บทที่ 2

ดาริน นั่นคือชื่อของเธอ เด็กสาวผู้โชคร้ายเพราะเธอเกิดได้แค่สองเดือนพ่อกับแม่ก็ต้องมาด่วนจากกันไปด้วยอุบัติเหตุทิ้งให้เธอต้องทนทุกข์ทรมานอยู่กับป้าแท้ๆ ที่ไม่เคยแสดงความรักความเอาใจใส่ต่อเธอเลยสักครั้ง เธอถูกเลี้ยงดูมาอย่างน่าอนาถจำต้องช่วยเหลือตัวเองในหลายๆ สิ่งตั้งแต่จำความได้เพราะป้ากับลุงสามีของป้าเธอนั้นเอาเวลาครึ่งชีวิตไปทิ้งไว้ที่บ่อน หากวันใดพากันหมดเนื้อหมดตัวก็กลับมาทุบตีเธอด้วยคำกล่าวหาว่าเธอคือตัวซวยของพวกท่าน เธอจำต้องออกจากโรงเรียนเมื่อจบมัธยมปลายเพื่อหางานทำเลี้ยงตัวเองกับอีกสองชีวิต ที่นอกจะไม่ยอมทำงานแล้วนั้นยังเที่ยวติดหนี้ติดสินไปทั่ว ซ้ำยังติดการพนันเข้าเส้นเลือดจนเธอต้องหาเงินตัวเป็นเกลียวเพื่อใช้หนี้แทน ถ้าไม่ทำพวกเขาก็ขู่จะพาเธอไปขาย

เธอจำต้องทนทุกข์อยู่ในวงจรชีวิตที่ยากสาหัสจนกระทั่งค่ำคืนนั้น คืนที่เธออายุครบสิบเจ็ดปี วันควรจะเป็นค่ำคืนที่ได้ฉลองวันเกิดหากเธอโชคดีมีครอบครัวที่พร้อมหน้า แต่ทว่าเพราะไม่มีมันจึงกลายเป็นคืนเลวร้ายที่สุดจนทำให้เธอเกลียดวันเกิดของตัวเองไปเลย

เพราะมันเป็นคืนเดียวกันกับที่ลุงกับป้าตกลงขายเธอเพื่อล้างหนี้ เธอเกือบจะถูกข่มขืนในห้องนอนของตัวเองโดยมีลุงกับป้านั่งเฝ้าต้นทางให้กับไอ้เสี่ยหื่นกามคนนั้นที่หน้าห้อง เดชะบุญที่เธอคว้าขวดเหล้าตีหัวเขาจนแตกก่อนจะตัดสินใจกระโดดลงมาจากหน้าต่างเพื่อหนีเอาชีวิตรอด วันนั้นเองมันเลยทำให้เธอได้มาพบเขา

ชายหนุ่มที่เปลี่ยนทุกสิ่งในชีวิต ติณณภพเจอเธอที่นั่งซุกตัวหลบการไล่ตามของลูกน้องเสี่ยธงชัยที่บริเวณที่ทิ้งขยะ เขาสอบถามก่อนจะเอ่ยบางสิ่งออกมาในค่ำคืนนั้น บางสิ่งที่มันทำให้ชีวิตของเธอมีโอกาสได้เจอกับจุดเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น จนกระทั่งถึงทุกวันนี้

ซึ่งเธอในตอนนั้นก็ไม่มีทางเลือกใดนอกจากยอมตกลง เขาจึงเริ่มต้นจัดการกับลุงและป้าของเธอด้วยการซื้อตัวเธอมาจากคนเหล่านั้นด้วยเงินจำนวนสองล้านบาท นับจากวันนั้นทั้งสองก็แทบไม่เคยมายุ่งวุ่นวายกับเธออีกเลย เธอมีโอกาสได้กลับไปเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังตามที่เคยวาดฝันจะได้เรียน ได้อยู่กับเขาที่คอนโดหรูกระทั่งเรียนจบเขาจึงซื้อคอนโดนี้ให้กับเธอเป็นของขวัญพร้อมๆ ไปกับสองตำแหน่งใหม่ที่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะได้รับ