ตอนที่ 6 ป๊อกเด้ง

ตอนที่ 6 ป๊อกเด้ง

ลุงพัน...ได้ 10 ข้าวหลามตัดและ 5 โพแดง

ลุงหวัง...คิงโพดำและ 2 ดอกจิก

ป้าเพ็ญ...ได้ 2 ข้าวหลามตัด และ 3 ข้าวหลามตัด รวมกันได้ 5 แต้ม 2 เด้งเพราะเป็นไพ่ดอกเดียวกัน แต่แต้มก็ยังต่ำเกินไปอยู่ดี

ผม ลูคัส...ได้คิงโพธิ์แดง และ 2 โพธิ์แดง รวมกันได้ 2 แต้ม ไพ่ของผมได้ดอกเดียวกัน แต่แต้มต่ำเกินไป

"ไพ่ของผมแต้มต่ำ ต้องการจั่วไพ่เพิ่ม ของลุงกับป้ามีใครได้ป๊อกไหมครับ" ถ้าหากมีใครคนใดคนหนึ่งได้ป๊อก 8 หรือป๊อก 9 คนที่ได้ป๊อกจะชนะรอบวงทันที

"........" ทุกคนสายหน้า

"ขอเพิ่มด้วย"

"ขอด้วย"

"ขอป้าด้วย"

ลุงพัน...จากตอนแรกได้ 5 แต้ม จั่วเพิ่มได้ 7 ข้าวหลามตัด รวมได้ 12 แต้ม เท่ากับเหลือ 2 แต้ม

ลุงหวัง...จากตอนแรกได้ 2 แต้ม จั่วได้ 8 ดอกจิก รวมได้ 10 แต้ม เท่ากับบอด

ป้าเพ็ญ...จากตอนแรกได้ 5 แต้ม จั่วเพิ่มได้ 6 โพธิ์แดง รวมได้ 11 แต้ม เท่ากับเหลือ 1 แต้ม

ผมลูคัส...จากตอนแรกได้ 2 แต้มเด้งด้วย จั่วเพิ่มได้ 7 โพธิ์แดง รวมได้ 9 แต้ม 3 เด้ง เนื่องจากไพ่ทั้ง 3 ใบเป็นดอกเดียวกัน ชนะครั้งนี้ผมได้เงินเดิมพัน 3 เท่า!

"ว้าว!! พี่ตินสุดยอดไปเลย" กองเชียร์ด้านหลังของผมดูมีความหวังขึ้นมามากกว่าตอนเดินเข้ามาในบ่อนหลายเท่านัก

"พี่ตินดวงดีจัง" เสียงหวานๆกระซิบพูดกับผมที่ข้างใบหู ผมจึงหันไปกระซิบถามกลับไปว่า...

"ทำไมไม่คิดว่าที่ชนะติดกันสามเกมเป็นเพราะความสามารถของผมล่ะ"

"จะเป็นไปได้ยังไง พี่เล่นไพ่ไม่เป็นด้วยซ้ำ อือ...หรือจะเป็นเพราะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วย" ผมหัวเราะหึๆอยู่ในลำคอ พลางคิดในใจว่า สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ไหนจะมาช่วยผีพนันอย่างพวกเรา

"คุยกันอยู่ได้ รีบๆแจกเข้าสิ"

ช่วงแรกๆผมยังแพ้ไม่ได้ เนื่องจากว่าผมมีเงินทุนอยู่แค่ห้าร้อยบาทในตอนแรก ชนะมาสามเกม เงินรวมกันก็ยังมีแค่พันกว่าบาทเอง ซึ่งผมยังคงต้องการถือไพ่ไว้ในมือ วิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่ผมจะสามารถชนะทุกคนได้อย่างง่ายๆ

"นั่งนานรู้สึกเมื่อย เพิ่มเดิมพันอีกหน่อยดีไหม" ประโยคนี้เป็นเสียงของป้าเพ็ญ ผมกำลังมีความต้องการแบบนี้อยู่พอดี ถ้าลงเดิมพันเกมละห้าสิบบาท ต้องเล่นนานแค่ไหนถึงจะได้ห้าแสนบาทคืน

"........" ผมเลือกที่จะเงียบไว้ก่อน มองสีหน้าของลุงอีกสองคน

"นายว่ายังไง ป้าเขาเมื่อยแล้วอยากเพิ่มเดิมพัน" ลุงหวังเป็นคนถามประโยคนี้กับผม

"ได้หมดครับ"

"จากห้าสิบบาท เพิ่มเป็นห้าร้อยบาท เป็นไง" สายตาของคู่แข่งฝั่งตรงข้าม ไม่ได้อยากได้แค่ห้าร้อยบาทของผมหรอก สิ่งที่พวกเขาอยากได้ น่าจะเป็นรีสอร์ทของน้องชายผมมากกว่า

"แล้วแต่ป้ากับลุงเลยครับ" คงคิดจะรีบกินเงินผมให้หมดเร็วๆสินะ หลังจากที่นักพนันเงินหมดก็จะมีการกู้ยืมเกิดขึ้น และแน่นอนว่าต้องมีสิ่งค้ำประกัน จึงจะมีเงินเล่นต่อได้

"ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนมาเพิ่มเดิมพันเกมละห้าร้อยบาท" ซึ่งสีหน้าของกองเชียร์ของผมสามคนดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไหร่

"สรุปเดิมพันมือละห้าร้อยบาทนะครับ ตัดไพ่ไหมครับ" ทุกคนวางเงินเดิมพันลงตรงหน้าตัวเองคนละห้าร้อยบาท

"เกมนี้ป้าขอตัดไพ่"

"เชิญตัดไพ่ครับ" ป้าเพ็ญตัดไพ่เสร็จ ผมก็หยิบไพ่กองนั้นขึ้นมาแจก เกมโกงในวงไพ่ ไม่ได้มีแค่การจำหน้าไพ่เท่านั้น ต่อให้จะตัดไพ่อีกสักสามครั้ง ไพ่ที่ผมแจกออกไป ก็คงยังอยู่ในการควบคุมของผมอยู่ดี เพราะผมไม่ได้หยิบไพ่ใบบนสุดแจกให้ทุกคน ทักษะนี้ต้องอาศัยความเร็วและความชำนาญมากๆ สายตาของแต่ละคน ไม่ได้มองไพ่ในมือของผมเลยด้วยซ้ำ โกงง่ายชะมัด!!

เกมต่อมาที่ป้าเพ็ญเป็นคนตัดไพ่

ลุงพัน...ได้ 3 ดอกจิก และ แหม่มโพธิ์ดำ รวมได้ 3 แต้ม

ลุงหวัง...ได้ 10 โพธิ์แดง และ เอซข้าวหลามตัด รวมกันได้11 = 1 แต้ม

ป้าเพ็ญ...ได้ 6 ข้าวหลามตัด และ เอซโพธิ์ดำ รวมกันได้ 7 แต้ม

ผม ลูคัส...ได้ 9 ดอกจิก และ 9 โพธิ์ดำ ไพ่ 2 ใบนี้ผมได้ 8 แต้ม 2 เด้ง

"แปดแต้ม 2 เด้งครับ" ผมหงายไพ่ให้ทุกคนดูทันที เกมนี้ผมได้เดิมพันสองเท่า

"เพ็ญตัดไพ่ยังไงของแกวะเนี่ย ให้มันได้สองเด้ง" ป้าเพ็ญโดนลุงหวังดุ เวลาได้ก็ยิ้มให้กัน แต่เวลาเสียก็เริ่มจะกัดกัน

"ฉันจะไปรู้เหรอ" ดูจากสภาพของคู่แข่งแล้ว อีกไม่นานผมคงได้ห้าแสนบาทคืนให้อาคมสัน

"วันนี้นายดวงดีจริงๆ" ผมไม่เชื่ออะไรพวกนี้หรอกครับ ดวงดีจะสู้มือไวได้ยังไง!

"มือใหม่ดวงกำลังขึ้นครับ" ผมแกล้งพูดด้วยสีหน้าดีใจ ผมจำเป็นต้องเล่นละครนิดๆหน่อยๆเพื่อให้คู่ต่อสู้ตายใจ

"พี่ตินดวงดีสุดๆ ไปเลย เกมนี้เดิมพัน เกมละห้าร้อยบาท พี่ตินได้สองเด้ง เท่ากับได้สองเท่าทุกคนจ่ายคนละหนึ่งพันบาทครับ" ไอ้ดินนักบัญชีของผม! เกมนี้ผมได้สามพันบาท รู้สึกได้น้อยจัง ปกติผมเล่นเดิมพันหลักแสนหลักล้านยูโร แต่ไม่เป็นไรคิดซะว่าเล่นขำๆให้เด็กมันดู

หลังจากเก็บเงินเสร็จผมก็เริ่มล้างไพ่ สับไพ่และวางไพ่ในมือลง เพื่อให้ใครคนใดคนหนึ่งตัดไพ่ แต่เกมนี้ไม่มีใครกล้าตัดไพ่ น่าจะกลัวถูกกล่าวหาว่าตัดไพ่แล้วทำให้ผมได้เด้งอีก

"ถ้าไม่มีใครตัดไพ่ ผมตัดให้เองครับ" นี่ไม่ใช่การแสดงความบริสุทธิ์ใจ แต่ผมคำนวณมาดีแล้ว ยังไงไพ่ชุดนี้ก็ต้องถูกตัด เพื่อการแจกไพ่ในมือของผมจะได้ไม่สะดุด จากนั้นผมก็เริ่มแจกไพ่ให้ทุกคนอีกครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป ผมนั่งเล่นป๊อกเด้งอยู่ที่บ่อนกระจอกแห่งนี้จนลืมเวลา มีบางเกม ผมแกล้งแพ้บ้าง แต่ผมก็ใช้วิธีการโกงในรูปแบบอื่น เพื่อให้ตัวเองกลับมาชนะได้อีกครั้ง ตอนนี้เงินที่กองอยู่ด้านหน้าผม น่าจะมีประมาณหนึ่งแสนบาท เนื่องจากลุงกับป้าพยายามจะเพิ่มเดิมพันตลอด ซึ่งผมก็จัดให้ แต่ยังเหลืออีกสี่แสนบาท ผมคิดว่าคงต้องเพิ่มเดิมพันขึ้นอีก

"อะไรวะ!! แพ้อีกแล้ว ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาเล่นใหม่"

"ไปด้วยสิ"

"ฉันก็จะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน" แน่นอนว่าสามคนนั้นกำลังไปรวมหัวกันกลับมาโกงผมแน่ๆ ผมเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าวิธีการโกงของพวกเขาจะขนาดไหนเชียว

ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามไม่อยู่แล้ว

"ตินสู้เขานะลูก" อุ๊ย! คุณอาคมสันรับผมเป็นลูกเขยแล้ว แต่ผมไม่ใช่ออสตินนี่สิ

"วันนี้ผมดวงดี ห้าแสนของคุณอาต้องได้กลับคืนมาแน่นอนครับ" ใบหน้าของสามคนพ่อลูกดูมีความหวัง ผมเข้าใจอารมณ์ของคนหมดตัวดี แต่ผมไม่เคยสงสารคนที่หมดตัวเพราะเล่นการพนัน ที่ผมยอมช่วยวันนี้เป็นเพราะพิมพ์นารา เธอมีน้ำใจช่วยผมก่อน ผมรู้สึกว่าน้ำใจของเธอในครั้งนี้ต้องได้รับการตอบแทน

เหตุการณ์ที่ตลาดเมื่อช่วงเช้า ดูได้จากคนส่วนมากที่ยืนมุงดูผมถูกรุม ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือผมเลยสักคน แต่พิมพ์นาราผู้หญิงตัวเล็กๆกลับกล้าหาญ ส่วนเรื่องเกมพนันในวันนี้ มันก็แค่ความสามารถเล็กๆน้อยๆของผมเท่านั้น