เด็กดื้อ 4

"ลงไปนั่งทำอะไรที่พื้น?? "

"ห่ะ! เหวออ ตกใจหมดเฮียคิน แต่ไม่สิไม่ใช่"

"ดูออกด้วย กูชื่อ'คิรา'เป็นเพื่อนสนิทอิกคิว"

"ออ เฮียคินี่เอง ผม คิวเท็นฮะ"

ผมมองไอ้เด็กตรงหน้าที่กำลังก้มทำอะไรที่พื้นอยู่โดยที่ไม่สังเกตว่ามีคนอยู่ด้านหลังจนเอ่ยทักออกไป มันก็ตกใจสะดุ้งตัวโยน หันมาทักผมเป็นไอ้คินแต่แล้วกับผิดคาดมันบอกผมไม่ใช่ไอ้คิน มันแยกออกด้วยทั้งที่พึ่งเจอผมครั้งแรก 

"เออพี่มึงยอกแล้ว แล้วนั้นทำอะไร"

"พอดีผมทำจานตกแตกฮะ เฮียคินพึ่งมาด่าผมไปเมื่อกี้เอง"

"ฮ่าๆ เออเก็บให้เรียบร้อยด้วย"

"ฮะ"

ผมเดินขึ้นมาที่ชั้นสองเคาะห้องไอ้คินสักพักมันก็เดินมาดปิดประตูเตรียมท่าจะด่า แต่พอเห็นเป็นผมก็ไม่ได้พูดอะไร ไอ้คินมันเป็นพวกไม่ชอบความวุ่นวาย อย่างงานที่คลับมันจะจัดการพวกงานเอกสารแล้วก็พวกลูกค้าวีไอพีเท่านั้น งานตรงส่วนอื่นกับสนามแข่งเป็นหน้าที่ผม ผมเอาของที่ม๊าฝากมายื่นให้มันก่อนจะแยกเดินไปห้องของตัวเอง ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างก่อนกดโทรศัพท์โทรหาไอ้คนที่เอาภาระมาฝากไว้

(กูเอามันไปส่งไว้ที่คอนโดแล้วนะ)

"เออ กูเจอแล้ว มาถึงก็ทำจานห้องกูแตกจนไอ้คินด่าไปแล้ว"

(เหรอว่ะ ยังไงฝากดูมันด้วยนะมึง)

"เออ  รีบๆกลับมา"

หลังจากวางสายผมก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงจนกระทั้งเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมลุกขึ้นนั่งที่ขอบเตียงในสภาพงัวเงียนิดๆ  ตั้งสติได้ก็ลุกเดินไปดปิดประตู เด็กผู้ชายผมสีน้ำตาลทองกับเสื้อสีครีมแขนยาวตัวใหญ่กว่าตัวเองนิดหน่อยยืนรออยู่หน้าห้อง 

"มีอะไร?"

"เออ เฮียคินบอกว่าถ้าเฮียคินออกไปแล้วให้มาปลุกเฮียคิด้วย"

"กี่โมงแล้ว?" เด็กตรงหน้ายกข้อมือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะตอบ

"19:24น. ฮะ เฮียคิกินข้าวมั้ย?"

"ทำไม"

"คือผมหิวข้าวฮะ ในตู้ไม่มีอะไรกินเลย" ไอ้ที่พอจะกินได้ก็คงหมดอายุหมดแล้วสินะ ปกติผมกับไอ้คินไม่ค่อยได้กินข้าวที่ห้องอยู่แล้ว มีแต่ม๊านั้นแหละที่ซื้อของมาไว้ให้เพื่อหิวตอนดึก จะมีก็พวกอาหารแช่แข็งซะส่วนใหญ่

"เออ เดี๋ยวก็จะไปทำงานด้วยจะไปก็แต่งตัว อย่าช้านะเข้าใจ"

"ฮะ ผมเสร็จก่อนแน่นอน"  ว่าแล้วน้องของไอ้อิกก็เดินลงไปชั้นล่าง ผมปิดประตูห้องก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ ชำระล้างร่างกายผ่านสายน้ำที่ไหลรดลงบนเรือนร่าง รู้สึกสดชื่นสุดๆ ผมออกมาจากห้องน้ำค้นหาชุดที่จะใส่ไปคืนนี้แล้วเดินลงมาชั้นล่าง คิวเท็นก็ยืนรออยู่ก่อนแล้ว มันใส่เสื้อแขนยาวสีครีมตัวเดิมแต่เปลี่ยนจากจากเกงขาสั้นเหนือเข่าเป็นกางเกงยีนส์ขายาวแทนพร้อมกับกระเป๋าคาดอก รองเท้าคู่ใหญ่สีดำคาดสีส้มแบบเรืองแสงตอนกลางคืน

"ผมบอกแล้วว่าผมเสร็จก่อนแน่นอน"

"เออๆ ไปได้แล้ว"

รถสปอตร์คาร์คันหรู สีดำเงาขับเคลื่อนมาจอดที่สถานที่อันคุ้นเคยเมื่อรถคันดังกล่าวจอดสนิทพนักงานที่รอรับเดินอ้อมมาเปิดประตูด้านคนขับ ลูกชายคนรองของเจเาของคลับแห่งนี้ พนักงานทุกคนคุ้นหน้าตาเป็นอย่างดีมีเพียงบ้างคนเท่านั้นที่แยกระหว่าง คนโตกับคนรองไม่ออก คนตัวเล็กเปิดประตูอีกด้านออกเพื่อลงมาเขาเดินไปยืนข้างๆคนตัวสูงที่มาด้วยกัน

"ที่นี่ที่ไหนอ่ะเฮียคิ"

"คลับป๊ากูเองแหละ"

"Queen Club อืม สมคำล้ำลือจริงๆ" เด็กหนุ่มมองไปรอบๆ

"มึงว่าอะไรนะ?" คิราหันมาถามคนที่กำลังเดินตาม

"เปล่าฮ่ะ แล้วนี้เฮียจะพาผมไปไหน"

"กูดูแลชั้นล่างกับสนามแข่ง เดียวไปสนามแข่งก่อนค่อยเข้าไปข้างใน"

"ได้ฮะ"

ผมเดินตามเฮียคิ คนที่เป็นเพื่อนของพี่ชายผมที่แห่งนี้ขึ้นชื่อการแข่งรถที่ถูกต้องตามกฏหมาย สนามแข่งที่นักแข่งใต้ดินก็อยากมาลองกันทั้งนั้น มีทั้งคนเก่งๆแล้วก็รถเท่ๆ ผมก็ชอบนะรถ ผมชอบความเร็วด้วย เห็นตัวเล็กๆแต่ห้าวเป้งนะฮะ นิสัยของผมจริงๆลึกๆตรงข้ามกับสิ่งที่คนในครอบครัวเห็น ลูกคนเล็ก น้องคนสุดท้ายถูกดูแลและคอยเอาอกเอาใจจนแถบจะเป็นง่อยผมไม่ชอบเลยสักนิด แต่ก็ตามน้ำไปเพราะผมก็ไม่อยากขัดใจกับคนในครอบครัว ช่วง3เดือนที่ผ่านมาผมของพ่อกับแม่ไปเรียนซัมเมอร์ เพราะไม่อยากอยู่ว่างๆ ไปอยู่นอกบ้านบ้างจะได้มีอะไรใหม่ๆในชีวิต แต่แบบผมพ่อกับแม่ไม่ยอมให้ไปคนเดียวแน่ก็เลยให้ผมไปอยู่กับน้าดาที่เป็นน้องสาวของแม่ ชีวิตช่วงสามเดือนที่ผ่านมาได้ลองอะไรใหม่ๆเยอะแยะและผู้คนมากหน้าหลายตา สิ่งสำคัญคือ อย่าไว้ใจใคร และ โอกาสไม่ได้มีบ่อย อยากทำ อยากได้ หรือต้องการอะไร ลงมือทำซะก่อนที่จะไม่ได้ทำ

โซฟาตัวยาวที่ตั้งเด่นเป็นสง่าในตู้คอนเทนเนอร์กระจกนิรภัยติดแอร์เย็นช้ำ บุคคลที่นั่งอยู่ก่อนทั้งสองเอ่ยทักเฮียคิและมองมาที่ผม

"มาแล้วหรอว่ะ"

"ไม่มามึงจะเห็นเหรอ"

"แล้วมึงพาใครมา เด็กมึง?" อีกคนที่ยังไม่ได้พูดเอ่ยถามขึ้น

"เด็กห่าอะไรล่ะ นั้นน้องไอ้อิก มึงมานี่ดิ"

"สวัสดีฮะ ผมชื่อคิวเท็น"

"ชื่อน่ารักดีว่ะ เออๆกูเพื่อนไอ้คิมันชื่อ ทราน" คนผมสีแดงที่ทักเฮียคิคนแรกเอ่ยบอกแล้วยืนมือมาให้ผมจับทักทาย ผมไม่จับแต่ยกมือขึ้นมาไหว้แทน พี่ทรานก็เลยชักสีหน้าแบบเหวอๆ

"อุป กูชื่อโช เป็นผู้จักการสนามแข่งแล้วก็เป็นรุ่นพี่มันสองคนด้วย" ผมยกมือไหว้คนตรงหน้าแล้วยิ้มให้

" ไรว่ะ ที่กูไม่เห็นยิ้มให้แบบนี้เลย"  พี่ทรานร้องทวง

"ปัญญาอ่อนมึงอ่ะ เอามาดูดิวันนี้แข่งกี่คู่"

"5คู่ แข่งไปแล้วคู่นึงตอนหนึ่งทุ่ม"พี่โชบอก

"คู่ที่สองกำลังจะเริ่ม อีกประมาน...20นาที" เป็นพี่ทรานที่เอ่ยบอกตารางเวลาแข่ง

"แล้วรอบที่สามเริ่มกี่โมงฮะ"ผมถามบ้าง

" คงหลังสามทุ่มครึ่งนั้นแหละ ทิ้งช่วงหน่อย คนที่เข้ามาดูจะได้เชียร์กันแบบชิวล์ๆ"

"อืม คู่นี้ก่อน ทรานมึงโทรบอกเด็กให้เอาอาหารมาเสริฟด้วยเอาอะไรก็ได้ พวกกูหิว"

ยังดีนะที่เฮียคิยังไม่บืมเรื่องมื้อเย็นผมนี้หิวจนลืมไปแล้วว่าหิว มัวแต่สนใจสิ่งที่อยู่นอกกระจก เสียงรถ้ร่งเครื่องยนต์ดังอึกทึก เสียงหัวใจผมนี่เต่นไม่เป็นจังหวะเลย เลือดลมสูบฉีดดีจังเวลาเห็นอะไรแบบนี้ ลงแข่งบ้างได้มั้ยนะ?

********************

น้อนดื้อนะคะ ดื้อมากด้วยจะแอบทำอะไรให้เฮียทั้งสองปวดหัวอีกมั้ยนะ 

คิวเท็นทั้งคนนะ ต้องสร้างความประทับใจหน่อยแล้ว....