บทที่ 4 ไม่รู้จักพอ (2)

“ไปต่อกับผมดีกว่า ที่นี่น่าเบื่อจะตาย”

หญิงสาวหันไปมองเสี่ยข้างกายอย่างระอาแล้วหันกลับมาทางไกรศร ก็เห็นเขาเดินออกจากบ่อนไปแล้ว พีรญาเลยลุกขึ้นและคว้ากระเป๋ามาสะพายแล้วสะบัดก้นใส่เสี่ยแก่แล้วเลือกเดินตามไกรศรไปยังรถของเขา ชายหนุ่มแอบยิ้มอย่างพอใจในเสน่ห์ของตัวเอง

ไกรศรยืนพิงรถหันมามองพีรญาที่เดินเข้ามาหาดุจนางพญา “ตกลงจะไปกับผมใช่ไหมครับ”

“ฉันตามมาแล้วก็หมายความว่าฉันตกลง คุณจะถามอีกทำไม ฉันเบื่อไอ้บ่อนนี่จะตายอยู่แล้ว เปลี่ยนบรรยากาศหน่อยคงจะดี”

ไกรศรเดินเข้ามาใกล้ เขาได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากหญิงสาว พีรญาเองก็ไม่คิดจะสงวนท่าที หญิงสาวเป็นคนเดินเข้ามาใกล้เขาแล้วใช้แขนโอบต้นคอหนาให้โน้มลงมาหาตัวเอง ปากที่ฉาบด้วยสีส้มจัดประกบปากหนาทันทีด้วยความกระหายแสนเร่าร้อนอย่างที่ไกรศรไม่ค่อยพบบ่อยนัก แล้วเขาก็พอใจเจ้าหล่อนมากด้วย

มือหนาเลื่อนจากเอวคอดกอบกุมเนื้อนุ่มสองเต้า ไกรศรดันร่างบางให้แนบชิดรถของเขา โชคดีที่ลานจอดรถแห่งนั้นค่อนข้างจะมืด เลยไม่มีใครทันสังเกต หรือถ้าใครจะมาเห็นทั้งสองคงไม่แคร์ เมื่อบทสวาทเร็วรุนแรงมากขึ้นจนแทบจะระงับไว้ไม่อยู่ ปากทั้งสองดูดดึงเข้าหากันจนไม่เหลือที่ว่างให้มดสักตัวได้เดินผ่าน มือทั้งสองปัดป่ายไปตามเรือนร่างของกันและกัน ไกรศรหยุดมือเขาไว้ใต้กระโปรงเนื้อบางแสนสั้น ค่อยๆ ไต่ไปตามขอบบิกินีสายเส้นเล็ก แล้วมาหยุดลงยังใจกลางที่สัมผัสได้ถึงเนื้อนุ่ม

“อือ... ต่อในรถเถอะ” ไกรศรครางเสียงแหบพร่า แล้วเปิดประตูดันพีรญาเข้าไปนอนเหยียดยาวในตอนหลังของรถเขา แล้วตามคร่อมทับ หญิงสาวพอใจในหน้าตาเขาพอควร แล้วยิ่งมาเจอบทรักที่เร่าร้อน เกินห้ามใจเธอยิ่งไปไหนไม่รอด เลยปล่อยเขาดอมดมตามใจชอบ

ไกรศรขึ้นคร่อมทับร่างบาง ใช้เท้าเกี่ยวเอาประตูปิดเข้ามาอีกนิด กันคนขัดจังหวะความสุข ปากก็ไต่แทะเล็มไปตามคอหอมกรุ่น ลงมายังไหล่มนเปลือยที่เขาเกี่ยวเอาเสื้อสายเดี่ยวหลุดลงไปกอดตรงเอวคอดตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้ ปากหนาดันบราเซียร์ให้หลุดลงไปอยู่ที่เดียวกับเสื้อ แล้วก้มลงครอบครองยอดสีน้ำตาลที่เหมือนจะผ่านศึกมาอย่างโชกโชนนับไม่ถ้วนแล้ว และด้วยลีลาของเจ้าหล่อนมันทำให้เขาหวั่นน้อยๆ เรื่องติดโรค แต่มันคงไม่เป็นปัญหาใหญ่นักหากเขาจะเริงรักกับผู้หญิงสักคนเพราะเขามีเครื่องป้องกันติดตัวตลอด

พีรญาแอ่นอกอย่างตั้งใจให้เขาเชยชม พร้อมเสียงครางแผ่วดังมาเป็นระยะเมื่อชายหนุ่มทำได้ถูกใจเธอ ยิ่งปลุกเร้าให้ไกรศรลงแรงกับเรือนร่างขาวจัดตามอารมณ์ที่ดับไม่ลงอีกแล้ว

“อือ คุณนี่ไม่เบาเลยนะ อย่างนั้นแหละที่ฉันชอบ” พีรญาครางเสียงสั่นเมื่อไกรศรครอบครองปลายถันแข็งเป็นไตด้วยปากร้อนชื้น

มือหนาเลื่อนไล้ลงไปเรื่อยๆ ตามหน้าท้องแบนราบ เรื่อยลงไปเจอกับกระโปรงตัวสั้น และก็ง่ายนิดเดียว เขาแค่ดึงรั้งมันลงมาตามเรียวขาขาวได้รูป หญิงสาวเองก็ยังช่วยขยับให้ปราการชิ้นล่างหลุดได้ง่ายดาย เพราะเธอเองก็เกือบจะทนไม่ไหวอีกแล้ว แต่ไกรศรกลับยังคงแกล้งทรมานเธอต่อไปเรื่อยๆ ด้วยปลายนิ้วสะอาดไต่ไปตามบิกินีตัวน้อย เสียงฉีกเนื้อผ้าแผ่นเล็กนั้นทำให้พีรญาผงกหัวขึ้นดู แล้วก็ปล่อยลงกับเบาะรถตามเดิม เมื่อเห็นว่าเขาทำอะไร ไว้ค่อยคิดเอากับเขาทีหลัง แค่บิกินีตัวเดียวเขาคงมีปัญญาจ่ายแน่

ไกรศรครางเสียงต่ำเมื่อใบหน้าเขาอยู่ห่างจากน้องสาวพีรญาไม่ถึงคืบ แสงจากหลอดไฟยามพลบค่ำช่วยส่งให้เขามองเห็นเรือนร่างสวยได้รางๆ เธอคงอยากให้เขาได้เชยชมเต็มที 

พีรญาพยายามส่ายวนสะโพกเย้ายวนเขาเบาๆ แต่ไกรศรไม่หลงกล เขายังคงคุมเกมช้าตามแบบฉบับของเขา เขาจะทรมานหญิงสาวให้ถึงที่สุดแล้วค่อยจัดการ

“คุณจะทรมานฉันอีกนานไหม” พีรญาถามเสียงติดจะไม่พอใจ แต่ก็ต้องสะดุ้งตัวสั่นระริก เลิกตำหนิเขาทันที แล้วก็ครางติดๆ กันไม่หยุด

ไกรศรไล้ปลายนิ้วไปยังพื้นที่นุ่มลื่นของพีรญา ลากไล้วนไปมาอย่างเชื่องช้า สะโพกกลมมนแอ่นหยัดขึ้นรับนิ้วร้าย ปากก็ส่งเสียงแหบดังขึ้นเรื่อยๆ ไกรศรเองยังเริ่มหวั่นเมื่อหญิงสาวร้องดังเกินไปแล้ว แต่จะให้เขาขับรถออกไปหาโรงแรมมันคงไม่ทันใจ เขาเดินหน้าไปกว่าครึ่งและเจ้าพีรญาคงไม่อยากอารมณ์ค้างแน่ นิ้วขาวสะอาดเริ่มลงแรงกับความกระสันจนพีรญาร้องเสียงหลง เดาะปากอย่างถูกใจแต่ใบหน้าเหมือนคนทรมานแสนสาหัส

“อย่างนั้น ฉันไม่ไหวแล้ว คุณช่วยเร่งหน่อยได้ไหม อือ” หญิงสาวร้องขอเขาเสียงดัง มือเรียวทั้งสองกอบกุมอกอิ่มอย่างถึงอารมณ์ สะโพกแอ่งหยัดเป็นจังหวะรับกับนิ้วของไกรศรที่กระแทกเข้าใส่น้องสาวเธอเต็มกำลัง

“คุณร้อนแรงเหลือเกิน”

“ฉันจะร้อนกว่านี้ถ้าคุณยังไม่เลิกทรมานฉัน” สะโพกมนเริ่มสั่นน้อยๆ มือทั้งสองละจากอกตัวเองมาจับยึดแขนไกรศรเหนี่ยวรั้งแรงกระแทกเพราะเธอแทบจะทนไม่ไหวอีกแล้ว

ไกรศรหยุดมือลงทันใด แล้วก็เอามันมาลากไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบ พีรญาหอบหายใจตัวโยง แต่ก็ยังคงยิ้มร่าสู้ตาคม เชิงยั่วยวน ไกรศรกอบกุมถันอวบอิ่ม บีบกระชับด้วยปลายนิ้วหยาบเต็มแรงหลายๆ รอบ กางเกงเนื้อหนาถูกถอดออกรวดเร็ว ตามด้วยเสื้อเชิ้ตสีเข้ม พีรญาทำให้เขาร้อนเมื่อเธอกอบกุมเขาผ่านเนื้อผ้านุ่มนิ่มสีขาวสะอาด ชายหนุ่มหยุดนิ่งร่างสั่นด้วยความสยิว เมื่อหญิงสาวเอากลับบ้าง เธอทรมานเขาด้วยการขยับมือไล้นิ้วไปตามสัดส่วนของเขา จนไกรศรครางเสียงหลง ทิ้งตัวลงนอนตามความยาวเบาะ พีรญาเลยได้ทีขึ้นทับร่างหนา มือเรียวร้ายไม่แพ้เขาลากไล้ไปตามมัดกล้ามแน่นตึงตามแผงอก แขน และลงมายังหน้าท้องแข็ง ลงไปเรื่อยๆ ใช้ลิ้นไล้ไปตามมือที่ต่ำลงไปๆ

“จะเอาคืนผมเหรอ” ไกรศรเป็นฝ่ายถามเสียงสั่นพร่าบ้าง

พีรญายิ้มใส่ตาเขาในเงาสลัว ใบหน้าต่ำลงเรื่อยๆ แล้วมาหยุดลงยังกางเกงตัวน้อย ปากสวยจูบซับตรงตำแหน่งนั้นด้วยแรงเร่าร้อน ปากอิ่มอ้างับเขาจนไกรศรสยิว นิ้วสวยเกี่ยวติดขอบกางเกง และความใหญ่โตแข็งแกร่งก็ผงาดขึ้นเต็มที่ นิ้วสวยไล้ตามความยาวอย่างจงใจให้เขาทรมานจากการสัมผัสเล็กน้อยของเธอ แล้วก็จริงเมื่อไกรศรครางฮือไม่เป็นสรรพ ชายหนุ่มรั้งมือพีรญาให้กอบกุมของเขาแล้วนำพาให้ขยับ