ตอนที่ 2

อธิปไม่ได้สนใจฟังมณียาคุย เขาถามศิโรจน์ว่า

"เออ...โรจน์ พรุ่งนี้ถึงจะไปดูพีระมิดใช่ไหมวะ"

"มะรืนว่ะ...พรุ่งนี้จะไปพิพิธภัณฑ์ไคโร กับเที่ยวที่ซัคคาราก่อน"

อธิปพยักหน้า

"พิพิธภัณฑ์มีอะไรน่าดูเหรอคะ"

มณียาถามสองหนุ่ม

"เยอะแยะเลยครับคุณป้อม ของเก่าแก่อายุนับพันปี บางชิ้นเขาว่าเป็นหมื่นปีเลยนะครับ"

"โอ้โห...เก่าขนาดนั้นเลยหรือคะ"

"ใช่...ผมได้ยินมาว่ามีหน้ากากครอบพระพักตร์ทองคำ กับโลงทองของกษัตริย์ตุตันคาเมนโชว์อยู่ที่นี่ด้วยนะ น่าดูมากเลยที่รัก"

อธิปบอกภรรยาด้วยท่าทีตื่นเต้น เขาอยากไปดูของโบราณพวกนี้จะแย่แล้ว กนกอรได้ยินแล้วส่ายหัว

"ที่นี่มีที่ให้ช้อปปิ้งบ้างไหมคุณ"

กนกอรถามสามี

"มีสิ...ตลาดข่านไง มีของที่ระลึก มีเครื่องเงินเครื่องทองสวย ๆ ขายด้วยนะ เขาจะพาไปซื้อก่อนกลับ"

"ค่อยยังชั่ว..."

กนกอรค่อยมีสีหน้าดีขึ้นหน่อย

"เราจะพักที่นี่ 3 คืน ที่กีซา 1 คืน ที่อเล็กซานเดรียอีก 1 คืน พวกคุณสาว ๆ ต้องชอบเล็กซานเดรียแน่ เมืองนี้อยู่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเมืองตากอากาศที่ค่อนข้างทันสมัยเลยล่ะ บรรยากาศดีมาก"

ศิโรจน์บอกทุกคน

"อุ๊ย!...น่าสนใจค่ะ"

มณียาได้ยินก็อยากไป

"แบบนี้เราก็คงจะได้กินอาหารทะเลนะสิคุณ"

กนกอรก็ตื่นเต้นอยากไปด้วย สองสาวนั่งคุยกันถึงเมืองตากอากาศแห่งนี้ของอียิปต์ ต่างก็อยากเห็นทะเลเมดิเตอร์เรเนียนอันลือชื่อ

การท่องเที่ยวในอียิปต์ผ่านมาจนถึงวันสุดท้าย กนกอรกับมณียาได้ช้อปปิ้งสมใจ ไกด์พาทุกคนมาที่ตลาดขายของพื้นเมืองที่มีสินค้านานาชนิด สองสาวซื้อน้ำหอมกันมาคนละหลายขวด ซื้อเครื่องประดับเงินอีกคนละชุด

มณียาควงแขนอธิปเดินดูของที่เขาปูผ้าแบขายกับพื้น ส่วนใหญ่จะเป็นของที่ระลึก บางเจ้าก็เอาของเก่ามาขาย ของบางชิ้นเก่าจนดูไม่น่าจะมีราคา คนขายต่างก็เสนอขายสินค้าให้นักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่ไม่สนใจ จะมีซื้อบ้างก็เป็นบางคน

หญิงคนหนึ่ง...ใส่ชุดอาหรับสีดำ คุมผ้าฮิญาบสีดำปิดหัวปิดหน้า...เห็นแต่ดวงตาสีเทา เธอเอาเทวรูปสูงประมาณ 10 นิ้ว มีสีดำทั้งองค์มายื่นให้อธิป เขาโบกมือปฏิเสธ

"ท่านสุภาพบุรุษ...ได้โปรดรับเทวีบาสท์องค์นี้ไปเถิด ฉันขายไม่แพงหรอก"

หญิงคนนั้นพูดภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นด้วยเสียงแหบพร่า อธิปมองมือที่เหี่ยวย่นยื่นเทวรูปให้เขา ทำให้เขารู้ว่าเธอคงเป็นหญิงชรา

"เทวรูปอะไรนะ"

เขาถามเธอ เพราะไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน

"เทวีบาสท์...เทวีผู้ดลบันดาลให้ผู้ที่ครอบครองมั่งคั่ง นี่เป็นเทวรูปเก่าแก่ มีอายุมากกว่า 3000 ปีเชียวนะ"

อธิปมองเทวรูปที่แม้จะมีสีดำทั้งองค์ แต่รายละเอียดชัดเจนมาก เป็นเทวรูปสัมฤทธิ์รูปร่างเป็นผู้หญิงสาว ใส่ชุดยาวแบบอียิปต์โบราณ มีหัวเป็นแมว

"เท่าไหร่"

อธิปฟังแล้วสนใจจนถามราคา มณียารีบกระตุกแขนสามี

"คุณจะซื้อหรือคะ ไม่เอานะ...มาหลอกหรือเปล่าก็ไม่รู้"

"ผมชอบนะป้อม...น่าสนใจดี"

"ของแบบนี้ไม่มีราคาหรอกค่ะ...อย่าเอาเลย"

มณียาพยายามจะดึงอธิปให้ออกห่างจากหญิงชราคนขายเทวรูป แต่อธิปอยากได้เสียแล้ว จึงคิดจะซื้อให้ได้ เขาถามราคาเธออีก

"How much...?"

"200 pound"

"อืม...1200 เองเหรอ ไม่แพงนี่"

อธิปคิดว่าเป็นปอนด์อียิปต์ ที่มีอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ 1 ปอนด์อียิปต์เท่ากับ 6 บาทโดยประมาณ (ในสมัยนั้น)

"คุณคะ...อย่าซื้อเลยค่ะ ของเก๊แน่เลย อะไรจะถูกขนาดนี้"

"เอาน่าที่รัก แค่ 1200 บาทเอง ซื้อไว้ตั้งโชว์ที่บ้านก็สวยดีนะ"

อธิปยื่นเงินอียิปต์ให้ แต่หญิงนั้นโบกมือปฏิเสธ

"No...It's English pound sterling"

"อะไรนะ... ปอนด์อังกฤษเหรอ เฮ้ย!...แพงไปมั๊ง มันตั้ง 13000 กว่าเลยนะ"

อธิปอุทานเสียงดัง เพราะราคาแลกเปลี่ยนในตอนนั้น 1 ปอนด์อังกฤษอยู่ที่ 66.84 บาท เขาต่อรองราคากับหญิงชรา เธอก็ไม่ยอมลดให้

"ราคานี้ไม่แพงเลย...โปรดเชื่อฉันเถอะ หากคุณซื้อไป คุณจะมั่งคั่งด้วยเงินทอง ราคานี้เหมาะสมแล้ว"

หญิงชราเกลี้ยกล่อมอธิปให้ซื้อเทวรูป เขามองเทวรูปแล้วตัดใจควักเงิน 200 ปอนด์ให้เธอไป มณียาทำหน้าเซ็งที่ห้ามสามีไม่ได้ หญิงชราเอากระดาษสีน้ำตาลมาห่อเทวรูปส่งให้อธิป เขารับมาอุ้มไว้

"นับจากนี้ไปอีก 18 ปี ลูกของคุณจะต้องมาตามหาฉันที่นี่ จงบอกเขาว่าฉันอยู่ตรงนี้นะ...โปรดจำไว้ให้ดี"

หญิงชราคนนั้นพูดจาแปลก ๆ จนอธิปงง มีลมพัดมาวูบหนึ่ง ลมพัดแรงจนผ้าฮิญาบที่หญิงชราคลุมหน้าเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าชราที่เหี่ยวย่นจนคาดคะเนอายุไม่ได้ กับผมสีขาวโพลนที่ปลิวไสวตามแรงลม อธิปรู้สึกถึงบรรยากาศรอบตัวที่อึดอัด มันมืดลงเหมือนฝนจะตก ลมก็พัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับจะมีพายุ

มณียาตกใจจนกอดแขนสามีแน่น หญิงชราอายุร่วมร้อยปีกับดวงตาสีเทาที่ดูลึกลับหัวเราะด้วยน่ำเสียงแหบ ๆ ฟังดูน่าขนลุก หญิงชราก้มลงรวบมุมผ้าที่ปูพื้น...ยกขึ้นสะพายบ่า แล้วเดินหายเข้าไปในตรอกมืด ๆ ข้างทาง ต่อหน้าสองสามีภรรยาที่ยืนตะลึง

สักพัก...ลมก็หยุดพัด ความรู้สึกอึดอัดลดลง ท้องฟ้ากลับมาสว่างไสว ทุกคนเดินซื้อของกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อธิปรีบดึงแขนภรรยาออกจากตลาดอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่อกสั่นขวัญแขวนไปหมด