บทที่ 1.2

อ่านนิยายมาก็มาก ดูหนัง ดูละคร การข้ามภพ ย้อนอดีต นางเอกเก่งกาจเพราะใช้ความรู้จากโลกอนาคต จากนั้นก็ได้เจอคนรักหล่อเหลาสูงส่ง แต่งงาน มีลูก จบบริบูรณ์?!

ไม่หรอก...มันไม่ได้ง่ายดายอย่างนั้น

ครั้งแรกของเงาฝันบอกเหตุ...นางเห็นความตายของมารดา นางเป็นเพียงเด็กทารกจะสามารถเปลี่ยนหรือช่วยอะไรได้ อีกทั้งนั่นยังเป็นครั้งแรกดังนั้นจึงไม่รู้ว่ามันคือฝันบอกเหตุ

ครั้งที่สองนางฝันเห็นความตายของบิดา มันเกิดขึ้นตอนที่นางยังไม่ครบสองขวบปี นางช่วยชีวิตเขาเอาไว้ได้ เล่าเรื่องน่าเหลือเชื่อเกี่ยวกับฝันบอกเหตุให้ฟัง บิดาเชื่อแต่จวินเซียวผู้เป็นพี่ชายยังไม่เชื่อ แถมยังมองนางที่เป็นเพียงเด็กอายุไม่ถึงสองขวบปีราวกับมองตัวประหลาด

กระทั่งตอนที่นางอายุครบเจ็ดขวบ...นางฝันอีกครั้ง ครั้งนี้หนักหนากว่าทุกครั้งที่นางเคยฝัน ไม่ใช่เพียงชีวิตของคนคนเดียวแต่เป็นทั้งตระกูลจวิน!!!

จวินเซียวไม่เชื่อ ดังนั้นนางจึงให้เขารอ

...รออะไรน่ะหรือ??

…รอความตายของนายอำเภอหนานเฉาอย่างไรเล่า!!!

ในความฝันบอกเหตุครานั้น นายอำเภอคนเก่าจะสิ้นใจด้วยโรคเก่า ทางการจะส่งนายอำเภอคนใหม่มาประจำการ ซึ่ง นายอำเภอคนใหม่นี้ก็คือสาเหตุการล่มสลายอันน่าอนาจของคนตระกูลจวิน!!

ระหว่างรอนางให้บิดาแอบใช้เงินซื้อจวนหลังหนึ่งเอาไว้ในเมืองอู่ซวงไม่ไกลจากหนานเฉานัก จากนั้นก็ค่อยๆทยอยซื้อจวนหลังเล็กๆ เอาไว้ในเมืองต่างๆ ให้บิดาลอบใช้เงินที่มีซื้อทองหลอมเป็นแท่ง จากนั้นแอบเอาไปฝังเอาไว้ใต้พื้นกระเบื้องของจวนหลังที่ซื้อเอาไว้ในเมืองต่างๆ พร้อมๆ กันนั้นก็ให้คนไปหาซื้อสมุนไพรหายาก กระจายข่าวไปว่าตระกูลจวินหมดเงินไปกับสมุนไพรนั้นไม่น้อย

เรื่องของเรื่องก็คือ...กิจการท่าเรือตระกูลจวินจะถูกนายอำเภอคนใหม่หมายตา เขาวางแผนใส่ร้ายจวินหลิวบิดาของหญิงสาว หาว่าท่าเรือตระกูลจวินมีการลักลอบค้าเกลือเถื่อน โทษนั้นหนักหนาถึงขั้นประหารชีวิตทั้งตระกูล!!!

โชคยังดีที่แม้จวินเซียวพี่ชายของนางไม่เชื่อเสียทีเดียว แต่พอนายอำเภอคนเก่าสิ้นใจไปจริงๆ เขาก็ยอมให้บิดาถ่ายโอนยักย้ายทรัพย์สินที่มี จากนั้นก็ส่งคนตระกูลจวินสายรองให้แยกย้ายกันออกจากเมืองหนานเฉา ท้ายที่สุดก็ประกาศว่าบิดาป่วยหนักต้องการขายท่าเรือตระกูลจวิน

หญิงสาวให้บิดาแกล้งป่วย จากนั้นก็ขายกิจการท่าเรือตระกูลจวิน ย้ายออกมาจากเมืองหนานเฉา แอบไปปักหลักที่เมืองอู่ซวง

ทุกอย่างเกิดขึ้นก่อนที่นายอำเภอคนใหม่จะเข้ามารับตำแหน่ง ดังนั้นหกเดือนต่อมาตอนข่าวถูกส่งออกมาว่าเจ้าของคนใหม่ของท่าเรือเมืองหนานเฉาถูกประหาร จวินเซียวจึงเชื่อในสิ่งที่หญิงสาวพูดอย่างสนิทใจ

ที่เมืองอู่ซวงพวกเขาอยู่อย่างเรียบง่าย บิดาแสร้งล้มป่วย ไม่ออกไปไหน ไม่ไปมาหาสู่กับผู้ใด ไม่พยายามทำตัวโดดเด่น ปักหลักรอ...

รออะไรน่ะหรือ??

จวินหรั่นหนิงในชุดสีเขียวมรกตก้าวเข้าไปยังร้านหมอและสมุนไพรตระกูลจวินที่มีพี่ชายกำลังคุมบ่าวไพร่ตากสมุนไพรบางส่วน ชายชราผู้หนึ่งกำลังคัดลอกตำราอยู่เงียบๆ ภายใต้เพิงที่มีสายลมเย็นสบายพัดผ่าน เขาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว

“หรั่นเอ๋อร์มาแล้ว??”

นางยอบกายให้ชายชรา “อาจารย์”

“หรั่นเอ๋อร์เหตุใดมาแต่เช้า” จวินเซียวเองก็หันมามองนาง เขาเดินเข้ามาจากนั้นก็ให้คนนำชาเข้ามา

“ตำราแพทย์เล่มใหม่หรือเจ้าคะ” นางยิ้มมองตำราที่ชายชรากำลังเขียน เขาก็คือ...เจียงซาน หรือฐานะที่แท้จริงก็คือหมอเทวดาเจี่ยงลั่ว

ปีนั้นที่ตระกูลจวินรั้งอยู่ที่เมืองอู่ซวงแท้ที่จริงก็เพื่อรอเขา จวินหรั่นหนิงให้บิดาช่วยชีวิตหมอเทวดาผู้นี้เอาไว้ หลังอีกฝ่ายเสียฮูหยินไปเพราะถูกคู่แค้นสังหาร เกลี้ยกล่อมให้เขายอมถ่ายทอดความรู้ทางการแพทย์ทั้งหมดให้คนรุ่นหลัง กระทั่งยอมย้ายตามคนตระกูลจวินมายังเมืองหยวนเฉิง เมืองหลวงแคว้นจ้าว

ลู่ทางการเปิดร้านหมอนั้นจะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย ใช้เวลาสามปีจากเมืองอู่ซวงขยับขยายมายังเมืองหลวง จากนั้นตระกูลจวินก็เปิดร้านหมอและร้านสมุนไพรอย่างเป็นทางการ