บท
ตั้งค่า

๒ หน้าที่ต้องกระทำ (๔)

ชีวิตเมื่อก่อนเป็นคุณหนูมีคนทำให้ทุกอย่าง แต่เมื่อบ้านล้มละลายพ่อแม่จากไปเหลือเพียงเขาที่ต้องดิ้นรนลำพัง เกือบทำร้ายตัวเองด้วยยาเสพติดยังดีที่กลับมาเป็นผู้เป็นคนได้ ไม่อย่างนั้นคงได้ไปนอนขอทานที่ใต้สะพานแล้ว

“เข้านอนกันเถอะค่ะ ปิดบ้านปิดหน้าต่างหมดแล้ว” ร่างสูงลุกยืนแล้วเข้าห้องก่อนเธอ

บ้านของพวกตนตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว หากมีโจรหรือขโมยขึ้นจะร้องให้ใครช่วยคงลำบาก เขาจึงมีปืนเอาไว้ป้องกันตัวโดยที่หล่อนไม่ทราบ ไม่ว่าจะเป็นปืนยาวหรือกระบอกสั้นก็ตาม วินาทีนี้ต้องเอาตัวรอดไว้ก่อน

เมื่อจัดการปิดไฟเรียบร้อยจึงเดินอย่างระมัดระวังเพื่อเข้าห้องนอน บ้านไม้เงาวับไม่มีแม้แต่ไรฝุ่นเหมือนตอนเขาอยู่ลำพัง การมีภรรยาก็ดีอย่างหนึ่งคือเธอดูแลหมดทุกอย่าง เป็นแม่ศรีเรือนที่ต่างจากเมียเก่าของตนพอสมควร

แต่กระนั้นก็ยังไม่คิดพัฒนาความสัมพันธ์หรืออยากทำความรู้จักของเธอมากกว่านี้ เพราะอย่างไรสุดท้ายแล้วก็ต้องเป็นคนแปลกหน้าต่อกันอยู่ดี พวกเขาคงไม่อยู่กันยืดหรอก...

“อะไรคะ” เพียงแค่สอดกายเข้าใต้ผ้าห่มก็ถูกคว้าไปกวาดจากคนข้างกาย รีบหันไปถามด้วยความตระหนกแต่กลับถูกปิดปากด้วยการจุมพิตแสนหวาน ขึ้นคร่อมหล่อนรวดเร็วเพื่อเริ่มการเป็นสามีภรรยายามค่ำคืนเหมือนที่อีกฝ่ายต้องการ

เมื่อเธอบอกว่าอยากเป็นภรรยาโดยสมบูรณ์ ก็ต้องทำทุกวันไม่ใช่หรือ...

“ทำการบ้านไง”

ตอบหน้าตายแล้วก้มจูบเธอต่อ คนไม่ประสายังเบิกตากว้างไม่สามารถผละห่างจากเขาได้ ปิดเปลือกตาไม่อาจต้านทานกับแววตาของเขาที่จ้องกัน ยอมรับเลยว่าค่อนข้างเขินอายในการใกล้ชิดของเรา ค่อนข้างใหม่กับเรื่องนี้พอสมควร

“อื้อ” ครางอื้ออึงในลำคอโดยที่มือหนาก็ลูบไล้ไปตามกรอบหน้าสวย เลื่อนลงมาที่เสื้อยืดตัวใหญ่ของหล่อน สอดมือเข้าไปแตะผิวนุ่มลื่นภายในแล้วเคลื่อนมาครอบครองดอกบัวงามสองข้างซึ่งจับไปทางไหนก็เต็มไม้เต็มมือเหลือเกิน

เหมือนว่าเขาจะเสพติดในร่างกายของเธอไปเสียแล้ว ชิมเพียงครั้งเดียวก็ติดใจจนอยากสัมผัสทุกวัน อย่างเช่นคืนนี้ที่รอคอยให้ทุกอย่างเสร็จสิ้น ความเงียบคืบคลานเข้ามาจึงได้ทำการรวบหัวรวบหางคนเป็นภรรยาของตัวเอง

ทวงสิทธิ์ที่ควรได้ในทุกค่ำคืน พร้อมฟังเสียงครางแสนหวานของหล่อนที่มอบแก่ตน ห่างหายจากเรื่องนี้ไปพักใหญ่พอกลับมาก็ต่อติดในคราวเดียว

มันไม่ได้ยากเกินไปสำหรับเขา...แต่เหมือนจะยากกับเธอเป็นอย่างมาก

เพราะมือไม้ของอีกฝ่ายกำผ้าปูไว้แน่นเหมือนไม่รู้จะเอาไว้ตรงไหน เขาเห็นอย่างนั้นก็นึกยิ้มด้วยความเอ็นดูหล่อน ก่อนจะผละมาจุมพิตตามลำคอระหง ค่อยถอดเสื้อของเธอออกอย่างรวดเร็วจนเจ้าตัวแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเปลือยเปล่าตอนไหน กางเกงก็ถูกเกี่ยวออกเช่นเดียวกัน ความชำนาญของเราสองคนค่อนข้างต่าง

เธอรู้ตัวอีกทีก็เปลือยเปล่าแล้ว จ้องเขาตาปรือเมื่อชายหนุ่มกำลังก้มลงหยอกล้อกับยอดสีหวาน ขบเม้มตามใจตัวเองพร้อมฟังเสียงครางจากเธอ คนใต้ร่างดิ้นรนเหมือนต้องการหาทางเอาตัวรอดจากมัจจุราชที่กำลังจะคร่าชีวิตกัน แต่ไม่นานก็ถูกปีศาจตนนั้นชักจูงเดินขึ้นไปสู่สรวงสรรค์แสนอภิรมย์

นิ้วมือทั้งสามค่อยเลื่อนลงไปสอดเข้าช่องทางอุ่นนุ่มเพื่อเปิดทางให้น้ำหล่อลื่นออกมา กิจกรรมต่อจากนี้จะได้เข้าสะดวกหน่อย เมื่อวานมันค่อนข้างคับแน่นมากเกินไปสักหน่อย การกระทำทุกอย่างเป็นไปด้วยความธรรมชาติ เขาไม่รู้ตัวสักนิดว่าแววตาของตนกำลังเปลี่ยนไปทั้งที่บอกตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่คิดเกินเลยกับคนตรงหน้า

แต่ภรรยาก็ช่างยั่วเย้าเสียเหลือเกิน เพียงแค่มองก็ทำให้ปั่นป่วนได้แล้ว ยามหล่อนบิดเร้าก็สร้างแรงกระเพื่อมในใจของภณได้เป็นทวี

“อ่าๆๆ พี่ภณ ทำไม อือ ทำไมมัน...ฮือ” พูดแทบไม่เป็นศัพท์เพราะคิดอะไรไม่ออก หล่อนอยากถามเขาถึงความรู้สึกปั่นป่วนของตัวเองในตอนนี้แต่ก็เขินอายจนเผลอยกมือปิดหน้ายามเห็นดวงตาคมมองกันเต็มไปด้วยความปรารถนา

เขาทำให้ตนเสียอาการเพียงแค่จ้องมอง ยอมรับเลยว่าสามีของตนหล่อมากเหลือเกิน เพียงพบคราวเดียวก็ขโมยหัวใจไปได้ จึงไม่แปลกใจที่จะมีหญิงใดมาติดพัน

แต่ต่อจากนี้เขามีเจ้าของแล้ว ใครก็เข้าใกล้ไม่ได้เป็นอันขาด

“ชอบไหม เอานิ้วเข้าไปชอบหรือเปล่า อยากได้ใหญ่กว่านี้ใช่ไหม” ก้มลงมากระซิบข้างหูเธอด้วยเสียงแหบพร่า เขาเองก็แทบทานทนไม่ไหวอยากกระแทกกายเข้าไปเต็มแรงก็ต้องยั้งใจเอาไว้เสียก่อน เพราะตอนนี้กำลังสนุกที่ได้แกล้งเย้าภรรยาไม่ยอมเดินหน้าสักที

“อื้อ อือ...ชอบ ชอบหมดเลย เร็วเถอะค่ะ...อยากนอนแล้ว” ทำงานมาทั้งวันทั้งง่วงแต่ก็อยากทำทุกอย่างให้เสร็จสิ้นก่อน ถึงเธอจะเพิ่งมีครั้งแรกกับเขาแต่ก็รู้ว่ามันมีความสุขมากเพียงมด จึงไม่อยากปล่อยเขาไว้กลางทางแล้วตนเข้าสู่ห้วงนิทราไปเสียก่อน

ยอมรับเลยว่าตนเองก็ชอบการได้สัมผัสสามีเช่นเดียวกัน มันเป็นเรื่องปกติของคนรักเพราะฉะนั้นเธอก็ไม่มีข้อกังขาใดแล้ว

“ทำใจไว้เลย คืนนี้เธอไม่ได้นอนเร็วแน่” พอได้ยินอย่างนั้นก็รีบจับแขนเขาเอาไว้

“อย่านะคะ ไม่นอนดึกแล้วได้ไหม พรุ่งนี้จะไปทำงานช่วยพี่” น้ำเสียงอ้อนกับแววตาที่คลอด้วยน้ำใสทำให้น่ามองยิ่งกว่าเดิม เขาแทบอดใจไม่ไหวที่จะได้ชิมหล่อนทั้งตัว ค่อยเลื่อนนิ้วออกจากช่องทางที่มีความลื่นพอสมควร แปรเปลี่ยนเป็นแท่งแข็งค่อยสอดเข้าไปอย่างเชื่องช้า

“อึก พี่ พี่ภณขา...ไม่ดึกนะคะ” อ้อนเขาไม่หยุดแล้วคนที่ใจเหลวเป็นน้ำจะทนได้อย่างไร

“ไม่ ไม่ดึกหรอก” ว่าแล้วก็เริ่มเคลื่อนกายไปตามอารมณ์ ประสานมือหญิงสาวเอาไว้แน่นแล้วเปลี่ยนเป็นเลื่อนมากอบกุมทรวงอกที่สั่นกระเพื่อมท้าทายสายตา เขาชอบภาพตรงหน้าจนมองไม่ละสายตาไปทางใด แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาในห้องนอนของเรายิ่งทำให้เปรียวปรียามีเสน่ห์มากกว่าเดิม

เหมือนเทพีแห่งจันทรา...สวยจนเขาแทบขาดใจยิ่งเพิ่มแรงกระแทกมากกว่าเดิม

แล้วกว่าจะจบคืนแสนหวานของเรา ก็ล่วงเข้าสู่วันใหม่ไปแล้ว...

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel