แอบหวง

วันนี้นักศึกษาคลาสAกับคลาสB เรียนรวมกัน และผมจำได้ว่าปูนเรียนคลาสB วันเลยน่าจะได้เจอกัน เพราะปกติเวลาที่สอน ผมจะเจอกับปูนอาทิตย์ละครั้งแล้วก็เจอกันไปเมื่อวันก่อน ส่วนวันนี้เพราะอาจาร์ยอีกท่านหนึ่งไม่อยู่จึงเอามารวมกัน 

"เอาละครับวันนี้เราจะเรียนรวมกับ นักเรียนคลาสBนะครับ อาจาร์ยจะให้จับกลุ่ม4คนเพื่อจะได้สะดวกต่อการทำงาน แต่ในกลุ่มคั้งมีทั้งสองคลาสอยู่ด้วยกัน นั้นคือ คลาสเอสองคน คลาสบีสองคน จับกลุ่มได้แล้วจดรายชื่อแล้วมาจับฉลากเอาหัวข้องานไปได้เลยครับ " อาจาร์ยหลงคุณเอ่ยเสียงหนักแน่นนักศึกษาประมาณ60คนใน คลาสก็เริ่มลุกและเดินจับคู่และจับกลุ่มกัน ผมเห็นเด็กผมม่วงของผมกับเพื่อนทำท่าทางเงอะงะนิดหน่อยก็อดยิ้มไม่ได้ ปูนเป็นคนเพื่อนน้อยแต่อัธยาศัย ดี ไม่นานก็มีนักศึกษาชายสองคนเดินเข้าไปหาและเพื่อนของปูนเป็นคนจดชื่อลงในกระดาษและวิ่งมาหาผมเพื่อนจับหัวข้องานที่จะทำ 

"ในที่สุดก็หมดคาบสักที" โฟนนักศึกษาชายจากคลาสเอเอ่ยพูดขึ้นทั้งบิดขี้เกียจ อีกคนหนึ่งชื่อทีม สองคนนี้คงเห็นผมกับเพื่อนยืนมึนอยู่เลขเข้ามาขอจับกลุ่มด้วย 

"ไอ้ปูนไปกินข้าวกัน พวกมึงอ่ะไปด้วยกันไหม" หนาวหันมาเรียกผมและชะโงกผ่านไปถามอีกสองคนที่อยู่ถัดจากผมไป 

"ไปดิ ยังไงก็ต้องทำงานกลุ่มด้วยกันอยู่แล้ว สนิทๆกันไว้ก็ดี" โฟนพูดขึ้น

ทั้งสี่คนเดินออกจากห้องไปแล้ว ปูนเดินคุยกับเพื่อนใหม่จนไม่ได้สนใจอะไรพวกเขาเองเป็นผู้ชาย แต่เป็นอีกคนที่ดูไม่ค่อยชอบใจนักที่เพื่อนนักศึกษาเดินโอบคอ เด็กของตนเองออกไปแบบนั้น หลงคุณทำได้แค่มองตามเท่านั้นก่อนที่จะเก็บข้าวของของตนเองและกลับห้องพักอาจารย์

วันนี้ช่วงบ่ายทั้งวันหลงคุณไม่ได้เจอปูนอีกเลย แต่ปูนเองส่งข้อความมาบอกว่าวันนี้คงไม่ได้กลับบ้าน เพราะคืนนี้เลิกงานเร็วและนัดกันทำรายงานจึงจะไปนอนค้างที่บ้านเพื่อนชื่อหนาว อันที่จริงผมไม่อยากปล่อยให้ไปเลยด้วยซ้ำ ถึงรู้ว่าทั้งสองเป็นเพื่อนกัน แต่คนที่เริ่มจะติดน้องแล้วคงเป็นผม ตอนเห็นเพื่อนของปูนโอบคอ เล่นผมน้อง ลูบไปมา ในอกมันรู้สึกแปลกๆ ผมก็อยากทำบ้าง แต่กลัวน้องจะไม่ชอบหรือมองไม่ดี ทำได้แค่แอบหวงอยู่คนเดียว ผมไม่อยากให้เขารู้สึกแย่ ผมจะค่อยๆทำให้เขารู้ว่าผมเริ่มชอบเขาแล้วจริงๆ 

"ปูนมึงมีอะไรหรือเปล่า" หนาวที่เห็นเพื่อนมองโทรศัพท์ทุกๆห้านาทีแปลกเลยถามขึ้น 

"เปล่า ไม่มีอะไร"

"มึงรอโทรศัพท์ใคร?"

"ไม่มี...ทำงานเร็ว"

"มึงโกหกกูเนี่ย มีแฟนเหรอว่ะ ใครๆบอกกูมาเลย" หนาวเขย่าแขนผมจนจะหักอยู่แล้วแถมยังยื่นหน้ามาใกล้ๆอย่างจับผิด 

"บอกว่าไม่มีคือไม่มีหนาว เราจะเอาเวลาไหนไปมีแฟนเล่า เรียนกับทำงานก็เหนื่อยจะแย่แล้ว" ผมบอก 

"ก็จริงของมึง ว่าแต่มึงไม่มีที่ถูกใจบ้างเหรอว่ะ" ผมสายหัวก่อนภาพหนึ่งจะแวบเข้ามาในหัว ภาพของใครคนนึงที่จูงมือผมท่ามกลางหิมะขาว ก่อนจะหันมายิ้มให้ เป็นพี่หลงคุณในตอนนั้นที่เวียนนาแล้วผมก็ยิ้มตอบไป 

"ไอ้ปูนมึงยิ้มให้ใคร"

"ห่ะ! เปล่า! ไม่มีอะไรทำงานต่อเถอะ"

"ไอ้นี่...กูว่ามึงแปลกๆละ อย่าให้กูรู้นะว่าแอบมีแฟนอ่ะ" 

"เอาเวลาคิดเรื่องพวกนี้เก่งๆ เวลาเรียนเก่งแบบนี้บ้างสิ"

"เจ็บเลย! ปูนมึงด่ากูอ่ะ"

"ไม่ได้ด่าเลย บอกเฉยๆ เร็วจะเที่ยงคืนแล้วจะได้นอน"

แม่ว่าน้องก็เริ่มหวั่นไหวแล้วล่ะ