บทที่ 3 เรื่องดี ๆ มาพร้อมข่าวร้าย 1/1

ระหว่างที่กำลังนอนกลัดกลุ้มเรื่องอาหารที่อยากได้มาบรรเทาความหิว จู่ ๆ ตรงหน้าของกู้เซียงเซียงก็ปรากฏจอโฮโลแกรมทั้งยังพูดโต้ตอบกับเธอได้ ทำเอาผู้ใหญ่ในร่างเด็กรีบวิ่งไปหลบด้านหลังเสาต้นใหญ่จนหน้าแทบคะมำ

ติ๊ง! เสียงกังวานดังขึ้นกลางศีรษะกู้เซียงเซียงตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ “สะ สะ เสียงอะไร?” ต่อมาตรงหน้าเด็กหญิงก็ปรากฏแสงสีฟ้าจาง ๆ ตัวอักษรจำนวนหนึ่งค่อย ๆ ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

[ตรวจพบดวงวิญญาณจากต่างโลกกำลังตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ใช้งาน...]

“อ้ากกก!! นะ นะ นี่ฉันมาอยู่ในโลกอะไรกันแน่เนี่ย” กู้เซียงเซียงวิ่งหนีหลังจากได้ยินเสียงที่ดังอยู่ในอากาศ

พอชะโงกหน้าแอบดูก็มีข้อความอีกชุดปรากฏขึ้นและมันเกี่ยวกับประวัติส่วนตัวของเธอทั้งหมด

[คุณสมบัติโฮสต์ตรงตามเงื่อนไขระบบสวนพฤกษาเริ่มทำงานกรุณายืนยันตัวตนของท่าน]

ชื่อเดิม : กู้เซียงเซียง

ชื่อปัจจุบัน : ฉู่อวี้เหยา

สถานะ : องค์หญิงหกแห่งแคว้นต้าอวี้

อายุ : 5 ปี ยืนยันตัวตนหรือไม่?

กู้เซียงเซียงนิ่งไปหลายอึดใจจากนั้นมุมปากของเด็กหญิงก็ค่อย ๆ ยกขึ้น “หรือว่านี่จะเป็นระบบเหมือนในละครลองดูหน่อยก็แล้วกัน...” เธอยื่นนิ้วเล็ก ๆ ออกไปแตะคำว่า [ยืนยัน] ทันใดนั้นแสงสีทองก็สว่างวาบไปทั่วห้อง

ติ๊ง! [ยืนยันตัวตนสำเร็จยินดีต้อนรับโฮสต์คนใหม่กำลังถ่ายโอนข้อมูลเจ้าของร่าง...]

ภาพจำนวนมากปรากฏขึ้นตรงหน้าซึ่งเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับร่างเดิม ซึ่งเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ แต่กู้เซียงเซียงไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะเป็นถึงองค์หญิง

[ข้อมูลเจ้าของร่าง]

นาม : ฉู่อวี้เหยา

ฐานะ : องค์หญิงหกแห่งแคว้นต้าอวี้

พระชนมายุ : 5 ปี

พระบิดา : ฉู่มู่เฉิง ฮ่องเต้แห่งแคว้นต้าอวี้

พระมารดา : สนมหลี่กุ้ยเหริน

ตำหนักปัจจุบัน : ตายแล้ว

สถานะ : พระธิดาที่ไม่ได้รับความโปรดปราน

สุขภาพ : อ่อนแอ

ภาวะโภชนาการ : ขาดสารอาหารอย่างรุนแรง

ร่างกาย : น้ำหนักต่ำกว่ามาตรฐาน

ความแข็งแรง : ต่ำมาก

คำแนะนำ : จำเป็นต้องได้รับอาหารและสารอาหารอย่างเพียงพอโดยเร็วที่สุด

กู้เซียงเซียงจ้องข้อมูลเหล่านั้นอย่างเงียบงันและสะดุดกับประโยคที่ว่า เป็นพระธิดาที่ไม่ได้รับความโปรดปรานนั่นย่อมหมายความว่าผู้เป็นมารดานั้น จะต้องกระทำการบางอย่างจนถูกลงโทษหนักถึงขั้นประหารแน่ ๆ

“ไอหยา ได้เกิดมาเป็นองค์หญิงแท้ ๆ ต่อให้พ่อไม่โปรดปรานแต่บ่าวไพร่ก็ไม่ควรละเลยถึงขั้นนี้มั้ยนะ น่าสงสารจริง ๆ องค์หญิงน้อยของให้ดวงวิญญาณของเจ้าไปสู่ภพภูมิที่ดีนะชาติหน้าก็ให้เจอพ่อแม่ที่รักและเอ็นดูเจ้าสุดชีวิต”

จากนั้นกู้เซียงเซียงก็ไล่สายตาอ่านข้อมูลตรงหน้าของตนอีกครั้ง และดวงตากลมโตก็หยุดอยู่ที่ข้อความสุดท้ายเข้าอย่างจัง

[ระบบพร้อมใช้งานต้องการเข้าสู่การใช้งานหรือไม่?]

[ใช่]

[ไม่ใช่]

พอเห็นข้อความดังกล่าวเด็กหญิงวัยห้าหนาวสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด และร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อความหิวมีทางออกอันแสนวิเศษส่งตรงถึงที่ “เย้ ๆ ๆ ในที่สุดก็ไม่ต้องอดตายแล้ว” นิ้วเล็ก ๆ กดลงบนคำว่า [ใช่] โดยไม่ลังเล

ชั่วพริบตานั้นเองโลกทั้งใบตรงหน้าพลันเปลี่ยนไปและสถานที่ที่ปรากฏ ก็คือสวนการเกษตรในหมู่บ้านชนบทของคุณปู่กู้สวนที่นางคิดว่าจะไม่มีวันได้เห็นอีกแล้วในชาตินี้

“ฮึก ฮือ ๆ คุณปู่เป็นห่วงว่าหนูจะลำบากใช่มั้ยคะถึงได้ส่งสวนของเราตามหนูมายังโลกแห่งนี้ หนูสัญญาจะใช้ความรู้และสิ่งที่มีจากระบบให้เกิดประโยชน์ เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่ลำบากให้มีชีวิตที่ดีขึ้นแน่นอนค่ะ”

[โฮสต์ตอนนี้ร่างกายใหม่ของคุณอ่อนแอมากควรบำรุงร่างกายเล็ก ๆ ให้กลับมาแข็งแรงก่อนนะ]

“เฮ้อ ระบบฉันก็อยากจะแข็งแรงสุด ๆ แต่ดูสิในนี้มีแต่ของสดกับผลไม้ ส่วนด้านนอกก็เป็นห้องโล่งจะให้ทำอาหารกินได้ยังไงหรือมีน้ำพุวิเศษให้กิน...” กู้เซียงเซียงพูดไปงั้น ๆ แต่คำตอบของระบบกลับเหนือความคาดหมาย

[ก็แค่น้ำพุวิเศษโฮสต์น้ำในบ่อบาดาลหน้าห้องเก็บของนั่นคือสิ่งที่โฮสต์ต้องการ ดื่มแค่หนึ่งแก้วภายในร่างกายจะฟื้นฟูกลับมาเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว ส่วนลักษณ์ภายนอกโฮสต์ต้องอาศัยการบำรุงจากอาหารเท่านั้น]

“นะ น้ำพุวิเศษมีจริง ๆ งั้นเหรอ! ฉันก็แค่พูดเล่นแต่ดันมีเสียอย่างนั้น ระบบเธอสุดยอดเกินไปแล้วนับถือ ๆ ว่าแต่เธอมีชื่อมั้ยฉันขี้เกียจเรียกว่าระบบ เผื่ออยู่ด้านนอกเรียกชื่ออย่างอื่นคนจะได้ไม่สงสัยไง”

[โฮสต์อยากเรียกอะไรก็ตั้งชื่อได้ตามสบาย]

“อืมมม งั้นจะเรียกเธอว่าอี้หยวนก็แล้วกันนะเป็นไงชอบชื่อนี้ไหม”

[ถือว่าเข้ากับระบบได้ดีต่อไประบบของโฮสต์ชื่อว่าอี้หยวน]

“ดีมาก แต่ตอนนี้ขอดื่มน้ำวิเศษและกินผลไม้ให้อิ่มท้องสักหน่อยนะ แล้วช่วยส่งฉันออกไปด้วยเกรงว่าเสียงร้องเมื่อกี้อาจมีคนได้ยินเข้า”