บทที่ 1 ลูกชายเจ้าของเกาะ

บ้านใหญ่ (เกาะไข่มุก)

หลังจากที่หนูนิดออกไปแล้วพอสยกยิ้มมุมปากนั่งบนโซฟาอย่างสบายอกสบายใจระหว่างที่รอพ่อแม่กลับมา พอสได้ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัว วันสุดท้ายของสัปดาห์พอสจะกลับมาหาครอบครัวที่เกาะไข่มุกไม่บ่อยนักที่เขาจะกลับมาด้วยงานที่บริษัทเขาแทบจะคลานออกจากห้องทำงานแต่ยังดีที่มีเลขาคอยช่วยแบ่งเบาหน้าที่ให้กับเขาได้ดีเพราะคนที่เป็นเลขาคือเพื่อนสนิทในกลุ่มของเขาที่อยากหาประสบการณ์จากบริษัทของพอสก่อนจะกลับไปรับช่วงต่อจากครอบครัวแต่เห็นทีเพื่อนคนนี้น่าจะต้องอยู่เป็นเลขาให้กับพอสไปอีกนาน

เจ้าของร่างหนาลงมาข้างล่างหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพร้อมกับพ่อแม่ที่กลับจากฟาร์มพอดีครีมพอเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนรีบวางของในมือเดินไปกอดหอมลูกชายทันทีนายหัวเพลิงเองก็เข้าไปกอดลูกชายกับภรรยาที่ยืนกอดกัน

“ถึงบ้านนานหรือยังครับพี่พอส แล้วทำไมไม่โทรหาแม่ว่าลูกกลับถึงบ้านแล้ว” ครีมผละกอดหมุนตัวลูกชายคนเดียวดูว่าร่างกายได้รับสารอาหารครบหรือเปล่าเพราะก่อนหน้านี้พอสดูผอมเนื่องจากทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำจนครีมอดเป็นห่วงไม่ได้ซื้อของบำรุงฝากให้กับพอสและกำชับให้ดูแลตัวเองอย่าทำงานหนักเกินแรงกายของตัวเอง

“ไม่นานครับแม่ ร่างกายผมแข็งแรงดีครับดูสิกล้ามกับซิกแพคมาเต็มช่วงนี้ไอ้เพลย์มาช่วยงานผมด้วยครับเลยมีเวลาได้พักผ่อน” พอสเปิดเสื้อโชว์กล้ามกับซิกแพคให้ผู้เป็นแม่ดูว่าตนนั้นแข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อก่อนส่วนคนที่ชื่อเพลย์คือเพื่อนที่รับหน้าที่เป็นเลขาให้เขาในตอนนี้

“มีคนให้ช่วยเบาภาระงานก็ดีแล้วพี่พอส พ่อกับแม่อดห่วงลูกไม่ได้อยู่คอนโดคนเดียวไม่รู้ว่ากินข้าวครบมื้อหรือเปล่าแต่ยอมรับว่าร่างกายของพี่พอสดูหนากว่าแต่ก่อนแบบนี้สาวๆไม่ชอบบ้างหรอครับ” ครีมพูดพร้อมกับลูบหัวลูกชายที่ตอนนี้โตกว่าเธอหลายเท่าเวลายืนครีมจะดูเล็กไปเลยเพราะพ่อลูกร่างสูงใหญ่เมื่อเทียบกันแล้วครีมสูงแค่อกของพวกเขา เวลาโดนพ่อกับลูกกอดตัวเธอจมกับอ้อมอกของพ่อลูก คำสุดท้ายครีมไม่ลืมที่จะเอ่ยแซวพอส

“แค่งานที่ทำอยู่ก็ไม่มีเวลาได้ไปหาหรือเที่ยวไหนเลยครับแม่ นอกจากว่าแม่มีลูกสะใภ้ที่จองไว้ให้ผมอยู่แล้ว” พอสเป็นคนที่เวลาทำงานจะไม่สนอะไรแล้วนอกจากงานตรงหน้าบางทีเวลาไปเที่ยวถ้าเพื่อนไม่โทรชวนก็จะไม่ออกไปไหนเลยนอกจากว่าเสร็จงานเร็วหรือมีเรื่องเครียดๆเขาถึงจะเป็นคนเอ่ยปากชวนเพื่อนไปดื่ม