บทที่ 8 : พระราชเสาวนีย์ลับก่อนสิ้นลม

บรรยากาศภายในตำหนักบรรทมฮ่องเต้ในยามวิกาลเต็มไปด้วยความเงียบงัดและวังเวง ฮ่องเต้เซียวเฉิง ทรงรู้ดีว่าลมหายใจของพระองค์ใกล้จะดับสูญ ทว่าสิ่งที่สร้างความกังวลพระทัยมากที่สุดหาใช่ความตายไม่ หากแต่เป็นอนาคตของบัลลังก์มังกรและโอรสองค์น้อยผู้ไร้เดียงสาอย่าง เซียวเหวิน

พระองค์ทรงรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจ ความล้ำลึก และความทะเยอทะยานที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มอันเป็นมิตรของโอรสองค์โตอย่าง เซียวเหยียน เป็นอย่างดี เซียวเหยียนกุมกำลังทหารและใจคนไว้เกือบทั้งหมด หากสิ้นพระองค์ไปแล้ว เซียวเหวินในวัยเพียงสิบห้าปี ย่อมไม่มีทางต้านทานคมเขี้ยวของพี่ชายผู้เหี้ยมโหดผู้นี้ได้เลยแม้แต่น้อย

"ขันทีหลี่..." ฮ่องเต้เซียวเฉิงตรัสเรียกด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและอ่อนแรง พระเนตรลึกโหลกวาดมองไปรอบห้องบรรทม

ขันทีคนสนิทรีบก้มตัวเข้าไปใกล้ "พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท"

"จงไป... ไปตามแม่ทัพหลิวเข้าเฝ้าข้าเป็นการส่วนตัว... เดี๋ยวนี้"

ครึ่งชั่วยามต่อมา ร่างกำยำในชุดเกราะสนามของ แม่ทัพหลิว (ผู้เป็นพี่ชายแท้ๆ ของพระสนมเอกหลิวซูอิงในขณะนั้น และเป็นขุนศึกผู้กุมอำนาจเรืองรองสูงสุดในกองทัพหลักประจำวังหลวง) ก็รีบเร่งก้าวเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าพระแท่นบรรทมด้วยความตกใจและกังวลใจ

"ถวายบังคมฝ่าบาท..." แม่ทัพหลิวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเมื่อเห็นสภาพทรุดโทรมขององค์เหนือหัว

ฮ่องเต้เซียวเฉิงทรงยื่นพระหัตถ์ที่ผอมแห้งออกไปแตะแขนของแม่ทัพหลิวไว้แน่น ดวงตาฝ้าฟางฉายแววขอร้องอย่างสุดซึ้ง

"ท่านแม่ทัพ... ข้าเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว" ฮ่องเต้ตรัสด้วยลมหายใจติดขัด "ตามกฎมณเทียรบาล เซียวเหวินจะต้องขึ้นครองราชย์ต่อจากข้า... แต่เจ้าก็รู้ เซียวเหยียนโอรสของเราคนนั้นมีความคิดอ่านล้ำลึกและอำนาจล้นมือเพียงใด หากปล่อยไว้ เซียวเหวินคงไม่มีทางรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขา"

แม่ทัพหลิวขมวดคิ้วแน่น หัวใจกระตุกวูบด้วยความตระหนักถึงภัยอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา

"ฝ่าบาท... พระองค์ทรงหมายถึง..."

"เราสั่งให้เจ้า..." ฮ่องเต้เซียวเฉิงออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและจริงจังเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต "ในวันที่เซียวเหวินขึ้นครองราชย์... เจ้าจงนำกองทัพหลักทั้งหมดของวังหลวง มาอารักขาความปลอดภัยรอบพระราชฐานอย่างแน่นหนา ใช้กำลังทหารในมือของเจ้ากดดันและขัดขวางไม่ให้เซียวเหยียนใช้กำลังยึดอำนาจในวันพิธีเด็ดขาด! ปกป้องเซียวเหวิน... ให้ขึ้นครองบัลลังก์อย่างราบรื่นให้ได้!"

แม่ทัพหลิวสูดหายใจเข้าลึก ประสานมือคำนับรับพระราชโองการลับด้วยความสัตย์ซื่อ "กระหม่อมรับพระราชโองการ! แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต กระหม่อมก็จะปกป้ององค์ชายเซียวเหวินและบัลลังก์นี้ให้ราบรื่นไร้อุปสรรคพ่ะย่ะค่ะ!"

ฮ่องเต้เซียวเฉิงทรงผ่อนลมหายใจยาวด้วยความโล่งอก ทรงวางพระหัตถ์ลงข้างพระวรกาย ก่อนจะสิ้นพระชนม์ลงด้วยความสงบในคืนนั้นเอง

โดยที่พระองค์ไม่มีทางล่วงรู้เลยว่า... กองกำลังและอำนาจที่แม่ทัพหลิวภาคภูมิใจนักหนานั้น ในเวลาต่อมา กลับค่อยๆ ถูกเซียวเหยียนกลืนกินและบีบคั้น จนกระทั่งต้องถูกส่งออกไปชายแดนเพื่อตัดมือตัดเท้าทีละน้อย กลายเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามชิงอำนาจที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์แคว้น!