1.4 | เกมโอเวอร์

พิมพ์ผกาเดินจากตึกใหญ่ซึ่งอยู่ในรั้วเดียวกับบ้านของ พันแสงเพื่อมาสอดส่องความเป็นไปของคู่ข้าวใหม่ปลามันว่าจะหวานชื่นกันขนาดไหนหลังจากผ่านคืนเข้าหอกันมาแล้ว แต่ก็ต้องหัวเสียเมื่อรู้ว่า ลูกชายตัวดีรีบวิ่งแจ้นออกไปหาจีน่าทันทีที่นางเอกสาวโทร. มาตามตัว

“หนูเดียร์ปล่อยให้ซันออกไปหาแม่นั่นได้ยังไง หนูก็รู้ว่ามันจ้องจะจับซันอยู่”

“เดียร์จะมีสิทธิ์อะไรไปห้ามพี่ซันคะคุณแม่”

“สิทธิ์ความเป็นเมียยังไงล่ะ” แม่สามีพูดสวนขึ้นมาทันที “ที่แม่ให้หนูแต่งงานกับซันก็เพราะอยากให้ช่วยเขี่ยผู้หญิงที่ทำตัวเป็นปลิงออกจากชีวิตซัน”

“ถ้าจะให้เดียร์ตามไปอาละวาด เดียร์ทำไม่เป็นหรอกนะคะ”

“แม่ก็ไม่ได้จะให้หนูทำอย่างนั้น”

“ถ้างั้นจะให้เดียร์ทำยังไงคะ”

“หนูเดียร์ก็แค่ทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด ทำให้ซันทั้งรักทั้งหลงหนูให้ได้ แค่นี้ซันก็ไม่ไปติดผู้หญิงอื่นแล้ว เข้าใจใช่มั้ยว่า หน้าที่ภรรยาที่แม่พูดถึงคือเรื่องอะไร”

“เข้าใจค่ะ” ลูกสะใภ้ตอบรับเสียงเบา ใบหน้าร้อนผ่าว

“ไม่ต้องเขินหรอก หนูกับซันแต่งงานกันแล้ว มันเป็นเรื่องปกติของคนเป็นสามีภรรยากัน ว่าแต่เมื่อคืนนี้หนูกับซันมีอะไรกันหรือยัง”

“มีแล้วค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าตอบเสียงเบายิ่งกว่าเดิม

พิมพ์ผกาตบเข่าดังฉาด “คิดไว้ไม่มีผิด ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แต่ก็จัดตั้งแต่คืนแรก”

คำว่า ‘ไม่รักไม่ชอบ’ ที่หลุดออกจากปากของแม่สามี ทำให้สีหน้าของเรนเดียร์สลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“หนูเดียร์อย่าทำหน้าเศร้าอย่างนี้สิ ที่แม่ขอให้หนูแต่งงานกับซันก็เพราะแม่รักหนูเหมือนลูกสาวนะ ซันเป็นผู้ชายที่ดี เสียอย่างเดียวที่เจ้าชู้มากไปหน่อย แต่ถ้าหนูทำให้ซันรักแล้วหยุดอยู่ที่หนูได้ หนูก็จะได้สามีที่ดีมากคนนึงเลยนะ”

เรนเดียร์นิ่งเงียบรับฟัง การเปิดใจรักพันแสงไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเขาเป็นผู้ชายที่น่ารัก อบอุ่น ใส่ใจ แม้กระทั่งเรื่องที่เธอแอบร้องไห้เมื่อคืนนี้ เธอไม่คิดว่าเขาจะสนใจด้วยซ้ำ แต่เขาก็เก็บเอามาถามในตอนเช้า

“ว่าไงจ๊ะหนูเดียร์ หนูจะทำให้ซันรักหนูได้มั้ย”

“เดียร์จะพยายามค่ะ” ไหนๆ ก็เสียความบริสุทธิ์ให้เขาไปแล้ว เธอก็อยากได้ความรักเป็นการตอบแทนบ้างเหมือนกัน

“ขอบใจหนูมากนะ” พิมพ์ผกากอดลูกสะใภ้ด้วยความรักอย่างจริงใจ “แต่หนูเดียร์ไม่ต้องกังวลนะ ถ้าสุดท้ายแล้วหนูกับซันรักกันไม่ได้ หรือว่าซันไม่เลิกนิสัยเจ้าชู้แล้วทำให้หนูเสียใจ แม่อนุญาตให้หนูเลิกกับซันได้ ส่วนเรื่องเงินที่แม่เคลียร์หนี้ให้พ่อกับแม่ของหนู แม่ไม่เอาคืน แล้วแม่ก็จะให้เงินหนูอีกก้อนนึงไปตั้งต้นชีวิตใหม่”

“ขอบคุณนะคะคุณแม่ ถ้าคุณแม่ไม่ช่วย ป่านนี้เดียร์คงถูกเจ้าหนี้ของคุณพ่อฆ่าตายตามคุณพ่อกับคุณแม่ไปแล้ว” คิดถึงเหตุการณ์สะเทือนขวัญในวันนั้นแล้วหญิงสาวก็น้ำตาคลอแต่ก็พยายามกลั้นเอาไว้ เธอไม่อยากทำตัวอ่อนแอให้เป็นภาระของพิมพ์ผกา ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วงไปมากกว่านี้

“หนูเดียร์เป็นลูกสาวเพื่อนรักของแม่ ยังไงแม่ก็ต้องช่วย แต่การช่วยเหลือของแม่ก็มีเงื่อนไขที่เห็นแก่ตัวมากไปหน่อย หนูไม่ว่าอะไรแม่ใช่มั้ยลูก” พูดแล้วพิมพ์ผกาก็รู้สึกละอายใจอยู่ไม่น้อย

“เดียร์เข้าใจคุณแม่ค่ะ เดียร์จะพยายามทำหน้าที่ภรรยาของพี่ซันให้ดีที่สุดเพื่อคุณแม่นะคะ”

“เพื่อตัวหนูเองต่างหาก ถ้าหนูทำให้ซันรักหนูได้ คนที่จะมีความสุขที่สุดก็คือตัวหนูเองนะ”

“เดียร์จะพยายามค่ะ” เรนเดียร์รับปากเพื่อให้พิมพ์ผกาสบายใจทั้งที่ความจริงเธอรู้สึกไม่มีหวังเลยที่จะได้รับความรักจากพันแสง

พันแสงเดินเข้ามาภายในผับหรูกลางกรุงซึ่งเป็นที่แฮงค์เอาท์ประจำของเขากับเพื่อนๆ พอเดินเข้ามาก็กวาดตามองหา ‘จีน่า’ นางเอกสาวคนดังที่เป็น ‘คู่ขา’ คนปัจจุบันของเขา เมื่อเห็นว่าเธอนั่งรออยู่ที่โต๊ะในมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวเขาก็รีบเดินเข้าไปหา แต่ก้นยังไม่ถึงเก้าอี้ก็โดนเธอต่อว่าซะแล้ว

“จีน่าไปทำงานที่มิลานแค่ไม่กี่วัน กลับมาคุณก็แต่งงานกับเด็กอายุสิบแปดแล้ว ทำแบบนี้เหมือนไม่รักจีน่าเลย” นางเอกสาวชื่อดังทำท่ากระเง้ากระงอด ข่าวการแต่งงานของพันแสง นักธุรกิจพันล้านกลายเป็นกระแสทอล์คออฟเดอะทาวน์เพราะไม่มีใครคิดว่าหนุ่มหล่อแสนเจ้าชู้ที่เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนถุงเท้าอย่างเขาจะตกลงปลงใจแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนง่ายๆ

“คุณก็รู้ว่าระหว่างเรามันไม่เคยมีความรักอยู่แล้ว เราแค่สนุกกันเป็นครั้งคราว เพราะฉะนั้นการที่ผมจะแต่งงานกับใครคุณไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย” พันแสงพูดอย่างไม่แคร์เพราะก่อนเริ่มความสัมพันธ์กับเธอเขาได้บอกข้อตกลงทุกอย่างไปอย่างละเอียดแล้ว “แล้วที่ผมออกมาหาคุณวันนี้ก็เพื่อที่จะบอกว่า เราต้องจบกันแล้วละ”

“จบเหรอ! หมายความว่ายังไง”

“จบก็คือจบ ไม่เห็นจะเข้าใจยากตรงไหนเลย”

“พอได้ของเล่นใหม่ คุณก็จะเขี่ยจีน่าทิ้งเลยเหรอ”

“เราคุยกันตั้งแต่แรกแล้วนะว่า ‘แค่สนุก ไม่ผูกมัด’ คุณให้ความสุขผม ผมให้เงินคุณ มันก็วินกันทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอ”

“พูดเหมือนจีน่าเป็นผู้หญิงขายตัวเลยนะ” จีน่าแทบอยากลุกขึ้นกระทืบเท้าร้องกรี๊ดๆ แต่ก็ติดที่ต้องรักษาภาพลักษณ์ความเป็นนางเอกเบอร์ต้นๆ ของวงการเอาไว้ หากถูกลูกค้าในร้านหรือพนักงานแอบถ่ายคลิปเอาไปโพสท์ในโซเชียลเธอจะเสียหาย

“ถ้าคุณจะตีค่าตัวเองต่ำขนาดนั้นก็แล้วแต่คุณ” พันแสงหยิบธนบัตรสีเทาปึกหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะตรงหน้าจีน่า “ค่าเสียเวลาของคุณคืนนี้”

“แค่หมื่นเดียว” จีน่ากระแทกเสียงอย่างไม่พอใจหลังจากนับเงินเสร็จ

“ปกติผมให้คุณครั้งละแสน แต่วันนี้เราแค่นั่งคุยกันไม่กี่นาที ผมให้เท่านี้ก็ถือว่ามากแล้ว”

“คุณดูถูกจีน่ามากเกินไปแล้วนะ” นางเอกสาวหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วจะสาดใส่หน้าพันแสง แต่เขารู้ทันจับข้อมือเธอบิดจนต้องปล่อยให้แก้วตกพื้น

“นี่ไม่ใช่ฉากในละครที่คุณเคยแสดง ผมไม่นั่งโง่ให้คุณสาดไวน์ใส่หน้าหรอกนะ”

“จำไว้นะคุณซัน คุณจะต้องเสียใจที่ทำกับฉันแบบนี้”

พันแสงสูดลมหายใจเข้าลึก ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดจึงพูดถึงเหตุผลที่เขาขอยุติความสัมพันธ์กับเธออย่างตรงไปตรงมา “เลิกยุ่งกับผมเถอะจีน่า เพราะถ้าผู้ชายคนใหม่ของคุณรู้เรื่อง คุณเองที่จะเดือดร้อน นิสัยเขาเป็นยังไงคุณก็น่าจะรู้ดี”

“คุณพูดอะไร” จีน่าเลิ่กลั่ก “จีน่าไม่มีใคร จีน่ามีแต่คุณคนเดียว”

“ต้องให้ผมพูดมั้ยว่าใครที่บินตามคุณไปมิลาน แล้วไปทำอะไรกันบ้าง” พันแสงขบกรามแน่นข่มความโกรธที่ถูกหยาม เขาเคยบอกเธอแล้วว่าจะไม่ใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร ในเมื่อเธอทำผิดกฎก็ต้องจบกัน

นางเอกสาวหน้าถอดสี ไม่คิดว่าพันแสงจะหูไวตาไวขนาดนี้

“คุณเป็นคนทำผิดกฎก่อน เพราะฉะนั้น เกมโอเวอร์” พูดจบพันแสงก็เดินออกไปอย่างไม่แยแส สำหรับเขา ผู้หญิงแบบนี้ก็เป็นได้แค่ของเล่นชั่วคราวเท่านั้น

ความจริงต่อให้จีน่าไม่แอบไปมีผู้ชายคนอื่นเขาก็ตั้งใจจะจบความสัมพันธ์กับเธอหลังจากแต่งงานกับเรนเดียร์อยู่แล้ว เพราะด้วยนิสัยของเขาที่ไม่ใช่คนมั่วผู้หญิง หากคบกับใครเขาก็จะคบแค่ทีละคน ซึ่งตอนนี้เรนเดียร์ก็มีความสดใหม่และถูกใจเขามากกว่า ในเมื่อมีของอร่อยถูกปากให้กินในบ้านแล้วเขาก็ไม่จำเป็นต้องออกไปหากินนอกบ้านอีก