บทที่ 4 ไม่รู้จักพอ (3)

“ช่วยผมหน่อยเถอะ”

“เอาวิธีของฉันดีกว่าค่ะ รับรองคุณจะติดใจ” หญิงสาวยิ้มยั่วแล้วใบหน้าสวยก็ก้มต่ำฉกเอาของไกรศรที่กำลังเต้นเดือดอยู่เข้าไปในปาก ชายหนุ่มครางสะท้านอีกรอบ เนื้อตัวสั่นสยิวเสียวซ่านอย่างถูกใจเมื่อพีรญาขบเม้มและหยั่งลึกเข้าไปในปาก

“อือ ดีมากเลย คุณเยี่ยมจริงๆ”ไกรศรกดศีรษะหญิงสาวแน่น นิ้วยาวสอดเข้าไปยังกลุ่มผมนุ่ม อีกมือเอื้อมไปบีบเคล้นอกอิ่มที่กำลังบดเบียดอยู่กับหน้าขาของเขา

ไกรศรทนต่อไปไม่ไหว เขาไม่ยอมที่จะจนมุมเพราะผู้หญิงช่างยั่วคนนี้แน่ ชายหนุ่มจับร่างขาวพลิกลงใต้ร่างเขาอย่างรวดเร็ว พีรญาหัวเราะร่วนอย่างชอบใจที่เธอทำให้เขาทรมานยิ่งกว่าที่เขาทำเธอเสียอีก ไกรศรจัดการกับเครื่องป้องกันอย่างที่เคยๆ แล้วก็นำลำกายแข็งแกร่งจดจ่อเข้ากับกลีบกุหลาบแย้มบานสะพรั่ง ภายในรถมีแสงลอดผ่านเพียงนิดแต่ก็ยังทำให้เห็นอะไรๆ ของหญิงสาวได้แจ่มชัด พีรญาครางเสียงหลงเมื่อไกรศรเอาความแกร่งถูกไถไปตามความงามกลีบดอกอย่างเย้ายวนแล้วก็กดแนบลงไปอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยจนหญิงสาวผวาชอบใจแต่ครวญครางเหมือนว่าเจ็บปวด

“อือ โอ๊ย... คุณใจร้อนเหลือเกินนะ แต่ไม่เป็นไร คุณมายังไงฉันก็รับได้หมด ไม่เชื่อลองสิ” หญิงสาวท้าทายเขาเสียงเซ็กซี่ ไม่รู้หรอกว่ากำลังท้าใครอยู่ คนอย่างไกรศรนอนกับหญิงมานักต่อนักแล้ว หลากหลายรูปแบบ หลากหลายอารมณ์ มีหรือเขาจะไม่รู้วิธีปราบความเร่าร้อนของหญิงใต้ร่างคนนี้

ไกรศรยิ้มมุมปากก่อนจะจับร่างขาวพลิกคว่ำแล้วกระแทกสะโพกทันทีจนพีรญาต้องร้องเพราะยังไม่พร้อม ชายหนุ่มหัวเราะอย่างชอบใจที่เธอเสียทีเขา เขายังคงกระแทกสะโพกเข้าไปหาเนื้อนุ่มด้วยแรงที่ไม่มียั้ง

“เป็นไง รับได้ไหม” ไกรศรห่อปากด้วยความสยิวขณะที่ถามออกไป

พีรญาหันมามองหน้าเขา ใบหน้าบอกว่าสุขอย่างไม่มีอะไรเทียบ มือเรียวคว้าเบาะแน่นไม่คิดว่าเขาจะร้อนได้ใจเธอเหลือเกิน นานแล้วที่ไม่เจอผู้ชายพลังดุจช้างสารอย่างเขา ทั้งท่าทางที่เร้าใจ ลีลาไม่น้อยหน้าใคร 

ไกรศรเพิ่มแรงกระแทกจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันชัดเจน รถคันโตโยกไหวไปตามแรงกระแทกจนประตูที่ไม่ได้ปิดสนิทนักเปิดแง้มออกจนกว้าง แต่ทั้งสองไม่สนใจเพราะที่บริเวณนั้นไม่ค่อยมีใครเดินผ่านมากนัก

“อือ ว่าไง คุณรับได้ไหม” ไกรศรถามหญิงสาวพร้อมทั้งดึงแขนเธอข้างหนึ่งขึ้นมาโอบต้นคอเขา จนพีรญาต้องเปลี่ยนท่าทางไปในตัว หญิงสาวเกร็งตัวสั่นสะท้านด้วยแรงร้อนจากอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา

“รับได้ อย่างนี้แหละที่ฉันต้องการ” ปากเรียวควานหาริมฝีปากหนาหยักของชายหนุ่มสะเปะสะปะและก็เมามันอยู่กับมันจนกระทั่งไกรศรเริ่มเปลี่ยนบทรุกเป็นรับบ้างเมื่อพลิกร่างนอนเหยียดให้พีรญาคร่อมทับเรือนร่างเซ็กซี่ลีลาเย้ายวนได้อารมณ์ มือหนาโอบประคองสะโพกมนนำพาให้ขยับเร็วขึ้นพร้อมเสียงครวญครางดังทั้งสองฝ่าย

“ฉันไม่ไหวแล้ว ช่วยเร็วหน่อยสิคะ” สะโพกมนส่ายว่อนด้วยความเสียวกระสันสุดกำลัง เสียงพร่าเปล่งออกมาอย่างแหบแห้งอย่างคนเจียนขาดใจ 

ไกรศรพลิกร่างขาวลงด้านล่างใส่แรงม้ากระแทกกระทั่งสุดแรงเกิดเพื่อพาสาวสวยไปส่งให้ถึงฝั่งฝัน เขาเองก็เจียนจะระเบิดเต็มที แรงขยับส่งให้รถทั้งคันโยกไหวอย่างรุนแรง เสียงหอบประสานกันราวเสียงสวรรค์ ปลายทางกำลังจะมาถึงสำหรับพีรญา หญิงสาวเกร็งขนลุกซู่ทั้งตัว เหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มใบหน้าและไรผม และแล้วสวรรค์ที่เธอพยายามไขว่คว้ามันก็มาอยู่ในมือเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวทิ้งร่างอ่อนแรง หอบหายใจจนอกกระเพื่อม ใบหน้างามสุขสมหลับตาพริ้มอย่างสุดแสนจะรัญจวนใจ

แต่สำหรับไกรศรยังไม่จบ ชายหนุ่มจับร่างขาวอ่อนระโหยพลิกคว่ำอีกครั้ง และพาตัวเองกระแทกสะโพกใส่จนกระทั่งสายธารหลั่งไหลจนหมดตัว กายหนาสั่นเกร็งกระตุกพร้อมเสียงครางต่ำแล้วก็ทิ้งร่างลงนอนทับร่างขาวหอบระทวย มือเรียวคว้าใบหน้าเขาขึ้นมาจูบดูดดื่มเพื่อให้รางวัลที่ทำให้เธอได้สุขสมแบบสุดๆ อย่างที่ไม่ได้เจอมาหลายเดือนแล้ว

“คุณเยี่ยมมากเลยรู้ตัวไหม เราจะเจอกันอีกได้หรือเปล่า”

“แน่นอน คุณก็ถูกใจผมจริงๆ” ไกรศรบีบเคล้นอกนุ่มอย่างมันมือ พีรญาเองก็แอ่นอกอย่างเชิญชวนเต็มที่ ร่างขาวลุกขึ้นมาเกยทับเรือนร่างสูงใหญ่ ถึงแม้ภายในรถจะแคบเพียงไหนแต่มันก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับการมีสัมพันธ์ในครั้งนี้ แล้วหญิงสาวก็ชะงัก

“มองอะไรยะ”

“บัดสีบัดเถลิงสิ้นดี” นักพนันในคราบคุณหญิงไม่กล้ามองเข้าไปในรถตรงๆ ก็ในเมื่อหญิงสาวที่ถามเธอออกมานั้นสภาพเปลือยเปล่าไม่ได้รู้สึกอับอายกับเรือนร่างของตัวเองแม้แต่น้อย

“มองไม่ได้ก็อย่างมองสิ ไปสิป้า”

“ฉันก็ไม่อยากอยู่ให้เป็นเสนียดหรอก ผู้หญิงอะไรหน้าไม่อาย มานอนกับผู้ชายในรถก็น่าเกลียดพอแล้วนี่ยังจะเปิดประตูรถให้ใครต่อใครเห็นอีก หน้าด้าน!”

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับป้า ไปสิ มายืนทำบ้าอะไร หรืออยากดูฉันแสดงให้ดูอีกรอบเอาไหม แก่คราวนี้คงห่างหายมานานแล้วสิถึงได้จ้องเอาๆ”

“เด็กเมื่อวานซืน ฉันไม่อยากต่อปากกับหญิงไร้ยางอายอย่างเธอหรอก อยากจะทำอะไรยังไงก็เชิญ ฉันไม่อยู่ขัดขวางพวกเธอหรอก”

“มีอะไร?” ไกรศรลุกขึ้นมานั่งเมื่อคุณหญิงวัยกลางคนเดินหายไปในมุมมืดแล้ว

“อ้อ ก็ป้าแก่ๆ คนหนึ่งนะคะ ประตูรถมันเปิด ป้าแกก็เลยมายืนดู ดีนะคะที่ไม่ช็อกไปเสียก่อน”

“มีคนเห็นเราเหรอ!” ไกรศรถามออกไปอย่างตกใจ เขาไม่ได้ตั้งใจให้ใครมาดูเขาเสียหน่อย แต่อารมณ์ตอนนั้นมันคงไปหาที่ไหนไม่ทันแล้วก็เลยปล่อยไป