6

ตุ้บ!

โป๊ก!

ผลัวะ!

“โอ๊ย!”

“อ๊าก!”

“ใครตีข้า!”

“ช่วยด้วย!”

“ใครเป็นหมาลอบกัด อย่าให้รู้ ข้าจะเอาคืนแน่” ยิ่งขู่จะเอาคืน ก็ยิ่งโดนหนักขึ้นไปอีก

ทั้งคู่ดิ้นไปมาอยู่ใต้กระสอบ ส่วนคนร้ายตัวจริง กำลังหัวเราะอยู่บนต้นไม้ ถังถังกลิ้งไปกลิ้งมา

“เมี้ยว ฮ่า ๆ ๆ”

ต้าเปากระดิกหางแทบหลุด

“สนุกมาก!” จินหลงถึงกับพ่นควันออกจากจมูก

ภายในห้องพัก มู่ชิงเยว่ใช้กระจกวิญญาณดูภาพทั้งหมด ก่อนจะหัวเราะจนตัวงอ

“สมควรแล้ว!” นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดใหม่ ที่นางรู้สึกมีความสุขสุดๆ ไปเลย

ข้างกาย จิ้งจอกสีเงินตัวหนึ่งกำลังมองนางอย่างอ่อนโยน ไป๋จิ่วเยวียนไม่สนใจคนพวกนั้นเลย เขาสนใจเพียงรอยยิ้มของนางเท่านั้น เมื่อเห็นมู่ชิงเยว่หัวเราะ หัวใจของเขาก็อ่อนยวบ

ชาติก่อน นางนางคงไม่ได้ยิ้มแบบนี้เลยสินะ

“เอาล่ะ” มู่ชิงเยว่ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ

“คืนนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยคิดแผนใหม่” สัตว์เทพทั้งหลายส่งเสียงดีใจเจี๊ยวจ๊าว ก่อนจะพากันวิ่งเข้ามาหานาง

“นายหญิง ข้าจะนอนด้วย!”

“ข้าด้วย!”

“ข้าด้วย!”

ห้องทั้งห้องวุ่นวายทันที ถังถังกระโดดขึ้นเตียง ต้าเปาตามมาติด ๆ หวงหวงกางปีกนอนข้างหมอน เฮยเฮยเลื้อยขดอยู่ปลายเตียง แม้แต่เสวียนอู่ยังค่อย ๆ คลานเข้ามาจองที่นอน ทุกตัวย่อให้ตัวเล็กที่สุด จะได้นอนเบียดกันได้ โดยไม่พลัดตกเตียง

มู่ชิงเยว่หัวเราะจนเหนื่อย

“พอแล้ว ๆ เตียงจะพังอยู่แล้ว”

จู่ ๆ ร่างสีเงินก็พุ่งเข้ามา

ฟุบ! ไป๋จิ่วเยวียนกระโดดขึ้นสู่อ้อมแขนของนาง ก่อนจะซุกตัวเข้าหาอย่างหน้าตาเฉย

“เจ้าก็จะนอนด้วยหรือ”

มู่ชิงเยว่ยิ้ม แล้วลูบขนสีเงินนุ่มฟูเบา ๆ

“ขนนุ่มจริง ๆ” ราชาจิ้งจอกเก้าหางผู้ยิ่งใหญ่ หลับตาพริ้มอย่างพอใจ หากเหล่าจิ้งจอกในเผ่าเห็นภาพนี้ คงตกใจจนเป็นลม

คืนนั้น มู่ชิงเยว่หลับอย่างมีความสุข อ้อมแขนกอดจิ้งจอกสีเงินเอาไว้ รอบตัวเต็มไปด้วยสัตว์เทพอสูรที่รักนางสุดหัวใจ เป็นคืนที่อบอุ่นที่สุด หลังจากต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานมาทั้งชาติ

ก่อนหลับ นางยังพึมพำเบา ๆ

“พรุ่งนี้เรามาคิดกันใหม่ ว่าจะแกล้งคนสารเลวทั้งสี่อย่างไรดี”

ถังถังยกอุ้งเท้าขึ้นทันที แม้จะง่วงจนตาปิด

“ข้ามีแผนอีกสิบแผน”

“เมี้ยว...”

มู่ชิงเยว่หัวเราะ ก่อนจะปิดตาลง และเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างมีความสุข

ส่วนทางด้านเรือนพักของศิษย์พี่ทั้งสามและซูเหยาเหยา เสียงร้องโอดโอยยังดังต่อเนื่องตลอดทั้งคืน และนี่ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

เช้าวันต่อมา ทั่วทั้งสำนักหมื่นอสูรเทวะคึกคักผิดปกติ เพราะตั้งแต่ฟ้าสาง ข่าวอื้อฉาวก็แพร่สะพัดไปทั่ว

ศิษย์พี่สามวิ่งแก้ผ้ารอบเขา ศิษย์พี่รองถูกขโมยอาหารจนเกลี้ยง ส่วนศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์น้องซูถูกตีจนหน้าบวม ทุกคนกำลังซุบซิบนินทากันอย่างสนุกสนาน

มู่ชิงเยว่เดินออกจากเรือนพร้อมจิ้งจอกสีเงินในอ้อมแขน ทันทีที่มาถึงลานกลางสำนัก ก็เห็นทั้งสี่คนยืนอยู่ตรงนั้นพอดี ใบหน้าของเซียวเหวินหยางเขียวช้ำ ซูเหยาเหยาก็ไม่ต่างกัน แก้มบวมจนแทบจำไม่ได้

มู่ชิงเยว่เบิกตากว้าง ก่อนจะเอามือปิดปาก

“ตายจริง ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์น้องซู พวกท่านไปโดนอะไรมาหรือ” นางถามด้วยสีหน้าตกใจ แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความสะใจ

“เหตุใดหน้าถึงบวมเช่นนี้” ซูเหยาเหยากัดฟันกรอด ส่วนเซียวเหวินหยางหน้าเขียวกว่าเดิม

“เจ้า...”

มู่ชิงเยว่ยังไม่หยุด นางหันไปมองลั่วจื่อเหิง

“เอ๊ะ ศิษย์พี่สามก็อยู่ด้วย เมื่อเช้าข้าได้ยินคนพูดกันว่ามีคนวิ่งแก้ผ้ารอบเขา คงไม่ใช่ท่านหรอกกระมัง ได้ยินว่าหื่นกามมากเลยนะ”

พรวด!

คนที่กำลังดื่มชารอบ ๆ ถึงกับสำลัก ลั่วจื่อเหิงหน้าแดงก่ำ

“มู่ชิงเยว่ หุบปากของเจ้าเสีย” มู่ชิงเยว่ยักไหล่ ก่อนหันไปมองฉินเฟิงหลัว

“ส่วนศิษย์พี่รอง ได้ยินว่ามีโจรขโมยอาหารหรือ น่าเวทนาจริง ๆ” ถังถังและเหล่าพวกพ้องแอบหัวเราะอย่างสะใจ อาหารน่ะเหรอ อยู่ในท้องข้าไง

ฉินเฟิงหลัวกำหมัดแน่น ทั้งสี่คนจ้องนางเขม็ง ราวกับอยากจะฉีกนางออกเป็นชิ้น ๆ สุดท้ายเซียวเหวินหยางก็เอ่ยขึ้น

“เรื่องทั้งหมด เป็นฝีมือเจ้าหรือไม่”

มู่ชิงเยว่ทำหน้าตึงทันที

“ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่มีหลักฐานอย่ามากล่าวหากันลอย ๆ สิ ข้าเป็นคนดีมีศีลธรรม ท่านจะใส่ร้ายข้าเช่นนี้ได้อย่างไร”

ถังถังที่แอบฟังอยู่ด้านหลัง แทบกลิ้งตกจากกำแพงเพราะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

ขณะนั้นเอง ซูเหยาเหยากลับเปลี่ยนเรื่อง สายตาของนางมองไปยังเขตเลี้ยงสัตว์เทพ

“ศิษย์พี่หญิง สัตว์เทพของท่านน่ารักมาก ข้าชอบเหลือเกิน” มู่ชิงเยว่ยกยิ้มมุมปาก มาแล้ว ความหน้าด้านในตำนาน

ชาติก่อนก็แบบนี้ เห็นอะไรของนางก็อยากได้ไปหมด

“ชอบตัวไหนหรือ”

มู่ชิงเยว่เอ่ยถาม ซูเหยาเหยาดวงตาเป็นประกายทันที คิดว่าจะได้สิ่งที่ต้องการเหมือนเคย

“เลือกได้หรือ”

“ได้สิ” มู่ชิงเยว่ยิ้มหวาน “อยากได้ตัวไหนก็เอาไป”

ทั้งสี่ฉีกยิ้มกว้าง ดีใจอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปยังเขตสัตว์เทพ

ถังถัง ต้าเปา จินหลง หวงหวง เฮยเฮย เสวี่ยถวน โหยวโหยว ฉีฉี เผิงเผิง เสวียนอู่ รวมถึงสัตว์เทพทั้งหมด ต่างกำลังนั่งรออยู่แล้ว เหมือนรู้ว่าจะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น

“ข้าเอาตัวนี้!”

ลั่วจื่อเหิงชี้ไปที่หวงหวง

“ตัวนี้ของข้า!”

ฉินเฟิงหลัวหมายตาจินหลง

ซูเหยาเหยารีบวิ่งไปหาถังถัง

“แมวตัวนี้น่ารักที่สุด!”

จากนั้นพวกเขารีบกรีดเลือด หวังจะสร้างพันธสัญญา

แต่... ยังไม่ทันที่เลือดจะหยดถึงตัวสัตว์เทพ

“เมี้ยว!” ถังถังฟาดอุ้งเท้าใส่หน้าซูเหยาเหยาเต็มแรง

แผลข่วนยาวพาดแก้มทันที

“อ๊าย!” ซูเหยาเหยากรีดร้อง

ทางด้านจินหลง สะบัดหางฟาดฉินเฟิงหลัวเต็มแรง ร่างของอีกฝ่ายลอยไปชนต้นไม้

ส่วนหวงหวง ใช้ปีกตบลั่วจื่อเหิงจนหมุนกลางอากาศ ต้าเปาไม่ยอมน้อยหน้า กระโดดถีบเซียวเหวินหยางตกบ่อน้ำ