ตอนที่3/2 รู้ว่ามีพิษแต่เต็มใจลิ้มลอง (2)

เสือสิงห์ทั้งหลายสุมหัวกันคาดเดาสถานการณ์ ส่วนหญิงสาวในผับต่างก็แอบมองชุดของแครอล ทำไมนะ แต่งตัวธรรมดามาแท้ๆ แต่กลับดูดีได้ขนาดนี้

เสื้อมีขายไม่ต้องสั่งจอง กางเกงทรงสวย ส่วนรองเท้าไม่เคยเห็นมาก่อน ท่าจะเป็นสินค้าใหม่ที่ยังไม่วางจำหน่ายของแบรนด์อะไรสักอย่าง

“สวย แต่ก็นะ เปลี่ยนคนควงไม่ซ้ำหน้าเลย ข้างนอกดูดี แต่ข้างในคงพรุนไปหมดแล้ว”

“สมัยนี้พรุนก็ไปทำให้ฟิตได้ จะกลัวทำไม พี่แคลเขาเปย์หนุ่มๆ ที่คบกันด้วย ถ้าฉันเป็นผู้ชายฉันก็ชอบ ได้เงิน ทั้งยังได้เอา ไม่เสียเปรียบ”

“ของฟรีแถมเงินเหรอ สวยรวยซะเปล่า ทำตัวให้มีคุณค่าหน่อยก็คงดีกว่านี้เถอะ”

“อย่าวีนเพราะพ่อพระเอกของเธอโดนทิ้งสิ”

“พี่ซันถูกนางเตะนะ ทีแรกฉันก็แอบเชียร์อยู่หรอก แต่นางไม่รักพี่ซันเลย ทำกับเขาแบบนี้ได้ยังไง”

“เฮอะๆ พี่ซันของเธอหักอกสาวๆ มาไม่รู้มากมายเท่าไหร่ โดนกรรมตามสนองครั้งเดียวพี่แคลผิดซะงั้น”

เสียงเพลงแร็ปดังกระหึ่มกลบทุกการนินทา กลางฟลอร์คละเคล้าไปด้วยหนุ่มสาวรักสนุก ปกติแครอลจะออกไปเต้นระบายความว้าวุ่น แต่เพราะไม่มีอารมณ์จึงเอาแต่กระดกแก้วเหล้าดื่ม

“ที่นี่วุ่นวาย ผมมีแนะนำ ไม่รู้ว่าแคลจะชอบหรือเปล่า”

“พี่ เอาเหล้าที่แรงที่สุดมาหน่อยค่ะ” หญิงสาวทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงของภูผา เพียงหันไปยังเด็กเสิร์ฟแล้วสั่งของแรง

“ชอบเหล้าที่นี่เหรอครับ” ชายหนุ่มไม่ละความพยายาม ยังคงหาเรื่องพูดคุยไม่ขาด

“ถ้านายช่วยฉันดื่มขวดนี้หมด ให้ไปไหนฉันก็จะไป”

เด็กเสิร์ฟวางวอดก้าสีขาวบริสุทธิ์ลงตรงหน้าแครอล เธอรินให้ตัวเองเกือบเต็มแก้ว ส่วนที่เหลือเลื่อนไปให้ผู้กล้าจอมตอแย

เขาลังเลเสมือนเจอเรื่องเกินกว่าความสามารถ ไม่อยากขายหน้าเลย แต่หมดขวดนี้รับรองน็อกกลางอากาศแน่

“เอ่อ ต้องดื่มก่อนจริงๆ เหรอครับ”

“อืม ถ้าปอดแหกก็ไปซะ” แครอลกระดกรวดเดียวหมดไปหลายอึก ความร้อนในช่องท้องเอ่อล้นขึ้นมาถึงทรวงอก

“ผมยอมแพ้ครับ”

ภูผาเดินคอตกจากไป อยากเอาใจสาวก็อยาก แต่มีหน้าที่แค่เป็นตัวล่อ ให้เสี่ยงก็กระไรอยู่ ยังไงภารกิจก็สำเร็จแล้ว

ที่มุมหนึ่งไม่ไกลออกไป เมื่อคนกลับมานั่ง ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาดุร้ายก็แสยะยิ้ม

“นายรู้ได้ไงว่าเธอจะให้ฉันดื่ม เกือบเสียหมาไปแล้ว ดีที่น้องมันเปิดก่อน”

“ถ้าเธอไม่สนใจใคร คนนั้นจะต้องดื่ม พอเมาก็กลายเป็นหมาให้เล่นสนุก จำเมื่อหลายวันก่อนไม่ได้หรือไง แครอลทำให้ไอ้เปรมลูกท่านพงษ์สวัสดิ์ถอดเสื้อไปเต้นกับผู้ชายบนเวที พอสร่างเมา พ่อถึงกับต้องรีบปิดข่าว”

ซันมองแครอลไม่วางตา นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่เคยบังคับหรือตั้งเงื่อนไขให้เขาทำตัวน่าอายแบบคนพวกนั้นพลันมีความสุขไม่น้อย ที่จริงเธอรักเขา แต่แค่ยังไม่แน่ใจจึงบอกเลิก

แฟนใหม่อยู่ไหนล่ะ ไม่เห็นจะมีโผล่มาเลย

“ขอบคุณเพื่อนซันที่ปกป้อง ไม่อย่างนั้นขายหน้าแน่ พ่อฉันยิ่งโหดๆ อยู่ ว่าแต่จะไม่เป็นไรจริงๆ ใช่ไหม วางยาแฟนเก่า ถ้าหลุดออกไปโดนด่ายับแน่ ครอบครัวของแครอลไม่ธรรมดาเลยนะเฮ้ย นายเอาจริงดิ”

“กลัวทำไม ถ้าปรับความเข้าใจกันสำเร็จ จะพ่อหรือพี่ชายของแฟนฉันต้องไม่กล้ายุ่งอยู่แล้ว ที่นี่มีแต่คนกันเอง เรื่องไม่มีทางหลุดออกไปได้ อีกอย่างดื่มหนักขนาดนั้น จะเอาอะไรมาโทษ ไว้ง้อเรียบร้อยฉันจะตอบแทนนายอย่างดี”

ซันสอดส่องหญิงสาวที่เขาปรารถนาลิ้มลองไม่วางตา เธอกำลังนวดขมับ สงสัยยาจะเริ่มออกฤทธิ์แล้ว แครอล เลิกกับฉันไม่ง่าย เธอบังคับให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้เอง

“เอาไง จะลงไปอุ้มกลับบ้านหรือจะรอให้หมาคาบไปแดก” ชายหนุ่มเจ้าของเดทจับตามองสถานการณ์เบื้องล่างพลางกระชับกรอบแว่นให้เข้าที่ มาก็มาแล้ว ยังจะลีลาอยู่อีก

“อยากเป็นพระเอกว่ะ”

“มีแผนเชี่ยไรอีก ไอ้สองคนนั้นรู้ไหมว่ามึงมาแย่งหญิงกู”

“ของกู”

บรรยากาศเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นฉับพลัน ท่ามกลางความร้อนระอุของแสงสี นัยน์ตาคมบาดลึกฉายแววดุดันราวกับสัตว์ร้าย เพื่อนก็ไม่เว้น

“เฮ้อ!อึดอัดฉิบหาย บอกไปว่าแครอลกับมึงเคยมีอดีตกันก็จบ อย่างน้อยกูคงไม่ต้องปวดกะบาลขนาดนี้ โดนทิ้งไม่เข็ด อยากซ้ำรอยเดิมหรือไง”

“ไม่ได้โดนทิ้ง จบกันด้วยดีเว้ย”

“ด้วยดี? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงทำไมต้องแอบส่องแอบตามด้วยวะ”

“ใครส่อง อย่ามั่ว”

“ฮึ มึงไม่จริงจังก็แล้วไปดิ กูว่าน้องแคลไม่เรื่องมากหรอก ตัวปัญหาอยู่ตรงหน้านี่แหละ”

“พูดมากรำคาญ”

ลองได้ลิ้มรสเหมือนเขาสิ ต่อให้ใจแข็งเป็นหินก็ไม่รอด ผู้หญิงคนนั้นไม่ต่างจากผลไม้ต้องห้าม หลอกล่อให้คนอยากครอบครอง ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งขาดไม่ได้ ยาพิษดีๆ นี่เอง