ห้วงลมหายใจสุดท้าย

”หึ โกหกสิ้นดี ข้าเพียงต้องการคู่ชีวิตที่ซื่อสัตย์ เงินทองมีมากมายแล้วข้าจะต้องการไปทำไมกัน!!“ หลังแต่งงานและท้องบุตรชาย สร้างความยินดีให้สองตระกูล อย่างมาก แต่จู่ๆสามีที่รักยิ่งจับจูงมือสหายคนสนิทของนางเข้ามาบอกว่าท้องเช่นกัน หากนางใจกว้างสักนิด ย่อมอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติ

”ข้าใจกว้างแล้วอย่างไร ลูกข้ารอด…ลูกนางตายเพราะเล่นบทรักกันทั้งวันทั้งคืน!! แต่เป็นข้าที่ต้องมาเสียสละลูกให้งั้นหรือ!! ฝันไปเถอะ ที่ๆพวกเจ้าควรอยู่คือนรกเท่านั้น!!“ เท้าบางเหยียบขึ้นที่หน้าจวนเจิ้ง ก่อนจะยกดาบขึ้นมาจอที่คอ จนชาวบ้านที่กำลังจะไปลานประหารหยุดดูด้วยความตกใจ!!

”พวกท่านสงสัยใช่หรือไม่ เหตุใดข้าจึงยืนร้องไห้ถือดาบเช่นนี้ เพราะไอ้อีหน้าด้านที่ยืนอยู่ตรงนั้น ตั้งใจจะบังคับให้ข้ายกบุตรชายให้ แทนที่บุตรชายของนางที่ตายไป ทั้งยังเตรียมวัดให้ข้าออกบวช โดยเอาเรื่องทางการทหารของพี่ชายข้ามาข่มขู่“ คำพูดของนางสร้างความตกใจและฮือฮา แต่คนไม่รู้สำนึกอย่าง เจิ้งเกาซี กลับหัวเราะเสียงดัง

“นางพึ่งคลอดลูก!! นางเสียสติเช่นนี้ทุกคนต้องเห็นใจข้า ข้าอดทนกับภรรยาที่ไม่ได้เรื่องมานาน พวกท่านเห็นหรือไม่ว่านางเอาแต่ใจแค่ไหน ซ่งอี้เหริน วางดาบลงหน่า…เจ้าจะทำให้ข้าอับอายไปถึงไหน!!“ แม้ปากจะพูดเช่นนั้นแต่สตรีที่เคยเป็นสหายสนิทของนางกลับแย้มยิ้มเย้ยยัน ก่อนจะตีหน้าเศร้าเดินเข้าไปเกาะแขนสามีของนาง

”นางเพียงเรียกร้องความสนใจจากท่านพี่ ข้าเสียใจที่ทำให้ครอบครัวบาดหมางกันเช่นนี้!!“ น้ำตาที่แสร้งบีบออกมา ทำเจิ้งเกาซีรีบปลอบโยน นางมองภาพนั้นพร้อมหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง!!

”หากข้าตาย บุตรชายข้าท่านก็ไม่มีสิทธิ์!! เรื่องนี้ใต้เท้าเกาจัดการให้ข้าเรียบร้อย ข้า…อวยพรให้คนติดสัตว์เช่นเจ้าสองคนลงนรกขุมที่ลึกที่สุด ไม่มีโอกาสที่ชีวิตจะเจริญได้อีก…และที่สำคัญ“

ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง นางยกยิ้มเมื่อเสียงกลองดังลั่นลานประหาร

”หากเกิดชาติหน้าข้าจำอดีตชาติได้ จะตามเหยียบย่ำเจ้าสองคนให้จมอยู่เพียงพื้นพสุธา เป็นเพียงรากหญ้าที่ตายอย่างไร้ประโยชน์!!“ ฉึบ!! เลือดสีแดงไหลนองเต็มพื้นหิมะสีขาว เสียงคนกรีดร้องด้วยความตกใจและเสียงโวยวายที่ตามมานางไม่ได้รับรู้แล้ว ห้วงคำนึงลมหายใจสุดท้ายมีเพียงคำอธิฐานถึงคนที่มีชะตากรรมไม่ต่างจากนาง ท่านแม่ทัพหลี่เฟย…

“หากมีโอกาสสักครั้ง ข้าจะเลือกท่าน จะทำให้ท่านยิ่งใหญ่จนใต้หล้าแห่งนี้เกรงกลัว เพื่อปกป้องบุตรชายของข้า!!” ฮึก!!