไทม์ขมวดคิ้วมองวีว่าอย่างขำ ๆ ส่วนเซนท์หลับอยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว

“ไป ๆ แยกย้าย”

ฉันไม่รู้หรอกว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นมั้ย แต่ฉันก็ย้ำกับกาฬแล้วว่าห้ามทำอะไรเด็ดขาดถ้าวีว่าไม่เต็มใจ หลังจากวันนั้นก็ดูเหมือนว่าพี่โรม แฟนเก่าของวีว่าจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ หลายครั้งที่ฉันเห็นวีว่าอยู่กับพี่เขานั่นมันยิ่งทำให้ฉันหวั่นใจ

14 : 20 น.

ห้องพักหลิน

“ทำยังไงไอ้พี่โรมจะเลิกยุ่งกันวีว่าสักทีวะ?” กาฬเอ่ยขึ้นในขณะที่เชื่อมโมเดลตึก

“ถามพี่เขาเองมั้ย?”

งานนี้เป็นงานกลุ่มสี่คน แต่สมาชิกที่ทำงานตอนนี้เหลือสอง หนึ่งคนคือวีว่า เธอขอทำในส่วนของข้อมูลที่เป็นรายงาน ส่วนอีกหนึ่งคือคริสต์ที่ทำในส่วนของงานออกแบบ 3D ด้วยความที่ช่วงนี้สองคนนั้นไม่ว่างเลยของานไปทำแยกเลยเหลือฉันกับกาฬที่รับผิดชอบโมเดล

“กวนตีนละเตี้ย คนยิ่งเครียด ๆ อยู่”

“นายเชื่อใจวีว่าหรือเปล่าล่ะ” ฉันถาม ในเมื่อคบกันแล้วมันก็ต้องเชื่อใจอีกฝ่าย ฉันรู้ว่าวีว่ายังรักพี่โรมอยู่ แต่ก็อยากให้โอกาสตัวเองและให้โอกาสคนที่อยู่ข้างเธอมาตลอด

“...”

“ถ้าเชื่อว่า วีว่าจะไม่เลือกทางเดิมอีก ก็ไม่จำเป็นต้องเครียดนี่”

“ก็เพราะวีว่าเคยรักไอ้พี่โรมมากไง ...ฉันถึงกลัว” น้ำเสียงของกาฬเบาหวิวดวงตาคู่นั้นทอแสงอ่อนลงอย่างชัดเจน

“กาฬ... บางอย่างถ้ามันถึงเวลาที่เหมาะสมคำตอบมันก็จะเฉลยออกมาเอง ไม่ใช่ทุกสิ่งบนโลกใบนี้จะถูกใจเราไปทุกอย่างหรอกนะ ถือซะว่าพระเจ้าทดสอบใจยัยวีว่ากับความรักที่นายให้มันไง”

“...”

“เอาน่า... วีว่ามันก็บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่กลับไปแน่ ๆ หรือถ้ามันใจอ่อนจริงก็ยังมีฉันที่นั่งกินเหล้าเป็นเพื่อนนายได้นะ” ฉันตบไหล่มันอย่างให้กำลังใจ

“นี่จะบอกให้ฉันทำใจเหรอ?”

“ฮ่า ๆ ๆ เปล่านะ แค่ไม่อยากให้เครียดเท่านั้นเอง”

“หรือผู้หญิงแม่งไม่ชอบคนดีวะ” กาฬมองหน้าฉันคล้ายกับให้ฉันเป็นตัวแทนผู้หญิงทั้งโลก

“เฮ้อ... ผู้หญิงเขาก็ชอบคนดีทั้งนั้นแหล่ะ แต่ดีของเรากับดีของคนอื่นเลเวลมันอาจจะต่างกันไง คนเราทุกคนมันมีดีมีเลวทั้งนั้นแหล่ะกาฬ เราจะห้ามคนอื่นหรือบังคับให้คนอื่นคิดเหมือนเราไม่ได้หรอกนะ”

“อยู่ข้างใครกันแน่เนี่ยเตี้ย”

“ก็ต้องอยู่ข้างนายอยู่แล้วมั้ยล่ะ ก็นายเป็นเพื่อนฉันนี่ แต่ฉันแค่อยากบอกนายว่าถึงอะไรจะเกิดขึ้น ฉันก็ไม่อยากเห็นนายกับวีว่าทะเลาะกันนะ”

ขนาดคนที่เป็นแค่เพื่อนอย่างฉันยังรู้ว่า วีว่ากับพี่โรมแอบคุยกันเลย แล้วคนอย่างกาฬจะไม่รู้ได้ยังไง ฉันเป็นที่ปรึกษาให้กาฬทุกครั้งที่ไม่สบายใจ ในฐานะที่ฉันเป็นเพื่อนของทั้งคู่ฉันก็อยากให้มันจบสวยที่สุด อยากให้วีว่ามีความสุขกับคนที่รักมันอย่างจริงใจไม่ใช่คอยแต่จะทำร้ายจิตใจมันแถมยังไม่ยอมจัดการผู้หญิงของตัวเองจนกลายเป็นวีว่าเองที่โดนทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย

(ติดตามเรื่องราวของวีว่า x โรมได้ใน รักลวงใจ นายแสนเลว)