บทที่ 8 พลาดพลั้ง

ถ้าในตอนนี้จะให้คิมหันต์บอกใครต่อใครว่าเขาไม่มีความรู้สึกเลย มันคงจะกลายเป็นเรื่องที่โกหกมหันต์ และเหมือนจะมากด้วย อะไรเหรอที่มันทำให้พี่ชายแสนดีมองผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงน้องสาวมาตลอดแล้วใจแตกได้ ถ้ามันไม่ใช่สิ่งนี้ ที่หากให้พูดแบบตรงๆ ไม่มีงอแล้วล่ะก็ ..

...องค์ประกอบของผู้หญิงที่เรรันต์มีไม่แพ้หญิงไทยในโลกเลย...

ก่อนจะรีบสลัดมันออกโดยเร็ว เมื่อเห็นว่าคนนอนอยู่กำลังขยับตัวเพื่อเปลี่ยนท่านอน ลืมตาขึ้นมากระพริบมองเขาปริบๆ ในจังหวะที่เขาทำท่าจะปลีกตัวหนีแล้ว แต่เธอกลับยื้อไว้

“เดี๋ยวค่ะ พี่คิม...”

ด้วยน้ำเสียงที่เบี่ยงไปทางสั่นกระเซ่านิดๆ แถมตาเยิ้มซะจนเขาอดก้มลงไปมองไม่ไหว

“งานเข้าแล้วไง คิม มึง”

“อย่า เพิ่ง ปาย...”

“เมาก็นอนซะรันต์”

แต่นั่นก็ต้องเก็บอาการไว้ ยื่นมือไปลูบหัวเธออย่างเอ็นดู บอกเป็นนัยๆให้เธอรู้ว่าเขากำลังจะไปจากห้องนี้แล้ว ทว่าเหมือนเธอจะไม่ฟัง เปลี่ยนจากการขยุ้มเพียงชายเสื้อ มาจับหมับตรงท่อนแขน ยื้อรั้งเขาไว้ให้แข็งแรงกว่าเก่า

“อยู่กับหนูก่อนไม่ได้เหรอคะ แปปเดียวเอง นะ”

บอกเสียงอ่อน พร้อมนัยตาเริ่มสลดลงตาม มองคนที่นั่งเหมือนจะบอกอะไรบางอย่าง ทั้งๆที่จริงๆแล้วเขาอาจจะรู้ไปแล้วก็ได้

“ทำไม...”

คิดจะถามเพื่อความมั่นใจ แต่ทว่าต้องกลืนหายกลบเกลื่อน เมื่ออยู่ๆ คนข้างล่างดึงเข้าไปหา พร้อมประโยคนี้ ที่ลอยมาปะทะหู

“หนูรักพี่คิมค่ะ..”

“.......”

ทำคนได้ยินถึงกับเงียบกริบ หยุดนิ่งความคิดทุกอย่าง ประมวลความหมายของคำนั้นอยู่นานพอควร ทั้งๆที่ตะหงิดใจอยู่ก่อนแล้ว และเหมือนจะไม่ยอมรับความจริงมาโดยตลอด ฝืนยิ้มบางๆไปให้ พร้อมพยักหน้า

“ค่ะ พี่ก็รักหนูค่ะ..น้องสาวคนสวยของพี่ นอนซะนะ ”

ต้องการจะย้ำให้เธอรู้สถานะ แต่ดูเหมือนยิ่งทำยิ่งแย่ เมื่อหญิงสาวเริ่มงอแง สายตาเว้าวอนเสมือนไม่อยากจะได้ยินประโยคนี้

“หนู ไม่ได้รักพี่คิมแบบพี่ชายนะคะ” เธอตอกย้ำกลับคืนมาเน้นคำ คราวนี้ทำคนฟัง ถึงกับค้างไปเลย “รักแบบที่ผู้หญิงคนนึง...เขารักกัน ”

“รันต์”

“แต่หนูไม่กล้า”

ทำท่าจะเพ้อต่อ เกรงคนฟังจะไม่เข้าใจ แต่ไม่ทันจะได้พูดจบ คิมหันต์กลับฉกริมฝีปากเธอเสียก่อน เขาห้ามใจตัวเองไม่อยู่ หัวใจเขาเต้นแรงเกินพิกัดตั้งแต่ที่เธอส่งสายตาแบบนั้นมาซ้ำๆแล้ว ในขณะเหมือนเธอเองก็สมยอม

“อึก...O.O”

เบิกตาโพลง เสมือนคาดไม่ถึงเช่นกัน ทว่าเพียงอึดใจเดียวเท่านั้น

ความเมาเผยความในใจใต้จิตใต้สำนึกของเธอออกมาจนหมด สร้างอารมณ์กระสันให้เธอต้องยกวงแขนไปโอบรอบคอเขา ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังแกร่งนั่น ก่อนจะลามปามล้วงเข้าไปใต้เสื้อ ทำคิมหันต์ ซึ่งคิดแค่จะจูบเธออย่างเดียวก่อนหน้า ถึงกับเตลิด ถลาจู่โจมเธอไม่ต่างกับผู้หญิงคนผ่านๆมาที่เขาเคยทำ อย่างกับคนกระหายเหยื่อมานานแสนนาน ลืมไปหมดแล้ว กับสถานะ...น้องสาว

..นอกสายเลือด.....

ผงกหัวขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อตัวเอง ก่อนจะโน้มหน้ากลับเข้าไปใหม่ กระซิบตรงกกหูคนข้างล่าง

“รันต์ต้องการแบบนี้เองนะ ต้องการให้พี่ทำแบบนี้เอง”

ในขณะเรรันต์ซึ่งเป็นคนฟัง ได้ยินมันอย่างชัดเจน แต่ทว่า..ไร้สติ เธอหลับตาพริ้ม พลางพยักหน้ากลับไปเบาๆ

“ค่ะ...”

ในที่สุดก็เป็นตามความต้องการของเรรันต์ สมใจอยากเธอถึงแม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้น มันจะเกิดด้วยความเมาล้วนๆ เรรันต์กลับยกความสาวให้เขาง่ายๆซะงั้น อาจจะจริงที่ลึกๆนั้นใจเธอเองก็รัก ทว่า หากเธอไม่เมาด้วย เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างคืนนี้คง..ไม่มี

“ฮึก”

แรงดันที่ปะทะเข้ามาในแต่ละครั้ง แม้จะค่อยๆเบาๆ ทว่าเน้นๆ มันช่างทำเรรันต์เจ็บปวดเหลือเกิน เธอกัดปากกัดฟัน

หลับตาปี๋พลางนึก นี่หรือที่ใครต่อใครบอกว่ามันสนุก นี่รึ..มีอะไรกับคนรักแล้วมันลึกซึ้ง

ทำไมเธอไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนั้นเลย คิดจะหาที่ยึดของมือและเท้าแทบจะไม่มี ถึงขนาดต้องใช้เครื่องทุ่นแรงจิกลงไปบนฟูก บ้างก็กดลงไปตรงเนื้อหนังหลังเขา ดิ้นทุรนทุรายเหมือนคนใกล้ตาย หรือว่านี่คือเรื่องโกหก..

แต่ทว่า เมื่อผ่านช่วงนั้นไปสักพัก ความเจ็บปวดเหล่านั้นก็ค่อยๆหายไป

เธอก้าวข้ามผ่านคำว่าเส้นยาแดงสาวบริสุทธิ์ ลืมความรู้สึกที่สบประมาทกร่นด่าในทีแรกโดยสิ้นเชิง เปลี่ยนจากความทรมานผ่อนคลายกลายเป็นความสุขแทน จากขมวดคิ้วแปรพรรคกลายเป็นเผลอแย้มยิ้ม เคลิบเคลิ้มตามอารมณ์ เปรียบเหมือนดอกไม้เฉาถูกรดน้ำ เกมรักนี้จะจบลงได้ก็ต่อเมื่อเธอรู้สึกถึงสวรรค์ ที่เขาพาบินไปแตะ ลอยละลิ่วอยู่บนนั้นจนหนำใจ แล้วจึงจะพากันกลับลงมาจนร่างกายกระตุก ทุกอย่างถึงจะเข้าสู่หมวดเดิม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่ามันจะถึงจุดจบ

ใช่ นี่เพิ่งจะเริ่มต้นด้วยซ้ำ

เรรันต์ยังคงเมามาย ได้ยิน แต่ไม่เข้าใจคำถาม

“เจ็บไหมคะ”

หลับตาพริ้มพยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะเผลอทิ้งตัวหลับไป ท่ามกลางสายตาที่มองมาของคนข้างๆ ซึ่งตอนนี้เริ่มวิตกกังวลขึ้นมาบ้างแล้ว

“เฮ้อ..”

ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะดึงภรรยาในคราบน้องสาวเข้าไปกกกอด

ฟอดดด

เรรันต์ถูกพรมจูบหลายครั้งหลายคราต่อจากนั้น สภาพไม่ต่างกันเลยกับลูกไก่แรกเกิด ซึ่งถูกแม่กก ซุกอยู่ตรงอกแกร่ง เสมือนต้องการความอบอุ่น หลงใหลคารมคนข้างๆ ไม่สนใจเลยว่า นับแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปมันจะเกิดอะไรขึ้น

เหตุผลเพราะเธอยังคงเมา หรือเพราะอะไร?

ต่างกันกับคิมหันต์โดยสิ้นเชิง ที่คิ้วขมวดกันยุ่งเหยิง ในสภาพเหงื่อท่วมตัว ร่างกายเปลือยเปล่า

ถ้าจะให้เปรียบเปรยความเครียดของเขาในตอนนี้ล่ะก็ หากเอาเท้าก่ายหน้าผากตัวเองได้ เขาคงจะทำมัน!