บทที่ 3 ทานข้าวร่วมโต๊ะ

ห้องอาหาร (บ้านใหญ่)

หนูนิดเดินมาตั้งโต๊ะที่มีคุณๆรออยู่ก่อนแล้วพอวางอาหารจานสุดท้ายครีมได้เอ่ยปากชวนหนูนิดให้มาทานข้าวร่วมกัน นาน ๆกว่าหนูนิดจะเป็นคนตั้งโต๊ะอาหารเพราะหนูนิดต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยเลยไม่ค่อยมีเวลาออกมาทำงานช่วยแม่น้อยของเธอ

“มานั่งนี่เลยค่ะหนูนิด” ครีมเป็นฝ่ายลุกขึ้นไปหาหนูนิดพาเธอมานั่งกินข้าวด้วยกันเมื่อก่อนหนูนิดมากินข้าวพร้อมโต๊ะกับนายหัว นายแม่ และพอสออกจะบ่อยและมีเมืองพี่ชายของหนูนิดด้วยตอนนี้เมืองเรียนจบได้งานทำแล้วทางบริษัทเห็นว่าเมืองมีความสามารถหลายอย่างจึงส่งตัวเมืองไปทำงานต่างประเทศจะกลับบ้านปีล่ะครั้งลาได้แค่เดือนเดียวแต่นั้นก็ทำให้เมืองพอใจแล้วอย่างน้อยก็มีเวลาได้กลับมาหาครอบครัว

“ทานเยอะๆนะหนูนิด ช่วงนี้หนูนิดดูผอมไปหรือเปล่า” ครีมตักกับข้าวใส่จานหนูนิดจนเกือบจะล้นจานเพราะสังเกตเห็นว่าหนูนิดดูผอมไปจากเมื่อก่อน พอสมองคนที่นั่งกินข้าวอยู่ข้างแม่ตัวเองหน้านิ่งก่อนจะกินข้าวต่อหนูนิดไม่กล้าเงยหน้าสบตากับพอส

“ผอมลงค่ะนายแม่ หนูนิดอยู่ในช่วงอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัยเลยมีลืมข้าวบ้างนิดหน่อย” หนูนิดเอ่ยพูดเสียงแผ่วเบากับครีมคำสุดท้ายหนูนิดยิ้มแหยมาเพราะช่วงนี้เธอไม่ค่อยจะได้กินข้าวมัวแต่อ่านหนังสือเตรียมสอบแม่น้อยเองพอรู้ว่าหนูนิดกำลังเครียดกับการสอบเข้ามหาลัยเรียกให้มากินข้าวทุกเวลาแต่หนูนิดจะส่งเสียงกลับมาว่าเดี๋ยวค่อยทานสุดท้ายข้าวก็ยังเป็นข้าวอยู่ในจานใต้ฝาชี

“คนนี้ก็อีกคนหักโหมมากไปก็ไม่ดีหนูนิด สอบเข้ามหาลัยนั้นส่วนหนึ่งแต่ร่างกายเราก็สำคัญนะลูก ถ้าเราไม่ดูแลตัวเองควบไปด้วยเกิดสอบติดแล้วตัวเองไปนอนรักษาตัวโรงพยาบาลแบบนี้หนูนิดว่าคุ้มไหม” ครีมดุหนูนิดที่ละเลยการดูแลตัวเองเพราะเอาแต่อ่านหนังสือสอบจนลืมกินข้าว เจ้าตัวพอโดนดุยกมือขอโทษนายแม่ที่ทำให้เป็นห่วงครีมจับมือเล็กที่ไหว้เธอพร้อมกอดลูกสาวตัวน้อย