EP : 3 ไปเจอเพื่อน

EP : 3 ไปเจอเพื่อน

“เมฆาได้เวลาแล้ว” ขวัญเดือนร้องบอกแต่ไม่ได้ยินเสียงตอบรับ เลยผลักประตูแล้วก็เลื่อนประตูเปิดออกไปก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน

เธอรู้สึกว่าสักวันเธอจะเปลี่ยนประตูห้องนี้ใหม่เพราะรู้สึกแปลกๆ กับมัน เมื่อเข้ามาด้านในเธอก็เห็นว่าเมฆานอนหลับอยู่ เธอก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเดินไปห่มผ้าให้ สงสัยจะต้องไปคนเดียวแล้วล่ะมั้ง

พรึ่บ!!

“อื้อ”

ในช่วงที่ขวัญเดือนกำลังห่มผ้าให้เมฆา คนที่เธอคิดว่าหลับก็พลิกตัวพร้อมกับคว้ามือของเธอไปแนบกับแก้มของตัวเอง

เธอมองว่าเมฆานั้นทำตัวเป็นเด็ก มืออีกข้างเธอที่ว่างอยู่ก็เอื้อมมือไปลูบหัวของเมฆาเบาๆ ในตอนนั้นเมฆาก็ลืมตาขึ้นมา พร้อมกับมองเธอด้วยสายตามึนงง

“จะไปแล้วเหรอครับ”

“ใช่ ถ้าเหนื่อยนอนพักก็ได้นะ” ขวัญเดือนบอกพร้อมกับลูบหัวของเมฆาเล่น ผมนุ่มมือจริงๆ เธอผละมือออกก่อนจะขยับผ้าห่มให้เข้าที

“ผมเปลี่ยนเสื้อก่อน” เมฆาบอกแค่นั้นก่อนจะเดินไปเปิดตู้พร้อมกับเปลี่ยนเสื้อทันที โดยไม่ได้เกรงใจหญิงสาวที่อยู่ด้วยเลย

ขวัญเดือนที่เห็นแบบนั้นก็หันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว บอกเธอทีว่านั้นมันหุ่นของเด็กอายุสิบแปดปี หุ่นดีกว่านายแบบบางคนซะอีก

“เสร็จแล้ว” เมฆาบอกเมื่อเห็นว่าน้าสะใภ้หันหน้าหนีเขาตอนเปลี่ยนเสื้อ อ่า เมื่อกี้เขาลืมไปเลยว่าน้าสะใภ้อยู่ด้วย

“อืม ไปกันเถอะ” ขวัญเดือนพูดแค่นั้น ก่อนจะเดินนำเด็กหนุ่มออกจากห้องแล้วเดินลงไปข้างล่าง จากนั้นก็ขึ้นรถไปยังสถานที่นัดหมายกับเพื่อนเอาไว้

กริ้งๆๆ

สองหนุ่มสาวพากันเดินเข้ามาในร้านคาเฟ่แห่งหนึ่งที่อยู่ในตัวเมือง ที่นี่มีทั้งคนต่างชาติและก็คนไทยปะปนกันเต็มไปหมด

ขวัญเดือนพาเมฆาเดินไปยังมุมหนึ่งที่มีเพื่อนของตัวเองนั่งรออยู่ เมื่อเดินไปถึงขวัญเดือนก็ทักเพื่อนที่นั่งก้มหน้าดูไอแพด

“ไง มานานยัง”

ทันทีที่ได้ยินเสียงของขวัญเดือนจันทร์เจ้าก็เงยหน้าขึ้นมาทันที ก่อนจะส่งยิ้มให้เพื่อนจากนั้นก็มองเลยไปที่ชายหนุ่มพร้อมกับยิ้มให้ชายหนุ่ม พลางเอ่ยแซวเพื่อนไปด้วยอย่างช่วยไม่ได้

“ว้าว พากิ๊กมาด้วยแหะ”

“บ้านแกสิ นี่เมฆาหลานชายของกุม พอดีเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่บ้านด้วยน่ะ” ขวัญเดือนมองค้อนเพื่อนสาว ก่อนจะอธิบายบอกจันทร์เจ้าพร้อมกับนั่งลงฝั่งตรงข้าม โดยมีเมฆาตามมานั่งลงข้างกับเธอ ขวัญเดือนหยิบเมนูเครื่องดื่มขึ้นมาดูก่อนจะยกมือเรียกพนักงานแล้วก็สั่ง

“ชาเขียวปั่นค่ะ เราจะดื่มอะไร” ขวัญเดือนสั่งของตัวเองเสร็จ ก็หันไปถามเมฆาว่าดื่มอะไรเพราะเธอไม่รู้ว่าเมฆาชอบอะไร

“นมสดปั่น” เมฆาเอ่ยตอบก่อนจะมองไปรอบๆ หลบสายตาของขวัญเดือนและจันทร์เจ้าที่มองตัวเองอยู่

“ฮ่าๆ ฉันว่าเมฆาเหมือนน้องชายฉันเลยอะ” จันทร์เจ้าหัวเราะออกมาเมื่อพบคนที่เหมือนกับน้องชายของเธอ ไม่ว่าจะบุคลิกท่าทางและอะไรหลายๆ อย่างที่เหมือนกัน ถ้าทั้งสองมาอยู่ด้วยกันคงจะเป็นคู่หูที่เข้ากันดีมากแน่ๆ

“อืม ฉันก็คิดว่าแบบนั้น เอ่อ จริงสิ น้องชายแกก็เพิ่งเข้ามหาลัยเหมือนกันนี่” ขวัญเดือนพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ก่อนจะพูดถึงแสงเหนือที่เป็นน้องชายของจันทร์เจ้า

“ใช่ อีกสี่วันอะ” จันทร์เจ้าบอกพร้อมกับกดพิมพ์ข้อความไปหาน้องชายตัวเองไปด้วย

ขวัญเดือนพยักหน้ารับ ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าแสงเหนือนั้นเปิดเทอมพร้อมกับเมฆาเลย

“หวังว่าคงไม่ใช่ว่าเรียนที่เดียวกันแล้วก็คณะเดียวกันหรอกนะ” ขวัญเดือนพูดอย่างขำๆ ซึ่งในความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้เลยสักนิด

“แล้วเมฆาเรียนไหนอะ” จันทร์เจ้าเงยหน้าขึ้นมาถาม พร้อมกับเตรียมพูดเรื่องงานไปด้วยเพราะจะได้ไม่เสียเวลา

“SAMครับ” เมฆาพูดแค่นั้นก่อนจะรับน้ำที่พนักงานเอามาเสิร์ฟให้

“ฮ่าๆ ฉันว่ามีสิทธิ์นะ” ส่วนจันทร์เจ้าที่ได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะออกมาทันที เธอหันไปบอกเพื่อนสาวด้วยใบหน้ายิ้มๆ ใบหน้าสวยของจันทร์มองดูเมฆาแวบหนึ่ง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังด้านหลังที่มีอีกคนกำลังเดินหน้ามุ่ยหน้ามาในร้าน

“พี่ขวัญหวัดดีครับ” เสียงทุ้มของผู้มาให้เอ่ยบอกพร้อมกับนั่งลงข้างกับจันทร์เจ้า ก่อนจะวางถุงลงข้างตัวเอง แล้วเอื้อมมือไปคว้าแก้วน้ำของจันทร์เจ้ามาดูด

ขวัญเดือนที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มนิดๆ เพราะเธอเห็นมันจนชินตาแล้ว แสงเหนือนั้นหวงพี่สาวตัวเองขนาดไหนเธอรู้ดีเลยล่ะ แทบจะตีกับผู้ชายที่เข้าใกล้พี่สาวตัวเองด้วยซ้ำ ขนาดกับกุมพาก็ยังไม่เว้น แม้จะรู้อยู่แล้วว่ากุมพานั้นเป็นคนยังไง

“หวัดดี พี่ก็แปลกใจอยู่ว่าไม่เห็นเหนืออยู่ด้วย เพราะปกติแทบจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา” ขวัญเดือนทักกลับ พร้อมกับเอ่ยแซวแสงเหนือไปด้วย

แสงเหนือที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำเป็นหน้านิ่ง แต่ใบหน้านั้นแดงไปแล้ว ขวัญเดือนและจันทร์เจ้าที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่พากันส่ายหน้าไปมาก่อนจะยิ้มนิดๆ อย่างเอ็นดู

“คุยเรื่องงานกันเถอะ ฉันอยากให้แกออกแบบตกแต่งภายในบริษัทของฉันให้หน่อย” จันทร์เจ้าเอ่ยบอก พร้อมกับใช้นิ้วเรียวจิ้มไปบนหน้าจอไอแพดแล้วเอาแบบให้ขวัญเดือนดู ก็นะขวัญเดือนเรียนด้านนี้มาแถมยังตกแต่งภายในได้ดูดีสุดๆ

“อ่าได้ เอาแบบสบายๆ มาทำงานก็ให้รู้สึกเหมือนกับว่ามาพักผ่อน มุมนี้ก็เป็นเอาโซฟามาวางสีห้าตัว” ขวัญเดือนมองพร้อมกับเอาปากกามาวาดๆ อย่างรวดเร็ว ไม่รู้ทำไมสมองของเธอถึงคิดได้รวดเร็วนักเวลาเป็นเรื่องเกี่ยวกับการออกแบบ