บทที่ 9 ตระกูลหลี่ตัดสินใจย้ายถิ่นฐาน 1/1

ภายหลังยืนส่งหลานสาวที่เพิ่งเคยได้พบหน้าออกจากเมืองหลวงแล้ว หลี่ฉางเซินเก็บเรื่องที่นางเพิ่งบอกไว้กับตัวและกลับไปทำงานตามปกติเช่นเดิม รอเวลาเลิกงานค่อยนำเรื่องดังกล่าวหารือกับครอบครัวอีกครั้ง

ยามหลี่ฉางเซินกลับไปทำงานยังกรมคลังมีขุนนางบางคนเข้ามาปลอบ เนื่องจากรู้ว่าองค์หญิงหกเป็นหลานสาวของเขาแต่ต้องจากแผ่นดินเกิดไปไกล ทั้งยังไม่รู้ว่าอนาคตจะได้เจอกันอีกหรือไม่แต่คนดูแคลนใช่ว่าจะไม่มี

ดังนั้นหลี่ฉางเซินจึงเร่งกลับจวนทันทีที่ถึงเวลาเลิกงานเร็วกว่าทุกวัน โดยระหว่างกลับจวนเขาแวะไปที่ว่าการเมืองหลวงซึ่งบุตรชายคนทำงานอยู่ที่นี่ หลี่ลู่เจ๋อแปลกใจยามเห็นบิดามารอพบเขายังที่ว่าการ

“ท่านพ่อท่านมาทำอันใดที่นี่หรือขอรับ”

“แค่อยากกลับจวนพร้อมกับเจ้าแต่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องไว้กลับไปคุยกันพร้อมกับคนอื่นที่จวนเถิด”

“เกี่ยวกับองค์หญิงหกใช่หรือไม่ขอรับ?” หลี่ลู่เจ๋อถามบิดาด้วยอยากรู้ว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกหรือผิด

หลี่ฉางเซินเงียบไปครู่หนึ่งเขาทำเพียงพยักหน้าตอบกลับให้บุตรชาย และหันหลังเดินเป็นการบอกกลาย ๆ ว่ารีบกลับจวนจะได้พูดคุยกันให้เข้าใจ ก่อนจะตัดสินอีกทีเรื่องที่อวี้เหยาบอกก่อนจากไป

หลี่ลู่เจ๋อเดินตามบิดากลับจวนเงียบ ๆ โดยไม่เอ่ยถามถึงสิ่งใดอีก กระทั่งมาถึงจวนหลี่ฉางเซินจึงสั่งให้พ่อบ้านไปเชิญฮูหยินของตนกับลูกสะใภ้ รวมถึงบุตรชายคนเล็กที่เพิ่งกลับจากการดูแลร้านค้ากิจการเล็ก ๆ ของครอบครัว

ที่ผ่านมาน้อยครั้งที่หลี่ฉางเซินจะเรียกคนในครอบครัวมาพูดคุยกัน จึงทำให้ทั้งสามคนที่มาถึงโถงรับรองผิดคาดกับเรื่องราวจากปากของเขาครั้งนี้ ซึ่งทำเอาทุกคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

“ท่านพี่สีหน้าของท่านวันนี้เหตุใดถึงคล้ายคนมีเรื่องให้คิดมาเช่นนั้น หรือว่าเมื่อเช้าท่านถูกห้ามมิให้เข้าเฝ้าองค์หญิงหกก่อนออกเดินทางเจ้าคะ” ฟางฮูหยินเอ่ยถามทันทีที่มาถึงโรงรับรอง

“ฮ่องเต้ก็ทรงทำเกินไปตั้งแต่องค์หญิงหกลืมตาดูโลกก็ไม่ยอมให้พวกเราได้เข้าเฝ้า ต่อให้พี่หญิงจะทำความผิดแต่นั่นเกี่ยวอันใดกับองค์หญิงหกด้วย” หลี่ตงเทียนอดจะต่อว่าฮ่องเต้ไม่ได้เพราะเขาอยากรับขวัญหลานสาวบ้าง

“อาเทียนอย่าเพิ่งพูดเรื่องพวกนี้เลยฟังสิ่งที่ท่านพ่อจะบอกเราก่อนดีกว่า ท่านพ่อเชิญท่านบอกพวกเราเรื่องที่ท่านคิดอยู่เถิดขอรับ”

“เช้านี้ข้าได้เข้าเฝ้าองค์หญิงหกแล้วนางดูตัวเล็กกว่าเด็กวัยเดียวกัน คาดว่าชีวิตในตำหนักคงไม่ดีเท่าใดนักส่วนเงินที่เตรียมไว้ก็มอบให้นางไปแล้ว แต่ก่อนจากนางบอกว่าให้ข้าลาออกและพาพวกเจ้าทุกคนรีบย้ายถิ่นฐานเสีย เพราะในอนาคตจะเกิดเรื่องใหญ่กับแคว้นต้าอวี้”

“เหตุใดองค์หญิงหกถึงบอกกับท่านพ่อเช่นนั้นหรือว่านางจะแอบรู้อะไรที่เป็นความลับหรือไม่” หลี่ลู่เจ๋อคาดเดาไปเองในมุมมองที่เด็กหญิงคนหนึ่งอาจซุกซนจนได้เรื่อง

ฟางฮูหยินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเป็นห่วงหลานสาวหากเป็นอย่างที่บุตรคนโตเพิ่งพูดมา จะไม่มีการส่งคนไปลอบสังหารหลานสาวของตนกลางทางหรือ “ถ้าองค์หญิงหกแอบรู้เรื่องบางอย่างเข้าจริง ๆ การที่ฮ่องเต้ทรงเลือกส่งนางไป จะไม่มีการส่งคนลอบตามไปเพื่อฆ่าปิดปากนางหรอกหรือท่านพี่...”

หลี่ฉางเซินส่ายหน้าและตอบอย่างมั่นใจเพราะเขาจำสีหน้าแม่ทัพใหญ่ของแคว้นต้าเซิ่งได้ ว่าคนผู้นี้กับทหารที่นำมารับตัวองค์หญิงหกฝีมือการต่อสู้ย่อมไม่ธรรมดา

“เรื่องลอบสังหารไม่น่าจะเกิดขึ้นเพราะแม่ทัพใหญ่ชุยถือว่าเก่งกาจมากถ้าฮ่องเต้ทรงทำเช่นนั้นมิเท่ากับเป็นการจุดชนวนสงครามต่อเนื่องอีกครั้งหรอกรึ แต่ที่ข้าคิดไม่ตกก็คือน้ำเสียงและสีหน้าขององค์หญิงหกไม่ได้พูดเล่นนี่สิ...”

“ท่านพ่อ พี่ใหญ่ เป็นไปได้หรือไม่ว่าตอนอยู่ในวังเกิดเรื่องบางอย่างที่เหนือธรรมชาติกับองค์หญิงหก จนทำให้นางได้รับพลังลึกลับมองเห็นอนาคตว่าจะเกิดอันใดจึงอยากช่วยพวกเราให้ปลอดภัยขอรับ” หลี่ตงเทียนมักไปนั่งฟังคนเล่าเรื่องแปลก ๆ ที่โรงน้ำชาเลยคิดว่าหลานสาวจะมีพลังวิเศษ