1.5 | ตายคาอก - NC

เที่ยงคืนกว่าแล้วแต่พันแสงยังไม่กลับบ้านทำให้คนเป็นภรรยานอนไม่หลับกระสับกระส่าย พลิกคว่ำพลิกหงายอยู่บนเตียง เธอไม่ได้ร้อนใจที่เขายังไม่กลับ แต่เธอ ‘กลัวผี’ เพราะบ้านทั้งหลังเงียบกริบ คนรับใช้เข้าห้องนอนกันหมดแล้ว และทันใดนั้นเสียงลูกบิดประตูห้องก็ดัง ‘กริ๊ก’ เรนเดียร์ตกใจกรีดร้องเสียงดังลั่นห้องแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปง

“กรี๊ด!!!”

“เป็นอะไรเดียร์!?” พันแสงที่เป็นคนเปิดประตูเข้ามารีบวิ่งไปดูภรรยาที่เตียงด้วยความตกใจ

เรนเดียร์ดึงผ้าห่มเปิดหน้าออกมาทีละนิด แล้วหรี่ตามองอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงเป็นใครก็โล่งอก

“พี่ซัน เดียร์ตกใจหมดเลย นึกว่าผี”

“กลัวผีขนาดนี้เลยเหรอเรา” พันแสงหัวเราะเสียงดังอย่างกลั้นไม่อยู่

“เดียร์ไม่ชินบ้านพี่ซัน วันหลังพี่ซันอย่ากลับบ้านดึกอย่างนี้อีกนะคะ เดียร์กลัวผี” หญิงสาวบอกสามีเสียงอ่อย

พันแสงขำเสียงดังลั่นห้องอีกครั้ง จะมีภรรยาคนไหนสั่งสามีให้กลับบ้านเร็วๆ เพราะกลัวผีอย่างนี้อีกบ้าง

“วันหลังพี่จะกลับก่อนพระอาทิตย์ตกดินเลยดีมั้ย” คนเป็นสามีกลั้นขำสุดชีวิต

“ดีค่ะ”

“ถ้าพี่เข้าไปอาบน้ำจะนอนคนเดียวก่อนได้มั้ย”

“ได้ค่ะ แค่รู้ว่าพี่ซันอยู่ในห้องน้ำเดียร์ก็ไม่กลัวแล้ว”

“งั้นพี่ไปอาบน้ำแป๊บนึงเดี๋ยวมานอนด้วย” ชายหนุ่มขยี้ผมภรรยาเด็กด้วยความเอ็นดูก่อนจะลุกเดินออกไป

พันแสงหายเข้าไปในห้องน้ำพักใหญ่แล้วออกมาในสภาพที่มีผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่พันรอบเอว ท่อนบนเผยให้เห็นซิกซ์แพคเป็นลอนแน่นซึ่งมีหยดน้ำเกาะดูเซ็กซี่นิดๆ ชายหนุ่มเช็ดผมที่เพิ่งสระเสร็จใหม่พลางหันไปมองเรนเดียร์ที่นอนอยู่บนเตียง พอสบตากันปุ๊บ เธอก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าทันที

“เมื่อคืนก็เห็นหมดแล้ว ยังจะเขินอีกเหรอ” พันแสงเห็นเมียเด็กเขินก็นึกอยากแกล้ง “เดียร์มาเช็ดผมให้พี่หน่อย”

“ไม่เอา เดียร์ง่วงแล้ว เดียร์จะนอน” หญิงสาวตะโกนตอบจากใต้ผ้าห่ม ให้เช็ดผมให้เขา เธอทำได้ แต่ให้ไปยืนต่อหน้าผู้ชายเปลือยอกโชว์ซิกซ์แพคแน่นขนาดนั้นมันก็เขินนะ

“ช่วยพี่หน่อยนะคร้าบ นะๆ” เขาจงใจใช้น้ำเสียงออดอ้อนอย่างน่าหมั่นไส้

“พี่ซันแก่แล้วก็เช็ดเองสิคะ”

“แค่นี้ถึงกับต้องด่ากันว่าแก่เลยเหรอ” ชายหนุ่มประท้วงเสียงดัง “ถ้าเดียร์ไม่ทำ พี่จะฟ้องคุณแม่ว่าเดียร์ดื้อ”

“ขี้ฟ้อง” เรนเดียร์เปิดผ้าห่มออกมา เผยให้เห็นใบหน้างอนตุ๊บป่องน่าเอ็นดู

“เร็วเข้า มาเช็ดผมให้พี่หน่อย ไม่งั้นพี่จะโทร. ฟ้องคุณแม่ว่าเดียร์ดื้อ”

“ไปแล้วค่ะ” หญิงสาวรีบเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าสามีซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้งแล้วดึงผ้าขนหนูจากมือเขามาเช็ดผมให้อย่างจำใจ

“นี่ชุดนอนเหรอ?” ชายหนุ่มขำพรืดออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เมื่อเห็นชุดนอนแบบกระโปรงยาวคลุมเข่าลายเจ้าหญิงเอลซ่าของภรรยา

“ค่ะ” หญิงสาวก้มมองชุดนอนของตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นถามอย่างเสียความมั่นใจ “ตลกมากเหรอคะ”

“น่ารักดี” ตอบพลางรั้งร่างบางตรงหน้าให้นั่งคร่อมลงบนตักแล้วกอดเธอไว้หลวมๆ

“พี่ซัน ปล่อยเดียร์ค่ะ” ลมหายใจอบอุ่นซึ่งเป่ารดอยู่ที่ซอกคอทำให้ใบหน้าของหญิงสาวร้อนผ่าว

“โนบราเหรอ” เขาถามพลางปัดปลายนิ้วผ่านยอดอกที่ชูชันดันผ้าเนื้อบางของชุดนอนออกมาจนเห็นตุ่มไตชัดเจน ทำเอาเรนเดียร์แทบกรีดร้องให้กับความผิดพลาดของตัวเอง ด้วยความเคยชินที่ไม่ใส่ชุดชั้นในนอน ทำให้ลืมไปว่า ตอนนี้เธอไม่ได้นอนคนเดียวเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว

“อย่าค่ะ” เพียงสัมผัสแผ่วเบาจากเขาก็ทำให้หญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว

พันแสงสอดมือเข้าไปใต้ชายกระโปรงชุดนอนแล้วไต่มือไปด้านหลังเพื่อลูบคลำบั้นท้ายกลมกลึง

“ข้างล่างก็ไม่ใส่ แอบเซ็กซี่นะเรา” เขาเงยหน้าขึ้นใช้ปลายจมูกปัดผ่านปลายจมูกของคนที่นั่งคร่อมอยู่บนตักด้วยความเอ็นดูแล้วมองสบตาเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาร้อนแรง

“พี่ซันอยู่นิ่งๆ สิคะ เดียร์เช็ดผมให้ไม่ถนัด” หญิงสาวแกล้งดุเพื่อข่มความวาบหวิว พลางขยับสะโพกยุกยิกหนีมือซุกซนที่ลูบไล้อยู่บริเวณบั้นท้าย โดยหารู้ไม่ว่า การเคลื่อนไหวของเธอได้ปลุกบางสิ่งที่สงบนิ่งอยู่ภายใต้ผ้าขนหนูสีขาวให้ตื่นขึ้นมา

“เดียร์...” ชายหนุ่มหลับตากัดกรามแน่นขณะเรียกชื่อภรรยาด้วยน้ำเสียงเซ็กซี่

“คะ” เรนเดียร์ขานรับด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าได้สร้างความปั่นป่วนทรมานใจให้เขาเพียงใด

“เจ้าชายน้อยของพี่อยากทักทายเจ้าหญิงเอลซ่า”

พันแสงพูดพร้อมกับยกสะโพกของหญิงสาวขึ้นด้วยวงแขนเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ปลดปมผ้าขนหนูแล้วกระชากออก จากนั้นจึงตลบชายกระโปรงชุดนอนขึ้นไปอยู่เหนือสะโพกกลมกลึง ก่อนจะวางเธอลงบนหน้าตักตามเดิม

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเรนเดียร์ตั้งตัวไม่ติด รู้ตัวอีกทีก็ต่อเมื่อเนินเนื้ออ่อนนุ่มใจกลางร่างกายสัมผัสกับความอบอุ่นแข็งขึง

“พี่ซัน” หญิงสาวครางชื่อสามีแผ่วเบาด้วยความตกใจระคนวาบหวาม มือที่กำลังเช็ดผมให้เขาชะงักค้าง ผ้าขนหนูผืนเล็กร่วงลงไปกองอยู่ที่พื้น “จะทำอะไรคะ”

พันแสงสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปที่หลังท้ายทอยของเธอแล้วโน้มลงมาประกบริมฝีปากจูบนุ่มนวล เขากดย้ำ ขบเม้มไปตามกลีบปากนุ่มอย่างอ่อนโยนก่อนจะสอดปลายลิ้นเข้าไปไล้วนในโพรงปากเล็กจิ้มลิ้มซึ่งมีรสหวานเย็นซ่าของยาสีฟันที่เพิ่งแปรงเสร็จใหม่ๆ คืนนี้จูบของเขาอ่อนหวานกว่าคืนเข้าหอหลายเท่า คงเพราะต้องการแก้ตัวที่คืนเข้าหอเขาไม่ได้ทะนุถนอมเธอเท่าที่ควร

“อื้อ” หญิงสาวยินยอมปล่อยอารมณ์ให้คล้อยตามแบบไม่ขัดเขิน เธอจูบตอบเขาแล้วลองดูดปลายลิ้นของเขาอย่างลึกซึ้งเหมือนที่เขาเคยทำกับเธอ

ชายหนุ่มส่งเสียงครางทุ้มต่ำด้วยความซ่านสยิว ความร้อนวูบวาบแล่นดิ่งจากปลายลิ้นไปสุดส่วนปลายอันแข็งขึง

พันแสงถอดกระโปรงชุดนอนของเรนเดียร์ออกทางศีรษะ เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มขาวละเอียดตัดกับยอดดอกสีหวาน

“หน้าอกเดียร์สวยมาก” เขางับยอดดอกเข้าปากแล้วดูดเบาๆ ส่วนอีกข้างก็ใช้ปลายนิ้วบดคลึงอย่างเพลิดเพลิน

หญิงสาวส่งเสียงครางสั่นสะท้านพลางแอ่นหน้าอกเข้าหาปากและมือของเขา ปลายเล็บตัดมนเคลือบสีหวานจิกลึกลงบนไหล่หนาเพื่อระบายความหวามไหว สะโพกกลมกลึงร่อนส่าย บดเบียดความเป็นชายแข็งขึงที่แนบชิดกันอยู่อย่างไร้เดียงสา จนชายหนุ่มแทบแดดิ้น

“พี่ทนไม่ไหวแล้วนะเดียร์” พันแสงกัดฟันบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ขณะจับส่วนปลายโค้งมนจรดเข้ากับปากทางชุ่มชื้น แล้วกดสะโพกเธอลงมาให้กลืนกินตัวตนอันแข็งแกร่งของเขาอย่างเชื่องช้า เขาหลับตาสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อถูกความคับแน่นบีบรัดจนแทบแหลกสลาย

หญิงสาวส่งเสียงครางสั่นระริก เมื่อความร้อนระอุเสียดลึกเข้ามาจนสุดความยาว และเมื่อเขาจับสะโพกของเธอหมุนวนเป็นวงกลมก่อให้เกิดการเสียดสีของเนื้อแท้ที่เปิดเปลือยอยู่ภายในความเสียวซ่านก็แล่นวาบไปทั่วร่างกาย

“พี่ซัน...อย่าแกล้งเดียร์...”

พันแสงแอบยิ้มแล้วขบยอดดอกสีหวานของเธออย่างยั่วเย้า จากนั้นเริ่มดันสะโพกเข้าหาความอ่อนนุ่มที่คร่อมทับอยู่บนหน้าตักเป็นจังหวะเชื่องช้าทว่าหนักแน่น

เรนเดียร์ขยับสะโพกขึ้นลงสอดประสานกับสามีเป็นจังหวะเดียวกัน ทำให้การเติมเต็มแต่ละครั้งล้ำลึกมากยิ่งขึ้น

“ดีมากเดียร์ อย่างนั้นแหละ” พันแสงครางงึมงำอยู่กับซอกคอหอมละมุนพลางรั้งร่างเล็กเข้าหาตัวอย่างแนบแน่นแล้วเร่งจังหวะการขับควบให้เร็วและแรงขึ้น “ถึงพร้อมกันนะ”

“พี่ซัน...อร้าย!” เรนเดียร์กรีดร้องเสียงหวานล้ำพร้อมด้วยการแตกกระจายออกมาเป็นเศษเสี้ยวนับร้อยพัน

“เดียร์!” พันแสงเรียกชื่อของคนที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดออกมาแล้วกอดร่างที่อ่อนระทวยอยู่ในวงแขนเอาไว้อย่างแนบแน่น

“พี่ซัน” หญิงสาวเรียกชื่อสามีด้วยน้ำเสียงเบาหวิวราวกับลมหายใจจะปลิดปลิว “เดียร์ใจสั่นเหมือนจะขาดใจเลย”

“เดียร์ไม่เป็นไรหรอก แต่พี่กำลังจะตายคาอกเดียร์” เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ‘เมียเด็ก’ จะเร้าใจขนาดนี้

ความจริงเธอไม่ใช่เด็กแล้ว แต่ก็เด็กกว่าเขาตั้งสิบสองปี พอคิดมาถึงตรงนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็น ‘โคแก่’ ขึ้นมาทันใด