chapter 1 อกหักเพียงครั้งยังไม่ตาย [4/9]

@ X PUB

“ขอบคุณที่คิดถึงกันนะคะ สำหรับค่ำคืนนี้ก็เดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายกันแล้ว ถ้าดับเบิล วีทำให้ทุกคนมีความสุข ขอเสียงหน่อยค่า”

“วู้วววววว/กรี๊ดดดดด”

หลังจากเพลงสุดท้ายจบลงร่างบางในชุดเสื้อครอปแขนสั้นสีขาวกับกางเกงทรงทหารก็เดินลงมาสับเปลี่ยนกับวงแบรนด์คือ Poison ให้พวกเขาทำหน้าที่มอบความสุขด้วยเสียงเพลงแทนเธอ เพื่อนฉันเจ๋งที่สุดตอนที่โยกย้ายและมิกซ์เพลงบนเวทีนะ แซบไฟลุกไปเลย

ฉันโบกมือให้กับวีว่าเมื่อเธอเพ่งมองมาทางนี้ ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ใน X PUB กับสี่จตุรเทพวันนี้ฉันไม่ได้ทำงานพวกเพื่อน ๆ เลยลากฉันมาด้วย แต่จริง ๆ จะเรียกว่าลากก็ไม่ถูก เพราะฉันเต็มใจมาเองพวกเราดื่มกันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ซึ่งฉันรู้ลิมิตตัวเองดี อีกอย่างพวกสี่จตุรเทพมันไม่ปล่อยให้ฉันเป็นเมรีขี้เมาหัวราน้ำหรอก แม้ว่าตอนนี้เหล้าจะหมดไปแล้วหนึ่งกลมและขวดโซดาน้ำเปล่าที่วางเต็มโต๊ะนั้น เป็นฝีมือของพวกคอทองแดงสี่คนนั้นต่างหาก

“อยู่กันพร้อมหน้าเลย มาทำอะไรกันเนี่ย?” วีว่าเท้าเอวมองทุกคน

คริสต์นั่งบนเก้าอี้เดี่ยว ข้างไทม์ ถัดมาก็เป็นเซนท์ และฉันกับกาฬนั่งบนโซฟาคนละฝั่งตั้งใจเหลือที่ตรงกลางไว้สำหรับวีว่า

“มาฉลองดิวะ” ไทม์ตอบคำถาม

“วีว่านั่งตรงนี้ ๆ” ฉันกวักมือเรียกเธอจึงเดินไปนั่งแทรกกลางอย่างว่าง่าย เท่ากับว่าฉันอยู่ฝั่งขวามือวีว่า ส่วนกาฬอยู่ซ้ายมือ

“ฉลอง? ฉลองอะไร” วีว่าถามหลังจากที่นั่งบนโซฟา

“อ่ะ ดื่มน้ำก่อน ๆ” คริสต์ยื่นแก้วเครื่องดื่มให้วีว่ารับแก้วนั้นมาก่อนจะกระดกเข้าไปเกือบครึ่งแก้วคงเหนื่อยที่พึ่งเปิดเพลงเสร็จ

“ฉลองที่เพื่อนได้กันไง แม่งซุ่มนี่หว่า”

คำพูดของคริสต์ทำให้วีว่าแทบสำลักเหล้าที่อยู่ในมือ แค่คบกันพวกนี้ก็หาว่าวีว่ากับกาฬได้เสียกันแล้วเหรอ? ถึงจะดูปากเสียแต่ฉันชินกับปากพวกมันแล้ว

“อุบเงียบเลยนะมึง” เซนท์เสริม

“ได้กันพ่อง! ยังไม่ได้โว้ย” วีว่าบอกอย่างหงุดหงิด

“กูหมายถึง มึงกับไอ้กาฬคบกันต่างหาก ...คิดอะไรอ่ะตัว” คริสต์แก้ แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลย

“ฮ่า ๆ ๆ”

พวกเราคิดไว้อยู่แล้วว่าสักวันสองคนนี่ก็ต้องคบกันในกลุ่มเพื่อนรู้กันว่ากาฬชอบวีว่ามานานแล้ว แต่วีว่าอาจจะกังวลเรื่องความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปก็เลยไม่หวั่นไหวสักที

“เออ เลิกล้อมันได้แล้วน่า” ฉันห้ามหลังจากที่หยุดหัวเราะ พวกมันชอบพูดกูมึงกับวีว่าแต่ไม่พูดแบบนั้นกับฉันทั้งที่พวกเราสนิทกันทุกคน มันบอกว่าฉันไม่เถื่อนเท่าวีว่าเลยไม่อยากพูดแบบนั้นด้วย แต่กาฬก็ไม่พูดกูมึงกับฉันและวีว่านะ

“เหนื่อยไหม?” เสียงทุ้มของคนข้าง ๆ วีว่าดังขึ้นเรียกความสนใจให้หันไปคุยกับเขา

“ไม่อ่ะ โมโหไอ้พวกเวรนี้มากกว่า” วีว่ากอดอกแล้วพิงที่พนักโซฟาก่อนจะสั่งคริสต์ “เติมเหล้าให้ด้วย”

“หึ ๆ หิวไหม กินอะไรมั้ยเดี๋ยวฉันสั่งให้” เขาถามอย่างเอาใจ

“กินก่อนขึ้นไปเปิดเพลงแล้ว” วีว่าตอบ

“เฮ้ย! ไอ้สองตัวนั้นอ่ะ คุยอะไรกันงุ้งงิ้งสองคนสนใจเพื่อนหน่อย คร้าบ” เซนท์พูดเสียงดังวีว่าจึงถามขึ้น

“แล้วพวกมึงรู้ตอนไหนว่ากูกับกาฬคบกัน”

“หึ ๆ”

ทุกคนยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ส่วนกาฬกับฉันก็เบือนหน้าไปทางอื่นพวกเราโดนพวกนี้ซักฟอกจนขาวสะอาด พวกมันเลยรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว

“ก็ตั้งแต่ที่พวกมึงยังอยู่สิงคโปร์อ่ะ” คริสต์เป็นคนตอบคนแรก

“หืม...?” วีว่าหรี่ตามองฉันอย่างจับผิด เพราะฉันเป็นคนเดียวที่รู้ว่ากาฬขอวีว่าคบแบบแฟน

“ฉันเอง...” ฉันบอกอย่างรู้สึกผิด

“ยัยหลิน...”

“เออ ไม่ต้องไปโทษมันหรอก พวกกูเค้นจากมันเองอ่ะ” เซนท์บอก

“ใช่ ๆ พวกมันบังคับให้ฉันพูดอ่ะ” ฉันเห็นทางรอดของตัวเองจึงพยักหน้ารัว ๆ พร้อมกับชี้นิ้วไปที่สามหนุ่ม ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จะไปสู้อะไรกับพวกสามยักษ์ได้เล่า สุดท้ายก็ต้องบอกพวกนี้อยู่ดี

“หึ ๆ มึงคิดว่าคนอย่างไอ้กาฬจะเงียบขนาดไม่ทำอะไรเลยเหรอ?”

วีว่าตวัดสายตามองที่คนข้าง ๆ หลังจากได้ยินคำพูดของไทม์ เขาเพียงยิ้มแห้ง ๆ ให้วีว่าเท่านั้น

“แค่ลงรูปเอง”

ส่วนแคปชั่นก็ไม่มีอะไร แค่รูปหัวใจสีแดงเท่านั้นเอง และกาฬก็ไม่แท็กวีว่าด้วยซ้ำ