12 รสสวาทพ่อเลี้ยง NC
“รีบ ๆ โยกสิ.. ผมไม่ชอบรอนาน!!” ดวงตาคมกริบของเขาลุกวาวด้วยความไม่พอใจในความล่าช้าของเธอที่มัวแต่อ้อยอิ่งและดึงเวลาของเขาให้เนิ่นนานออกไป สิ้นเสียงเขารวบสะโพกกลมกลึงของลลิตาไว้แน่นด้วยสองมือใหญ่ก่อนจะอัดสะโพกสอบสวนขึ้นมาอย่างรุนแรงโดยไม่ปล่อยให้เธอหนีไปจากความเร่งเร้าที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในอกของเขาได้อีก
ก่อนที่ลลิตาจะได้เริ่มขยับสะโพกตามคำสั่ง วรเมธก็เริ่มสร้างจังหวะของตัวเองขึ้นมาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง เขากระแทกย้ำ ๆ และสวนขึ้นมาจนแท่งรักอันยาวใหญ่เข้าสู่ส่วนลึกของช่องทางรักของเธอด้วยแรงที่มหาศาล ราวกับเขากำลังลงโทษนางแมวยั่วสวาทอย่างเธอ
ตั่บ...ตั่บ...ตั่บ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้อง แม้ลลิตาจะเป็นผู้ที่นั่งคร่อมอยู่ด้านบน แต่กลับกลายเป็นว่าวรเมธเป็นผู้ที่กำหนดทิศทางของเกมรักทั้งหมด เขาใช้สะโพกดันขึ้นอย่างบ้าคลั่ง บังคับให้ร่างของเธอลอยสูงขึ้นและตกลงมาทับความแข็งแกร่งของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ร่างกายที่บอบช้ำของลลิตาถึงกับสะท้านและโค้งงอ เธอต้องใช้มือยึดไหล่กว้างของเขาไว้แน่นเพื่อทรงตัวไม่ให้ล้ม ริมฝีปากอิ่มหลุดเสียงครางฮือ!!! ที่ปนเปไปด้วยความเจ็บปวดและความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว...
ภายใต้การควบคุมที่โหดร้ายแต่เร่าร้อนของเขา ลลิตาปิดเปลือกตาลงเธอยอมจำนนต่อความต้องการที่รุนแรงของวรเมธด้วยความหลงใหล เธอคือสมบัติที่อยู่ใต้การครอบครองของเขาอย่างแท้จริง และนี่ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่จะต้องถูกใช้เพื่อบรรเทาความต้องการอันไม่สิ้นสุดของพ่อเลี้ยงจอมหื่น และเธอก็ยอมเขาด้วยความเต็มใจ ความสุขของเธอจึงเกิดขึ้นจากความดิบเถื่อนของเขาอย่างไม่อาจปฏิเสธได้
ลลิตาจำต้องยอมปล่อยให้ร่างกายตอบสนองต่อแรงกระแทกจากด้านล่าง เธอโอนอ่อนผ่อนตามจังหวะที่ดุดันของเขาในที่สุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นการย้ำเตือนว่าต่อให้เธอจะอยู่ในตำแหน่งใด พ่อเลี้ยงหนุ่มก็ยังคงเป็นผู้กุมอำนาจสูงสุดเสมอ
“อื้มมม เมธขา อร๊ายยยย ค่อย ๆ ค่ะ ลิตาเจ็บ” เสียงครวญครางของลลิตาดังขึ้นอย่างแผ่วเบา มันเป็นเสียงแห่งความพึงพอใจเมื่อทุกสัมผัสของพ่อเลี้ยงหนุ่มตอบสนองความหลงใหลที่เธอมีต่อเขาทั้งหมด แรงกระทบหนักหน่วงดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและเร่งเร้า
ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ...
เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนดังก้อง ลลิตารับรู้ได้ถึงกระแสแห่งอารมณ์ที่พุ่งพล่านจากพ่อเลี้ยงหนุ่ม ลลิตารู้สึกพอใจในอารมณ์ของเขากำลังต้องการเธออย่างที่สุด ก่อนจะเอ่ยเสียงหวาน ๆ เพื่อออดอ้อนเขา
“เมธขา อื้อ!!...ลิตาเจ็บค่ะ ขอลิตาโยกบ้างสิคะ” เธอครวญครางขณะที่มือเรียวเริ่มทำหน้าโอบกอดแผ่นหลังของเขาอย่างรักใคร่ เพื่อกระตุ้นเร้าทุกส่วนในร่างกายกำยำของเขา
“เอาสิ!!!...แต่ห้ามลีลาอีกนะ” วรเมธสั่งด้วยเสียงแหบพร่า เป็นการท้าทายที่เต็มไปด้วยอำนาจ เขาให้เธอเป็นคนขย่ม ส่วนตัวเขาซุกไซ้ร่างกายเธอไม่หยุดราวกับคนอดอยากที่ได้พบแหล่งน้ำในทะเลทราย มือของเขาเลื่อนไปทั่วร่างอย่างเร่งรีบและหิวกระหาย ลลิตายิ้มอย่างยั่วยวน
“ถ้าอยากแตกก็ปล่อยออกมาเลยนะคะ” เธออยากท้องกับเขาใจจะขาด เพื่อใช้มันเป็นข้อผูกมัดกับแม่ของเธอ หญิงสาวก้มลงไปดูดกลืนหัวนมสองข้างสลับกันไปมาบนแผ่นอกกว้างของเขา ในขณะที่เริ่มสร้างจังหวะรัญจวนอย่างเชื่องช้าและอ้อนช้อย
“แบบนี้คุณชอบมั้ยคะเมธ เราไม่ได้มีอะไรกันนานแล้ว ทำแรง ๆ ลิตาก็เจ็บ อร๊ายยย ผัวขา” เธอเผยรอยยิ้มอย่างพอใจ เมื่อเขายอมให้เธอเป็นผู้ควบคุมอย่างแท้จริง เพียงแค่เวลาไม่นานลลิตาก็ทำสำเร็จความต้องการของพ่อเลี้ยงหนุ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนวรเมธยกสะโพกตอบรับอย่างรุนแรง
“อ๊าห์ เมธขา!!! อื้อ”
“ลิตาพอแล้ว เดี๋ยวผมทำเอง” วรเมธเอ่ยเสียงพร่า เขาแทบรอไม่ไหวที่จะเป็นฝ่ายคุมเกมรักครั้งนี้
“เดี๋ยวซิ!!! ลิตายังเจ็บไม่หายเลย อร๊ายยย” เธอร้องห้ามอย่างหยอกเย้า ซึ่งเขารู้ว่านั่นคือสิ่งที่เธอใช้ออดอ้อนเขา แต่ก็ยอมผ่อนปรนให้เธอเป็นฝ่ายคุมจังหวะในที่สุด
หลังจากที่วรเมธปล่อยให้ลลิตาเป็นผู้ควบคุมเกมจนพอใจเธอแล้ว พ่อเลี้ยงหนุ่มก็เปลี่ยนเป็นการเล้าโลมที่ละเอียดอ่อนเป็นเร้าใจยิ่งขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะจับร่างกายอวบอิ่มของแม่เลี้ยงสาวพลิกตัวลงไปเบื้องล่างอย่างเชี่ยวชาญ ปล่อยให้ลลิตานอนแผ่หราอยู่บนเตียงรอคอยการเติมเต็มจากเขา
วรเมธใช้ริมฝีปากและปลายลิ้นที่เต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญบรรจงสำรวจทุกส่วนที่ซ่อนเร้นของเธออย่างช้า ๆ อีกครั้งด้วยความหนักหน่วง เป็นการรุกเร้าที่ทรมานสำหรับเธอ ความรู้สึกประหลาดที่ผสมผสานระหว่างความอับอายและความสุขสมแล่นพล่านไปทั่วร่างของลลิตา
จนสุดท้ายจังหวะรักของพ่อเลี้ยงจอมหื่นก็กลับมาสู่ความรุนแรงอีกครั้ง หลังจากที่วรเมธได้ยินเสียงครวญครางหวาน ๆ จนพอใจ แรงกระแทกของเขาลึกซึ้งอย่างต่อเนื่องและยาวนาน
หลังจากพายุอารมณ์ที่รุนแรงผ่านไปชั่วขณะ ลลิตามีความหวังว่าเขาจะปลดปล่อยมันใส่ร่างของเธอ แต่ไม่เลย ทุกอย่างในร่างกายยังคงเชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่น ลลิตาหอบหายใจเบา ๆ แต่สายตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นในสิ่งที่เธอต้องการ วรเมธยังคงเป็นผู้กุมอำนาจ จนลลิตาต้องใช้มารยาหญิงและความออดอ้อนของเธอเป็นเครื่องมือ
“เมธขา ปล่อยมาเลยสิคะ คุณไม่ไหวแล้วนิ แรง ๆ ลึก ๆ เลยนะคะที่รัก”
“อยากให้ผมแตกใน คุณอยากท้องล่ะสิ ผมรู้”
“ไม่ค่ะ แต่ลิตาไม่ไหวแล้ว เมธขา แตกสิ...ที่รัก”
“ได้...ที่รัก คุณมีถุงยางหรือเปล่าล่ะ” พ่อเลี้ยงหนุ่มตอบรับด้วยน้ำเสียงจริงจังและดุดัน ราวกับรำคาญในความดื้อรั้นของเธอ หลังจากเขากระแทกร่องสวาทของเธออย่างหนักหน่วง จนแม่เลี้ยงสาวหัวสั่นหัวคลอนและร้องครางออกมาอย่างไม่ได้ศัพท์ ก่อนที่พ่อเลี้ยงหนุ่มจะดึงท่อนเนื้ออวบอ้วนออกมาอย่างรวดเร็ว
“ลิตาไม่ได้เอามาค่ะ...งั้นลิตาช่วยคุณเองนะคะ!!!” สุดท้ายแม่เลี้ยงสาวก็ยอมจำนน เมื่อเขาถอดถอนตัวตนออกมา เธอก็รีบคลานเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้ความชำนาญที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและความเสน่หาที่แสดงออกอย่างไม่ปิดบัง เพื่อให้เขารู้ว่าต่อให้เธอไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจเขา แต่เธอก็สามารถทำให้เขาพึงพอใจได้
เมื่อได้รับคำยินยอมจากพ่อเลี้ยงหนุ่ม ลลิตาก็ไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เธอคุกเข่าลงเบื้องหน้าร่างกำยำของวรเมธเขาอย่างเต็มใจ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หาจับจ้องไปยังส่วนที่เคยหลอมรวมกับเธอเมื่อครู่ หญิงสาวใช้มือเรียวที่สั่นเทิ้มประคองความเป็นชายอันร้อนผ่าวของเขาขึ้นมาอย่างแผ่วเบา
ก่อนจะเริ่มต้นการปรนนิบัติด้วยการสัมผัสแผ่วเบาด้วยปลายลิ้นที่ชุ่มชื่น ราวกับจะเชิญชวนให้เขาคลายความตึงเครียด กลิ่นกายของวรเมธผสมปนเปกับกลิ่นสาบสวาทที่อบอวลในห้อง เป็นกลิ่นที่กระตุ้นเร้าทุกโสตประสาทของลลิตาให้มุ่งมั่นที่จะทำให้เขาสุขสมที่สุด
ริมฝีปากอุ่นร้อนของเธอเริ่มทำหน้าที่อย่างเชี่ยวชาญ คลึงเคล้าและดูดกลืนอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น ลลิตาใช้ทุกเทคนิคที่เธอมี ปรนนิบัติวรเมธอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง หวังเพียงเพื่อให้เขารู้สึกดีที่สุดและจดจำช่วงเวลาที่เธอปรนนิบัติเขาไว้ในใจ
เสียงครวญครางต่ำ ๆ หลุดรอดจากลำคอของวรเมธ บ่งบอกถึงความพึงพอใจที่เขาได้รับจากเธอ การกระทำของลลิตาไม่ใช่เพียงแค่การสนองตัณหา แต่เป็นการแสดงออกถึงความรัก ความคลั่งไคล้ และการยอมจำนนต่อเขา
ปลายลิ้นของเธอตวัดเลียขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ ดูดกลืนทุกหยาดหยดของความเป็นชายอย่างไม่รังเกียจ แรงปรารถนาที่วรเมธเคยเก็บงำไว้ ถูกปลดปล่อยออกมาผ่านการปรนนิบัติที่แสนยอดเยี่ยมของลลิตา จนในที่สุด ร่างกายของเขาก็เกร็งกระตุก พลางปล่อยน้ำรักที่เขายังไม่เสร็จสิ้นในตัวเธอออกมาจนหมดสิ้นในโพรงปากนุ่ม
ทุกหยาดหยดที่ลลิตาดูดกลืนนั้นเข้าไปเธอทำอย่างตั้งใจและไม่ได้แสดงออกถึงความรังเกียจ เธอดื่มด่ำกับรสชาติของชายคนที่เธอรักและเทิดทูญ
สิ่งที่วรเมธได้มอบให้เป็นการยืนยันว่าถึงแม้เธอจะไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขา แต่ร่างกายของเธอก็ได้เป็นที่รองรับความต้องการที่ลึกที่สุดของเขาแล้ว
เมื่อทุกอย่างสงบลง ลลิตาเงยหน้าขึ้นมามองวรเมธด้วยรอยยิ้มที่เปื้อนคราบแห่งความสุขและความพึงพอใจ เธอกลืนกินทุกสิ่งที่เขาให้มาอย่างหมดจด
วรเมธมองเธอด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยอำนาจและความเหนือกว่าในที่สุด เขาได้ทุกสิ่งที่เขาต้องการ โดยไม่ต้องให้คำมั่นสัญญาใดๆ และยังคงรักษาเส้นแบ่งความสัมพันธ์นี้ไว้ได้ต่อไป