ตอนที่ 2 รักมากมายยามอยู่ในฤทธิ์สุรา

ตอนที่ 2

รักมากยามอยู่ในฤทธิ์สุรา

“คนดีของข้า”

น้ำเสียงของคนด้านบนนุ่มละมุนอย่างที่ไม่เคยได้ยินในยามที่เขาเป็นปกติไม่อยู่ในอาการเมามาย อีกทั้งแววตาที่มองมา อบอวลไปด้วยความรู้สึกหวานละมุน จนทำให้จิตใจของเซียวหลานเฟยเต้นแรงและสั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก จนบางครั้งนางยังเคยคิดว่า ให้สามีอยู่ในฤทธิ์ของสุราเช่นนี้ตลอดเวลาคงจะดีไม่น้อย นางจะได้สัมผัสถึงความรักของเขาที่มีต่อตัวนาง จนความคิดนั้นหลุดออกมาเป็นถ้อยคำ

“ข้าอยากให้ท่านพี่มองข้าด้วยสายตาแบบนี้ตลอดเวลาเจ้าค่ะ ข้าอยากสัมผัสถึงความรักของท่านโดยไม่ต้องคิดเอาเอง”

“ข้าก็รักเจ้าทุกลมหายใจเข้าออกของข้าอยู่แล้วนี่เฟยเอ๋อร์ หรือเจ้าอยากจะแน่ใจในความรักของข้ามากกว่านี้ ข้าจะแสดงให้เจ้าดูเอง”

ใบหน้าคมคายโน้มลงต่ำจนริมฝีปากบดเบียดกัน เท่านั้นยังไม่พอปลายลิ้นร้อนยังชำแรกแทรกผ่านกลีบปากเข้าไป กวาดไล่ชิมความหอมหวานจากโพรงปากของคนใต้ร่าง สัมผัสแรกนุ่มนวลดุจธารน้ำใสที่ไหลเอื่อย เพียงไฟปรารถนาลุกโชนธารน้ำใสแปรเปลี่ยนเป็นเกลียวคลื่นของท้องทะเลคลั่ง ร้อนแรงเสียใจคนใต้ร่างแทบขาดใจ

“อื้อ!” เสียงหวานครางประท้วงเล็ดลอดผ่านริมฝีปาก หลงหมิงหยางหาได้สนใจ ยังคงบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างเอาแต่ใจ มือข้างหนึ่งช้อนเข้าไปใต้ลำคอบังคับให้อีกฝ่ายแหงนหน้ารับจูบอันหนักหน่วงของเขาไม่ให้หันหนีไปไหน มืออีกข้างไม่ปล่อยให้เว้นว่าง ลูบไล้ไปตามเรือนกายเย้ายวน ก่อนจะเคลื่อนมาหยุดบนทรวงอกอิ่มที่ล้นมือทุกครั้งยามสัมผัส

ลมหายใจของหลงหมิงหยางหอบกระชั้นขึ้นทันทีที่ได้หยอกเย้าทรวงอกอิ่ม จนต้องถอนริมฝีปากออก ฉีกกระชากอาภรณ์ออกจากกาย แล้วเลื่อนไล้ลงมาครอบครองเม็ดถันชมพูอ่อนที่ชูชันล่อตาล่อใจ ปลายลิ้นร้อนสะบัดรัวดูดกลืนเม็ดถันอย่างหื่นกระหาย

กายของเซียวหลานเฟยบิดเร่าไปมา ความซ่านสยิวแล่นปราดจากทรวงอกลงสู่ท้องน้อย หน้าอกแอ่นยกขึ้นเข้าหาริมฝีปากและฝ่ามือของสามีให้เขาดูดกลืนได้ถนัด สองมือขยุ้มเส้นผมดำขลับแล้วกดให้ใบหน้าของเขาแนบสนิทไปกับสองเต้าเต่งตึง เสียงครางแผ่วอย่างพึงพอใจหลุดรอดออกมาเป็นระยะ

“ซี้ด!”

“เฟยเอ๋อร์ เจ้าช่างหอมหวานไปทั้งตัว ข้าต้องการเจ้ามากเหลือเกิน ครั้งแรกของเจ้าข้าจะพยายามทะนุถนอมเจ้า”

หัวสมองขาวโพลนจากการปรนเปรอของสามีค่อย ๆ มีสติขึ้นมายามได้ยินประโยคนั้น ริมฝีปากบวมเจ๋อจากการถูกบดจูบอย่างเอาแต่ใจ กำลังจะกล่าวประท้วง ว่าเขารังแกนางอยู่ทุกวัน เหตุใดถึงพูดราวกับไม่เคยทำ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ย มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลงต่ำ สอดปลายนิ้วสองนิ้วเข้ามาในโพรงเนื้อนุ่มแล้วขยับเข้าออกช้า ๆ ทำให้นางหลงลืมคำโต้แย้งนั้นไปสิ้น

“อา!...ท่านพี่”

เสียงครางของคนใต้ร่างกระตุ้นอารมณ์ดิบของหลงหมิงหยาง เร่งเร้าให้ชักปลายนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น ริมฝีปากยังคงเล้าโลมทรวงอกไม่ยอมห่าง

เซียวหลานเฟยถูกปรนเปรอทั้งบนและร่าง ใบหน้างามเลื่อนลอย ริมฝีปากกัดเม้มเข้าหากัน สองมือเลื่อนไปจิกอยู่บนแผ่นหลังของสามี สองขาแยกออกกว้าง แก่นกายสาวฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรัก สองเท้าจิกเกร็งไปกับผ้าปู

“ท่านพี่ ข้า...” นางอย่างจะบอกให้เขาสอดใส่ตัวตนเข้ามาก็กระดากอายเกินกว่าจะพูด

หลงหมิงหยางกลับเข้าใจ ขยับตัวขึ้นปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนเองออกบ้าง เผยให้เห็นความเป็นชายที่ขยายเหยียดตั้งชูชัน เซียวหลานเฟยที่นอนเปลือยกายอยู่ ถึงกลับลอบกลืนน้ำลาย จ้องมองเจ้าแท่งร้อนที่ใหญ่โตจนไม่คิดว่าจะสอดเข้ามาในตัวตนของนางได้

หลังจากปลดเปลื้องปราการเรียบร้อยแล้ว สองมือหนาดันสองขาเรียวให้แยกออก เผยให้เห็นกลีบกุหลาบที่เริ่มคล้ำจากการกรำศึกหนัก เขาไม่รอช้าจับส่วนปลายหัวบานไปจ่อทางประตูสวรรค์ ก่อนจะดันสะโพกแทงพรวดเข้าไปทีเดียวจนสุด

“ซี้ด!...เหตุใดแน่นขนาดนี้...อ้า!”

ร่างบางสะดุ้งเฮือก รู้สึกถึงอวัยวะแข็งขืนที่เสียดแทงเข้ามาจนจุกและเจ็บแปลบ แต่เพราะความเสียวซ่านมีมากกว่า จึงยกสะโพกรับการรุกรานของคนด้านบน

ช่วงล่างของหลงหมิงหยางเริ่มขยับเนิบนาบเข้าออก แต่ได้ไม่นานนัก สะโพกสอบก็เร่งจังหวะตามอารมณ์กำหนัดที่พุ่งทะยานขึ้น จนเกิดเป็นเสียงหยาบโลนยามเมื่อเนื้อกระทบเนื้อ มือสองข้างของเขาจับตรึงสะโพกพายเอาไว้แน่น ดวงตาคมจับจ้องมองสองเต้ากระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้แท่งเอ็นร้อนพองขยายแม้อยู่ในโพรงเนื้อนุ่ม

“ท่านพี่” ใบหน้างามแหงนเงยขึ้น สองมือเผลอยกขึ้นมาบีบคลึงสองเต้าของตนเอง

ท่าทางยั่วเย้ายิ่งทำให้คนเหนือร่างอยากจะปลดปล่อยอารมณ์ดิบให้ได้มากที่สุด เขาจับสองขาเรียวขึ้นพาดบ่า ทำให้จุดเชื่อมประสานแนบชิดเข้าลึกยิ่งกว่าท่าปกติ จากนั้นก็อัดกระแทกแบบไม่ยั้ง ทำให้คนใต้ร่างยิ่งหลุดเสียงครางไม่เป็นคำออกมา

เสียงลมหายใจของทั้งสองเหนื่อยหอบ หยดเหงื่อชโลมไปทั่วร่าง ดังผสานไปกับเสียงเฉอะแฉะ รวมไปถึงเสียงขาเตียงเสียดสีไปกับพื้นห้อง

สาวใช้ที่รอปรนนิบัติอยู่ภายนอก แม้จะถอยออกไปไกลแล้ว และถูกฝึกมาอย่างดีเพียงใด ต้องมาได้ยินเสียงหยาบโลนของผู้เป็นนายทั้งสองเช่นนี้ ก็ยังหน้าแดงไปตาม ๆ กัน บางคนถึงกลับรู้สึกเสียวแปลบบริเวณช่วงล่างของตนเองก็มี

หลงหมิงหยางเร่งจังหวะการกระแทกและใส่สุดทุกครั้ง ให้โพรงเนื้อนุ่มของหญิงสาวตอดรัดกลืนกินแท่งร้อนของเขาจนสุดโคน ทุกการขยับราวกับม้าศึกกำลังพยศ สร้างความเมามันจนไม่อาจหยุด

เซียวหลานเฟยถูกสามีปรนเปรอจนหัวสมองขาวโพลน อารมณ์คล้ายมีผีเสื้อหลายล้านตัวพยุงร่างให้ลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งสามีเร่งและอัดแท่งร้อนเข้ามาเร็วเท่าไร นางยิ่งสัมผัสได้ถึงความวาบหวามที่ถาโถมเข้ามา กายของนางสั่นสะท้านไปตามการกระแทกกระทั้น ก่อนลมหายใจจะสะดุดขาดห้วงไปช่วงหนึ่ง ปลายนิ้วเท้าจิกเกร็งเข้าหาตัว โพรงเนื้อนุ่มตอดรัดถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ

แท่งร้อนถูกตอดรัดมากขึ้นกว่าเดิมจนเกิดความซ่านสยิว หลงหมิงหยางรีบอัดกระแทกสะโพกเข้าหาหว่างขาของหญิงสาวแบบเน้น ๆ เพื่อพาตนเองให้บรรลุจุดสุดยอดตามคนใต้ร่างไป

เพียงกระแทกปลายหัวบานไปจนสุดสามครั้ง ศีรษะของเขาก็แหงนเชิดขึ้นสูง ส่งเสียงคำรามด้วยความสุขสม น้ำขาวขุ่นไหลทะลักอยู่ในโพรงเนื้อนุ่มมากมายมหาศาลจนไหลย้อนออกมาเปรอะเปื้อนตามผ้าปูที่นอน

เพียงครั้งเดียวที่สามีพาปีนขึ้นถึงจุดสุดยอด เซียวหลานเฟยยังรู้สึกว่าเรี่ยวแรงถูกสูบไปจนหมด หน้าอกของนางยังกระเพื่อมขึ้นลงเร็วกว่าปกติ ใบหน้างามแดงซ่านจากความสุขสม นางอยากจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อเช็ดตัวทำความสะอาด แต่สามียังคงแช่แท่งเอ็นร้อนอยู่ในเนินเนื้อสาว

แล้วนางยังสัมผัสได้ถึงขนาดที่ขยายเหยียดจนกลับมาบวมเป่งคับแน่นจนจุกอีกเหมือนเดิม ทั้ง ๆ ที่พึ่งจะปลดปล่อยไปไม่ถึงลมหายใจ

“ท่านพี่ ข้าเหนื่อยแล้ว ท่านเคี่ยวกรำข้าทุกคืนแทบไม่ได้พักเลยนะเจ้าคะ”

“อีกรอบนะเฟยเอ๋อร์ เพียงแค่ได้กลิ่นกายเจ้า ส่วนนั้นของข้าก็แข็งขึ้นมาเองเสียแล้ว”

จากนั้นหลงหมิงหยางก็ไม่สนใจคำทัดทาน จับร่างบางพลิกให้นอนตะแคงข้างส่วนเขาซ้อนตะแคงอยู่ด้านหลัง โดยที่ส่วนนั้นยังเชื่อมต่อกัน จากนั้นก็กระแทกกระทั้นแท่งเอ็นร้อนเข้าออกโพรงเนื้อนุ่ม เป็นจังหวะที่รุนแรงดุดัน จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังยิ่งกว่าครั้งแรก

เซียวหลานเฟยจากที่ประท้วงในคราแรก พออีกฝ่ายเอาแต่ใจเผด็จศึกนางต่อ ความเสียวซ่านก็ทำให้นางคล้อยตามเขาอีกครั้ง เสียงหวานครางกระเส่าเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ดิบได้เป็นอย่างดี

จนสุขสมถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งที่สอง สาม จนเวลาล่วงเลยเกินครึ่งคืน ร่างมันปลาบด้วยหยาดเหงื่อถึงได้หมดแรงนอนฟุบหน้าลงกับทรวงอกอวบ แล้วหลับไปโดยที่ไม่ยอมถอนแท่งเอ็นร้อนออกจากโพรงเนื้อนุ่มเหมือนทุกคืน

เซียวหลานเฟยแม้รู้สึกเหนียวเหนอะหนะ แต่ก็ไม่อยากปลุกสามี จึงยอมให้เขานอนอยู่ในท่านั้น คงจะมีแค่ช่วงเวลากลางคืนนี้เท่านั้น ที่นางสัมผัสได้ถึงความรักของเขา ด้วยความอ่อนเพลียไม่นานนัก นางก็ผล็อยหลับไป ทั้ง ๆ แบบนั้น สาวใช้ที่รออยู่ด้านนอกไม่ได้ยินเสียงเรียก ก็รู้ว่าไม่สมควรเข้าไป ได้แต่พากันแยกย้ายกลับไปพักผ่อนที่เรือนพัก...