พบกัน อีกครั้ง ตอนที่ 1

หากเอ่ยถึงชื่อบริษัทแอตลัส รีสอร์ตแอนด์สปา คงมีน้อยคนที่จะรู้จักเพราะบริษัททำงานบริหารจัดการโรงแรม รีสอร์ตและสปามีชื่อหลายแห่งในประเทศ โดยมีชยันต์เป็นประธานบริษัทที่ควบคุมดำเนินงานอยู่ในปัจจุบัน เขาคือคนรุ่นใหม่ไฟแรงที่พลิกผันชีวิตมาจับงานด้านการบริหารการโรงแรมจนประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ด้วยความที่เป็นคนหัวคิดก้าวหน้าและมีชั้นเชิงในการทำธุรกิจ บริษัทของเขาจึงประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว อย่างเช่นวันนี้ที่ชายหนุ่มกำลังจะทำการตกลงร่วมธุรกิจกับนักลงทุนเงินหนาเพื่อทำรีสอร์ตหรูบนเกาะส่วนตัว

ศิรธรที่อยู่หน้าห้องรับทราบถึงการมาของหญิงสาวปริศนาที่เขาไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยสักนิด ที่จริงเขารู้ว่าเจ้านายมีสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคนนั่นเพราะชยันต์ยังโสดแม้อายุจะเข้าใกล้วัยสี่สิบเต็มที เขาไม่อยากลงหลักปักฐานกับผู้หญิงคนไหนเพราะเขาเชื่อว่าผู้หญิงพวกนั้นต้องการเพียงเงินของเขาถึงได้ยอมเสียตัวเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ การแลกเปลี่ยนความสนุกเพียงข้ามคืนโดยไร้ข้อผูกมัดก็เพียงพอแล้วสำหรับชยันต์ ถ้าเกิดติดใจขึ้นมาหน่อยก็แค่จ่ายเงินนิดๆ หน่อยๆ เป็นค่าเลี้ยงดูรายเดือนเพื่อจะเก็บเธอเหล่านั้นไว้สนองความต้องการของตัวเขาเอง

“นายครับ มีแขกมาพบ” ศิรธรกระซิบข้างหูของเจ้านายหนุ่ม

“บอกเขาไปเลยว่าผมไม่สะดวกให้พบ” เขาตอบกลับห้วนๆ

“ประชาสัมพันธ์ข้างหน้าบอกแล้วครับ แต่เขาก็ยืนยันจะรอ”

พอได้ยินคนสนิทพูดแบบนั้นชยันต์ก็นึกฉุนขึ้นมาตงิดๆ คนที่มาพบเป็นคนประเภทไหนกัน ขนาดเขาบอกว่าไม่ว่างก็ยังจะมานั่งคอย

“งั้นก็ปล่อยให้รอไป” แต่ก่อนที่ลูกน้องจะเดินตัวลีบออกไปจากห้องประชุม ชยันต์ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้จึงเรียกเขาไว้ก่อน เพราะคิดว่าหากเป็นแขกสำคัญขึ้นมาเขาก็น่าจะออกไปพบได้ในช่วงเวลาสั้นๆ “คนที่มาเป็นใคร นายรู้จักไหม”

“ไม่เลยครับ ผมว่าผมไม่เคยเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้มาก่อน”

“งั้นเหรอ แล้วเขาชื่ออะไรล่ะ”

“พิญญาครับ พิญญา ทรัพย์ทอง”

‘พิญญา’ ชื่อนี้เขาไม่ได้ยินมานานมากแล้ว นานจนบางครั้งเขาก็ลืมไปว่าเคยมีเธอเข้ามาพัวพันในชีวิต หากเป็นเมื่อเจ็ดแปดปีก่อนเขาคงบอกกับตัวเองว่าผู้หญิงชื่อนี้เป็นเด็กในสังกัดของเขา ในชีวิตที่โลดโผนของชายหนุ่มผ่านผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่มีคนไหนเลยที่ติดตาต้องใจเขาเท่าสาวน้อยตากลมแก้มป่องคนนั้น ใบหน้าสดใสกับแววตาบริสุทธิ์ทำให้ชายหนุ่มสนใจเธอทันทีที่แรกเห็นในวันนั้น

วันที่เขาเปิดตัวโรงแรมแห่งใหม่และบังเอิญว่าพิญญาไปทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหารายได้เสริมอยู่พอดี ชายหนุ่มทำทุกวิถีทางเพื่อจะรู้จักกับสาวน้อยคนนั้นและต่อมาด้วยความสนิทสนมทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในเด็กสาวที่เขาผูกสัมพันธ์ด้วย แต่เธอคนนี้ต่างออกไปเพราะผู้หญิงคนอื่นต้องการทั้งตัวและเงินของเขามาครอบครองเพียงเพื่อจะอวดตัวว่าอยู่เหนือกว่า แต่พิญญากลับอ่อนโยน ว่านอนสอนง่ายและมีแต่ความสบายใจให้กับเขาเมื่อได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

เด็กสาวช่างฝันวาดอนาคตเอาไว้ว่าจะเป็นนักเขียน แม้ตอนแรกเขาจะหัวเราะในความคิดของเธอแต่เมื่ออยู่กันไปนานเข้า เขากลับซึมซับโลกที่สดใสและสวยงามของพิญญาเอาไว้ในใจจนหวังไว้สักวันหนึ่งว่า เขาจะเป็นคนสนับสนุนเธอให้ไปถึงเป้าหมายด้วยตัวเอง

แต่แล้ว...เธอก็เลือกที่จะจากไปกับความกังขาเรื่องเด็กในท้องที่ชายหนุ่มไม่คิดว่าจะเป็นลูกของเขา ซ้ำร้ายหญิงสาวยังสร้างบาดแผลในใจให้กับชยันต์เมื่อเขาสืบรู้ภายหลังว่าคนที่พาเธอออกไปจากชีวิตของเขาก็คือเด็กหนุ่มที่เป็นเพื่อนของเธอนั่นเอง

ชยันต์เดินออกมาจากห้องประชุมโดยมีสายตาของอีกฝ่ายมองตามด้วยความไม่เข้าใจ แม้วันนี้เขาจะต้องสูญเสียกำไรจากการได้ร่วมลงทุนกิจการสักกี่สิบล้านเขาก็ยินดี เพราะเขาอยากจะเห็นกับตาว่าผู้หญิงคนนั้นคือพิญญาของเขาจริงๆ

“อยู่ไหน” ชยันต์ถามกับคนสนิทที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามเจ้านายที่ก้าวเท้ายาวๆ ออกมาจากห้องอย่างรีบร้อน

“ที่ล๊อบบี้ครับ”

ชยันต์เปิดประตูกระจกออกไปสู่ด้านหน้าของบริษัทแล้วสอดส่ายสายตามองหาพิญญาในความทรงจำของเขา แต่แล้วสายตาของชายหนุ่มก็ไปหยุดอยู่ที่ผู้หญิงร่างเล็กผอมบางที่นั่งหันหลังให้ตรงชุดโซฟารับแขก

“พาเขาไปพบผมที่ห้องทำงานแล้วบอกทุกคนว่าห้ามรบกวน” เขากระซิบบอกศิรธรแล้วเดินเลี่ยงไปอีกทาง

แค่เพียงเห็นแผ่นหลังกับผมยาวประบ่าแบบนั้นเขาก็จำได้ ที่จริงเขาจดจำเธอได้ทุดกระเบียดนิ้วในร่างกายของพิญญาเนื่องจากว่าครั้งหนึ่งเขาคือเจ้าของ เขาส่งเสียเลี้ยงดูเด็กสาวโดยแลกกับความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งที่เขาเองก็ไม่รู้ตัวว่ามันถลำลึกไปถึงไหน ชายหนุ่มรู้อย่างเดียวว่าในวันนั้น วันที่เธอเลือกจะจากไปมันทำให้เขาแทบคลั่ง

เสียงประตูห้องทำงานเปิดเบาๆ ทำให้ชยันต์ต้องกลั้นหายใจ เขาบอกไม่ถูกว่ารู้สึกแบบไหนที่พิญญามาพบกับเขาในวันนี้หลังจากหายไปเกือบหกปี

“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างนอบน้อม

“ไม่เจอกันนานเลยนะ นั่งก่อนสิ” เขาผายมือเชิญให้เธอนั่งตรงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแต่สายตาก็ยังจับจ้องใบหน้าและเนื้อตัวของหญิงสาวไม่วางตา